1 Korin 11
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Kri hnukbang kami ah ka oh baktih toengah, nangcae doeh ka hnukah bang oh.
1จงเอาข้าพเจ้าเป็นแบบอย่าง เหมือนที่ข้าพเจ้าเอาพระคริสต์เป็นแบบอย่าง
2Nawkamyanawk, hmuen boih ah kai nang panoek o poe moe, kang paek o ih patukhaihnawk na patawnh o poe thai pongah, kang pakoeh o.
2พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอชมพวกคุณ เพราะพวกคุณระลึกถึงข้าพเจ้าในทุกเรื่อง และยึดมั่นในสิ่งที่สืบทอดกันมาตามที่ข้าพเจ้ามอบไว้แก่พวกคุณ
3Toe nongpanawk boih ih lu loe Kri ni; nongpata ih lu loe nongpa ni; Kri ih lu loe Sithaw ni, tito na panoek o han ka koehhaih oh.
3แต่ข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณรู้ว่า ศีรษะ ของผู้ชายทุกคนคือพระคริสต์ ศีรษะ ของผู้หญิงคือผู้ชาย และศีรษะ ของพระคริสต์คือพระเจ้า
4Lawkthuih naah maw, to tih ai boeh loe lok taphong naah maw, lu khuk nongpa loe angmah ih lu khingya ai kami ni.
4ผู้ชายทุกคนที่อธิษฐานหรือเผยพระวจนะโดยคลุมศีรษะ ก็ทำให้ศีรษะของตนเสียเกียรติ
5To tiah lawkthuih naah maw, to tih ai boeh loe lok taphong naah maw, lu khuk ai nongpata loe a lu khingya ai kami ah oh: lu angmuilum ah sam aah hoiah ni anghmong.
5แต่ผู้หญิงทุกคนที่อธิษฐานหรือเผยพระวจนะโดยไม่คลุมศีรษะ ก็ทำให้ศีรษะของตนเสียเกียรติ เพราะไม่ต่างอะไรจากการโกนศีรษะ
6Lu khuk ai nongpata loe sam to aat ngala nasoe, toe sam to aah moe, lu angmuilum ah sam aah loe nongpata maeto hanah azat thoh parai tiah poek nahaeloe, lu to khuk nasoe.
6ถ้าผู้หญิงไม่คลุมศีรษะ ก็ให้ตัดผมเสียด้วย แต่ถ้าการตัดผมหรือโกนผมเป็นเรื่องน่าอายสำหรับผู้หญิง ก็ให้เธอคลุมศีรษะ
7Nongpa loe Sithaw ih krang hoi lensawkhaih ah oh pongah, lu khuk han om ai, nongpata loe nongpa lensawkhaih ah ni oh.
7ผู้ชายไม่ควรคลุมศีรษะ เพราะเขาเป็นพระฉายาและพระสิริของพระเจ้า ส่วนผู้หญิงเป็นสิริของผู้ชาย
8Nongpa loe nongpata thung hoiah tacawt ai, toe nongpata loe nongpa thung hoiah ni tacawt.
8เพราะผู้ชายไม่ได้มาจากผู้หญิง แต่ผู้หญิงมาจากผู้ชาย
9Nongpa loe nongpata han ih sah ai, toe nongpata loe nongpa han ih ni sak.
9และผู้ชายไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อผู้หญิง แต่ผู้หญิงถูกสร้างขึ้นเพื่อผู้ชาย
10To tiah oh pong khue na ai, van kaminawk pongah, nongpata loe a lu nuiah sak thaihaih tawnh, tito amtuengsak hanah, lu khuk han oh.
10เพราะเหตุนี้ ผู้หญิงจึงควรมีอำนาจเหนือศีรษะของตนเอง เพราะเห็นแก่เหล่าทูตสวรรค์
11Toe Angraeng ah, nongpata loe nongpa ai ah om thai ai, nongpa doeh nongpata ai ah loe om thai ai.
11ถึงอย่างนั้น ในองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้หญิงไม่เป็นอิสระจากผู้ชาย และผู้ชายก็ไม่เป็นอิสระจากผู้หญิง
12Nongpata loe nongpa thung hoiah tacawt baktih toengah, nongpa doeh nongpata thung hoiah ni tacawt; toe hmuennawk boih loe Sithaw khae hoiah tacawt.
12เพราะผู้หญิงมาจากผู้ชายอย่างไร ผู้ชายก็เกิดมาทางผู้หญิงอย่างนั้น แต่ทุกสิ่งมาจากพระเจ้า
13To pongah nongpata mah lu khuk ai ah Sithaw khaeah lawkthuih loe khet amcuk maw? Tito poek o noek ah.
