1 Corinthians 11
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Be ye followers of me, as I also am of Christ.
1จงเอาข้าพเจ้าเป็นแบบอย่าง เหมือนที่ข้าพเจ้าเอาพระคริสต์เป็นแบบอย่าง
2Now I praise you, brethren, that in all things you are mindful of me: and keep my ordinances as I have delivered them to you.
2พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอชมพวกคุณ เพราะพวกคุณระลึกถึงข้าพเจ้าในทุกเรื่อง และยึดมั่นในสิ่งที่สืบทอดกันมาตามที่ข้าพเจ้ามอบไว้แก่พวกคุณ
3But I would have you know, that the head of every man is Christ; and the head of the woman is the man; and the head of Christ is God.
3แต่ข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณรู้ว่า ศีรษะ ของผู้ชายทุกคนคือพระคริสต์ ศีรษะ ของผู้หญิงคือผู้ชาย และศีรษะ ของพระคริสต์คือพระเจ้า
4Every man praying or prophesying with his head covered, disgraceth his head.
4ผู้ชายทุกคนที่อธิษฐานหรือเผยพระวจนะโดยคลุมศีรษะ ก็ทำให้ศีรษะของตนเสียเกียรติ
5But every woman praying or prophesying with her head not covered, disgraceth her head: for it is all one as if she were shaven.
5แต่ผู้หญิงทุกคนที่อธิษฐานหรือเผยพระวจนะโดยไม่คลุมศีรษะ ก็ทำให้ศีรษะของตนเสียเกียรติ เพราะไม่ต่างอะไรจากการโกนศีรษะ
6For if a woman be not covered, let her be shorn. But if it be a shame to a woman to be shorn or made bald, let her cover her head.
6ถ้าผู้หญิงไม่คลุมศีรษะ ก็ให้ตัดผมเสียด้วย แต่ถ้าการตัดผมหรือโกนผมเป็นเรื่องน่าอายสำหรับผู้หญิง ก็ให้เธอคลุมศีรษะ
7The man indeed ought not to cover his head, because he is the image and glory of God; but the woman is the glory of the man.
7ผู้ชายไม่ควรคลุมศีรษะ เพราะเขาเป็นพระฉายาและพระสิริของพระเจ้า ส่วนผู้หญิงเป็นสิริของผู้ชาย
8For the man is not of the woman, but the woman of the man.
8เพราะผู้ชายไม่ได้มาจากผู้หญิง แต่ผู้หญิงมาจากผู้ชาย
9For the man was not created for the woman, but the woman for the man.
9และผู้ชายไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อผู้หญิง แต่ผู้หญิงถูกสร้างขึ้นเพื่อผู้ชาย
10Therefore ought the woman to have a power over her head, because of the angels.
10เพราะเหตุนี้ ผู้หญิงจึงควรมีอำนาจเหนือศีรษะของตนเอง เพราะเห็นแก่เหล่าทูตสวรรค์
11But yet neither is the man without the woman, nor the woman without the man, in the Lord.
11ถึงอย่างนั้น ในองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้หญิงไม่เป็นอิสระจากผู้ชาย และผู้ชายก็ไม่เป็นอิสระจากผู้หญิง
12For as the woman is of the man, so also is the man by the woman: but all things of God.
12เพราะผู้หญิงมาจากผู้ชายอย่างไร ผู้ชายก็เกิดมาทางผู้หญิงอย่างนั้น แต่ทุกสิ่งมาจากพระเจ้า
13You yourselves judge: doth it become a woman, to pray unto God uncovered?
13พวกคุณจงตัดสินกันเอง เหมาะสมหรือที่ผู้หญิงจะอธิษฐานต่อพระเจ้าโดยไม่คลุมศีรษะ?
14Doth not even nature itself teach you, that a man indeed, if he nourish his hair, it is a shame unto him?
14แม้แต่ธรรมชาติเองก็สอนพวกคุณไม่ใช่หรือว่า ถ้าผู้ชายไว้ผมยาว ก็เป็นเรื่องเสียเกียรติสำหรับเขา
15But if a woman nourish her hair, it is a glory to her; for her hair is given to her for a covering.
15แต่ถ้าผู้หญิงไว้ผมยาว ก็เป็นเกียรติแก่เธอ เพราะผมของเธอถูกให้มาเพื่อเป็นสิ่งคลุม
16But if any man seem to be contentious, we have no such custom, nor the church of God.
16แต่ถ้าใครอยากโต้เถียง เราไม่มีธรรมเนียมเช่นนั้น และประชาคมต่าง ๆ ของพระเจ้าก็ไม่มี
17Now this I ordain: not praising you, that you come together not for the better, but for the worse.
17แต่เมื่อข้าพเจ้าให้คำสั่งต่อไปนี้ ข้าพเจ้าไม่ชมพวกคุณ เพราะเวลาพวกคุณมารวมตัวกัน ผลกลับแย่ลง ไม่ใช่ดีขึ้น
18For first of all I hear that when you come together in the church, there are schisms among you; and in part I believe it.
18ประการแรก ข้าพเจ้าได้ยินว่า เมื่อพวกคุณมารวมตัวกันในประชาคม พวกคุณมีความแตกแยกกัน และข้าพเจ้าก็เชื่ออยู่บ้าง
19For there must be also heresies: that they also, who are approved, may be made manifest among you.
