1 Corinthians 11
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1You are to imitate me, just as I imitate Christ.
1پس اقتدا به من نمایید چنانکه من نیز به مسیح می‌کنم.
2Now I commend you for remembering me in everything and for maintaining the traditions, just as I passed them on to you.
2اما‌ای برادران شما را تحسین می‌نمایم ازاین جهت که در هرچیز مرا یاد می‌دارید و اخبار رابطوری که به شما سپردم، حفظ می‌نمایید.
3But I want you to understand that the head of every man is Christ, and the head of the woman is man, and the head of Christ is God.
3اما می‌خواهم شما بدانید که سر هر مرد، مسیح است و سر زن، مرد و سر مسیح، خدا.
4Every man who prays or prophesies with his head covered dishonors his head.
4هرمردی که سرپوشیده دعا یا نبوت کند، سر خود رارسوا می‌نماید.
5And every woman who prays or prophesies with her head uncovered dishonors her head, for it is just as if her head were shaved.
5اما هر زنی که سر برهنه دعا یانبوت کند، سر خود را رسوا می‌سازد، زیرا این چنان است که تراشیده شود.
6If a woman does not cover her head, she should have her hair cut off. And if it is shameful for a woman to have her hair cut or shaved off, she should cover her head.
6زیرا اگر زن نمی پوشد، موی را نیز ببرد؛ و اگر زن را موی بریدن یا تراشیدن قبیح است، باید بپوشد.
7A man ought not to cover his head, since he is the image and glory of God; but the woman is the glory of man.
7زیراکه مرد را نباید سر خود بپوشد چونکه او صورت و جلال خداست، اما زن جلال مرد است.
8For man did not come from woman, but woman from man.
8زیراکه مرد از زن نیست بلکه زن از مرد است.
9Neither was man created for woman, but woman for man.
9و نیزمرد بجهت زن آفریده نشد، بلکه زن برای مرد.
10For this reason a woman ought to have a sign of authority on her head, because of the angels.
10از این جهت زن می‌باید عزتی بر سر داشته باشد به‌سبب فرشتگان.
11In the Lord, however, woman is not independent of man, nor is man independent of woman.
11لیکن زن از مرد جدانیست و مرد هم جدا از زن نیست در خداوند.
12For just as woman came from man, so also man is born of woman. But everything comes from God.
12زیرا چنانکه زن از مرد است، همچنین مرد نیزبوسیله زن، لیکن همه‌چیز از خدا.
13Judge for yourselves: Is it proper for a woman to pray to God with her head uncovered?
13در دل خود انصاف دهید: آیا شایسته است که زن ناپوشیده نزد خدا دعا کند؟
14Doesn’t nature itself teach you that if a man has long hair, it is a disgrace to him,
14آیا خودطبیعت شما را نمی آموزد که اگر مرد موی درازدارد، او را عار می‌باشد؟
15but that if a woman has long hair, it is her glory? For long hair is given to her as a covering.
15و اگر زن موی درازدارد، او را فخر است، زیرا که موی بجهت پرده بدو داده شد؟
16If anyone is inclined to dispute this, we have no other practice, nor do the churches of God.
16و اگر کسی ستیزه گر باشد، ما وکلیساهای خدا را چنین عادتی نیست.
17In the following instructions I have no praise to offer, because your gatherings do more harm than good.
17لیکن چون این حکم را به شما می‌کنم، شمارا تحسین نمی کنم، زیرا که شما نه از برای بهتری بلکه برای بدتری جمع می‌شوید.
18First of all, I hear that when you come together as a church, there are divisions among you, and in part I believe it.
18زیرا اولاهنگامی که شما در کلیسا جمع می‌شوید، می‌شنوم که در میان شما شقاقها روی می‌دهد وقدری از آن را باور می‌کنم.
19And indeed, there must be differences among you to show which of you are approved.
