1 Corinthians 10
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea;
1พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณรู้ว่า บรรพบุรุษของเราทุกคนอยู่ใต้เมฆ และทุกคนผ่านทะเลไป
2And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea;
2ทุกคนรับบัพติศมาเข้าในโมเสสในเมฆและในทะเล
3And did all eat the same spiritual meat;
3ทุกคนกินอาหารทางจิตวิญญาณอย่างเดียวกัน
4And did all drink the same spiritual drink: for they drank of that spiritual Rock that followed them: and that Rock was Christ.
4และทุกคนดื่มเครื่องดื่มทางจิตวิญญาณอย่างเดียวกัน เพราะพวกเขาดื่มจากศิลาทางจิตวิญญาณซึ่งติดตามพวกเขา และศิลานั้นคือพระคริสต์
5But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness.
5ถึงอย่างนั้น พระเจ้าไม่ทรงพอใจคนส่วนใหญ่ในพวกเขา พวกเขาจึงล้มตายกระจัดกระจายอยู่ในถิ่นทุรกันดาร
6Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted.
6เหตุการณ์เหล่านี้เป็นตัวอย่างสำหรับเรา เพื่อเราจะไม่ปรารถนาสิ่งชั่วอย่างที่พวกเขาปรารถนา
7Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play.
7อย่าเป็นคนไหว้รูปเคารพเหมือนบางคนในพวกเขา ตามที่เขียนไว้ว่า “ประชาชนนั่งลงกินและดื่ม แล้วลุกขึ้นเล่นสนุก”
8Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand.
8อย่าให้เราทำผิดศีลธรรมทางเพศเหมือนบางคนในพวกเขาทำ แล้วในวันเดียวมีคนล้มตายสองหมื่นสามพันคน
9Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents.
9อย่าให้เราทดสอบพระคริสต์ เหมือนบางคนในพวกเขาลองดี แล้วถูกงูกัดจนตาย
10Neither murmur ye, as some of them also murmured, and were destroyed of the destroyer.
10และอย่าบ่นเหมือนบางคนในพวกเขาบ่น แล้วถูกผู้ทำลายฆ่าตาย
11Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.
11เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับพวกเขาเพื่อเป็นตัวอย่าง และถูกเขียนไว้เพื่อเตือนเรา ผู้ที่กำลังอยู่ในช่วงปลายของยุคทั้งหลาย
12Wherefore let him that thinketh he standeth take heed lest he fall.
12ดังนั้น คนที่คิดว่าตนยืนมั่นคงอยู่ ก็จงระวังอย่าให้ล้ม
13There hath no temptation taken you but such as is common to man: but God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that ye are able; but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it.
13การทดลองที่เกิดกับพวกคุณไม่มีอะไรเกินกว่าที่มนุษย์ทั่วไปต้องพบ พระเจ้าทรงซื่อสัตย์ พระองค์จะไม่ทรงยอมให้พวกคุณถูกทดลองเกินกว่าที่จะทนได้ แต่เมื่อมีการทดลอง พระองค์จะทรงเปิดทางให้ออกได้ด้วย เพื่อพวกคุณจะสามารถอดทนได้
14Wherefore, my dearly beloved, flee from idolatry.
14เพราะฉะนั้น คนที่ข้าพเจ้ารัก จงหนีจากการไหว้รูปเคารพ
15I speak as to wise men; judge ye what I say.
15ข้าพเจ้าพูดกับพวกคุณเหมือนพูดกับคนมีปัญญา พวกคุณจงวินิจฉัยเองว่าสิ่งที่ข้าพเจ้าพูดเป็นอย่างไร
16The cup of blessing which we bless, is it not the communion of the blood of Christ? The bread which we break, is it not the communion of the body of Christ?
16ถ้วยแห่งพระพรที่เรากล่าวคำอวยพรนั้น ไม่ใช่การมีส่วนร่วมในเลือดของพระคริสต์หรือ? ขนมปังที่เราหักนั้น ไม่ใช่การมีส่วนร่วมในร่างกายของพระคริสต์หรือ?
17For we being many are one bread, and one body: for we are all partakers of that one bread.
17เพราะมีขนมปังก้อนเดียว เราที่มีหลายคนจึงเป็นร่างกายเดียว เนื่องจากเราทุกคนมีส่วนในขนมปังก้อนเดียวนั้น
18Behold Israel after the flesh: are not they which eat of the sacrifices partakers of the altar?
18ลองดูชาวอิสราเอลตามสายเลือด คนที่กินของถวายเป็นเครื่องบูชาก็มีส่วนร่วมกับแท่นบูชาไม่ใช่หรือ?
19What say I then? that the idol is any thing, or that which is offered in sacrifice to idols is any thing?
19ถ้าอย่างนั้น ข้าพเจ้ากำลังพูดว่าอะไร? กำลังพูดว่าของที่ถวายแก่รูปเคารพเป็นอะไรจริง ๆ หรือว่ารูปเคารพเป็นอะไรจริง ๆ หรือ?
