1 Korin 2
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Nawkamyanawk, Kahoih Sithaw tamthanglok taphong hanah nangcae khae kang zoh naah, lokthuih kophaih maw, to tih ai boeh loe palunghahaih hoiah maw kang zo ai.
1و من‌ای برادران، چون به نزد شما آمدم، با فضیلت کلام یا حکمت نیامدم چون شمارا به‌سر خدا اعلام می‌نمودم.
2Jesu Kri hoi Anih takhinghaih lok khue ai ah loe, nangcae khae hoi panoek koehhaih tidoeh ka tawn ai.
2زیرا عزیمت نکردم که چیزی در میان شما دانسته باشم جزعیسی مسیح و او را مصلوب.
3Thazokhaih, zithaih hoi paroeai tasoehhaih hoiah ni nangcae khaeah ka oh.
3و من در ضعف وترس و لرزش بسیار نزد شما شدم،
4Lok ka thuih moe, tamthanglok ka taphong naah, kami palunghahaih hoiah zoekhaih lok to ka thui ai, toe thacak Muithla amtuenghaih hoiah ni lok to ka thuih:
4و کلام ووعظ من به سخنان مقنع حکمت نبود، بلکه به برهان روح و قوت،
5na tang o haih loe kami palunghahaih nuiah amha han om ai, Sithaw thacakhaih nuiah ni amha han oh.
5تا ایمان شما در حکمت انسان نباشد بلکه در قوت خدا.
6Palunghahaih lok to tanghaih bangah akoep kaminawk khaeah a thuih o: toe tiah doeh kangcoeng ai, hae long palunghahaih lok hoi hae long ukkungnawk ih palunghahaih lok to a thui o ai:
6لکن حکمتی بیان می‌کنیم نزد کاملین، اماحکمتی که از این عالم نیست و نه از روسای این عالم که زایل می‌گردند.
7toe lensawkhaih ah a oh o hanah, long om ai naah Sithaw mah paek ih panoek karai palunghahaih lok, kathuk Sithaw palunghahaih lok to ni a thuih o:
7بلکه حکمت خدا را درسری بیان می‌کنیم، یعنی آن حکمت مخفی را که خدا پیش از دهرها برای جلال ما مقدر فرمود،
8to kathuk palunghahaih loe hae long nui ukkungnawk mah panoek o ai: nihcae mah panoek o nahaeloe, lensawkhaih Angraeng to takhing o mak ai.
8که احدی از روسای این عالم آن را ندانست زیرا اگر می‌دانستند خداوند جلال را مصلوب نمی کردند.
9Sithaw mah a palung ih kaminawk hanah sak pae ih hmuennawk loe, mik hoiah hnu ai, naa hoiah thai ai, kami ih palung thungah doeh akun ai, tiah tarik ih oh.
9بلکه چنانکه مکتوب است: «چیزهایی را که چشمی ندید و گوشی نشنید و به‌خاطر انسانی خطور نکرد، یعنی آنچه خدا برای دوستداران خود مهیا کرده است.»
10Toe Sithaw mah to hmuennawk to Angmah ih Muithla rang hoiah aicae khaeah amtuengsak boeh: Muithla loe hmuennawk boih to pakrong, ue, kathuk Sithaw ih hmuennawk doeh pakrong.
10اما خدا آنهارا به روح خود بر ما کشف نموده است، زیرا که روح همه‌چیز حتی عمقهای خدا را نیز تفحص می‌کند.
11Kami takoh thungah kaom hmuennawk loe angmah ih palung thungah kaom palung khue mah ai ah loe mi mah maw panoek thai tih? To baktih toengah Sithaw ih hmuennawk doeh Sithaw ih Muithla mah ai ah loe mi mah doeh panoek thai ai.
11زیرا کیست از مردمان که امور انسان رابداند جز روح انسان که در وی می‌باشد. همچنین نیز امور خدا را هیچ‌کس ندانسته است، جز روح خدا.
12Sithaw mah aicae khaeah azom ah paek ih hmuennawk to a panoek o thai hanah, long muithla na ai ah, Sithaw ih Muithla to vaihi azom ah a hnuk o boeh.
12لیکن ما روح جهان را نیافته‌ایم، بلکه آن روح که از خداست تا آنچه خدا به ما عطا فرموده است بدانیم.
13A thuih o ih hmuennawk doeh, kami palunghahaih mah patuk ih loknawk hoiah a thui o ai, Kacai Muithla mah patuk ih lok baktiah ni a thuih o; Muithla ih hmuennawk to Muithla lok hoiah a thuih o.
13که آنها را نیز بیان می‌کنیم نه به سخنان آموخته شده از حکمت انسان، بلکه به آنچه روح‌القدس می‌آموزد و روحانیها را باروحانیها جمع می‌نماییم.
14Toe taksa ah kaom kami mah loe Sithaw Muithla ih hmuennawk to talawk thai ai: to hmuennawk loe anih han amthuhaih ah ni oh: Muithla bang panoek thaihaih hmuennawk ah oh pongah, anih mah panoek thai ai.
14اما انسان نفسانی‌امور روح خدا را نمی پذیرد زیرا که نزد او جهالت است و آنها را نمی تواند فهمید زیرا حکم آنها ازروح می‌شود.
15Toe Muithla kami loe to hmuennawk boih pathlaeng moe panoek thaih, toe anih loe mi mah doeh panoek thai ai.
15لکن شخص روحانی در همه‌چیز حکم می‌کند و کسی را در او حکم نیست.
16Anih patuk thai hanah, Angraeng poekhaih panoek thaih mi maw kaom? Toe aicae loe Kri poekhaih to a tawnh o.
16«زیرا کیست که فکر خداوند را دانسته باشد تااو را تعلیم دهد؟» لکن ما فکر مسیح را داریم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.