Genesis 8
World English BibleTranslation
World English Bible
Freedom Bible (Thai)
1God remembered Noah, all the animals, and all the livestock that were with him in the ship; and God made a wind to pass over the earth. The waters subsided.
1พระเจ้าระลึกถึงโนอาห์ รวมทั้งสัตว์ทั้งหมดและปศุสัตว์ทั้งหมดที่อยู่กับเขาในเรือ พระเจ้าให้ลมพัดผ่านแผ่นดิน แล้วน้ำก็ลดลง
2The deep’s fountains and the sky’s windows were also stopped, and the rain from the sky was restrained.
2ตาน้ำของห้วงน้ำลึกและช่องฟ้าก็ปิดลงส่วนฝนจากท้องฟ้าก็หยุด
3The waters continually receded from the earth. After the end of one hundred fifty days the waters receded.
3น้ำค่อย ๆ ลดจากแผ่นดินอย่างต่อเนื่อง เมื่อครบ 150 วัน ระดับน้ำก็ลดลง
4The ship rested in the seventh month, on the seventeenth day of the month, on Ararat’s mountains.
4ในเดือนที่ 7 วันที่ 17 ของเดือนเรือมาพักอยู่บนเทือกเขาอารารัต
5The waters receded continually until the tenth month. In the tenth month, on the first day of the month, the tops of the mountains were visible.
5น้ำลดลงเรื่อยๆจนถึงเดือนที่ 10 ในวันที่ 1 ของเดือนที่ 10 ยอดภูเขาก็ปรากฏให้เห็น
6At the end of forty days, Noah opened the window of the ship which he had made,
6เมื่อผ่านไป 40 วันโนอาห์เปิดหน้าต่างเรือที่เขาทำไว้
7and he sent out a raven. It went back and forth, until the waters were dried up from the earth.
7แล้วปล่อยอีกาออกไป มันบินไปบินกลับจนน้ำบนแผ่นดินแห้งหมด
8He himself sent out a dove to see if the waters were abated from the surface of the ground,
8จากนั้นเขาปล่อยนกพิราบออกไป เพื่อดูว่าน้ำลดจากพื้นดินแล้วหรือยัง
9but the dove found no place to rest her foot, and she returned into the ship to him, for the waters were on the surface of the whole earth. He put out his hand, and took her, and brought her to him into the ship.
9แต่นกพิราบหาที่ให้เท้าพักไม่ได้จึงบินกลับมาหาเขาที่เรือเพราะน้ำยังปกคลุมผิวแผ่นดินทั้งหมด โนอาห์ยื่นมือออกไปรับมันและนำกลับเข้ามาในเรือ
10He waited yet another seven days; and again he sent the dove out of the ship.
10เขารออีก 7 วันแล้วปล่อยนกพิราบออกจากเรืออีกครั้ง
11The dove came back to him at evening and, behold, in her mouth was a freshly plucked olive leaf. So Noah knew that the waters were abated from the earth.
11ตอนเย็นนกพิราบกลับมาหาเขา และปรากฏว่ามันคาบใบมะกอกสดที่เพิ่งเด็ดมา โนอาห์จึงรู้ว่าน้ำลดจากแผ่นดินแล้ว
12He waited yet another seven days, and sent out the dove; and she didn’t return to him any more.
12เขารออีก 7 วันแล้วปล่อยนกพิราบออกไปอีก คราวนี้มันไม่กลับมาหาเขาอีก
13In the six hundred first year, in the first month, the first day of the month, the waters were dried up from the earth. Noah removed the covering of the ship, and looked. He saw that the surface of the ground was dry.
13เมื่อโนอาห์อายุ 601 ปี ในวันที่ 1 ของเดือนที่ 1 น้ำบนแผ่นดินแห้งไป โนอาห์เปิดที่คลุมเรือออก แล้วมองดูก็เห็นว่าพื้นดินแห้งแล้ว
14In the second month, on the twenty-seventh day of the month, the earth was dry.
14ในวันที่ 27 ของเดือนที่ 2 แผ่นดินก็แห้งสนิท
15God spoke to Noah, saying,
15พระเจ้ากล่าวกับโนอาห์ว่า
16“Go out of the ship, you, your wife, your sons, and your sons’ wives with you.
16“ออกจากเรือเถอะ ทั้งเจ้า ภรรยาของเจ้า ลูกชายของเจ้า และภรรยาของลูกชายเจ้า
17Bring out with you every living thing that is with you of all flesh, including birds, livestock, and every creeping thing that creeps on the earth, that they may breed abundantly on the earth, and be fruitful, and multiply on the earth.”
17จงนำสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่กับเจ้าออกมาด้วยทั้งนกปศุสัตว์และสัตว์ทุกชนิดที่คลานไปบนแผ่นดินเพื่อให้พวกมันแพร่พันธุ์อย่างมากบนแผ่นดินออกลูกดกและเพิ่มจำนวนบนแผ่นดิน”
18Noah went out, with his sons, his wife, and his sons’ wives with him.
18โนอาห์จึงออกจากเรือ พร้อมกับลูกชายของเขา ภรรยาของเขา และภรรยาของลูกชาย
19Every animal, every creeping thing, and every bird, whatever moves on the earth, after their families, went out of the ship.
19สัตว์ทุกชนิด สัตว์ที่คลานไปตามพื้น และนกทุกชนิด คือทุกสิ่งที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดิน ต่างออกจากเรือตามพวกของมัน
20Noah built an altar to the LORD, and took of every clean animal, and of every clean bird, and offered burnt offerings on the altar.
20โนอาห์สร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์แล้วเลือกสัตว์สะอาดทุกชนิดและนกสะอาดทุกชนิดมาถวายเป็นเครื่องบูชาเผาบนแท่น
21The LORD smelled the pleasant aroma. The LORD said in his heart, “I will not again curse the ground any more for man’s sake because the imagination of man’s heart is evil from his youth. I will never again strike every living thing, as I have done.
21พระยาห์เวห์ได้กลิ่นหอมที่น่าพอใจ แล้วคิดในใจว่า “เพราะความคิดในใจมนุษย์นั้นชั่วร้ายตั้งแต่ยังเยาว์ เราจะไม่สาปดินอีกเพราะมนุษย์ และจะไม่ทำลายสิ่งมีชีวิตทุกอย่างอีกเหมือนที่เราทำมา
22While the earth remains, seed time and harvest, and cold and heat, and summer and winter, and day and night will not cease.”
22ตราบใดที่แผ่นดินยังคงอยู่ ฤดูหว่านและฤดูเก็บเกี่ยว ความหนาวและความร้อน ฤดูร้อนและฤดูหนาว กลางวันและกลางคืนจะไม่หยุด”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.