1 Corinthians 4
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Let a man so account of us as of the ministers of Christ, and the dispensers of the mysteries of God.
1ดังนั้น ทุกคนควรมองเราว่าเป็นผู้รับใช้ของพระคริสต์ และเป็นผู้ดูแลความลับต่าง ๆ ของพระเจ้า
2Here now it is required among the dispensers, that a man be found faithful.
2สิ่งที่ต้องการจากผู้ดูแลคือ ต้องพิสูจน์ว่าเป็นคนที่ซื่อสัตย์
3But to me it is a very small thing to be judged by you, or by man’s day; but neither do I judge my own self.
3สำหรับข้าพเจ้า การถูกพวกคุณตัดสิน หรือถูกศาลของมนุษย์ตัดสิน เป็นเรื่องเล็กน้อยมาก ที่จริง ข้าพเจ้าไม่แม้แต่ตัดสินตัวเอง
4For I am not conscious to myself of any thing, yet am I not hereby justified; but he that judgeth me, is the Lord.
4เพราะข้าพเจ้าไม่รู้ว่าตนมีความผิดอะไร แต่ข้าพเจ้าก็ไม่ได้รับความชอบธรรมเพราะเรื่องนี้ ผู้ที่ตัดสินข้าพเจ้าคือองค์พระผู้เป็นเจ้า
5Therefore judge not before the time; until the Lord come, who both will bring to light the hidden things of darkness, and will make manifest the counsels of the hearts; and then shall every man have praise from God.
5ดังนั้น อย่าตัดสินสิ่งใดก่อนถึงเวลา จงรอจนกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะมา พระองค์จะทรงนำสิ่งที่ซ่อนอยู่ในความมืดออกมาให้เห็นในความสว่าง และจะทรงเปิดเผยความคิดในใจของมนุษย์ แล้วแต่ละคนจะได้รับคำชมจากพระเจ้า
6But these things, brethren, I have in a figure transferred to myself and to Apollo, for your sakes; that in us you may learn, that one be not puffed up against the other for another, above that which is written.
6พี่น้องทั้งหลาย เพื่อประโยชน์ของพวกคุณ ข้าพเจ้าได้นำเรื่องเหล่านี้มาเปรียบกับตัวข้าพเจ้าและอปอลโล เพื่อพวกคุณจะได้เรียนรู้จากเราว่า อย่าคิดเกินสิ่งที่เขียนไว้ เพื่อจะไม่มีใครหยิ่งยกคนหนึ่งขึ้นข่มอีกคนหนึ่ง
7For who distinguisheth thee? Or what hast thou that thou hast not received? And if thou hast received, why dost thou glory, as if thou hadst not received it?
7ใครทำให้ท่านแตกต่างจากคนอื่น? มีอะไรที่ท่านมีแล้วไม่ได้รับมา? ถ้าท่านได้รับมา แล้วทำไมจึงอวดเหมือนกับว่าไม่ได้รับมา?
8You are now full; you are now become rich; you reign without us; and I would to God you did reign, that we also might reign with you.
8พวกคุณอิ่มแล้ว! พวกคุณร่ำรวยแล้ว! พวกคุณขึ้นครองอำนาจโดยไม่มีเราแล้ว! ข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณได้ครองจริง ๆ เพื่อเราจะได้ครองร่วมกับพวกคุณด้วย!
9For I think that God hath set forth us apostles, the last, as it were men appointed to death: we are made a spectacle to the world, and to angels, and to men.
9เพราะข้าพเจ้าคิดว่า พระเจ้าทรงจัดให้เราพวกอัครทูตอยู่ท้ายสุด เหมือนคนที่ถูกตัดสินประหารชีวิต เพราะเรากลายเป็นภาพที่ทั้งโลก ทูตสวรรค์ และมนุษย์ต่างจับจ้องดู
10We are fools for Christ’s sake, but you are wise in Christ; we are weak, but you are strong; you are honourable, but we without honour.
10เราเป็นคนโง่เพราะเห็นแก่พระคริสต์ แต่พวกคุณเป็นคนมีปัญญาในพระคริสต์ เราอ่อนแอ แต่พวกคุณเข้มแข็ง พวกคุณได้รับเกียรติ แต่เราถูกดูหมิ่น
11Even unto this hour we both hunger and thirst, and are naked, and are buffeted, and have no fixed abode;
11จนถึงเวลานี้ เรายังหิว กระหาย ขาดแคลนเสื้อผ้า ถูกทุบตี และไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง
12And we labour, working with our own hands: we are reviled, and we bless; we are persecuted, and we suffer it.
12เราทำงานหนักด้วยมือของเราเอง เมื่อถูกด่า เราก็อวยพร เมื่อถูกข่มเหง เราก็อดทน
13We are blasphemed, and we entreat; we are made as the refuse of this world, the offscouring of all even until now.
13เมื่อถูกใส่ร้าย เราก็ขอร้องด้วยดี เราถูกมองเหมือนเศษสกปรกของโลก เหมือนคราบที่ทุกคนเช็ดทิ้ง จนถึงบัดนี้
14I write not these things to confound you; but I admonish you as my dearest children.
14ข้าพเจ้าไม่ได้เขียนเรื่องเหล่านี้เพื่อทำให้พวกคุณอับอาย แต่เพื่อเตือนพวกคุณในฐานะลูกที่รักของข้าพเจ้า
15For if you have ten thousand instructors in Christ, yet not many fathers. For in Christ Jesus, by the gospel, I have begotten you.
15เพราะถึงแม้พวกคุณจะมีผู้ดูแลอบรมนับหมื่นคนในพระคริสต์ แต่พวกคุณก็มีพ่อไม่มาก เพราะในพระเยซูคริสต์ ข้าพเจ้าได้เป็นพ่อของพวกคุณผ่านข่าวดี
16Wherefore I beseech you, be ye followers of me, as I also am of Christ.
16ดังนั้น ข้าพเจ้าขอร้องพวกคุณ จงเอาข้าพเจ้าเป็นแบบอย่าง
17For this cause have I sent to you Timothy, who is my dearest son and faithful in the Lord; who will put you in mind of my ways, which are in Christ Jesus; as I teach every where in every church.
17ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงส่งทิโมธีไปหาพวกคุณ เขาเป็นลูกที่รักและซื่อสัตย์ของข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้า เขาจะเตือนให้พวกคุณระลึกถึงวิถีของข้าพเจ้าในพระคริสต์ ตามที่ข้าพเจ้าสอนอยู่ทุกแห่งในทุกประชาคม
18As if I would not come to you, so some are puffed up.
18บางคนหยิ่งผยองขึ้นมา เหมือนกับว่าข้าพเจ้าจะไม่มาหาพวกคุณ
19But I will come to you shortly, if the Lord will: and will know, not the speech of them that are puffed up, but the power.
19แต่ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอนุญาต ข้าพเจ้าจะมาหาพวกคุณในไม่ช้า แล้วข้าพเจ้าจะได้รู้ ไม่ใช่เพียงคำพูดของคนที่หยิ่งผยอง แต่พลังของพวกเขา
20For the kingdom of God is not in speech, but in power.
20เพราะอาณาจักรของพระเจ้าไม่ได้อยู่ที่คำพูด แต่อยู่ที่พลัง
21What will you? shall I come to you with a rod; or in charity, and in the spirit of meekness?
21พวกคุณต้องการแบบไหน? จะให้ข้าพเจ้ามาหาพวกคุณพร้อมไม้เรียว หรือมาด้วยความรักและจิตใจที่อ่อนโยน?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.