Genesis 3
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Now the serpent was more subtle than any of the beasts of the earth which the Lord God had made. And he said to the woman: Why hath God commanded you, that you should not eat of every tree of paradise?
1งูมีเล่ห์เหลี่ยมกว่าสัตว์ในทุ่งทุกชนิดที่พระเจ้ายาห์เวห์ทำไว้ มันถามหญิงคนนั้นว่า “พระเจ้าพูดจริงหรือว่า ‘ห้ามพวกเจ้ากินผลจากต้นไม้ทุกต้นในสวน’?”
2And the woman answered him, saying: Of the fruit of the trees that are in paradise we do eat:
2หญิงนั้นตอบงูว่า “พวกเรากินผลจากต้นไม้ในสวนได้
3But of the fruit of the tree which is in the midst of paradise, God hath commanded us that we should not eat; and that we should not touch it, lest perhaps we die.
3แต่ผลจากต้นที่อยู่กลางสวน พระเจ้าบอกว่า ‘อย่ากิน และอย่าแตะต้อง ไม่อย่างนั้นพวกเจ้าจะตาย’”
4And the serpent said to the woman: No, you shall not die the death.
4งูตอบหญิงนั้นว่า “พวกเจ้าไม่ตายหรอก
5For God doth know that in what day soever you shall eat thereof, your eyes shall be opened: and you shall be as Gods, knowing good and evil.
5พระเจ้ารู้ว่าเมื่อกินผลนั้น ตาของพวกคุณจะเปิดออก แล้วพวกคุณจะเป็นเหมือนพระเจ้า รู้จักดีและชั่ว”
6And the woman saw that the tree was good to eat, and fair to the eyes, and delightful to behold: and she took of the fruit thereof, and did eat, and gave to her husband who did eat.
6หญิงนั้นเห็นว่าผลจากต้นไม้นั้นน่ากิน ดูสวยงาม และน่าปรารถนาเพราะจะทำให้มีปัญญา เธอจึงเด็ดผลมากิน แล้วแบ่งให้สามีที่อยู่กับเธอ เขาก็กินด้วย
7And the eyes of them both were opened: and when they perceived themselves to be naked, they sewed together fig leaves, and made themselves aprons.
7แล้วตาของทั้งสองก็เปิดออก พวกเขารู้ว่าตัวเองเปลือยกาย จึงเอาใบมะเดื่อมาเย็บเข้าด้วยกันทำเป็นเครื่องนุ่งห่ม
8And when they heard the voice of the Lord God walking in paradise at the afternoon air, Adam and his wife hid themselves from the face of the Lord God, amidst the trees of paradise.
8เมื่อได้ยินเสียงก้าวเดินของพระเจ้ายาห์เวห์ในสวนยามลมเย็น ชายกับภรรยาก็ซ่อนตัวจากเบื้องหน้าพระเจ้ายาห์เวห์อยู่ท่ามกลางต้นไม้ในสวน
9And the Lord God called Adam, and said to him: Where art thou?
9พระเจ้ายาห์เวห์เรียกชายคนนั้นว่า “เจ้าอยู่ที่ไหน?”
10And he said: I heard thy voice in paradise; and I was afraid, because I was naked, and I hid myself.
10ชายตอบว่า “ได้ยินเสียงของพระองค์ในสวน ก็กลัวเพราะเปลือยกายอยู่ เลยซ่อนตัว”
11And he said to him: And who hath told thee that thou wast naked, but that thou hast eaten of the tree whereof I commanded thee that thou shouldst not eat?
11พระเจ้าถามว่า “ใครบอกเจ้าว่าเจ้าเปลือยกาย? เจ้าได้กินผลจากต้นไม้ที่เราสั่งห้ามไว้หรือ?”
12And Adam said: The woman, whom thou gavest me to be my companion, gave me of the tree, and I did eat.
12ชายตอบว่า “ผู้หญิงที่พระองค์ให้มาอยู่ด้วยเอาผลจากต้นนั้นให้ผม ผมก็เลยกิน”
13And the Lord God said to the woman: Why hast thou done this? And she answered: The serpent deceived me, and I did eat.
13พระเจ้ายาห์เวห์ถามหญิงนั้นว่า “เจ้าทำอะไรลงไป?” หญิงนั้นตอบว่า “งูหลอกฉัน ฉันก็เลยกิน”
14And the Lord God said to the serpent: Because thou hast done this thing, thou art cursed among all cattle, and beasts of the earth: upon thy breast shalt thou go, and earth shalt thou eat all the days of thy life.
