2. Korinther 12
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Es ist mir ja das Rühmen nichts nütze; doch will ich kommen auf die Gesichte und Offenbarung des HERRN.
1แน่นอนว่าการอวดไม่เป็นประโยชน์แก่ข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าจะพูดต่อถึงนิมิตและการเปิดเผยขององค์พระผู้เป็นเจ้า
2Ich kenne einen Menschen in Christo; vor vierzehn Jahren (ist er in dem Leibe gewesen, so weiß ich's nicht; oder ist er außer dem Leibe gewesen, so weiß ich's nicht; Gott weiß es) ward derselbe entzückt bis in den dritten Himmel.
2ข้าพเจ้ารู้จักชายคนหนึ่งในพระคริสต์ ซึ่งเมื่อสิบสี่ปีก่อนถูกยกขึ้นไปถึงสวรรค์ชั้นที่สาม เขาอยู่ในร่างกายหรือไม่ ข้าพเจ้าไม่รู้ หรืออยู่นอกร่างกาย ข้าพเจ้าก็ไม่รู้ พระเจ้าทรงรู้
3Und ich kenne denselben Menschen (ob er im Leibe oder außer dem Leibe gewesen ist, weiß ich nicht; Gott weiß es);
3ข้าพเจ้ารู้จักชายเช่นนี้ เขาอยู่ในร่างกายหรืออยู่นอกร่างกาย ข้าพเจ้าไม่รู้ พระเจ้าทรงรู้
4der ward entzückt in das Paradies und hörte unaussprechliche Worte, welche kein Mensch sagen kann.
4ว่าเขาถูกยกขึ้นไปยังอุทยานสวรรค์ และได้ยินถ้อยคำที่ไม่อาจบรรยายได้ ซึ่งมนุษย์ไม่ได้รับอนุญาตให้พูด
5Für denselben will ich mich rühmen; für mich selbst aber will ich mich nichts rühmen, nur meiner Schwachheit.
5ข้าพเจ้าจะอวดถึงคนเช่นนี้ แต่จะไม่อวดถึงตัวเอง เว้นแต่เรื่องความอ่อนแอของข้าพเจ้า
6Und so ich mich rühmen wollte, täte ich daran nicht töricht; denn ich wollte die Wahrheit sagen. Ich enthalte mich aber dessen, auf daß nicht jemand mich höher achte, als er an mir sieht oder von mir hört.
6เพราะถ้าข้าพเจ้าอยากอวด ข้าพเจ้าก็ไม่เป็นคนโง่ เพราะข้าพเจ้าจะพูดความจริง แต่ข้าพเจ้างดไว้ เพื่อไม่ให้ใครคิดว่าข้าพเจ้าเป็นมากกว่าสิ่งที่เขาเห็นในตัวข้าพเจ้า หรือได้ยินจากข้าพเจ้า
7Und auf daß ich mich nicht der hohen Offenbarung überhebe, ist mir gegeben ein Pfahl ins Fleisch, nämlich des Satans Engel, der mich mit Fäusten schlage, auf daß ich mich nicht überhebe.
7และเพราะการเปิดเผยเหล่านั้นยิ่งใหญ่เกินประมาณ เพื่อไม่ให้ข้าพเจ้ายกตัวสูงเกินไป จึงมีหนามในเนื้อหนังให้แก่ข้าพเจ้า คือทูตของซาตานที่คอยทรมานข้าพเจ้า เพื่อไม่ให้ข้าพเจ้ายกตัวสูงเกินไป
8Dafür ich dreimal zum HERRN gefleht habe, daß er von mir wiche.
8เรื่องนี้ ข้าพเจ้าอ้อนวอนองค์พระผู้เป็นเจ้าถึงสามครั้ง ขอให้มันออกไปจากข้าพเจ้า
9Und er hat zu mir gesagt: Laß dir an meiner Gnade genügen; denn meine Kraft ist in den Schwachen mächtig. Darum will ich mich am allerliebsten rühmen meiner Schwachheit, auf daß die Kraft Christi bei mir wohne.
9แต่พระองค์ทรงกล่าวกับข้าพเจ้าว่า “พระคุณของเราเพียงพอสำหรับเจ้า เพราะพลังของเราบรรลุความสมบูรณ์ในความอ่อนแอ” เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงยินดีอย่างยิ่งที่จะอวดเรื่องความอ่อนแอของตน เพื่อพลังของพระคริสต์จะพักอยู่เหนือข้าพเจ้า
10Darum bin ich gutes Muts in Schwachheiten, in Mißhandlungen, in Nöten, in Verfolgungen, in Ängsten, um Christi willen; denn, wenn ich schwach bin, so bin ich stark.
10เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงพอใจในความอ่อนแอ ในการถูกทำร้าย ในความขัดสน ในการถูกข่มเหง และในความคับขัน เพราะเห็นแก่พระคริสต์ เพราะเมื่อข้าพเจ้าอ่อนแอ เมื่อนั้นข้าพเจ้าก็เข้มแข็ง
11Ich bin ein Narr geworden über dem Rühmen; dazu habt ihr mich gezwungen. Denn ich sollte von euch gelobt werden, sintemal ich nichts weniger bin, als die “hohen” Apostel sind, wiewohl ich nichts bin.
11ข้าพเจ้ากลายเป็นคนโง่เพราะการอวด พวกคุณบังคับให้ข้าพเจ้าต้องทำ เพราะที่จริง พวกคุณควรเป็นคนยกย่องข้าพเจ้า เนื่องจากข้าพเจ้าไม่ได้ด้อยกว่าอัครทูตชั้นยอดเหล่านั้นเลย แม้ข้าพเจ้าจะไม่เป็นอะไรเลย
12Denn es sind ja eines Apostels Zeichen unter euch geschehen mit aller Geduld, mit Zeichen und mit Wundern und mit Taten.
