Johannes 2
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und am dritten Tag ward eine Hochzeit zu Kana in Galiläa; und die Mutter Jesu war da.
1ในวันที่สาม มีงานแต่งงานที่เมืองคานาในแคว้นกาลิลี มารดาของพระเยซูอยู่ที่นั่น
2Jesus aber und seine Jünger wurden auch auf die Hochzeit geladen.
2พระเยซูกับสาวกของพระองค์ก็ได้รับเชิญไปงานแต่งงานด้วย
3Und da es an Wein gebrach, spricht die Mutter Jesu zu ihm: Sie haben nicht Wein.
3เมื่อเหล้าองุ่นหมด มารดาของพระเยซูกล่าวกับพระองค์ว่า “พวกเขาไม่มีเหล้าองุ่นแล้ว”
4Jesus spricht zu ihr: Weib, was habe ich mit dir zu schaffen? Meine Stunde ist noch nicht gekommen.
4พระเยซูกล่าวกับนางว่า “หญิงเอ๋ย เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับท่านและเรา? วาระของเรายังมาไม่ถึง”
5Seine Mutter spricht zu den Dienern: Was er euch sagt, das tut.
5มารดาของพระองค์บอกคนรับใช้ว่า “เขาบอกให้พวกคุณทำอะไร ก็จงทำตามนั้น”
6Es waren aber allda sechs steinerne Wasserkrüge gesetzt nach der Weise der jüdischen Reinigung, und ging in je einen zwei oder drei Maß.
6ที่นั่นมีโอ่งน้ำทำด้วยหินหกใบ ตั้งไว้สำหรับการชำระตัวตามธรรมเนียมของชาวยิว แต่ละใบจุได้สองหรือสามเมเทรเตส
7Jesus spricht zu ihnen: Füllet die Wasserkrüge mit Wasser! Und sie füllten sie bis obenan.
7พระเยซูบอกพวกเขาว่า “เติมน้ำลงในโอ่งให้เต็ม” พวกเขาจึงเติมจนเต็มถึงปากโอ่ง
8Und er spricht zu ihnen: Schöpfet nun und bringet's dem Speisemeister! Und sie brachten's.
8แล้วพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ตอนนี้ตักน้ำออกมาบ้าง แล้วเอาไปให้ผู้ดูแลงานเลี้ยง” พวกเขาก็เอาไป
9Als aber der Speisemeister kostete den Wein, der Wasser gewesen war, und wußte nicht, woher er kam (die Diener aber wußten's, die das Wasser geschöpft hatten), ruft der Speisemeister den Bräutigam
9เมื่อผู้ดูแลงานเลี้ยงชิมน้ำที่กลายเป็นเหล้าองุ่น เขาไม่รู้ว่าเหล้าองุ่นนั้นมาจากไหน แต่คนรับใช้ที่ตักน้ำรู้ ผู้ดูแลงานเลี้ยงจึงเรียกเจ้าบ่าวมา
10und spricht zu ihm: Jedermann gibt zum ersten guten Wein, und wenn sie trunken geworden sind, alsdann den geringeren; du hast den guten Wein bisher behalten.
10และกล่าวกับเขาว่า “ทุกคนเอาเหล้าองุ่นดีมาเลี้ยงก่อน และเมื่อแขกดื่มกันเต็มที่แล้ว จึงเอาเหล้าองุ่นที่ไม่ดีเท่ามา แต่ท่านกลับเก็บเหล้าองุ่นดีไว้จนถึงตอนนี้!”
11Das ist das erste Zeichen, das Jesus tat, geschehen zu Kana in Galiläa, und offenbarte seine Herrlichkeit. Und seine Jünger glaubten an ihn.
11นี่เป็นจุดเริ่มต้นของหมายสำคัญต่าง ๆ ที่พระเยซูทำในเมืองคานาแห่งแคว้นกาลิลี พระองค์เปิดเผยพระสิริของพระองค์ และสาวกก็เชื่อในพระองค์
12Darnach zog er hinab gen Kapernaum, er, seine Mutter, seine Brüder und seine Jünger; und sie blieben nicht lange daselbst.
