Hohelied 5
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ich bin gekommen, meine Schwester, liebe Braut, in meinen Garten. Ich habe meine Myrrhe samt meinen Würzen abgebrochen; ich habe meinen Seim samt meinem Honig gegessen; ich habe meinen Wein samt meiner Milch getrunken. Eßt, meine Lieben, und trinkt, meine Freunde, und werdet trunken!
1ฉันเข้ามาในสวนของฉันแล้ว น้องรัก เจ้าสาวของฉัน ได้เก็บมดยอบกับเครื่องหอม ได้กินรวงผึ้งกับน้ำผึ้ง ได้ดื่มเหล้าองุ่นกับน้ำนม กินเถอะ เพื่อนทั้งหลาย! ดื่มเถอะ ดื่มให้เต็มที่ ผู้เป็นที่รัก
2Ich schlafe, aber mein Herz wacht. Da ist die Stimme meines Freundes, der anklopft: Tue mir auf, liebe Freundin, meine Schwester, meine Taube, meine Fromme! denn mein Haupt ist voll Tau und meine Locken voll Nachttropfen.
2ฉันหลับอยู่ แต่หัวใจตื่น เสียงคนรักของฉัน! เขากำลังเคาะประตู “เปิดให้ฉันเถอะ น้องรัก ที่รัก นกพิราบของฉัน คนบริสุทธิ์ของฉัน เพราะศีรษะฉันชุ่มน้ำค้าง ผมชุ่มไอชื้นยามค่ำคืน”
3Ich habe meinen Rock ausgezogen, wie soll ich ihn wieder anziehen? Ich habe meine Füße gewaschen, wie soll ich sie wieder besudeln?
3ฉันถอดเสื้อคลุมแล้ว จะต้องสวมอีกหรือ? ล้างเท้าแล้ว จะต้องให้เปื้อนอีกหรือ?
4Aber mein Freund steckte seine Hand durchs Riegelloch, und mein Innerstes erzitterte davor.
4คนรักสอดมือเข้ามาทางช่องกลอนประตู หัวใจฉันเต้นแรงเพราะเขา
5Da stand ich auf, daß ich meinem Freund auftäte; meine Hände troffen von Myrrhe und meine Finger von fließender Myrrhe an dem Riegel am Schloß.
5ฉันลุกขึ้นเปิดให้คนรัก มดยอบหยดจากมือฉัน มดยอบเหลวหยดจากนิ้ว ลงบนที่จับกลอนประตู
6Und da ich meinem Freund aufgetan hatte, war er weg und hingegangen. Meine Seele war außer sich, als er redete. Ich suchte ihn, aber ich fand ihn nicht; ich rief, aber er antwortete mir nicht.
6ฉันเปิดให้คนรัก แต่เขาจากไปแล้ว ใจฉันโผไปหาเขาเมื่อเขาพูด ฉันตามหาเขา แต่ไม่พบ เรียกเขา แต่เขาไม่ตอบ
7Es fanden mich die Hüter, die in der Stadt umgehen; die schlugen mich wund; die Hüter auf der Mauer nahmen mir meinen Schleier.
7ยามที่เดินตรวจทั่วเมืองพบฉัน พวกเขาตีฉัน ทำให้ฉันฟกช้ำ คนเฝ้ากำแพงเอาเสื้อคลุมของฉันไป
8Ich beschwöre euch, ihr Töchter Jerusalems, findet ihr meinen Freund, so sagt ihm, daß ich vor Liebe krank liege.
8หญิงสาวชาวเยรูซาเล็มทั้งหลาย ฉันขอให้พวกเธอสาบาน ถ้าพบคนรักของฉัน ให้บอกเขาว่าฉันอ่อนแรงด้วยความรัก
9Was ist dein Freund vor andern Freunden, o du schönste unter den Weibern? Was ist dein Freund vor andern Freunden, daß du uns so beschworen hast?
9คนรักเธอดีกว่าคนรักอื่นอย่างไร หญิงที่งามที่สุดในหมู่ผู้หญิง? คนรักเธอดีกว่าคนรักอื่นอย่างไร เธอจึงขอให้พวกเราสาบานเช่นนี้?
10Mein Freund ist weiß und rot, auserkoren unter vielen Tausenden.
10คนรักของฉันผิวขาวอมแดง เป็นเลิศในหมู่คนหมื่นคน
11Sein Haupt ist das feinste Gold. Seine Locken sind kraus, schwarz wie ein Rabe.
11ศีรษะเขาเหมือนทองบริสุทธิ์ที่สุด ผมดกดำเหมือนอีกา
12Seine Augen sind wie Augen der Tauben an den Wasserbächen, mit Milch gewaschen und stehen in Fülle.
12ดวงตาเขาเหมือนนกพิราบข้างลำธาร ล้างด้วยน้ำนม ประดับไว้เหมือนอัญมณี
13Seine Backen sind wie Würzgärtlein, da Balsamkräuter wachsen. Seine Lippen sind wie Rosen, die von fließender Myrrhe triefen.
13แก้มเขาเหมือนแปลงเครื่องหอมที่มีหอน้ำหอม ริมฝีปากเหมือนลิลลี่ หยดมดยอบเหลว
14Seine Hände sind wie goldene Ringe, voll Türkise. Sein Leib ist wie reines Elfenbein, mit Saphiren geschmückt.
14มือเขาเหมือนวงทองฝังเบริล ลำตัวเหมือนงานงาช้างปิดทับด้วยไพลิน
15Seine Beine sind wie Marmelsäulen, gegründet auf goldenen Füßen. Seine Gestalt ist wie Libanon, auserwählt wie Zedern.
15ขาเขาเหมือนเสาหินอ่อนตั้งบนฐานทองเนื้อดี รูปลักษณ์เหมือนเลบานอน สง่างามดุจต้นซีดาร์
16Seine Kehle ist süß, und er ist ganz lieblich. Ein solcher ist mein Freund; mein Freund ist ein solcher, ihr Töchter Jerusalems!
16ปากเขาหวานชื่น เขาน่ารักไปทุกส่วน นี่คือคนรักของฉัน นี่คือเพื่อนของฉัน หญิงสาวชาวเยรูซาเล็มทั้งหลาย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.