19เพราะในหมู่พวกคุณจำเป็นต้องมีการแบ่งเป็นพรรคเป็นพวก เพื่อคนที่ผ่านการพิสูจน์จะปรากฏชัดในหมู่พวกคุณ
20When you come therefore together into one place, it is not now to eat the Lord’s supper.
20ดังนั้น เมื่อพวกคุณมาประชุมพร้อมกัน สิ่งที่พวกคุณกินจึงไม่ใช่อาหารมื้อเย็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า
21For every one taketh before his own supper to eat. And one indeed is hungry and another is drunk.
21เพราะเวลากิน แต่ละคนรีบกินอาหารของตนเองก่อน คนหนึ่งยังหิว ส่วนอีกคนเมา
22What, have you not houses to eat and to drink in? Or despise ye the church of God; and put them to shame that have not? What shall I say to you? Do I praise you? In this I praise you not.
22อะไรกัน! พวกคุณไม่มีบ้านไว้กินและดื่มหรือ? หรือพวกคุณดูหมิ่นประชาคมของพระเจ้า และทำให้คนที่ขาดแคลนต้องอับอาย? จะให้ข้าพเจ้าพูดอะไร? จะให้ข้าพเจ้าชมพวกคุณหรือ? เรื่องนี้ข้าพเจ้าไม่ชม
23For I have received of the Lord that which also I delivered unto you, that the Lord Jesus, the same night in which he was betrayed, took bread.
23เพราะสิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับจากองค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าได้มอบต่อให้พวกคุณ คือในคืนที่พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าถูกทรยศ พระองค์ทรงหยิบขนมปังขึ้นมา
24And giving thanks, broke, and said: Take ye, and eat: this is my body, which shall be delivered for you: this do for the commemoration of me.
24เมื่อขอบคุณพระเจ้าแล้ว พระองค์ทรงหักขนมปังและกล่าวว่า “รับไปกิน นี่คือร่างกายของเรา ซึ่งถูกหักเพื่อพวกคุณ จงทำอย่างนี้เพื่อระลึกถึงเรา”
25In like manner also the chalice, after he had supped, saying: This chalice is the new testament in my blood: this do ye, as often as you shall drink, for the commemoration of me.
25หลังอาหารเย็น พระองค์ทรงหยิบถ้วยขึ้นมาในแบบเดียวกัน และกล่าวว่า “ถ้วยนี้คือพันธสัญญาใหม่ในเลือดของเรา ทุกครั้งที่พวกคุณดื่ม จงทำอย่างนี้เพื่อระลึกถึงเรา”
26For as often as you shall eat this bread, and drink the chalice, you shall shew the death of the Lord, until he come.
26เพราะทุกครั้งที่พวกคุณกินขนมปังนี้และดื่มจากถ้วยนี้ พวกคุณก็ประกาศความตายขององค์พระผู้เป็นเจ้า จนกว่าพระองค์จะมา
27Therefore whosoever shall eat this bread, or drink the chalice of the Lord unworthily, shall be guilty of the body and of the blood of the Lord.
27ดังนั้น ใครก็ตามที่กินขนมปังนี้หรือดื่มจากถ้วยขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างไม่สมควรต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า จะทำผิดต่อร่างกายและเลือดขององค์พระผู้เป็นเจ้า
28But let a man prove himself: and so let him eat of that bread, and drink of the chalice.
28แต่ละคนจงตรวจสอบตัวเอง แล้วจึงกินขนมปังและดื่มจากถ้วย
29For he that eateth and drinketh unworthily, eateth and drinketh judgment to himself, not discerning the body of the Lord.
29เพราะคนที่กินและดื่มอย่างไม่สมควร ถ้าไม่วินิจฉัยร่างกายขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้ถูกต้อง การกินและดื่มนั้นก็นำการพิพากษามาสู่ตนเอง
30Therefore are there many infirm and weak among you, and many sleep.
30เพราะเหตุนี้ หลายคนในพวกคุณจึงอ่อนแอและเจ็บป่วย และมีไม่น้อยที่หลับไป
31But if we would judge ourselves, we should not be judged.
31ถ้าเราวินิจฉัยตัวเอง เราก็จะไม่ถูกตัดสิน
32But whilst we are judged, we are chastised by the Lord, that we be not condemned with this world.
32แต่เมื่อเราถูกตัดสิน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตีสอนเรา เพื่อเราจะไม่ถูกพิพากษาลงโทษพร้อมกับโลก
33Wherefore, my brethren, when you come together to eat, wait for one another.
33เพราะฉะนั้น พี่น้องของข้าพเจ้า เมื่อพวกคุณมารวมตัวกันเพื่อกินอาหาร จงรอกันและกัน
34If any man be hungry, let him eat at home; that you come not together unto judgment. And the rest I will set in order, when I come.
34ถ้าใครหิว ก็ให้กินที่บ้าน เพื่อการมารวมตัวของพวกคุณจะไม่นำไปสู่การพิพากษา ส่วนเรื่องอื่น ๆ ข้าพเจ้าจะจัดให้เรียบร้อยเมื่อข้าพเจ้ามา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.