5. Mose 32
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Merkt auf, ihr Himmel, ich will reden, und die Erde höre die Rede meines Mundes.
1ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงเงี่ยหูฟัง แล้วข้าพเจ้าจะพูด ให้แผ่นดินฟังถ้อยคำจากปากข้าพเจ้า
2Meine Lehre triefe wie der Regen, und meine Rede fließe wie Tau, wie der Regen auf das Gras und wie die Tropfen auf das Kraut.
2คำสอนของข้าพเจ้าจะหยดลงดั่งสายฝน ถ้อยคำของข้าพเจ้าจะพร่างพรมดั่งน้ำค้าง ดั่งฝนละอองเหนือหญ้าอ่อน ดั่งสายฝนบนพืชเขียว
3Denn ich will den Namen des HERRN preisen. Gebt unserm Gott allein die Ehre!
3เพราะข้าพเจ้าจะประกาศพระนามของพระยาห์เวห์ จงถวายความยิ่งใหญ่แด่พระเจ้าของเรา!
4Er ist ein Fels. Seine Werke sind unsträflich; denn alles, was er tut, das ist recht. Treu ist Gott und kein Böses an ihm; gerecht und fromm ist er.
4พระองค์คือศิลา งานของพระองค์สมบูรณ์ เพราะทางทั้งสิ้นของพระองค์ยุติธรรม พระเจ้าผู้สัตย์ซื่อ ไม่ทรงทำผิด พระองค์ทรงเที่ยงธรรมและซื่อตรง
5Die verkehrte und böse Art fällt von ihm ab; sie sind Schandflecken und nicht seine Kinder.
5พวกเขาทำตัวเสื่อมทรามต่อพระองค์ เพราะความบกพร่องของตน พวกเขาจึงไม่ใช่ลูกของพระองค์ เป็นคนรุ่นคดเคี้ยวและบิดเบี้ยว
6Dankest du also dem HERRN, deinem Gott, du toll und töricht Volk? Ist er nicht dein Vater und dein HERR? Ist's nicht er allein, der dich gemacht und bereitet hat?
6ประชาชนโง่เขลาไร้ปัญญาเอ๋ย นี่หรือคือสิ่งที่ตอบแทนพระยาห์เวห์? พระองค์ไม่ใช่พ่อของพวกคุณ ผู้ซื้อพวกคุณไว้หรือ? พระองค์ทรงสร้างและสถาปนาพวกคุณ
7Gedenke der vorigen Zeit bis daher und betrachte, was er getan hat an den alten Vätern. Frage deinen Vater, der wird dir's verkündigen, deine Ältesten, die werden dir's sagen.
7จงระลึกถึงวันเก่าก่อน คิดถึงปีแห่งคนหลายชั่วอายุ ถามพ่อของพวกคุณ แล้วเขาจะบอก ถามพวกผู้ใหญ่ แล้วพวกเขาจะเล่าให้ฟัง
8Da der Allerhöchste die Völker zerteilte und zerstreute der Menschen Kinder, da setzte er die Grenzen der Völker nach der Zahl der Kinder Israel.
8เมื่อองค์ผู้สูงสุดประทานมรดกแก่ชนชาติต่าง ๆ เมื่อพระองค์ทรงแยกลูกหลานมนุษย์ออกจากกัน พระองค์ทรงกำหนดเขตแดนของชนชาติ ตามจำนวนลูกหลานอิสราเอล
9Denn des HERRN teil ist sein Volk, Jakob ist sein Erbe.
9เพราะส่วนของพระยาห์เวห์คือประชากรของพระองค์ ยาโคบคือส่วนมรดกที่พระองค์ได้รับ
10Er fand ihn in der Wüste, in der dürren Einöde, da es heult. Er umfing ihn und hatte acht auf ihn; er behütete ihn wie seinen Augapfel.
10พระองค์ทรงพบเขาในแผ่นดินกันดาร ในถิ่นร้างที่มีเสียงโหยหวน พระองค์ทรงโอบล้อมเขา ทรงดูแลเขา ทรงรักษาเขาดั่งแก้วตาดวงใจ
11Wie ein Adler ausführt seine Jungen und über ihnen schwebt, breitete er seine Fittiche aus und nahm ihn und trug ihn auf seinen Flügeln.