13พวกคุณจงตัดสินกันเอง เหมาะสมหรือที่ผู้หญิงจะอธิษฐานต่อพระเจ้าโดยไม่คลุมศีรษะ?
14Sam patlung nongpa loe angmah hanah azat thoh, tito long khosakhaih dan mah panoekhaih na paek o ai maw?
14แม้แต่ธรรมชาติเองก็สอนพวกคุณไม่ใช่หรือว่า ถ้าผู้ชายไว้ผมยาว ก็เป็นเรื่องเสียเกียรติสำหรับเขา
15Toe sam patlung nongpata loe angmah lensawkhaih ah oh: a lu khuk han ih ni kasawk sam to anih hanah paek.
15แต่ถ้าผู้หญิงไว้ผมยาว ก็เป็นเกียรติแก่เธอ เพราะผมของเธอถูกให้มาเพื่อเป็นสิ่งคลุม
16Toe lok angaek han koeh kami om nahaeloe, kaicae loe to baktih khosakhaih atawk ka tawn o ai, Sithaw kricaabunawk mah doeh tawn o ai, tiah thuih han ka koeh.
16แต่ถ้าใครอยากโต้เถียง เราไม่มีธรรมเนียมเช่นนั้น และประชาคมต่าง ๆ ของพระเจ้าก็ไม่มี
17Nangcae nwnto nam khueng o naah hoih kuehaih om ai, set aephaih ni oh lat, to pongah hae thuitaekhaih lok kang paek o naah, nangcae to ka pakoeh thai ai.
17แต่เมื่อข้าพเจ้าให้คำสั่งต่อไปนี้ ข้าพเจ้าไม่ชมพวกคุณ เพราะเวลาพวกคุณมารวมตัวกัน ผลกลับแย่ลง ไม่ใช่ดีขึ้น
18Hmaloe koekah, bokhaih im ah nawnto nam khueng o naah, nangcae thungah abu ampraekhaih oh ti, tiah ka thaih; to lok loe tangtang mue, tiah ka poek.
18ประการแรก ข้าพเจ้าได้ยินว่า เมื่อพวกคุณมารวมตัวกันในประชาคม พวกคุณมีความแตกแยกกัน และข้าพเจ้าก็เชื่ออยู่บ้าง
19Nangcae salakah Sithaw mah tapom ih kami to amtueng thai hanah, maeto hoi maeto lok angaekhaih loe kaom han ih hmuen roe ni.
19เพราะในหมู่พวกคุณจำเป็นต้องมีการแบ่งเป็นพรรคเป็นพวก เพื่อคนที่ผ่านการพิสูจน์จะปรากฏชัดในหมู่พวกคุณ
20To pongah ahmuen maeto ah nawnto nam khueng o naah, Angraeng ih buhcaak hanah nam khueng o ai.
20ดังนั้น เมื่อพวกคุณมาประชุมพร้อมกัน สิ่งที่พวกคุณกินจึงไม่ใช่อาหารมื้อเย็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า
21Duembuh na caak o naah, kami boih mah minawk pha ai naah angmah hanah buh to lak moe a caak o: kami maeto zok amthlam naah, kalah maeto loe mu paquih boeh.
21เพราะเวลากิน แต่ละคนรีบกินอาหารของตนเองก่อน คนหนึ่งยังหิว ส่วนอีกคนเมา
22Caak naekhaih im na tawn o ai maw? To tih ai boeh loe Sithaw kricaabu to na patoek o moe, tidoeh tawn ai kaminawk to azat na paw o sak maw? Nangcae khaeah timaw ka thuih han? Hae hmuen pongah kang pakoeh o han maw? Kang pakoeh o thai mak ai.
22อะไรกัน! พวกคุณไม่มีบ้านไว้กินและดื่มหรือ? หรือพวกคุณดูหมิ่นประชาคมของพระเจ้า และทำให้คนที่ขาดแคลนต้องอับอาย? จะให้ข้าพเจ้าพูดอะไร? จะให้ข้าพเจ้าชมพวกคุณหรือ? เรื่องนี้ข้าพเจ้าไม่ชม
23Kang thuih o ih lok loe Sithaw khae hoi ka hnuk ih lok ni, Angraeng Jesu mah Anih angphat taakhaih duembangah takaw to lak;
23เพราะสิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับจากองค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าได้มอบต่อให้พวกคุณ คือในคืนที่พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าถูกทรยศ พระองค์ทรงหยิบขนมปังขึ้นมา
24kawnhaih lawk a thuih pacoengah, takaw to a aeh moe, Hae takaw loe nangcae han kamro ka taksa ni, La ah loe caa oh: Kai nang panoek o poe hanah hae tiah sah oh, tiah a naa.
