Amos 6
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Weh den Stolzen zu Zion und denen, die sich auf den Berg Samarias verlassen, den Vornehmsten des Erstlings unter den Völkern, und zu denen das Haus Israel kommt!
1วิบัติแก่ผู้อยู่อย่างสบายในศิโยน และผู้รู้สึกมั่นคงบนภูเขาสะมาเรีย บรรดาคนสำคัญของชาติที่เป็นผู้นำในหมู่ชนชาติ เป็นคนที่ตระกูลอิสราเอลไปหา!
2Gehet hin gen Kalne und schauet, und von da gen Hamath, die große Stadt, und zieht hinab gen Gath der Philister, welche bessere Königreiche gewesen sind denn diese und ihre Grenze weiter denn eure Grenze.
2จงไปดูที่คาลเนห์ จากนั้นไปฮามัท เมืองใหญ่ แล้วลงไปกัทของชาวฟีลิสเตีย เมืองเหล่านั้นดีกว่าอาณาจักรเหล่านี้หรือ? อาณาเขตของพวกเขาใหญ่กว่าของพวกคุณหรือ?
3Die ihr euch weit vom bösen Tag achtet und trachtet immer nach Frevelregiment,
3อนิจจาแก่พวกคุณที่ผลักวันแห่งภัยร้ายให้ไกลออกไป แต่กลับดึงบัลลังก์แห่งความรุนแรงเข้ามาใกล้
4und schlaft auf elfenbeinernen Lagern und prangt auf euren Ruhebetten; ihr eßt die Lämmer aus der Herde und die gemästeten Kälber,
4พวกคุณนอนบนเตียงงาช้าง เหยียดยาวบนเก้าอี้นอน กินลูกแกะจากฝูง และลูกวัวจากคอก
5und spielt auf dem Psalter und erdichtet euch Lieder wie David,
5ดีดสายพิณ ประดิษฐ์เครื่องดนตรีไว้ใช้เองเหมือนดาวิด
6und trinkt Wein aus den Schalen und salbt euch mit Balsam und bekümmert euch nicht um den Schaden Josephs.
6ดื่มเหล้าองุ่นจากชาม ชโลมตัวด้วยน้ำมันชั้นเลิศ แต่ไม่ทุกข์ใจเพราะความทุกข์ของโยเซฟ
7Darum sollen sie nun vornan gehen unter denen, die gefangen weggeführt werden, und soll das Schlemmen der Pranger aufhören.
7เพราะฉะนั้น พวกเขาจะถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยในกลุ่มแรก งานเลี้ยงและการเอนกายอย่างสบายจะจบลง
8Denn der Herr HERR hat geschworen bei seiner Seele, spricht der HERR, der Gott Zebaoth: Mich verdrießt die Hoffart Jakobs, und ich bin ihren Palästen gram; und ich will auch die Stadt übergeben mit allem, was darin ist.
8“พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ สาบานด้วยพระองค์เอง” พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพทั้งหลาย กล่าว “เรารังเกียจความทะนงของยาโคบ เกลียดป้อมปราการของเขา เพราะฉะนั้น เราจะส่งมอบเมืองพร้อมทุกสิ่งที่อยู่ในเมือง
9Und wenngleich zehn Männer in einem Hause übrigbleiben, sollen sie doch sterben,
9ถ้าเหลือคนสิบคนในบ้านหลังเดียว พวกเขาก็จะตาย
10daß einen jeglichen sein Vetter und der ihn verbrennen will, nehmen und die Gebeine aus dem Hause tragen muß und sagen zu dem, der in den Gemächern des Hauses ist: Sind ihrer auch noch mehr da? und der wird antworten: Sie sind alle dahin! Und er wird sagen: Sei still! denn man darf des Namens des HERRN nicht gedenken.
10“เมื่อญาติของผู้ตาย ซึ่งเป็นผู้เผาศพด้วย ยกศพของเขาออกมาเพื่อขนศพออกจากบ้าน แล้วถามคนที่อยู่ในส่วนในสุดของบ้านว่า ‘ยังมีใครอยู่กับคุณอีกไหม?’ คนผู้นั้นตอบว่า ‘ไม่มี’ แล้วญาติผู้นั้นจะกล่าวว่า ‘เงียบ! พวกเราต้องไม่เอ่ยชื่อพระยาห์เวห์’
11Denn siehe, der HERR hat geboten, daß man die großen Häuser schlagen soll, daß sie Risse gewinnen, und die kleinen Häuser, daß sie Lücken gewinnen.
11“จงใส่ใจ พระยาห์เวห์สั่งแล้ว บ้านใหญ่จะถูกทุบเป็นชิ้น ๆ บ้านเล็กจะถูกทุบจนแตกละเอียด
12Wer kann mit Rossen rennen oder mit Ochsen pflügen auf Felsen? Denn ihr wandelt das Recht in Galle und die Frucht der Gerechtigkeit in Wermut
12ม้าวิ่งบนผาหินหรือ? มีใครใช้วัวไถนาที่นั่นหรือ? แต่พวกคุณเปลี่ยนความยุติธรรมเป็นยาพิษ เปลี่ยนผลของความชอบธรรมเป็นความขมขื่น
13und tröstet euch des, das so gar nichts ist, und sprecht: Sind wir denn nicht stark genug mit unsern Hörnern?
13พวกคุณยินดีกับสิ่งที่ไร้ค่า และพูดว่า ‘พวกเราได้เขาสัตว์มาครอบครองด้วยกำลังของพวกเราเองไม่ใช่หรือ?’
14Darum siehe, ich will über euch vom Hause Israel ein Volk erwecken, spricht der HERR, der Gott Zebaoth, das soll euch ängsten von dem Ort an, da man gen Hamath geht, bis an den Bach in der Wüste.
14ตระกูลอิสราเอล จงใส่ใจ เราจะให้ชนชาติหนึ่งลุกขึ้นต่อสู้พวกคุณ” พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพทั้งหลาย กล่าว “พวกเขาจะกดขี่พวกคุณตั้งแต่ทางเข้าฮามัทจนถึงลำธารอาราบาห์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.