11ดั่งนกอินทรีกวนรังของมัน โผบินอยู่เหนือลูกอ่อน พระองค์ทรงกางปีก รับพวกเขาขึ้นมา และแบกไว้บนขนปีก
12Der HERR allein leitete ihn, und kein fremder Gott war mit ihm.
12พระยาห์เวห์เพียงพระองค์เดียวทรงนำเขา ไม่มีพระต่างด้าวองค์ใดอยู่กับเขา
13Er ließ ihn hoch herfahren auf Erden und nährte ihn mit den Früchten des Feldes und ließ ihn Honig saugen aus den Felsen und Öl aus den harten Steinen,
13พระองค์ทรงให้เขาขี่บนที่สูงของแผ่นดิน เขาได้กินผลผลิตจากท้องทุ่ง พระองค์ทรงให้เขาดูดน้ำผึ้งจากศิลา และน้ำมันจากหินเหล็กไฟ
14Butter von den Kühen und Milch von den Schafen samt dem Fetten von den Lämmern und feiste Widder und Böcke mit fetten Nieren und Weizen und tränkte ihn mit gutem Traubenblut.
14เนยจากฝูงวัว น้ำนมจากฝูงแกะ พร้อมไขมันลูกแกะ แกะผู้พันธุ์บาชานและแพะ พร้อมข้าวสาลีชั้นเลิศ เจ้าดื่มเหล้าองุ่นจากเลือดขององุ่น
15Da aber Jesurun fett ward, ward er übermütig. Er ist fett und dick und stark geworden und hat den Gott fahren lassen, der ihn gemacht hat. Er hat den Fels seines Heils gering geachtet
15แต่เยชูรุนอ้วนพีแล้วเตะถีบอย่างพยศ เจ้าอ้วนขึ้น ตัวหนาขึ้น ผิวพรรณเปล่งปลั่ง แล้วเขาก็ทอดทิ้งพระเจ้าผู้ทรงสร้างเขา และดูหมิ่นศิลาแห่งความรอดของตน
16und hat ihn zum Eifer gereizt durch fremde Götter; durch Greuel hat er ihn erzürnt.
16พวกเขาทำให้พระองค์หึงหวงด้วยพระต่างด้าว ยั่วพระองค์ให้กริ้วด้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียน
17Sie haben den Teufeln geopfert und nicht ihrem Gott, den Göttern, die sie nicht kannten, den neuen, die zuvor nicht gewesen sind, die ihre Väter nicht geehrt haben.
17พวกเขาถวายเครื่องบูชาแก่พวกปีศาจ ไม่ใช่แด่พระเจ้า แก่เทพเจ้าที่พวกเขาไม่เคยรู้จัก เทพเจ้าใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน ซึ่งบรรพบุรุษไม่เคยหวาดเกรง
18Deinen Fels, der dich gezeugt hat, hast du aus der Acht gelassen und hast vergessen Gottes, der dich gemacht hat.
18เจ้าไม่ใส่ใจศิลาผู้ให้กำเนิดเจ้า และลืมพระเจ้าผู้ทรงให้กำเนิดเจ้า
19Und da es der HERR sah, ward er zornig über seine Söhne und Töchter,
19พระยาห์เวห์ทรงเห็นแล้วทรงรังเกียจ เพราะลูกชายลูกสาวของพระองค์ยั่วพระองค์
20und er sprach: Ich will mein Antlitz vor ihnen verbergen, will sehen, was ihnen zuletzt widerfahren wird; denn es ist eine verkehrte Art, es sind untreue Kinder.
20พระองค์ตรัสว่า “เราจะซ่อนหน้าจากพวกเขา แล้วดูว่าปลายทางของพวกเขาจะเป็นอย่างไร เพราะพวกเขาเป็นคนรุ่นคดเคี้ยวยิ่งนัก เป็นลูกที่ไม่มีความสัตย์ซื่อ
21Sie haben mich gereizt an dem, das nicht Gott ist; mit ihrer Abgötterei haben sie mich erzürnt. Und ich will sie wieder reizen an dem, das nicht ein Volk ist; an einem törichten Volk will ich sie erzürnen.