19از آن جهت که لازم است در میان شما بدعتها نیز باشد تا که مقبولان از شما ظاهر گردند.
20Now then, when you come together, it is not the Lord’s Supper you eat.
20پس چون شما دریک جا جمع می‌شوید، ممکن نیست که شام خداوند خورده شود،
21For as you eat, each of you goes ahead without sharing his meal. While one remains hungry, another gets drunk.
21زیرا در وقت خوردن هرکس شام خود را پیشتر می‌گیرد و یکی گرسنه و دیگری مست می‌شود.
22Don’t you have your own homes in which to eat and drink? Or do you despise the church of God and humiliate those who have nothing? What can I say to you? Shall I praise you for this? No, I will not!
22مگر خانه‌ها برای خوردن و آشامیدن ندارید؟ یا کلیسای خدا راتحقیر می‌نمایید و آنانی را که ندارند شرمنده می‌سازید؟ به شما چه بگویم؟ آیا در این امر شمارا تحسین نمایم؟ تحسین نمی نمایم!
23For I received from the Lord what I also passed on to you: The Lord Jesus, on the night He was betrayed, took bread,
23زیرا من از خداوند یافتم، آنچه به شما نیزسپردم که عیسی خداوند در شبی که او را تسلیم کردند، نان را گرفت
24and when He had given thanks, He broke it and said, “This is My body, which is for you; do this in remembrance of Me.”
24و شکر نموده، پاره کرد وگفت: «بگیرید بخورید. این است بدن من که برای شما پاره می‌شود. این را به یادگاری من به‌جاآرید.»
25In the same way, after supper He took the cup, saying, “This cup is the new covenant in My blood; do this, as often as you drink it, in remembrance of Me.”
25و همچنین پیاله را نیز بعد از شام وگفت: «این پیاله عهد جدید است در خون من. هرگاه این را بنوشید، به یادگاری من بکنید.»
26For as often as you eat this bread and drink this cup, you proclaim the Lord’s death until He comes.
26زیرا هرگاه این نان را بخورید و این پیاله رابنوشید، موت خداوند را ظاهر می‌نمایید تاهنگامی که بازآید.
27Therefore, whoever eats the bread or drinks the cup of the Lord in an unworthy manner will be guilty of sinning against the body and blood of the Lord.
27پس هرکه بطور ناشایسته نان را بخورد وپیاله خداوند را بنوشد، مجرم بدن و خون خداوند خواهد بود.
28Each one must examine himself before he eats of the bread and drinks of the cup.
28اما هر شخص خود راامتحان کند و بدینطرز از آن نان بخورد و از آن پیاله بنوشد.
29For anyone who eats and drinks without recognizing the body eats and drinks judgment on himself.
29زیرا هرکه می‌خورد و می‌نوشد، فتوای خود را می‌خورد و می‌نوشد اگر بدن خداوند را تمییز نمی کند.
30That is why many among you are weak and sick, and a number of you have fallen asleep.
30از این سبب بسیاری از شما ضعیف و مریض‌اند و بسیاری خوابیده‌اند.
31Now if we judged ourselves properly, we would not come under judgment.
31اما اگر برخود حکم می‌کردیم، حکم بر مانمی شد.
32But when we are judged by the Lord, we are being disciplined so that we will not be condemned with the world.
32لکن هنگامی که بر ما حکم می‌شود، از خداوند تادیب می‌شویم مبادا با اهل دنیا بر ماحکم شود.
33So, my brothers, when you come together to eat, wait for one another.
33لهذا‌ای برادران من، چون بجهت خوردن جمع می‌شوید، منتظر یکدیگر باشید.
34If anyone is hungry, he should eat at home, so that when you come together it will not result in judgment. And when I come, I will give instructions about the remaining matters.
34و اگرکسی گرسنه باشد، در خانه بخورد، مبادا بجهت عقوبت جمع شوید. و چون بیایم، مابقی را منتظم خواهم نمود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.