Johannes 21
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Darnach offenbarte sich Jesus abermals den Jüngern an den Meer bei Tiberias. Er offenbarte sich aber also:
1หลังจากนั้น พระเยซูปรากฏแก่สาวกอีกครั้งที่ทะเลทิเบเรียส พระองค์ปรากฏดังนี้
2Es waren beieinander Simon Petrus und Thomas, der da heißt Zwilling, und Nathanael von Kana in Galiläa und die Söhne des Zebedäus und andere zwei seiner Jünger.
2ซีโมนเปโตร โธมัสซึ่งเรียกว่าดิดิมัส นาธานาเอลชาวคานาในแคว้นกาลิลี บุตรทั้งสองของเศเบดี และสาวกอีกสองคนอยู่ด้วยกัน
3Spricht Simon Petrus zu ihnen: Ich will hin fischen gehen. Sie sprechen zu ihm: So wollen wir mit dir gehen. Sie gingen hinaus und traten in das Schiff alsobald; und in derselben Nacht fingen sie nichts.
3ซีโมนเปโตรพูดกับพวกเขาว่า “ผมจะไปจับปลา” พวกเขาตอบว่า “พวกเราจะไปกับท่านด้วย” แล้วพวกเขาก็ออกไปลงเรือทันที แต่คืนนั้นจับปลาไม่ได้เลย
4Da aber jetzt Morgen war, stand Jesus am Ufer; aber die Jünger wußten nicht, daß es Jesus war.
4พอเช้าแล้ว พระเยซูยืนอยู่บนชายฝั่ง แต่สาวกยังไม่รู้ว่าเป็นพระเยซู
5Spricht Jesus zu ihnen: Kinder, habt ihr nichts zu essen? Sie antworteten ihm: Nein.
5พระเยซูจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “ลูก ๆ มีอะไรกินบ้างไหม?” พวกเขาตอบว่า “ไม่มี”
6Er aber sprach zu ihnen: Werfet das Netz zur Rechten des Schiffs, so werdet ihr finden. Da warfen sie, und konnten's nicht mehr ziehen vor der Menge der Fische.
6พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “จงทอดอวนลงทางขวาของเรือ แล้วพวกคุณจะได้ปลา” พวกเขาจึงทอดอวน และคราวนี้ลากอวนขึ้นไม่ไหว เพราะมีปลามากเหลือเกิน
7Da spricht der Jünger, welchen Jesus liebhatte, zu Petrus: Es ist der HERR! Da Simon Petrus hörte, daß es der HERR war, gürtete er das Hemd um sich (denn er war nackt) und warf sich ins Meer.
7สาวกคนที่พระเยซูรักจึงพูดกับเปโตรว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า!” เมื่อซีโมนเปโตรได้ยินว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า เขาก็เอาเสื้อคลุมพันตัว เพราะตอนนั้นเขาเปลือยกายอยู่ แล้วกระโดดลงทะเล
8Die andern Jünger aber kamen auf dem Schiff (denn sie waren nicht ferne vom Lande, sondern bei zweihundert Ellen) und zogen das Netz mit den Fischen.
8ส่วนสาวกคนอื่น ๆ มาด้วยเรือลำเล็ก เพราะพวกเขาอยู่ห่างจากฝั่งเพียงประมาณสองร้อยศอก โดยลากอวนที่เต็มไปด้วยปลามาด้วย
9Als sie nun austraten auf das Land, sahen sie Kohlen gelegt und Fische darauf und Brot.
9เมื่อขึ้นฝั่งแล้ว พวกเขาเห็นกองไฟจากถ่านอยู่ที่นั่น มีปลาวางอยู่บนไฟ และมีขนมปังด้วย
10Spricht Jesus zu ihnen: Bringt her von den Fischen, die ihr jetzt gefangen habt!
10พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เอาปลาที่พวกคุณเพิ่งจับได้มาบ้าง”
11Simon Petrus stieg hinein und zog das Netz auf das Land voll großer Fische, hundert und dreiundfünfzig. Und wiewohl ihrer so viel waren, zerriß das Netz nicht.
11ซีโมนเปโตรจึงขึ้นไป และลากอวนขึ้นฝั่ง อวนเต็มไปด้วยปลาตัวใหญ่หนึ่งร้อยห้าสิบสามตัว แม้จะมีปลามากขนาดนั้น อวนก็ไม่ขาด
12Spricht Jesus zu ihnen: Kommt und haltet das Mahl! Niemand aber unter den Jüngern wagte, ihn zu fragen: Wer bist du? denn sie wußten, daß es der HERR war.
12พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “มากินอาหารเช้ากัน!” ไม่มีสาวกคนไหนกล้าถามพระองค์ว่า “ท่านเป็นใคร?” เพราะพวกเขารู้ว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า
13Da kommt Jesus und nimmt das Brot und gibt es ihnen, desgleichen auch die Fische.
13แล้วพระเยซูก็มาหยิบขนมปังส่งให้พวกเขา และทำเช่นเดียวกันกับปลา
14Das ist nun das drittemal, daß Jesus offenbart war seinen Jüngern, nachdem er von den Toten auferstanden war.
14นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่พระเยซูปรากฏให้สาวกเห็น หลังจากพระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย
15Da sie nun das Mahl gehalten hatten, spricht Jesus zu Simon Petrus: Simon Jona, hast du mich lieber, denn mich diese haben? Er spricht zu ihm: Ja, HERR, du weißt, daß ich dich liebhabe. Spricht er zu ihm: Weide meine Lämmer!