21พวกเขาทำให้เราหึงหวงด้วยสิ่งที่ไม่ใช่พระเจ้า ยั่วเราให้กริ้วด้วยสิ่งไร้ค่า เราจะทำให้พวกเขาหึงหวงด้วยชนที่ไม่เป็นชนชาติ จะยั่วพวกเขาให้กริ้วด้วยชนชาติไร้ปัญญา
22Denn ein Feuer ist angegangen durch meinen Zorn und wird brennen bis in die unterste Hölle und wird verzehren das Land mit seinem Gewächs und wird anzünden die Grundfesten der Berge.
22เพราะไฟลุกขึ้นจากความกริ้วของเรา มันเผาผลาญลงไปถึงแดนคนตายเบื้องล่างสุด เผาแผ่นดินและผลผลิตของมัน จุดไฟเผารากฐานของภูเขา
23Ich will alles Unglück über sie häufen, ich will meine Pfeile in sie schießen.
23“เราจะกองความชั่วร้ายทับพวกเขา จะใช้ลูกธนูของเรากับพวกเขาจนหมด
24Vor Hunger sollen sie verschmachten und verzehrt werden vom Fieber und von jähem Tod. Ich will der Tiere Zähne unter sie schicken und der Schlangen Gift.
24พวกเขาจะผ่ายผอมเพราะความหิว ถูกเผาผลาญด้วยความร้อนแรง และภัยพิบัติอันขมขื่น เราจะให้เขี้ยวสัตว์ร้ายกัดกินพวกเขา พร้อมพิษงูที่เลื้อยอยู่ในฝุ่น
25Auswendig wird sie das Schwert berauben und inwendig der Schrecken, beide, Jünglinge und Jungfrauen, die Säuglinge mit dem grauen Mann.
25ข้างนอก ดาบจะพรากคนที่รักไป ส่วนในห้อง ความหวาดผวาจะครอบงำทั้งชายหนุ่มและหญิงสาวพรหมจารี ทั้งทารกยังดูดนมและคนผมหงอก
26Ich wollte sagen: “Wo sind sie? ich werde ihr Gedächtnis aufheben unter den Menschen”,
26เราเคยคิดว่า ‘จะกระจายพวกเขาไปไกล จะทำให้ความทรงจำถึงพวกเขาสูญสิ้นจากหมู่มนุษย์’
27wenn ich nicht den Zorn der Feinde scheute, daß nicht ihre Feinde stolz würden und möchten sagen: Unsre Macht ist hoch, und der HERR hat nicht solches alles getan.
27หากเราไม่เกรงการยั่วยุจากศัตรู เกรงว่าฝ่ายตรงข้ามจะเข้าใจผิด เกรงว่าพวกเขาจะพูดว่า ‘มือของเรายิ่งใหญ่ พระยาห์เวห์ไม่ได้ทำสิ่งเหล่านี้เลย’”
28Denn es ist ein Volk, darin kein Rat ist, und ist kein Verstand in ihnen.
28เพราะพวกเขาเป็นชนชาติที่ไม่รู้จักคิดอ่าน ไม่มีความเข้าใจอยู่ในพวกเขา
29O, daß sie weise wären und vernähmen solches, daß sie verstünden, was ihnen hernach begegnen wird!
29โอ้ ถ้าพวกเขามีปัญญาและเข้าใจเรื่องนี้ ถ้าพวกเขาคิดถึงบั้นปลายของตน!
30Wie gehet es zu, daß einer wird ihrer tausend jagen, und zwei werden zehntausend flüchtig machen? Ist es nicht also, daß sie ihr Fels verkauft hat und der HERR sie übergeben hat?
30คนเดียวจะไล่พันคนได้อย่างไร สองคนจะทำให้หมื่นคนหนีได้อย่างไร ถ้าศิลาของพวกเขาไม่ได้ขายพวกเขาเสีย และพระยาห์เวห์ไม่ได้มอบพวกเขาไว้?
31Denn unser Fels ist nicht wie ihr Fels, des sind unsre Feinde selbst Richter.
