5. Mose 20
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Wenn du in einen Krieg ziehst wider deine Feinde und siehst Rosse und Wagen eines Volks, das größer ist als du, so fürchte dich nicht vor ihnen; denn der HER, dein Gott, der dich aus Ägyptenland geführt hat, ist mit dir.
1เมื่อพวกคุณออกไปรบกับศัตรูและเห็นม้า รถรบ และผู้คนที่มีจำนวนมากกว่า อย่ากลัวพวกเขา เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ ผู้ทรงพาพวกคุณออกจากแผ่นดินอียิปต์ ทรงอยู่กับพวกคุณ
2Wenn ihr nun hinzukommt zum Streit, so soll der Priester herzutreten und mit dem Volk reden
2เมื่อใกล้จะเข้ารบ ให้ปุโรหิตออกมาพูดกับประชาชน
3und zu ihnen sprechen: Israel, höre zu! Ihr geht heute in den Streit wider eure Feinde; euer Herz verzage nicht, fürchtet euch nicht und erschreckt nicht und laßt euch nicht grauen vor ihnen;
3เขาจะกล่าวว่า ‘อิสราเอล ฟังเถิด วันนี้พวกคุณกำลังจะเข้ารบกับศัตรู อย่าใจฝ่อ อย่ากลัว อย่าตื่นตระหนก และอย่าหวาดผวาพวกเขา
4denn der HERR, euer Gott, geht mit euch, daß er für euch streite mit euren Feinden, euch zu helfen.
4เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงไปกับพวกคุณ พระองค์จะทรงต่อสู้กับศัตรูเพื่อพวกคุณและช่วยพวกคุณให้รอด’
5Aber die Amtleute sollen mit dem Volk reden und sagen: Welcher ein neues Haus gebaut hat und hat's noch nicht eingeweiht, der gehe hin und bleibe in seinem Hause, auf daß er nicht sterbe im Krieg und ein anderer weihe es ein.
5แล้วเจ้าหน้าที่จะพูดกับประชาชนว่า ‘มีใครบ้างที่สร้างบ้านใหม่แต่ยังไม่ได้ทำพิธีอุทิศบ้าน ให้เขากลับบ้านไป มิฉะนั้นเขาอาจตายในสนามรบและคนอื่นจะทำพิธีอุทิศบ้านแทน
6Welcher einen Weinberg gepflanzt hat und hat seine Früchte noch nicht genossen, der gehe hin und bleibe daheim, daß er nicht im Kriege sterbe und ein anderer genieße seine Früchte.
6มีใครบ้างที่ปลูกสวนองุ่นแต่ยังไม่ได้เริ่มเก็บผลมาใช้ ให้เขากลับบ้านไป มิฉะนั้นเขาอาจตายในสนามรบและคนอื่นจะได้กินผลแทน
7Welcher ein Weib sich verlobt hat und hat sie noch nicht heimgeholt, der gehe hin und bleibe daheim, daß er nicht im Kriege sterbe und ein anderer hole sie heim.
7มีใครบ้างที่หมั้นหมายกับหญิงคนหนึ่งแต่ยังไม่ได้แต่งงานกับเธอ ให้เขากลับบ้านไป มิฉะนั้นเขาอาจตายในสนามรบและชายอื่นจะแต่งงานกับเธอ’
8Und die Amtleute sollen weiter mit dem Volk reden und sprechen: Welcher sich fürchtet und ein verzagtes Herz hat, der gehe hin und bleibe daheim, auf daß er nicht auch seiner Brüder Herz feige mache, wie sein Herz ist.
8เจ้าหน้าที่จะพูดกับประชาชนต่อไปว่า ‘มีใครบ้างที่กลัวและใจฝ่อ ให้เขากลับบ้านไป เพื่อจะไม่ทำให้พี่น้องใจฝ่อตามเขา’
9Und wenn die Amtleute ausgeredet haben mit dem Volk, so sollen sie die Hauptleute vor das Volk an die Spitze stellen.
9เมื่อเจ้าหน้าที่พูดกับประชาชนเสร็จแล้ว ให้แต่งตั้งผู้บัญชาการกองทัพเป็นผู้นำประชาชน
10Wenn du vor eine Stadt ziehst, sie zu bestreiten, so sollst du ihr den Frieden anbieten.
