2. Korinther 12
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Es ist mir ja das Rühmen nichts nütze; doch will ich kommen auf die Gesichte und Offenbarung des HERRN.
1Е невое сэ мэ лауд, мэкар кэ ну есте де фолос. Вой вени тотушь ла веденииле ши дескоперириле Домнулуй.
2Ich kenne einen Menschen in Christo; vor vierzehn Jahren (ist er in dem Leibe gewesen, so weiß ich's nicht; oder ist er außer dem Leibe gewesen, so weiß ich's nicht; Gott weiß es) ward derselbe entzückt bis in den dritten Himmel.
2Куноск ун ом ын Христос каре, акум пайспрезече ань, а фост рэпит пынэ ын ал трейля чер (дакэ а фост ын труп, ну штиу, дакэ а фост фэрэ труп, ну штиу – Думнезеу штие).
3Und ich kenne denselben Menschen (ob er im Leibe oder außer dem Leibe gewesen ist, weiß ich nicht; Gott weiß es);
3Ши штиу кэ омул ачеста (дакэ а фост ын труп сау фэрэ труп, ну штиу – Думнезеу штие)
4der ward entzückt in das Paradies und hörte unaussprechliche Worte, welche kein Mensch sagen kann.
4а фост рэпит ын рай ши а аузит кувинте каре ну се пот спуне ши пе каре ну-й есте ынгэдуит унуй ом сэ ле ростяскэ.
5Für denselben will ich mich rühmen; für mich selbst aber will ich mich nichts rühmen, nur meiner Schwachheit.
5Ку ун астфел де ом мэ вой лэуда, дар, ынтрукыт мэ привеште пе мине ынсумь, ну мэ вой лэуда декыт ку слэбичуниле меле.
6Und so ich mich rühmen wollte, täte ich daran nicht töricht; denn ich wollte die Wahrheit sagen. Ich enthalte mich aber dessen, auf daß nicht jemand mich höher achte, als er an mir sieht oder von mir hört.
6Кяр дакэ аш вря сэ мэ лауд, н-аш фи небун, кэч аш спуне адевэрул, дар мэ фереск, ка сэ н-айбэ нимень деспре мине о пэрере май ыналтэ декыт че веде ын мине сау че ауде де ла мине.
7Und auf daß ich mich nicht der hohen Offenbarung überhebe, ist mir gegeben ein Pfahl ins Fleisch, nämlich des Satans Engel, der mich mit Fäusten schlage, auf daß ich mich nicht überhebe.
7Ши ка сэ ну мэ умфлу де мындрие дин причина стрэлучирий ачестор дескоперирь, мь-а фост пус ун цепуш ын карне, ун сол ал Сатаней, ка сэ мэ пэлмуяскэ ши сэ мэ ымпедиче сэ мэ ынгымф.
8Dafür ich dreimal zum HERRN gefleht habe, daß er von mir wiche.
8Де трей орь ам ругат пе Домнул сэ ми-л я.
9Und er hat zu mir gesagt: Laß dir an meiner Gnade genügen; denn meine Kraft ist in den Schwachen mächtig. Darum will ich mich am allerliebsten rühmen meiner Schwachheit, auf daß die Kraft Christi bei mir wohne.
9Ши Ел мь-а зис: „Харул Меу ыць есте де ажунс, кэч путеря Мя ын слэбичуне есте фэкутэ десэвыршитэ.” Деч мэ вой лэуда мулт май букурос ку слэбичуниле меле, пентру ка путеря луй Христос сэ рэмынэ ын мине.
10Darum bin ich gutes Muts in Schwachheiten, in Mißhandlungen, in Nöten, in Verfolgungen, in Ängsten, um Christi willen; denn, wenn ich schwach bin, so bin ich stark.
10Де ачея симт плэчере ын слэбичунь, ын дефэймэрь, ын невой, ын пригонирь, ын стрымторэрь пентру Христос, кэч, кынд сунт слаб, атунч сунт таре.
11Ich bin ein Narr geworden über dem Rühmen; dazu habt ihr mich gezwungen. Denn ich sollte von euch gelobt werden, sintemal ich nichts weniger bin, als die “hohen” Apostel sind, wiewohl ich nichts bin.
11Ам ажунс небун, вой м-аць силит. Дар вой требуя сэ мэ лэудаць, кэч, мэкар кэ ну сунт нимик, тотушь ку нимик н-ам фост май прежос де ачешть апостоль аша де минунаць.
12Denn es sind ja eines Apostels Zeichen unter euch geschehen mit aller Geduld, mit Zeichen und mit Wundern und mit Taten.