15เมื่อพวกเขากินอาหารเช้าแล้ว พระเยซูกล่าวกับซีโมนเปโตรว่า “ซีโมน บุตรของโยนาห์ ท่านรักเรามากกว่าพวกนี้หรือ?” เขาตอบพระองค์ว่า “ใช่ องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านรู้ว่าผมมีใจรักท่าน” พระองค์กล่าวกับเขาว่า “จงเลี้ยงลูกแกะของเรา”
16Spricht er wider zum andernmal zu ihm: Simon Jona, hast du mich lieb? Er spricht zu ihm: Ja, HERR, du weißt, daß ich dich liebhabe. Spricht Jesus zu ihm: Weide meine Schafe!
16พระองค์กล่าวกับเขาเป็นครั้งที่สองว่า “ซีโมน บุตรของโยนาห์ ท่านรักเราหรือ?” เขาตอบพระองค์ว่า “ใช่ องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านรู้ว่าผมมีใจรักท่าน” พระองค์กล่าวกับเขาว่า “จงดูแลแกะของเรา”
17Spricht er zum drittenmal zu ihm: Simon Jona, hast du mich lieb? Petrus ward traurig, daß er zum drittenmal zu ihm sagte: Hast du mich lieb? und sprach zu ihm: HERR, du weißt alle Dinge, du weißt, daß ich dich liebhabe. Spricht Jesus zu ihm: Weide meine Schafe!
17พระองค์กล่าวกับเขาเป็นครั้งที่สามว่า “ซีโมน บุตรของโยนาห์ ท่านมีใจรักเราหรือ?” เปโตรรู้สึกเสียใจ เพราะพระองค์ถามเขาเป็นครั้งที่สามว่า “ท่านมีใจรักเราหรือ?” เขาจึงตอบพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านรู้ทุกสิ่ง ท่านรู้ว่าผมมีใจรักท่าน” พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “จงเลี้ยงแกะของเรา
18Wahrlich, wahrlich ich sage dir: Da du jünger warst, gürtetest du dich selbst und wandeltest, wohin du wolltest; wenn du aber alt wirst, wirst du deine Hände ausstrecken, und ein anderer wird dich gürten und führen, wohin du nicht willst.
18เราขอยืนยันกับท่านว่า เมื่อท่านยังหนุ่ม ท่านแต่งตัวเอง และเดินไปที่ไหนก็ได้ตามที่ท่านต้องการ แต่เมื่อท่านแก่ ท่านจะยื่นมือออก และคนอื่นจะแต่งตัวให้ท่าน แล้วพาท่านไปในที่ที่ท่านไม่ต้องการไป”
19Das sagte er aber, zu deuten, mit welchem Tode er Gott preisen würde. Und da er das gesagt, spricht er zu ihm: Folge mir nach!
19พระองค์กล่าวอย่างนี้เพื่อบอกให้รู้ว่า เปโตรจะตายแบบใด และทำให้พระเจ้าได้รับพระสิริ เมื่อกล่าวอย่างนั้นแล้ว พระองค์กล่าวกับเขาว่า “จงตามเรามา”
20Petrus aber wandte sich um und sah den Jünger folgen, welchen Jesus liebhatte, der auch an seiner Brust beim Abendessen gelegen war und gesagt hatte: HERR, wer ist's, der dich verrät?
20เปโตรหันกลับมา และเห็นสาวกคนที่พระเยซูรักกำลังตามมา สาวกคนนี้คือคนที่เอนตัวอยู่ชิดอกของพระเยซูที่โต๊ะอาหาร และถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใครคือคนที่จะทรยศท่าน?”
21Da Petrus diesen sah, spricht er zu Jesus: HERR, was soll aber dieser?
21เมื่อเปโตรเห็นเขา จึงถามพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วคนนี้จะเป็นอย่างไร?”
22Jesus spricht zu ihm: So ich will, daß er bleibe, bis ich komme, was geht es dich an? Folge du mir nach!
22พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ถ้าเราต้องการให้เขาอยู่จนกว่าเราจะมา เรื่องนั้นเกี่ยวอะไรกับท่าน? ท่านจงตามเรามา”
23Da ging eine Rede aus unter den Brüdern: Dieser Jünger stirbt nicht. Und Jesus sprach nicht zu ihm: “Er stirbt nicht”, sondern: “So ich will, daß er bleibe, bis ich komme, was geht es dich an?”
23คำพูดนี้จึงแพร่ออกไปในหมู่พี่น้องว่าสาวกคนนี้จะไม่ตาย แต่พระเยซูไม่ได้กล่าวว่าเขาจะไม่ตาย พระองค์กล่าวเพียงว่า “ถ้าเราต้องการให้เขาอยู่จนกว่าเราจะมา เรื่องนั้นเกี่ยวอะไรกับท่าน?”
24Dies ist der Jünger, der von diesen Dingen zeugt und dies geschrieben hat; und wir wissen, daß sein Zeugnis wahrhaftig ist.
24สาวกคนนี้แหละคือผู้ที่เป็นพยานยืนยันเรื่องเหล่านี้ และเป็นผู้เขียนสิ่งเหล่านี้ พวกเรารู้ว่าคำพยานของเขาเป็นความจริง
25Es sind auch viele andere Dinge, die Jesus getan hat; so sie aber sollten eins nach dem andern geschrieben werden, achte ich, die Welt würde die Bücher nicht fassen, die zu schreiben wären.
25ยังมีอีกหลายสิ่งที่พระเยซูได้ทำ ถ้าจะเขียนไว้ทั้งหมดทีละอย่าง ข้าพเจ้าคิดว่า แม้แต่โลกนี้เองก็คงไม่มีที่พอสำหรับหนังสือที่จะเขียนขึ้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.