1 Corinthians 11
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Be imitators of me, even as I also am of Christ.
1پس اقتدا به من نمایید چنانکه من نیز به مسیح می‌کنم.
2Now I praise you, brothers, that you remember me in all things, and hold firm the traditions, even as I delivered them to you.
2اما‌ای برادران شما را تحسین می‌نمایم ازاین جهت که در هرچیز مرا یاد می‌دارید و اخبار رابطوری که به شما سپردم، حفظ می‌نمایید.
3But I would have you know that the head of every man is Christ, and the head of the woman is man, and the head of Christ is God.
3اما می‌خواهم شما بدانید که سر هر مرد، مسیح است و سر زن، مرد و سر مسیح، خدا.
4Every man praying or prophesying, having his head covered, dishonors his head.
4هرمردی که سرپوشیده دعا یا نبوت کند، سر خود رارسوا می‌نماید.
5But every woman praying or prophesying with her head uncovered dishonors her head. For it is one and the same thing as if she were shaved.
5اما هر زنی که سر برهنه دعا یانبوت کند، سر خود را رسوا می‌سازد، زیرا این چنان است که تراشیده شود.
6For if a woman is not covered, let her hair also be cut off. But if it is shameful for a woman to have her hair cut off or be shaved, let her be covered.
6زیرا اگر زن نمی پوشد، موی را نیز ببرد؛ و اگر زن را موی بریدن یا تراشیدن قبیح است، باید بپوشد.
7For a man indeed ought not to have his head covered, because he is the image and glory of God, but the woman is the glory of the man.
7زیراکه مرد را نباید سر خود بپوشد چونکه او صورت و جلال خداست، اما زن جلال مرد است.
8For man is not from woman, but woman from man;
8زیراکه مرد از زن نیست بلکه زن از مرد است.
9for man wasn’t created for the woman, but woman for the man.
9و نیزمرد بجهت زن آفریده نشد، بلکه زن برای مرد.
10For this cause the woman ought to have authority over her own head, because of the angels.
10از این جهت زن می‌باید عزتی بر سر داشته باشد به‌سبب فرشتگان.
11Nevertheless, neither is the woman independent of the man, nor the man independent of the woman, in the Lord.
11لیکن زن از مرد جدانیست و مرد هم جدا از زن نیست در خداوند.
12For as woman came from man, so a man also comes through a woman; but all things are from God.
12زیرا چنانکه زن از مرد است، همچنین مرد نیزبوسیله زن، لیکن همه‌چیز از خدا.
13Judge for yourselves. Is it appropriate that a woman pray to God unveiled?
13در دل خود انصاف دهید: آیا شایسته است که زن ناپوشیده نزد خدا دعا کند؟
14Doesn’t even nature itself teach you that if a man has long hair, it is a dishonor to him?
14آیا خودطبیعت شما را نمی آموزد که اگر مرد موی درازدارد، او را عار می‌باشد؟
15But if a woman has long hair, it is a glory to her, for her hair is given to her for a covering.
15و اگر زن موی درازدارد، او را فخر است، زیرا که موی بجهت پرده بدو داده شد؟
16But if any man seems to be contentious, we have no such custom, neither do God’s assemblies.
16و اگر کسی ستیزه گر باشد، ما وکلیساهای خدا را چنین عادتی نیست.
17But in giving you this command I don’t praise you, because you come together not for the better but for the worse.
17لیکن چون این حکم را به شما می‌کنم، شمارا تحسین نمی کنم، زیرا که شما نه از برای بهتری بلکه برای بدتری جمع می‌شوید.
18For first of all, when you come together in the assembly, I hear that divisions exist among you, and I partly believe it.
18زیرا اولاهنگامی که شما در کلیسا جمع می‌شوید، می‌شنوم که در میان شما شقاقها روی می‌دهد وقدری از آن را باور می‌کنم.
19For there also must be factions among you, that those who are approved may be revealed among you.