12Семнеле унуй апостол ле-аць авут принтре вой ын тоатэ рэбдаря, прин семне, путерь ши минунь каре ау фост фэкуте ынтре вой.
13Was ist's, darin ihr geringer seid denn die andern Gemeinden, außer daß ich selbst euch nicht habe beschwert? Vergebet mir diese Sünde!
13Ын адевэр, ын че аць фост вой пушь май прежос декыт челелалте Бисеричь, афарэ доар кэ нумай еу сингур ну в-ам фост о сарчинэ? О, ертаци-мь недрептатя ачаста!…
14Siehe, ich bin bereit zum drittenmal zu euch zu kommen, und will euch nicht beschweren; denn ich suche nicht das Eure, sondern euch. Denn es sollen nicht die Kinder den Eltern Schätze sammeln, sondern die Eltern den Kindern.
14Ятэ кэ сунт гата сэ вин а трея оарэ ла вой, ши тот ну вэ вой фи о сарчинэ, кэч ну каут бунуриле воастре, чи пе вой ыншивэ. Че-й дрепт, ну копиий сунт даторь сэ агонисяскэ пентру пэринций лор, чи пэринций пентру копиий лор.
15Ich aber will sehr gern hingeben und hingegeben werden für eure Seelen; wiewohl ich euch gar sehr liebe, und doch weniger geliebt werde.
15Ши еу вой келтуи пря букурос дин але меле ши мэ вой келтуи ын тотул ши пе мине ынсумь пентру суфлетеле воастре. Дакэ вэ юбеск май мулт, сунт юбит ку атыт май пуцин?
16Aber laß es also sein, daß ich euch nicht habe beschwert; sondern, die weil ich tückisch bin, habe ich euch mit Hinterlist gefangen.
16Фие ши-аша! Ну в-ам фост сарчинэ делок. „Дар”, зик ей, „ка ун ом истец че сунт, в-ам принс прин ширетлик.”
17Habe ich aber etwa jemand übervorteilt durch derer einen, die ich zu euch gesandt habe?
17Дар ам трас еу оаре вреун фолос де ла вой прин вреунул дин ачея пе каре й-ам тримис ла вой?
18Ich habe Titus ermahnt und mit ihm gesandt einen Bruder. Hat euch etwa Titus übervorteilt? Haben wir nicht in einem Geist gewandelt? Sind wir nicht in einerlei Fußtapfen gegangen?
18Ам ругат пе Тит сэ винэ сэ вэ вадэ ши ымпреунэ ку ел ам тримис ши пе фрателе – а черут Тит чева де ла вой? Н-ам фост ной кэлэузиць де ачелашь Дух ши н-ам кэлкат ной пе ачеляшь урме?
19Lasset ihr euch abermals dünken, wir verantworten uns vor euch? Wir reden in Christo vor Gott; aber das alles geschieht, meine Liebsten, euch zur Besserung.
19Де мултэ време вой вэ ынкипуиць кэ врем сэ не апэрэм ынаинтя воастрэ! Ной ворбим ынаинтя луй Думнезеу ын Христос ши тоате ачесте лукрурь ле спунем, пряюбицилор, пентру зидиря воастрэ.
20Denn ich fürchte, wenn ich komme, daß ich euch nicht finde, wie ich will, und ihr mich auch nicht findet, wie ihr wollt; daß Hader, Neid, Zorn, Zank, Afterreden, Ohrenblasen, Aufblähen, Aufruhr dasei;
20Фииндкэ мэ тем ка ну кумва, ла вениря мя, сэ вэ гэсеск аша кум н-аш вря сэ вэ гэсеск, ши еу ынсумь сэ фиу гэсит де вой аша кум н-аць вря. Мэ тем сэ ну гэсеск гылчавэ, пизмэ, мыний, дезбинэрь, ворбирь де рэу, бырфель, ынгымфэрь, тулбурэрь.
21daß mich, wenn ich abermals komme, mein Gott demütige bei euch und ich müsse Leid tragen über viele, die zuvor gesündigt und nicht Buße getan haben für die Unreinigkeit und Hurerei und Unzucht, die sie getrieben haben.
21Мэ тем ка, ла вениря мя ла вой, сэ ну мэ смеряскэ дин ноу Думнезеул меу ку привире ла вой ши сэ требуяскэ сэ плынг пе мулць дин чей че ау пэкэтуит май ынаинте ши ну с-ау покэит де некурэция, курвия ши спуркэчуниле пе каре ле-ау фэкут.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.