Johannes 14
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und er sprach zu seinen Jüngern: Euer Herz erschrecke nicht! Glaubet an Gott und glaubet an mich!
1“อย่าปล่อยให้ใจของพวกคุณเป็นทุกข์ จงเชื่อในพระเจ้า และจงเชื่อในเราด้วย
2In meines Vaters Hause sind viele Wohnungen. Wenn es nicht so wäre, so wollte ich zu euch sagen: Ich gehe hin euch die Stätte zu bereiten.
2ในบ้านของพระบิดาของเรา มีที่อยู่มากมาย ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น เราคงบอกพวกคุณแล้ว เรากำลังไปเตรียมที่ให้พวกคุณ
3Und wenn ich hingehe euch die Stätte zu bereiten, so will ich wiederkommen und euch zu mir nehmen, auf daß ihr seid, wo ich bin.
3ถ้าเราไปและเตรียมที่ให้พวกคุณ เราจะกลับมาอีก และรับพวกคุณไปอยู่กับเรา เพื่อว่าเราอยู่ที่ไหน พวกคุณก็จะอยู่ที่นั่นด้วย
4Und wo ich hin gehe, das wißt ihr, und den Weg wißt ihr auch.
4พวกคุณรู้ว่า เรากำลังไปที่ไหน และพวกคุณรู้จักหนทาง”
5Spricht zu ihm Thomas: HERR, wir wissen nicht, wo du hin gehst; und wie können wir den Weg wissen?
5โธมัสถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเราไม่รู้ว่าท่านกำลังไปที่ไหน แล้วพวกเราจะรู้จักหนทางได้อย่างไร?”
6Jesus spricht zu ihm: Ich bin der Weg und die Wahrheit und das Leben; niemand kommt zum Vater denn durch mich.
6พระเยซูตอบเขาว่า “เราคือหนทาง ความจริง และชีวิต ไม่มีใครมาถึงพระบิดาได้ นอกจากผ่านทางเรา
7Wenn ihr mich kenntet, so kenntet ihr auch meinen Vater. Und von nun an kennt ihr ihn und habt ihn gesehen.
7ถ้าพวกคุณรู้จักเรา พวกคุณก็คงรู้จักพระบิดาของเราด้วย ตั้งแต่ตอนนี้ไป พวกคุณรู้จักพระองค์ และได้เห็นพระองค์แล้ว”
8Spricht zu ihm Philippus: HERR, zeige uns den Vater, so genügt uns.
8ฟีลิปพูดกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้พวกเราได้เห็นพระบิดา แล้วพวกเราก็พอใจ”
9Jesus spricht zu ihm: So lange bin ich bei euch, und du kennst mich nicht, Philippus? Wer mich sieht, der sieht den Vater; wie sprichst du denn: Zeige uns den Vater?
9พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ฟีลิป เราอยู่กับพวกคุณมานานขนาดนี้ แล้วท่านยังไม่รู้จักเราหรือ? คนที่เห็นเรา ก็ได้เห็นพระบิดา แล้วท่านพูดได้อย่างไรว่า ‘ขอให้พวกเราได้เห็นพระบิดา’?
10Glaubst du nicht, daß ich im Vater bin und der Vater in mir? Die Worte, die ich zu euch rede, die rede ich nicht von mir selbst. Der Vater aber, der in mir wohnt, der tut die Werke.
10ท่านไม่เชื่อหรือว่า เราอยู่ในพระบิดา และพระบิดาอยู่ในเรา? ถ้อยคำที่เราพูดกับพวกคุณ เราไม่ได้พูดจากตัวเราเอง แต่พระบิดาผู้อยู่ในเราเป็นผู้ทำงานเหล่านั้น
11Glaubet mir, daß ich im Vater und der Vater in mir ist; wo nicht, so glaubet mir doch um der Werke willen.
11จงเชื่อเราว่า เราอยู่ในพระบิดา และพระบิดาอยู่ในเรา หรืออย่างน้อยก็จงเชื่อเพราะงานเหล่านั้นเอง
12Wahrlich, wahrlich ich sage euch: Wer an mich glaubt, der wird die Werke auch tun, die ich tue, und wird größere als diese tun; denn ich gehe zum Vater.
12เราขอยืนยันกับพวกคุณว่า คนที่เชื่อในเรา จะทำงานที่เราทำด้วย และจะทำงานที่ยิ่งใหญ่กว่างานเหล่านี้ เพราะเรากำลังไปหาพระบิดาของเรา
13Und was ihr bitten werdet in meinem Namen, das will ich tun, auf daß der Vater geehrt werde in dem Sohne.
13สิ่งใดก็ตามที่พวกคุณขอในนามของเรา เราจะทำสิ่งนั้น เพื่อพระบิดาจะได้รับพระสิริในพระบุตร
14Was ihr bitten werdet in meinem Namen, das will ich tun.
14ถ้าพวกคุณขอสิ่งใดในนามของเรา เราจะทำสิ่งนั้น
15Liebet ihr mich, so haltet ihr meine Gebote.
15ถ้าพวกคุณรักเรา ก็จงรักษาคำบัญชาของเรา
16Und ich will den Vater bitten, und er soll euch einen andern Tröster geben, daß er bei euch bleibe ewiglich:
16เราจะอธิษฐานขอต่อพระบิดา และพระองค์จะให้ผู้ช่วยเหลืออีกผู้หนึ่งแก่พวกคุณ เพื่อให้อยู่กับพวกคุณตลอดไป คือ
17den Geist der Wahrheit, welchen die Welt nicht kann empfangen; denn sie sieht ihn nicht und kennt ihn nicht. Ihr aber kennet ihn; denn er bleibt bei euch und wird in euch sein.