14พระเจ้ายาห์เวห์กล่าวกับงูว่า “เพราะเจ้าทำเช่นนี้ เจ้าจึงถูกสาปยิ่งกว่าปศุสัตว์ทั้งหมด และสัตว์ในทุ่งทุกชนิด เจ้าจะเลื้อยด้วยท้อง และกินฝุ่นตลอดชีวิต
15I will put enmities between thee and the woman, and thy seed and her seed: she shall crush thy head, and thou shalt lie in wait for her heel.
15เราจะทำให้เจ้ากับหญิงนี้เป็นศัตรูกัน และให้เชื้อสายของเจ้ากับเชื้อสายของนางเป็นศัตรูกัน เขาจะทำให้หัวเจ้าบาดเจ็บ ส่วนเจ้าจะทำให้ส้นเท้าของเขาบาดเจ็บ”
16To the woman also he said: I will multiply thy sorrows, and thy conceptions: in sorrow shalt thou bring forth children, and thou shalt be under thy husband’s power, and he shall have dominion over thee.
16พระองค์กล่าวกับหญิงนั้นว่า “เราจะทำให้ความเจ็บปวดในการคลอดลูกของเจ้าเพิ่มขึ้นอย่างมาก เจ้าจะคลอดลูกด้วยความเจ็บปวด เจ้าจะปรารถนาสามีของเจ้า และเขาจะปกครองเจ้า”
17And to Adam he said: Because thou hast hearkened to the voice of thy wife, and hast eaten of the tree, whereof I commanded thee that thou shouldst not eat, cursed is the earth in thy work; with labour and toil shalt thou eat thereof all the days of thy life.
17พระองค์กล่าวกับอาดัมว่า “เจ้าฟังคำภรรยาของเจ้า และกินผลจากต้นไม้ ซึ่งเราเคยสั่งห้ามไว้ว่า ‘ห้ามกินผลจากต้นนั้น’ เพราะเหตุนี้ ดินจึงถูกสาปเพราะเจ้า เจ้าจะตรากตรำหากินจากดินนี้ตลอดชีวิต
18Thorns and thistles shall it bring forth to thee; and thou shalt eat the herbs of the earth.
18ดินจะงอกทั้งหนามและพืชมีหนามขึ้นมาให้เจ้า และเจ้าจะกินพืชในทุ่ง
19In the sweat of thy face shalt thou eat bread till thou return to the earth, out of which thou wast taken: for dust thou art, and into dust thou shalt return.
19เจ้าจะกินขนมปังด้วยหยาดเหงื่อบนใบหน้า จนกว่าจะกลับคืนสู่ดิน เพราะเจ้ามาจากดิน เจ้าเป็นฝุ่น และเจ้าจะกลับเป็นฝุ่นอีก”
20And Adam called the name of his wife Eve: because she was the mother of all the living.
20ชายคนนั้นตั้งชื่อภรรยาว่าเอวา เพราะเธอจะเป็นแม่ของคนทุกคนที่มีชีวิต
21And the Lord God made for Adam and his wife, garments of skins, and clothed them.
21พระเจ้ายาห์เวห์ทำเสื้อผ้าจากหนังสัตว์ให้อาดัมและภรรยา แล้วสวมให้พวกเขา
22And he said: Behold Adam is become as one of us, knowing good and evil: now, therefore, lest perhaps he put forth his hand, and take also of the tree of life, and eat, and live for ever.
22พระเจ้ายาห์เวห์กล่าวว่า “ดูสิ มนุษย์กลายเป็นเหมือนหนึ่งในพวกเราแล้ว คือรู้จักดีและชั่ว ทีนี้ ถ้าเขายื่นมือไปเอาผลจากต้นไม้แห่งชีวิตมากินด้วย แล้วมีชีวิตตลอดไป—”
23And the Lord God sent him out of the paradise of pleasure, to till the earth from which he was taken.
23พระเจ้ายาห์เวห์จึงส่งเขาออกจากสวนเอเดน ให้ไปเพาะปลูกดินที่เขามาจาก
24And he cast out Adam; and placed before the paradise of pleasure Cherubims, and a flaming sword, turning every way, to keep the way of the tree of life.
24พระองค์ขับมนุษย์ออกไป แล้วตั้งเครูบิม ไว้ทางตะวันออกของสวนเอเดน พร้อมดาบเพลิงที่หมุนไปได้ทุกทิศ เพื่อเฝ้าทางไปยังต้นไม้แห่งชีวิต
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.