Genesis 8
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1And God remembered Noe, and all the living creatures, and all the cattle which were with him in the ark, and brought a wind upon the earth, and the waters were abated.
1พระเจ้าระลึกถึงโนอาห์ รวมทั้งสัตว์ทั้งหมดและปศุสัตว์ทั้งหมดที่อยู่กับเขาในเรือ พระเจ้าให้ลมพัดผ่านแผ่นดิน แล้วน้ำก็ลดลง
2The fountains also of the deep, and the flood gates of heaven were shut up, and the rain from heaven was restrained.
2ตาน้ำของห้วงน้ำลึกและช่องฟ้าก็ปิดลงส่วนฝนจากท้องฟ้าก็หยุด
3And the waters returned from off the earth going and coming: and they began to be abated after a hundred and fifty days.
3น้ำค่อย ๆ ลดจากแผ่นดินอย่างต่อเนื่อง เมื่อครบ 150 วัน ระดับน้ำก็ลดลง
4And the ark rested in the seventh month, the seven and twentieth day of the month, upon the mountains of Armenia.
4ในเดือนที่ 7 วันที่ 17 ของเดือนเรือมาพักอยู่บนเทือกเขาอารารัต
5And the waters were going and decreasing until the tenth month: for in the tenth month, the first day of the month, the tops of the mountains appeared.
5น้ำลดลงเรื่อยๆจนถึงเดือนที่ 10 ในวันที่ 1 ของเดือนที่ 10 ยอดภูเขาก็ปรากฏให้เห็น
6And after that forty days were passed, Noe, opening the window of the ark which he had made, sent forth a raven:
6เมื่อผ่านไป 40 วันโนอาห์เปิดหน้าต่างเรือที่เขาทำไว้
7Which went forth and did not return, till the waters were dried up upon the earth.
7แล้วปล่อยอีกาออกไป มันบินไปบินกลับจนน้ำบนแผ่นดินแห้งหมด
8He sent forth also a dove after him, to see if the waters had now ceased upon the face of the earth.
8จากนั้นเขาปล่อยนกพิราบออกไป เพื่อดูว่าน้ำลดจากพื้นดินแล้วหรือยัง
9But she, not finding where her foot might rest, returned to him into the ark: for the waters were upon the whole earth: and he put forth his hand, and caught her, and brought her into the ark.
9แต่นกพิราบหาที่ให้เท้าพักไม่ได้จึงบินกลับมาหาเขาที่เรือเพราะน้ำยังปกคลุมผิวแผ่นดินทั้งหมด โนอาห์ยื่นมือออกไปรับมันและนำกลับเข้ามาในเรือ
10And having waited yet seven other days, he again sent forth the dove out of the ark.
10เขารออีก 7 วันแล้วปล่อยนกพิราบออกจากเรืออีกครั้ง
11And she came to him in the evening, carrying a bough of an olive tree, with green leaves, in her mouth. Noe therefore understood that the waters were ceased upon the earth.
11ตอนเย็นนกพิราบกลับมาหาเขา และปรากฏว่ามันคาบใบมะกอกสดที่เพิ่งเด็ดมา โนอาห์จึงรู้ว่าน้ำลดจากแผ่นดินแล้ว
12And he stayed yet other seven days: and he sent forth the dove, which returned not any more unto him.
12เขารออีก 7 วันแล้วปล่อยนกพิราบออกไปอีก คราวนี้มันไม่กลับมาหาเขาอีก
13Therefore in the six hundredth and first year, the first month, the first day of the month, the waters were lessened upon the earth, and Noe opening the covering of the ark, looked, and saw that the face of the earth was dried.
13เมื่อโนอาห์อายุ 601 ปี ในวันที่ 1 ของเดือนที่ 1 น้ำบนแผ่นดินแห้งไป โนอาห์เปิดที่คลุมเรือออก แล้วมองดูก็เห็นว่าพื้นดินแห้งแล้ว
14In the second month, the seven and twentieth day of the month, the earth was dried.
14ในวันที่ 27 ของเดือนที่ 2 แผ่นดินก็แห้งสนิท
15And God spoke to Noe, saying:
15พระเจ้ากล่าวกับโนอาห์ว่า
16Go out of the ark, thou and thy wife, thy sons, and the wives of thy sons with thee.
16“ออกจากเรือเถอะ ทั้งเจ้า ภรรยาของเจ้า ลูกชายของเจ้า และภรรยาของลูกชายเจ้า
17All living things that are with thee of all flesh, as well in fowls as in beasts, and all creeping things that creep upon the earth, bring out with thee, and go ye upon the earth: increase and multiply upon it.
17จงนำสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่กับเจ้าออกมาด้วยทั้งนกปศุสัตว์และสัตว์ทุกชนิดที่คลานไปบนแผ่นดินเพื่อให้พวกมันแพร่พันธุ์อย่างมากบนแผ่นดินออกลูกดกและเพิ่มจำนวนบนแผ่นดิน”
18So Noe went out, he and his sons: his wife, and the wives of his sons with him.
18โนอาห์จึงออกจากเรือ พร้อมกับลูกชายของเขา ภรรยาของเขา และภรรยาของลูกชาย
19And all living things, and cattle, and creeping things that creep upon the earth, according to their kinds, went out of the ark.
19สัตว์ทุกชนิด สัตว์ที่คลานไปตามพื้น และนกทุกชนิด คือทุกสิ่งที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดิน ต่างออกจากเรือตามพวกของมัน
20And Noe built an altar unto the Lord: and taking of all cattle and fowls that were clean, offered holocausts upon the altar.
20โนอาห์สร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์แล้วเลือกสัตว์สะอาดทุกชนิดและนกสะอาดทุกชนิดมาถวายเป็นเครื่องบูชาเผาบนแท่น
21And the Lord smelled a sweet savour, and said: I will no more curse the earth for the sake of man: for the imagination and thought of man’s heart are prone to evil from his youth: therefore I will no more destroy every living soul as I have done.
21พระยาห์เวห์ได้กลิ่นหอมที่น่าพอใจ แล้วคิดในใจว่า “เพราะความคิดในใจมนุษย์นั้นชั่วร้ายตั้งแต่ยังเยาว์ เราจะไม่สาปดินอีกเพราะมนุษย์ และจะไม่ทำลายสิ่งมีชีวิตทุกอย่างอีกเหมือนที่เราทำมา
22All the days of the earth, seedtime and harvest, cold and heat, summer and winter, night and day, shall not cease.
22ตราบใดที่แผ่นดินยังคงอยู่ ฤดูหว่านและฤดูเก็บเกี่ยว ความหนาวและความร้อน ฤดูร้อนและฤดูหนาว กลางวันและกลางคืนจะไม่หยุด”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.