12เครื่องหมายของอัครทูตได้เกิดขึ้นท่ามกลางพวกคุณด้วยความอดทนอย่างยิ่ง ทั้งหมายสำคัญ การอัศจรรย์ และการกระทำอันทรงพลัง
13Was ist's, darin ihr geringer seid denn die andern Gemeinden, außer daß ich selbst euch nicht habe beschwert? Vergebet mir diese Sünde!
13พวกคุณด้อยกว่าประชาคมอื่น ๆ ในเรื่องใด นอกจากเรื่องที่ข้าพเจ้าเองไม่ได้เป็นภาระแก่พวกคุณ? โปรดยกโทษความผิดนี้แก่ข้าพเจ้าด้วย!
14Siehe, ich bin bereit zum drittenmal zu euch zu kommen, und will euch nicht beschweren; denn ich suche nicht das Eure, sondern euch. Denn es sollen nicht die Kinder den Eltern Schätze sammeln, sondern die Eltern den Kindern.
14นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่ข้าพเจ้าพร้อมจะมาหาพวกคุณ และข้าพเจ้าจะไม่เป็นภาระแก่พวกคุณ เพราะข้าพเจ้าไม่ได้ต้องการทรัพย์สินของพวกคุณ แต่ต้องการพวกคุณเอง เพราะลูกไม่ควรสะสมทรัพย์ไว้ให้พ่อแม่ แต่พ่อแม่ควรสะสมไว้ให้ลูก
15Ich aber will sehr gern hingeben und hingegeben werden für eure Seelen; wiewohl ich euch gar sehr liebe, und doch weniger geliebt werde.
15ข้าพเจ้ายินดีอย่างยิ่งที่จะใช้ทุกสิ่งที่มี และยอมใช้ตัวเองจนหมดเพื่อชีวิตของพวกคุณ ถ้าข้าพเจ้ารักพวกคุณมากขึ้น ข้าพเจ้าจะได้รับความรักน้อยลงหรือ?
16Aber laß es also sein, daß ich euch nicht habe beschwert; sondern, die weil ich tückisch bin, habe ich euch mit Hinterlist gefangen.
16ถึงอย่างนั้น ข้าพเจ้าเองก็ไม่ได้เป็นภาระแก่พวกคุณ แต่พวกคุณอาจพูดว่า ข้าพเจ้าเป็นคนเจ้าเล่ห์ และจับพวกคุณด้วยกลอุบาย
17Habe ich aber etwa jemand übervorteilt durch derer einen, die ich zu euch gesandt habe?
17ข้าพเจ้าเคยเอาเปรียบพวกคุณผ่านคนใดคนหนึ่งที่ข้าพเจ้าส่งไปหาพวกคุณหรือ?
18Ich habe Titus ermahnt und mit ihm gesandt einen Bruder. Hat euch etwa Titus übervorteilt? Haben wir nicht in einem Geist gewandelt? Sind wir nicht in einerlei Fußtapfen gegangen?
18ข้าพเจ้าขอร้องทิตัสให้ไป และส่งพี่น้องคนหนึ่งไปกับเขา ทิตัสเคยเอาเปรียบพวกคุณหรือ? เราไม่ได้ดำเนินด้วยวิญญาณเดียวกันหรือ? เราไม่ได้เดินตามรอยเดียวกันหรือ?
19Lasset ihr euch abermals dünken, wir verantworten uns vor euch? Wir reden in Christo vor Gott; aber das alles geschieht, meine Liebsten, euch zur Besserung.
19พวกคุณคิดอีกหรือว่าเรากำลังแก้ตัวต่อพวกคุณ? เราพูดต่อหน้าพระเจ้าในพระคริสต์ แต่ทุกสิ่งที่เราทำ พวกคุณที่รัก ก็เพื่อเสริมสร้างพวกคุณ
20Denn ich fürchte, wenn ich komme, daß ich euch nicht finde, wie ich will, und ihr mich auch nicht findet, wie ihr wollt; daß Hader, Neid, Zorn, Zank, Afterreden, Ohrenblasen, Aufblähen, Aufruhr dasei;
20เพราะข้าพเจ้ากลัวว่า เมื่อข้าพเจ้ามา ข้าพเจ้าอาจพบพวกคุณไม่เป็นอย่างที่ข้าพเจ้าต้องการ และพวกคุณอาจพบข้าพเจ้าไม่เป็นอย่างที่พวกคุณต้องการ ข้าพเจ้ากลัวว่าอาจมีการทะเลาะวิวาท ความริษยา ความโกรธที่ปะทุขึ้น การแบ่งพรรคแบ่งพวก การใส่ร้าย การซุบซิบ ความหยิ่งผยอง และความวุ่นวาย
21daß mich, wenn ich abermals komme, mein Gott demütige bei euch und ich müsse Leid tragen über viele, die zuvor gesündigt und nicht Buße getan haben für die Unreinigkeit und Hurerei und Unzucht, die sie getrieben haben.
21ข้าพเจ้ากลัวว่า เมื่อข้าพเจ้ามาอีก พระเจ้าของข้าพเจ้าจะทรงทำให้ข้าพเจ้าต้องต่ำต้อยลงต่อหน้าพวกคุณ และข้าพเจ้าจะต้องโศกเศร้าเพราะคนจำนวนมากที่เคยทำบาปมาก่อน และยังไม่ได้กลับใจจากความไม่สะอาด การผิดศีลธรรมทางเพศ และการปล่อยตัวตามความใคร่ที่พวกเขาเคยทำ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.