1 Korin 11
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Kri hnukbang kami ah ka oh baktih toengah, nangcae doeh ka hnukah bang oh.
1پس اقتدا به من نمایید چنانکه من نیز به مسیح می‌کنم.
2Nawkamyanawk, hmuen boih ah kai nang panoek o poe moe, kang paek o ih patukhaihnawk na patawnh o poe thai pongah, kang pakoeh o.
2اما‌ای برادران شما را تحسین می‌نمایم ازاین جهت که در هرچیز مرا یاد می‌دارید و اخبار رابطوری که به شما سپردم، حفظ می‌نمایید.
3Toe nongpanawk boih ih lu loe Kri ni; nongpata ih lu loe nongpa ni; Kri ih lu loe Sithaw ni, tito na panoek o han ka koehhaih oh.
3اما می‌خواهم شما بدانید که سر هر مرد، مسیح است و سر زن، مرد و سر مسیح، خدا.
4Lawkthuih naah maw, to tih ai boeh loe lok taphong naah maw, lu khuk nongpa loe angmah ih lu khingya ai kami ni.
4هرمردی که سرپوشیده دعا یا نبوت کند، سر خود رارسوا می‌نماید.
5To tiah lawkthuih naah maw, to tih ai boeh loe lok taphong naah maw, lu khuk ai nongpata loe a lu khingya ai kami ah oh: lu angmuilum ah sam aah hoiah ni anghmong.
5اما هر زنی که سر برهنه دعا یانبوت کند، سر خود را رسوا می‌سازد، زیرا این چنان است که تراشیده شود.
6Lu khuk ai nongpata loe sam to aat ngala nasoe, toe sam to aah moe, lu angmuilum ah sam aah loe nongpata maeto hanah azat thoh parai tiah poek nahaeloe, lu to khuk nasoe.
6زیرا اگر زن نمی پوشد، موی را نیز ببرد؛ و اگر زن را موی بریدن یا تراشیدن قبیح است، باید بپوشد.
7Nongpa loe Sithaw ih krang hoi lensawkhaih ah oh pongah, lu khuk han om ai, nongpata loe nongpa lensawkhaih ah ni oh.
7زیراکه مرد را نباید سر خود بپوشد چونکه او صورت و جلال خداست، اما زن جلال مرد است.
8Nongpa loe nongpata thung hoiah tacawt ai, toe nongpata loe nongpa thung hoiah ni tacawt.
8زیراکه مرد از زن نیست بلکه زن از مرد است.
9Nongpa loe nongpata han ih sah ai, toe nongpata loe nongpa han ih ni sak.
9و نیزمرد بجهت زن آفریده نشد، بلکه زن برای مرد.
10To tiah oh pong khue na ai, van kaminawk pongah, nongpata loe a lu nuiah sak thaihaih tawnh, tito amtuengsak hanah, lu khuk han oh.
10از این جهت زن می‌باید عزتی بر سر داشته باشد به‌سبب فرشتگان.
11Toe Angraeng ah, nongpata loe nongpa ai ah om thai ai, nongpa doeh nongpata ai ah loe om thai ai.
11لیکن زن از مرد جدانیست و مرد هم جدا از زن نیست در خداوند.
12Nongpata loe nongpa thung hoiah tacawt baktih toengah, nongpa doeh nongpata thung hoiah ni tacawt; toe hmuennawk boih loe Sithaw khae hoiah tacawt.
12زیرا چنانکه زن از مرد است، همچنین مرد نیزبوسیله زن، لیکن همه‌چیز از خدا.
13To pongah nongpata mah lu khuk ai ah Sithaw khaeah lawkthuih loe khet amcuk maw? Tito poek o noek ah.
13در دل خود انصاف دهید: آیا شایسته است که زن ناپوشیده نزد خدا دعا کند؟
14Sam patlung nongpa loe angmah hanah azat thoh, tito long khosakhaih dan mah panoekhaih na paek o ai maw?
14آیا خودطبیعت شما را نمی آموزد که اگر مرد موی درازدارد، او را عار می‌باشد؟
15Toe sam patlung nongpata loe angmah lensawkhaih ah oh: a lu khuk han ih ni kasawk sam to anih hanah paek.
15و اگر زن موی درازدارد، او را فخر است، زیرا که موی بجهت پرده بدو داده شد؟
16Toe lok angaek han koeh kami om nahaeloe, kaicae loe to baktih khosakhaih atawk ka tawn o ai, Sithaw kricaabunawk mah doeh tawn o ai, tiah thuih han ka koeh.
16و اگر کسی ستیزه گر باشد، ما وکلیساهای خدا را چنین عادتی نیست.
17Nangcae nwnto nam khueng o naah hoih kuehaih om ai, set aephaih ni oh lat, to pongah hae thuitaekhaih lok kang paek o naah, nangcae to ka pakoeh thai ai.
17لیکن چون این حکم را به شما می‌کنم، شمارا تحسین نمی کنم، زیرا که شما نه از برای بهتری بلکه برای بدتری جمع می‌شوید.
18Hmaloe koekah, bokhaih im ah nawnto nam khueng o naah, nangcae thungah abu ampraekhaih oh ti, tiah ka thaih; to lok loe tangtang mue, tiah ka poek.
18زیرا اولاهنگامی که شما در کلیسا جمع می‌شوید، می‌شنوم که در میان شما شقاقها روی می‌دهد وقدری از آن را باور می‌کنم.
19Nangcae salakah Sithaw mah tapom ih kami to amtueng thai hanah, maeto hoi maeto lok angaekhaih loe kaom han ih hmuen roe ni.