19از آن جهت که لازم است در میان شما بدعتها نیز باشد تا که مقبولان از شما ظاهر گردند.
20When therefore you assemble yourselves together, it is not the Lord’s supper that you eat.
20پس چون شما دریک جا جمع می‌شوید، ممکن نیست که شام خداوند خورده شود،
21For in your eating each one takes his own supper first. One is hungry, and another is drunken.
21زیرا در وقت خوردن هرکس شام خود را پیشتر می‌گیرد و یکی گرسنه و دیگری مست می‌شود.
22What, don’t you have houses to eat and to drink in? Or do you despise God’s assembly and put them to shame who don’t have enough? What shall I tell you? Shall I praise you? In this I don’t praise you.
22مگر خانه‌ها برای خوردن و آشامیدن ندارید؟ یا کلیسای خدا راتحقیر می‌نمایید و آنانی را که ندارند شرمنده می‌سازید؟ به شما چه بگویم؟ آیا در این امر شمارا تحسین نمایم؟ تحسین نمی نمایم!
23For I received from the Lord that which also I delivered to you, that the Lord Jesus on the night in which he was betrayed took bread.
23زیرا من از خداوند یافتم، آنچه به شما نیزسپردم که عیسی خداوند در شبی که او را تسلیم کردند، نان را گرفت
24When he had given thanks, he broke it and said, “Take, eat. This is my body, which is broken for you. Do this in memory of me.”
24و شکر نموده، پاره کرد وگفت: «بگیرید بخورید. این است بدن من که برای شما پاره می‌شود. این را به یادگاری من به‌جاآرید.»
25In the same way he also took the cup after supper, saying, “This cup is the new covenant in my blood. Do this, as often as you drink, in memory of me.”
25و همچنین پیاله را نیز بعد از شام وگفت: «این پیاله عهد جدید است در خون من. هرگاه این را بنوشید، به یادگاری من بکنید.»
26For as often as you eat this bread and drink this cup, you proclaim the Lord’s death until he comes.
26زیرا هرگاه این نان را بخورید و این پیاله رابنوشید، موت خداوند را ظاهر می‌نمایید تاهنگامی که بازآید.
27Therefore whoever eats this bread or drinks the Lord’s cup in a way unworthy of the Lord will be guilty of the body and the blood of the Lord.
27پس هرکه بطور ناشایسته نان را بخورد وپیاله خداوند را بنوشد، مجرم بدن و خون خداوند خواهد بود.
28But let a man examine himself, and so let him eat of the bread and drink of the cup.
28اما هر شخص خود راامتحان کند و بدینطرز از آن نان بخورد و از آن پیاله بنوشد.
29For he who eats and drinks in an unworthy way eats and drinks judgment to himself if he doesn’t discern the Lord’s body.
29زیرا هرکه می‌خورد و می‌نوشد، فتوای خود را می‌خورد و می‌نوشد اگر بدن خداوند را تمییز نمی کند.
30For this cause many among you are weak and sickly, and not a few sleep.
30از این سبب بسیاری از شما ضعیف و مریض‌اند و بسیاری خوابیده‌اند.
31For if we discerned ourselves, we wouldn’t be judged.
31اما اگر برخود حکم می‌کردیم، حکم بر مانمی شد.
32But when we are judged, we are disciplined by the Lord, that we may not be condemned with the world.
32لکن هنگامی که بر ما حکم می‌شود، از خداوند تادیب می‌شویم مبادا با اهل دنیا بر ماحکم شود.
33Therefore, my brothers, when you come together to eat, wait for one another.
33لهذا‌ای برادران من، چون بجهت خوردن جمع می‌شوید، منتظر یکدیگر باشید.
34But if anyone is hungry, let him eat at home, lest your coming together be for judgment. The rest I will set in order whenever I come.
34و اگرکسی گرسنه باشد، در خانه بخورد، مبادا بجهت عقوبت جمع شوید. و چون بیایم، مابقی را منتظم خواهم نمود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.