24เมื่อขอบคุณพระเจ้าแล้ว พระองค์ทรงหักขนมปังและกล่าวว่า “รับไปกิน นี่คือร่างกายของเรา ซึ่งถูกหักเพื่อพวกคุณ จงทำอย่างนี้เพื่อระลึกถึงเรา”
25Takaw caak pacoengah, Anih mah boengloeng doeh lak moe, Hae loe ka thii hoiah sak ih lokmaihaih kangtha ah oh: na naek o naah, Kai nang panoek o poe hanah, hae tiah sah oh, tiah a naa.
25หลังอาหารเย็น พระองค์ทรงหยิบถ้วยขึ้นมาในแบบเดียวกัน และกล่าวว่า “ถ้วยนี้คือพันธสัญญาใหม่ในเลือดของเรา ทุกครั้งที่พวกคุณดื่ม จงทำอย่างนี้เพื่อระลึกถึงเรา”
26Hae takaw na caak o moe, hae boengloeng na naek o kruek, Anih angzoh karoek to, Angraeng duekhaih kawng taphong kami ah ni na oh o.
26เพราะทุกครั้งที่พวกคุณกินขนมปังนี้และดื่มจากถ้วยนี้ พวกคุณก็ประกาศความตายขององค์พระผู้เป็นเจ้า จนกว่าพระองค์จะมา
27To pongah mi kawbaktih doeh caak han krah ai ah hae Angraeng ih takaw hae caa moe, naek han krah ai ah hae boengloeng hae nae kami loe, Angraeng ih takpum hoi athii zae haih kami ah om tih.
27ดังนั้น ใครก็ตามที่กินขนมปังนี้หรือดื่มจากถ้วยขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างไม่สมควรต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า จะทำผิดต่อร่างกายและเลือดขององค์พระผู้เป็นเจ้า
28To pongah mi kawbaktih doeh angmah hoi angmah angcaek pacoengah, to takaw to caa nasoe loe, boengloeng to nae nasoe.
28แต่ละคนจงตรวจสอบตัวเอง แล้วจึงกินขนมปังและดื่มจากถ้วย
29Kamcuk ai ah caa moe, nae kami loe, Angraeng ih takpum panoekhaih tawn ai pongah, angmah hoi angmah lokcaek han ih ni a caak moe, a naek.
29เพราะคนที่กินและดื่มอย่างไม่สมควร ถ้าไม่วินิจฉัยร่างกายขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้ถูกต้อง การกินและดื่มนั้นก็นำการพิพากษามาสู่ตนเอง
30To tiah oh pongah ni nangcae salakah kaom paroeai kaminawk nuiah thazokhaih hoi ngannathaih to oh moe, pop parai kaminawk to duek o.
30เพราะเหตุนี้ หลายคนในพวกคุณจึงอ่อนแอและเจ็บป่วย และมีไม่น้อยที่หลับไป
31Aimacae hoi aimacae kahoihah angcaek o nahaeloe, lokcaekhaih om mak ai.
31ถ้าเราวินิจฉัยตัวเอง เราก็จะไม่ถูกตัดสิน
32Toe aicae mah lokcaekhaih a tongh o naah, long kaminawk hoi nawnto lokcaekhaih a tongh o han ai ah, Angraeng mah thuitaekhaih to a zok o.
32แต่เมื่อเราถูกตัดสิน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตีสอนเรา เพื่อเราจะไม่ถูกพิพากษาลงโทษพร้อมกับโลก
33To pongah, nawkamyanawk, caak han nawnto nam khueng o naah, maeto hoi maeto ang zing oh.
33เพราะฉะนั้น พี่น้องของข้าพเจ้า เมื่อพวกคุณมารวมตัวกันเพื่อกินอาหาร จงรอกันและกัน
34Mi kawbaktih doeh zok amthlam nahaeloe, angmah im ah caa nasoe; to tih ai nahaeloe nawnto nam khueng o naah lokcaekhaih na tong o lat moeng tih. Kalah hmuennawk loe kang zoh naah karaemah ka sak han hmang.
34ถ้าใครหิว ก็ให้กินที่บ้าน เพื่อการมารวมตัวของพวกคุณจะไม่นำไปสู่การพิพากษา ส่วนเรื่องอื่น ๆ ข้าพเจ้าจะจัดให้เรียบร้อยเมื่อข้าพเจ้ามา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.