20But I say , that the things which the Gentiles sacrifice, they sacrifice to devils, and not to God: and I would not that ye should have fellowship with devils.
20ไม่ใช่ แต่ข้าพเจ้ากำลังบอกว่า สิ่งที่คนต่างชาติถวายเป็นเครื่องบูชานั้น พวกเขาถวายแก่ปีศาจ ไม่ใช่แก่พระเจ้า และข้าพเจ้าไม่ต้องการให้พวกคุณมีส่วนร่วมกับปีศาจ
21Ye cannot drink the cup of the Lord, and the cup of devils: ye cannot be partakers of the Lord’s table, and of the table of devils.
21พวกคุณจะดื่มทั้งถ้วยขององค์พระผู้เป็นเจ้าและถ้วยของปีศาจไม่ได้ จะมีส่วนทั้งที่โต๊ะขององค์พระผู้เป็นเจ้าและที่โต๊ะของปีศาจก็ไม่ได้
22Do we provoke the Lord to jealousy? are we stronger than he?
22หรือเราจะยั่วให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงหวงแหนหรือ? เราเข้มแข็งกว่าพระองค์หรือ?
23All things are lawful for me, but all things are not expedient: all things are lawful for me, but all things edify not.
23“ข้าพเจ้ามีสิทธิ์ทำทุกสิ่ง” แต่ไม่ใช่ทุกสิ่งที่เป็นประโยชน์ “ข้าพเจ้ามีสิทธิ์ทำทุกสิ่ง” แต่ไม่ใช่ทุกสิ่งที่เสริมสร้าง
24Let no man seek his own, but every man another’s wealth .
24อย่าให้ใครแสวงหาประโยชน์ของตนเอง แต่จงแสวงหาประโยชน์ของคนอื่น
25Whatsoever is sold in the shambles, that eat, asking no question for conscience sake:
25เนื้อสัตว์ทุกอย่างที่ขายในตลาดเนื้อ พวกคุณกินได้โดยไม่ต้องถามอะไรเพราะเห็นแก่มโนธรรม
26For the earth is the Lord’s, and the fulness thereof.
26เพราะ “แผ่นดินโลกเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า และทุกสิ่งที่อยู่ในโลกก็เป็นของพระองค์”
27If any of them that believe not bid you to a feast , and ye be disposed to go; whatsoever is set before you, eat, asking no question for conscience sake.
27ถ้าคนที่ไม่เชื่อเชิญพวกคุณไปกินอาหาร และพวกคุณอยากไป ก็กินทุกอย่างที่เขานำมาวางตรงหน้า โดยไม่ต้องถามอะไรเพราะเห็นแก่มโนธรรม
28But if any man say unto you, This is offered in sacrifice unto idols, eat not for his sake that shewed it, and for conscience sake: for the earth is the Lord’s, and the fulness thereof:
28แต่ถ้ามีใครบอกพวกคุณว่า “นี่เป็นของที่ถวายแก่รูปเคารพ” ก็อย่ากิน เพราะเห็นแก่คนที่บอก และเห็นแก่มโนธรรม เพราะ “แผ่นดินโลกเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า พร้อมกับทุกสิ่งที่อยู่ในโลก”
29Conscience, I say, not thine own, but of the other: for why is my liberty judged of another man’s conscience?
29ที่ข้าพเจ้าพูดถึงมโนธรรม ข้าพเจ้าไม่ได้หมายถึงมโนธรรมของท่านเอง แต่ของอีกคนหนึ่ง เพราะเหตุใดเสรีภาพของข้าพเจ้าจึงต้องถูกมโนธรรมของคนอื่นตัดสิน?
30For if I by grace be a partaker, why am I evil spoken of for that for which I give thanks?
30ถ้าข้าพเจ้ากินด้วยการขอบคุณ แล้วทำไมข้าพเจ้าจึงถูกกล่าวร้ายเพราะสิ่งที่ข้าพเจ้าขอบคุณพระเจ้า?
31Whether therefore ye eat, or drink, or whatsoever ye do, do all to the glory of God.
31ดังนั้น ไม่ว่าพวกคุณจะกิน จะดื่ม หรือทำอะไรก็ตาม จงทำทุกอย่างเพื่อพระสิริของพระเจ้า
32Give none offence, neither to the Jews, nor to the Gentiles, nor to the church of God:
32อย่าเป็นเหตุให้ใครสะดุด ไม่ว่าชาวยิว ชาวกรีก หรือประชาคมของพระเจ้า
33Even as I please all men in all things , not seeking mine own profit, but the profit of many, that they may be saved.
33เช่นเดียวกับข้าพเจ้าที่ทำให้ทุกคนพอใจในทุกเรื่อง โดยไม่แสวงหาประโยชน์ของตนเอง แต่แสวงหาประโยชน์ของคนจำนวนมาก เพื่อพวกเขาจะได้รับความรอด
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.