31เพราะศิลาของพวกเขาไม่เหมือนศิลาของเรา แม้ศัตรูของเรายังยอมรับเช่นนั้น
32Denn ihr Weinstock ist vom Weinstock zu Sodom und von dem Acker Gomorras; ihre Trauben sind Galle, sie haben bittere Beeren;
32เพราะเถาองุ่นของพวกเขามาจากเถาแห่งโสโดม จากไร่ของโกโมราห์ องุ่นของพวกเขาเป็นองุ่นพิษ พวงองุ่นขมขื่น
33ihr Wein ist Drachengift und wütiger Ottern Galle.
33เหล้าองุ่นของพวกเขาคือพิษงู คือพิษร้ายของงูเห่า
34Ist solches nicht bei mir verborgen und versiegelt in meinen Schätzen?
34“สิ่งนี้ไม่ได้เก็บไว้กับเราหรือ ไม่ได้ผนึกไว้ในคลังของเราหรือ?
35Die Rache ist mein; ich will vergelten. Zu seiner Zeit soll ihr Fuß gleiten; denn die Zeit ihres Unglücks ist nahe, und was über sie kommen soll, eilt herzu.
35การแก้แค้นและการตอบแทนเป็นของเรา เมื่อเท้าของพวกเขาลื่นไถล เพราะวันแห่งหายนะของพวกเขาใกล้เข้ามา หายนะของพวกเขากำลังโถมเข้ามา”
36Denn der HERR wird sein Volk richten, und über seine Knechte wird er sich erbarmen. Denn er wird ansehen, daß ihre Macht dahin ist und beides, das Verschlossene und Verlassene, weg ist.
36เพราะพระยาห์เวห์จะทรงพิพากษาประชากรของพระองค์ และทรงสงสารผู้รับใช้ของพระองค์ เมื่อทรงเห็นว่ากำลังของพวกเขาหมดสิ้น ไม่มีใครเหลือ ไม่ว่าถูกกักไว้หรือเป็นอิสระ
37Und man wird sagen: Wo sind ihre Götter, ihr Fels, auf den sie trauten?
37พระองค์จะตรัสว่า “ไหนเล่าเทพเจ้าของพวกเขา ศิลาที่พวกเขาใช้เป็นที่ลี้ภัย
38Welche das Fett ihrer Opfer aßen und tranken den Wein ihrer Trankopfer, laßt sie aufstehen und euch helfen und schützen!
38ผู้กินไขมันจากเครื่องบูชาของพวกเขา และดื่มเหล้าองุ่นจากเครื่องดื่มบูชา? ให้เทพเหล่านั้นลุกขึ้นมาช่วยพวกคุณสิ! ให้พวกมันเป็นที่คุ้มภัยของพวกคุณสิ!
39Seht ihr nun, daß ich's allein bin und ist kein Gott neben Mir! Ich kann töten und lebendig machen, ich kann schlagen und heilen, und ist niemand, der aus meiner Hand errette.
39“จงดูเถิด บัดนี้ เรานี่แหละคือผู้นั้น ไม่มีพระเจ้าอื่นอยู่กับเรา เราฆ่า และเราทำให้มีชีวิต เราทำให้บาดเจ็บ และเรารักษา ไม่มีใครช่วยให้พ้นจากมือของเราได้
40Denn ich will meine Hand in den Himmel heben und will sagen: Ich lebe ewiglich.
40เพราะเรายกมือขึ้นสู่ฟ้าสวรรค์และประกาศว่า ‘เรามีชีวิตอยู่เป็นนิตย์’
41Wenn ich den Blitz meines Schwerts wetzen werde und meine Hand zur Strafe greifen wird, so will ich mich wieder rächen an meinen Feinden und denen, die mich hassen, vergelten.
41หากเราลับดาบแวววาวให้คม และมือของเราจับดาบเพื่อพิพากษา เราจะแก้แค้นศัตรูของเรา และตอบแทนผู้ที่เกลียดเรา
42Ich will meine Pfeile mit Blut trunken machen, und mein Schwert soll Fleisch fressen, mit dem Blut der Erschlagenen und Gefangenen, von dem entblößten Haupt des Feindes.