17พระวิญญาณแห่งความจริง ซึ่งโลกไม่สามารถรับได้ เพราะโลกมองไม่เห็นและไม่รู้จักพระวิญญาณนั้น พวกคุณรู้จักพระวิญญาณนั้น เพราะอยู่กับพวกคุณ และจะอยู่ในพวกคุณ
18Ich will euch nicht Waisen lassen; ich komme zu euch.
18เราจะไม่ปล่อยพวกคุณไว้เป็นกำพร้า เราจะมาหาพวกคุณ
19Es ist noch um ein kleines, so wird mich die Welt nicht mehr sehen; ihr aber sollt mich sehen; denn ich lebe, und ihr sollt auch leben.
19อีกเพียงไม่นาน โลกจะไม่เห็นเราอีก แต่พวกคุณจะเห็นเรา เพราะเรามีชีวิต พวกคุณก็จะมีชีวิตด้วย
20An dem Tage werdet ihr erkennen, daß ich in meinem Vater bin und ihr in mir und ich in euch.
20ในวันนั้น พวกคุณจะรู้ว่า เราอยู่ในพระบิดาของเรา พวกคุณอยู่ในเรา และเราอยู่ในพวกคุณ
21Wer meine Gebote hat und hält sie, der ist es, der mich liebt. Wer mich aber liebt, der wird von meinem Vater geliebt werden, und ich werde ihn lieben und mich ihm offenbaren.
21คนที่รับคำบัญชาของเราไว้ และรักษาคำบัญชาเหล่านั้น คือคนที่รักเรา คนที่รักเรา พระบิดาของเราจะรักเขา และเราจะรักเขา และเปิดเผยตัวเราแก่เขา”
22Spricht zu ihm Judas, nicht der Ischariot: HERR, was ist's, daß du dich uns willst offenbaren und nicht der Welt?
22ยูดาส ซึ่งไม่ใช่อิสคาริโอท ถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เกิดอะไรขึ้นหรือ ท่านจึงจะเปิดเผยตัวแก่พวกเรา แต่ไม่เปิดเผยแก่โลก?”
23Jesus antwortete und sprach zu ihm: Wer mich liebt, der wird mein Wort halten; und mein Vater wird ihn lieben, und wir werden zu ihm kommen und Wohnung bei ihm machen.
23พระเยซูตอบเขาว่า “ถ้าใครรักเรา เขาจะรักษาถ้อยคำของเรา พระบิดาของเราจะรักเขา และเราทั้งสองจะมาหาเขา และจะอาศัยอยู่กับเขา
24Wer mich aber nicht liebt, der hält meine Worte nicht. Und das Wort, das ihr hört, ist nicht mein, sondern des Vaters, der mich gesandt hat.
24คนที่ไม่รักเรา ก็ไม่รักษาถ้อยคำของเรา ถ้อยคำที่พวกคุณได้ยินนั้นไม่ใช่ของเรา แต่เป็นของพระบิดาผู้ส่งเรามา
25Solches habe ich zu euch geredet, solange ich bei euch gewesen bin.
25“เราได้บอกสิ่งเหล่านี้แก่พวกคุณ ขณะที่เรายังอยู่กับพวกคุณ
26Aber der Tröster, der Heilige Geist, welchen mein Vater senden wird in meinem Namen, der wird euch alles lehren und euch erinnern alles des, das ich euch gesagt habe.
26แต่ผู้ช่วยเหลือ คือพระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งพระบิดาจะส่งมาในนามของเรา จะสอนทุกสิ่งแก่พวกคุณ และทำให้พวกคุณระลึกถึงทุกสิ่งที่เราได้บอกพวกคุณ
27Den Frieden lasse ich euch, meinen Frieden gebe ich euch. Nicht gebe ich euch, wie die Welt gibt. Euer Herz erschrecke nicht und fürchte sich nicht.
27เรามอบสันติสุขไว้กับพวกคุณ เราให้สันติสุขของเราแก่พวกคุณ เราไม่ได้ให้อย่างที่โลกให้ อย่าปล่อยให้ใจของพวกคุณเป็นทุกข์ และอย่าหวาดกลัว
28Ihr habt gehört, daß ich euch gesagt habe: Ich gehe hin und komme wieder zu euch. Hättet ihr mich lieb, so würdet ihr euch freuen, daß ich gesagt habe: “Ich gehe zum Vater”; denn der Vater ist größer als ich.
28พวกคุณได้ยินที่เราบอกว่า ‘เรากำลังจากไป และเราจะกลับมาหาพวกคุณ’ ถ้าพวกคุณรักเรา พวกคุณคงยินดีที่เราพูดว่า ‘เรากำลังไปหาพระบิดา’ เพราะพระบิดายิ่งใหญ่กว่าเรา
29Und nun ich es euch gesagt habe, ehe denn es geschieht, auf daß, wenn es nun geschehen wird, ihr glaubet.
29ตอนนี้เราได้บอกพวกคุณไว้ก่อนที่เรื่องนั้นจะเกิดขึ้น เพื่อเมื่อมันเกิดขึ้น พวกคุณจะเชื่อ
30Ich werde nicht mehr viel mit euch reden; denn es kommt der Fürst dieser Welt, und hat nichts an mir.
30จากนี้ไป เราจะพูดกับพวกคุณไม่มาก เพราะผู้ครองโลกนี้กำลังมา และเขาไม่มีส่วนใดในเรา
31Aber auf daß die Welt erkenne, daß ich den Vater liebe und ich also tue, wie mir der Vater geboten hat: stehet auf und lasset uns von hinnen gehen.
31แต่เพื่อให้โลกรู้ว่า เรารักพระบิดา และเราทำตามที่พระบิดาบัญชาเราทุกอย่าง ลุกขึ้นเถอะ ไปจากที่นี่กัน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.