12หลังจากนั้น พระองค์ลงไปยังคาเปอรนาอุม พร้อมกับมารดา พี่น้อง และสาวกของพระองค์ พวกเขาพักอยู่ที่นั่นไม่กี่วัน
13Und der Juden Ostern war nahe, und Jesus zog hinauf gen Jerusalem.
13ใกล้ถึงเทศกาลปัสกาของชาวยิว พระเยซูจึงขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
14Und er fand im Tempel sitzen, die da Ochsen, Schafe und Tauben feil hatten, und die Wechsler.
14ในพระวิหาร พระองค์พบคนขายวัว แกะ และนกพิราบ รวมทั้งคนแลกเงินที่นั่งอยู่
15Und er machte eine Geißel aus Stricken und trieb sie alle zum Tempel hinaus samt den Schafen und Ochsen und verschüttete den Wechslern das Geld und stieß die Tische um
15พระองค์เอาเชือกมาทำเป็นแส้ แล้วขับไล่ทั้งหมดออกจากพระวิหาร ทั้งแกะและวัว พระองค์เทเงินของคนแลกเงินออก และคว่ำโต๊ะของพวกเขา
16und sprach zu denen, die die Tauben feil hatten: tragt das von dannen und macht nicht meines Vaters Haus zum Kaufhause!
16พระองค์กล่าวกับคนขายนกพิราบว่า “เอาของพวกนี้ออกไปจากที่นี่! อย่าทำบ้านของพระบิดาของเราให้เป็นตลาด!”
17Seine Jünger aber gedachten daran, daß geschrieben steht: Der Eifer um dein Haus hat mich gefressen.
17สาวกของพระองค์ระลึกได้ว่า มีเขียนไว้ว่า “ความร้อนรนเพื่อบ้านของพระองค์จะกลืนกินข้าพเจ้า”
18Da antworteten nun die Juden und sprachen zu ihm: Was zeigst du uns für ein Zeichen, daß du solches tun mögest?
18ชาวยิวจึงถามพระองค์ว่า “เมื่อท่านทำเรื่องเหล่านี้ ท่านจะแสดงหมายสำคัญอะไรให้พวกเราเห็น?”
19Jesus antwortete und sprach zu ihnen: Brechet diesen Tempel, und am dritten Tage will ich ihn aufrichten.
19พระเยซูตอบพวกเขาว่า “ทำลายพระวิหารนี้เสีย แล้วภายในสามวันเราจะทำให้มันตั้งขึ้นอีก”
20Da sprachen die Juden: Dieser Tempel ist in 46 Jahren erbaut; und du willst ihn in drei Tagen aufrichten?
20ชาวยิวจึงกล่าวว่า “พระวิหารนี้ใช้เวลาสร้างถึงสี่สิบหกปี แล้วท่านจะทำให้มันตั้งขึ้นในสามวันหรือ?”
21(Er aber redete von dem Tempel seines Leibes.
21แต่พระวิหารที่พระองค์พูดถึงคือร่างกายของพระองค์
22Da er nun auferstanden war von den Toten, gedachten seine Jünger daran, daß er dies gesagt hatte, und glaubten der Schrift und der Rede, die Jesus gesagt hatte.)
22ดังนั้น เมื่อพระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย สาวกจึงระลึกได้ว่าพระองค์เคยพูดเรื่องนี้ และพวกเขาก็เชื่อพระคัมภีร์ และเชื่อถ้อยคำที่พระเยซูได้กล่าวไว้
23Als er aber zu Jerusalem war am Osterfest, glaubten viele an seinen Namen, da sie die Zeichen sahen, die er tat.
23ขณะที่พระองค์อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มช่วงเทศกาลปัสกา คนจำนวนมากเชื่อในพระนามของพระองค์ เมื่อได้เห็นหมายสำคัญที่พระองค์ทำ
24Aber Jesus vertraute sich ihnen nicht; denn er kannte sie alle
24แต่พระเยซูไม่วางใจพวกเขา เพราะพระองค์รู้จักทุกคน
25und bedurfte nicht, daß jemand Zeugnis gäbe von einem Menschen; denn er wußte wohl, was im Menschen war.
25และพระองค์ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาเป็นพยานเกี่ยวกับมนุษย์ เพราะพระองค์รู้เองว่ามีอะไรอยู่ในมนุษย์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.