42เราจะทำให้ลูกธนูเมามายด้วยเลือด ดาบของเราจะกินเนื้อด้วยเลือดของผู้ถูกฆ่าและเชลย รวมทั้งศีรษะของผู้นำฝ่ายศัตรู”
43Jauchzet alle, die ihr sein Volk seid; denn er wird das Blut seiner Knechte rächen und wird sich an seinen Feinden rächen und gnädig sein dem Lande seines Volkes.
43ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงชื่นชมยินดีกับประชากรของพระองค์ เพราะพระองค์จะทรงแก้แค้นแทนเลือดของผู้รับใช้ จะทรงแก้แค้นศัตรูของพระองค์ และทรงลบล้างบาปให้แผ่นดินกับประชากรของพระองค์
44Und Mose kam und redete alle Worte dieses Liedes vor den Ohren des Volks, er und Josua, der Sohn Nuns.
44โมเสสกับโยชูวาบุตรนูนมากล่าวถ้อยคำทั้งหมดของบทเพลงนี้ให้ประชาชนฟัง
45Da nun Mose solches alles ausgeredet hatte zum ganzen Israel,
45เมื่อโมเสสกล่าวถ้อยคำทั้งหมดนี้แก่อิสราเอลจนจบ
46sprach er zu ihnen: Nehmet zu Herzen alle Worte, die ich euch heute bezeuge, daß ihr euren Kindern befehlt, daß sie halten und tun alle Worte dieses Gesetzes.
46เขาพูดกับพวกเขาว่า “จงใส่ใจถ้อยคำทั้งหมดที่ผมใช้เป็นพยานเตือนพวกคุณในวันนี้ พวกคุณต้องสั่งลูกหลานให้ระมัดระวังทำตามถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้
47Denn es ist nicht ein vergebliches Wort an euch, sondern es ist euer Leben; und solches Wort wird euer Leben verlängern in dem Lande, da ihr hin gehet über den Jordan, daß ihr es einnehmet.
47เพราะถ้อยคำนี้ไม่ใช่เรื่องไร้สาระสำหรับพวกคุณ แต่คือชีวิตของพวกคุณ และด้วยถ้อยคำนี้พวกคุณจะมีอายุยืนในแผ่นดินที่กำลังข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง”
48Und der HERR redete mit Mose desselben Tages und sprach:
48วันเดียวกันนั้นพระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
49Gehe auf das Gebirge Abarim, auf den Berg Nebo, der da liegt im Moabiterland, gegenüber Jericho, und schaue das Land Kanaan, das ich den Kindern Israel zum Eigentum geben werde,
49“จงขึ้นไปบนภูเขาอาบาริมนี้ คือภูเขาเนโบ ซึ่งอยู่ในแผ่นดินโมอับตรงข้ามเมืองเยรีโค และมองดูแผ่นดินคานาอันซึ่งเราประทานแก่ลูกหลานอิสราเอลให้ครอบครอง
50und stirb auf dem Berge, wenn du hinaufgekommen bist, und versammle dich zu deinem Volk, gleich wie dein Bruder Aaron starb auf dem Berge Hor und sich zu seinem Volk versammelte,
50เจ้าจะตายบนภูเขาที่เจ้าขึ้นไป และถูกรวมไว้กับประชากรของเจ้า เหมือนอาโรนพี่ชายของเจ้าตายบนภูเขาโฮร์และถูกรวมไว้กับประชากรของเขา
51darum daß ihr euch an mir versündigt habt unter den Kindern Israel bei dem Haderwasser zu Kades in der Wüste Zin, daß ihr mich nicht heiligtet unter den Kindern Israel;
51เพราะพวกเจ้าได้ทำผิดต่อเราท่ามกลางลูกหลานอิสราเอล ที่น้ำเมรีบาห์แห่งคาเดช ในถิ่นทุรกันดารศิน เพราะพวกเจ้าไม่ได้แสดงให้ลูกหลานอิสราเอลเห็นว่าเราบริสุทธิ์
52denn du sollst das Land vor dir sehen, daß ich den Kindern Israel gebe, aber du sollst nicht hineinkommen.
52เจ้าจะมองเห็นแผ่นดินนั้นได้จากระยะไกล แต่จะไม่ได้เข้าไปในแผ่นดินที่เราประทานแก่ลูกหลานอิสราเอล”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.