1 Corinthians 4
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1So then, men ought to regard us as servants of Christ and stewards of the mysteries of God.
1هرکس ما را چون خدام مسیح و وکلای اسرار خدا بشمارد.
2Now it is required of stewards that they be found faithful.
2و دیگر در وکلابازپرس می‌شود که هر یکی امین باشد.
3I care very little, however, if I am judged by you or by any human court. In fact, I do not even judge myself.
3امابجهت من کمتر چیزی است که از شما یا از یوم بشر حکم کرده شوم، بلکه برخود نیز حکم نمی کنم.
4My conscience is clear, but that does not vindicate me. It is the Lord who judges me.
4زیرا که در خود عیبی نمی بینم، لکن ازاین عادل شمرده نمی شوم، بلکه حکم کننده من خداوند است.
5Therefore judge nothing before the appointed time; wait until the Lord comes. He will bring to light what is hidden in darkness and will expose the motives of men’s hearts. At that time each will receive his praise from God.
5لهذا پیش از وقت به چیزی حکم مکنید تا خداوند بیاید که خفایای ظلمت راروشن خواهد کرد و نیتهای دلها را به ظهورخواهد آورد؛ آنگاه هرکس را مدح از خدا خواهدبود.
6Brothers, I have applied these things to myself and Apollos for your benefit, so that you may learn from us not to go beyond what is written. Then you will not take pride in one man over another.
6اما‌ای برادران، این چیزها را بطور مثل به خود و اپلس نسبت دادم به‌خاطر شما تا درباره ماآموخته شوید که از آنچه مکتوب است تجاوزنکنید و تا هیچ‌یکی از شما تکبر نکند برای یکی بر دیگری.
7For who makes you so superior? What do you have that you did not receive? And if you did receive it, why do you boast as though you did not?
7زیرا کیست که تو را برتری داد وچه چیز داری که نیافتی؟ پس چون یافتی، چرافخر می‌کنی که گویا نیافتی.
8Already you have all you want. Already you have become rich. Without us, you have become kings. How I wish you really were kings, so that we might be kings with you!
8الحال سیر شده و دولتمند گشته‌اید و بدون ما سلطنت می‌کنید؛ و کاشکه سلطنت می‌کردیدتا ما نیز با شما سلطنت می‌کردیم.
9For it seems to me that God has displayed us apostles at the end of the procession, like prisoners appointed for death. We have become a spectacle to the whole world, to angels as well as to men.
9زیرا گمان می‌برم که خدا ما رسولان را آخر همه عرضه داشت مثل آنانی که فتوای موت بر ایشان شده است، زیرا که جهان و فرشتگان و مردم راتماشاگاه شده‌ایم.
10We are fools for Christ, but you are wise in Christ. We are weak, but you are strong. You are honored, but we are dishonored.
10ما به‌خاطر مسیح جاهل هستیم، لکن شما در مسیح دانا هستید؛ ما ضعیف لکن شما توانا؛ شما عزیز اما ما ذلیل.
11To this very hour we are hungry and thirsty, we are poorly clothed, we are brutally treated, we are homeless.
11تا به همین ساعت گرسنه و تشنه و عریان و کوبیده وآواره هستیم،
12We work hard with our own hands. When we are vilified, we bless; when we are persecuted, we endure it;
12و به‌دستهای خود کار کرده، مشقت می‌کشیم و دشنام شنیده، برکت می‌طلبیم و مظلوم گردیده، صبر می‌کنیم.
13when we are slandered, we answer gently. Up to this moment we have become the scum of the earth, the refuse of the world.
13چون افترا بر مامی زنند، نصیحت می‌کنیم و مثل قاذورات دنیا وفضلات همه‌چیز شده‌ایم تا به حال.
14I am not writing this to shame you, but to warn you as my beloved children.
14و این را نمی نویسم تا شما را شرمنده سازم بلکه چون فرزندان محبوب خود تنبیه می‌کنم.
15Even if you have ten thousand guardians in Christ, you do not have many fathers; for in Christ Jesus I became your father through the gospel.
15زیرا هرچند هزاران استاد در مسیح داشته باشید، لکن پدران بسیار ندارید، زیرا که من شما رادر مسیح عیسی به انجیل تولید نمودم،
16Therefore I urge you to imitate me.
16پس ازشما التماس می‌کنم که به من اقتدا نمایید.
17That is why I have sent you Timothy, my beloved and faithful child in the Lord. He will remind you of my way of life in Christ Jesus, which is exactly what I teach everywhere in every church.
17برای همین تیموتاوس را نزد شما فرستادم که اوست فرزند محبوب من و امین در خداوند تا راههای مرا در مسیح به یاد شما بیاورد، چنانکه در هرجاو در هرکلیسا تعلیم می‌دهم.
18Some of you have become arrogant, as if I were not coming to you.
18اما بعضی تکبرمی کنند به گمان آنکه من نزد شما نمی آیم.
19But I will come to you shortly, if the Lord is willing, and then I will find out not only what these arrogant people are saying, but what power they have.
19لکن به زودی نزد شما خواهم آمد، اگرخداوند بخواهد و خواهم دانست نه سخن متکبران را بلکه قوت ایشان را.
20For the kingdom of God is not a matter of talk but of power.
20زیرا ملکوت خدا به زبان نیست بلکه در قوت است.
21Which do you prefer? Shall I come to you with a rod, or in love and with a gentle spirit?
21چه خواهش دارید آیا با چوب نزد شما بیایم یا بامحبت و روح حلم؟
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.