19از آن جهت که لازم است در میان شما بدعتها نیز باشد تا که مقبولان از شما ظاهر گردند.
20To pongah ahmuen maeto ah nawnto nam khueng o naah, Angraeng ih buhcaak hanah nam khueng o ai.
20پس چون شما دریک جا جمع می‌شوید، ممکن نیست که شام خداوند خورده شود،
21Duembuh na caak o naah, kami boih mah minawk pha ai naah angmah hanah buh to lak moe a caak o: kami maeto zok amthlam naah, kalah maeto loe mu paquih boeh.
21زیرا در وقت خوردن هرکس شام خود را پیشتر می‌گیرد و یکی گرسنه و دیگری مست می‌شود.
22Caak naekhaih im na tawn o ai maw? To tih ai boeh loe Sithaw kricaabu to na patoek o moe, tidoeh tawn ai kaminawk to azat na paw o sak maw? Nangcae khaeah timaw ka thuih han? Hae hmuen pongah kang pakoeh o han maw? Kang pakoeh o thai mak ai.
22مگر خانه‌ها برای خوردن و آشامیدن ندارید؟ یا کلیسای خدا راتحقیر می‌نمایید و آنانی را که ندارند شرمنده می‌سازید؟ به شما چه بگویم؟ آیا در این امر شمارا تحسین نمایم؟ تحسین نمی نمایم!
23Kang thuih o ih lok loe Sithaw khae hoi ka hnuk ih lok ni, Angraeng Jesu mah Anih angphat taakhaih duembangah takaw to lak;
23زیرا من از خداوند یافتم، آنچه به شما نیزسپردم که عیسی خداوند در شبی که او را تسلیم کردند، نان را گرفت
24kawnhaih lawk a thuih pacoengah, takaw to a aeh moe, Hae takaw loe nangcae han kamro ka taksa ni, La ah loe caa oh: Kai nang panoek o poe hanah hae tiah sah oh, tiah a naa.
24و شکر نموده، پاره کرد وگفت: «بگیرید بخورید. این است بدن من که برای شما پاره می‌شود. این را به یادگاری من به‌جاآرید.»
25Takaw caak pacoengah, Anih mah boengloeng doeh lak moe, Hae loe ka thii hoiah sak ih lokmaihaih kangtha ah oh: na naek o naah, Kai nang panoek o poe hanah, hae tiah sah oh, tiah a naa.
25و همچنین پیاله را نیز بعد از شام وگفت: «این پیاله عهد جدید است در خون من. هرگاه این را بنوشید، به یادگاری من بکنید.»
26Hae takaw na caak o moe, hae boengloeng na naek o kruek, Anih angzoh karoek to, Angraeng duekhaih kawng taphong kami ah ni na oh o.
26زیرا هرگاه این نان را بخورید و این پیاله رابنوشید، موت خداوند را ظاهر می‌نمایید تاهنگامی که بازآید.
27To pongah mi kawbaktih doeh caak han krah ai ah hae Angraeng ih takaw hae caa moe, naek han krah ai ah hae boengloeng hae nae kami loe, Angraeng ih takpum hoi athii zae haih kami ah om tih.
27پس هرکه بطور ناشایسته نان را بخورد وپیاله خداوند را بنوشد، مجرم بدن و خون خداوند خواهد بود.
28To pongah mi kawbaktih doeh angmah hoi angmah angcaek pacoengah, to takaw to caa nasoe loe, boengloeng to nae nasoe.
28اما هر شخص خود راامتحان کند و بدینطرز از آن نان بخورد و از آن پیاله بنوشد.
29Kamcuk ai ah caa moe, nae kami loe, Angraeng ih takpum panoekhaih tawn ai pongah, angmah hoi angmah lokcaek han ih ni a caak moe, a naek.
29زیرا هرکه می‌خورد و می‌نوشد، فتوای خود را می‌خورد و می‌نوشد اگر بدن خداوند را تمییز نمی کند.
30To tiah oh pongah ni nangcae salakah kaom paroeai kaminawk nuiah thazokhaih hoi ngannathaih to oh moe, pop parai kaminawk to duek o.
30از این سبب بسیاری از شما ضعیف و مریض‌اند و بسیاری خوابیده‌اند.
31Aimacae hoi aimacae kahoihah angcaek o nahaeloe, lokcaekhaih om mak ai.
31اما اگر برخود حکم می‌کردیم، حکم بر مانمی شد.
32Toe aicae mah lokcaekhaih a tongh o naah, long kaminawk hoi nawnto lokcaekhaih a tongh o han ai ah, Angraeng mah thuitaekhaih to a zok o.
32لکن هنگامی که بر ما حکم می‌شود، از خداوند تادیب می‌شویم مبادا با اهل دنیا بر ماحکم شود.
33To pongah, nawkamyanawk, caak han nawnto nam khueng o naah, maeto hoi maeto ang zing oh.
33لهذا‌ای برادران من، چون بجهت خوردن جمع می‌شوید، منتظر یکدیگر باشید.
34Mi kawbaktih doeh zok amthlam nahaeloe, angmah im ah caa nasoe; to tih ai nahaeloe nawnto nam khueng o naah lokcaekhaih na tong o lat moeng tih. Kalah hmuennawk loe kang zoh naah karaemah ka sak han hmang.
34و اگرکسی گرسنه باشد، در خانه بخورد، مبادا بجهت عقوبت جمع شوید. و چون بیایم، مابقی را منتظم خواهم نمود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.