10เมื่อพวกคุณเข้าใกล้เมืองหนึ่งเพื่อจะรบ จงยื่นข้อเสนอสันติภาพแก่เมืองนั้น
11Antwortet sie dir friedlich und tut dir auf, so soll das Volk, das darin gefunden wird dir zinsbar und untertan sein.
11ถ้าเมืองนั้นตอบรับสันติและเปิดประตูให้ ประชาชนทั้งหมดในเมืองจะต้องเป็นแรงงานเกณฑ์ให้พวกคุณและรับใช้พวกคุณ
12Will sie aber nicht friedlich mit dir handeln und will mit dir kriegen, so belagere sie.
12แต่ถ้าเมืองนั้นไม่ยอมสงบศึกและทำสงครามกับพวกคุณ จงล้อมเมืองนั้นไว้
13Und wenn sie der HERR, dein Gott, dir in die Hand gibt, so sollst du alles, was männlich darin ist, mit des Schwertes Schärfe schlagen.
13เมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงมอบเมืองนั้นไว้ในมือ จงฆ่าชายทุกคนในเมืองด้วยคมดาบ
14Allein die Weiber, die Kinder und das Vieh und alles, was in der Stadt ist, und allen Raub sollst du unter dich austeilen und sollst essen von der Ausbeute deiner Feinde, die dir der HERR, dein Gott, gegeben hat.
14ส่วนผู้หญิง เด็กเล็ก ปศุสัตว์ และทุกสิ่งในเมือง รวมทั้งของที่ปล้นได้ทั้งหมด พวกคุณยึดมาเป็นของตนได้ และใช้ของที่ยึดจากศัตรูซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้
15Also sollst du allen Städten tun, die sehr ferne von dir liegen und nicht von den Städten dieser Völker hier sind.
15จงทำเช่นนี้กับทุกเมืองที่อยู่ไกลจากพวกคุณมาก ซึ่งไม่ใช่เมืองของชนชาติเหล่านี้
16Aber in den Städten dieser Völker, die dir der HERR, dein Gott, zum Erbe geben wird, sollst du nichts leben lassen, was Odem hat,
16แต่ในเมืองของชนชาติเหล่านี้ที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้เป็นมรดก อย่าไว้ชีวิตสิ่งใดที่มีลมหายใจ
17sondern sollst sie verbannen, nämlich die Hethiter, Amoriter, Kanaaniter, Pheresiter, Heviter und Jebusiter, wie dir der HERR, dein Gott, geboten hat,
17จงทำลายให้หมดสิ้น คือชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวคานาอัน ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงบัญชา
18auf daß sie euch nicht lehren tun alle die Greuel, die sie ihren Göttern tun, und ihr euch versündigt an dem HERR, eurem Gott.
18เพื่อพวกเขาจะไม่สอนพวกคุณให้ทำตามสิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งหมดที่พวกเขาทำเพื่อเทพเจ้าของตน จนทำให้พวกคุณทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
19Wenn du vor einer Stadt lange Zeit liegen mußt, wider die du streitest, sie zu erobern, so sollst die Bäume nicht verderben, daß du mit Äxten dran fährst; denn du kannst davon essen, darum sollst du sie nicht ausrotten. Ist's doch Holz auf dem Felde und nicht ein Mensch, daß es vor dir ein Bollwerk sein könnte.
19เมื่อพวกคุณล้อมเมืองเป็นเวลานานเพื่อทำสงครามยึดเมืองนั้น อย่าใช้ขวานทำลายต้นไม้ เพราะพวกคุณกินผลจากมันได้ อย่าตัดมันลง ต้นไม้ในทุ่งเป็นมนุษย์หรือ จึงจะต้องถูกพวกคุณล้อมโจมตี?
20Welches aber Bäume sind, von denen du weißt, daß man nicht davon ißt, die sollst du verderben und ausrotten und Bollwerk daraus bauen wider die Stadt, die mit dir kriegt, bis du ihrer mächtig werdest.
20เฉพาะต้นไม้ที่พวกคุณรู้ว่าไม่ใช่ไม้ผลเท่านั้นที่พวกคุณทำลายและตัดลงได้ จงใช้ไม้เหล่านั้นสร้างเครื่องล้อมเมืองที่ทำสงครามกับพวกคุณ จนกว่าเมืองนั้นจะแตก
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.