2. Korinther 10
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ich aber, Paulus, ermahne euch durch die Sanftmütigkeit und Lindigkeit Christi, der ich gegenwärtig unter euch gering bin, abwesend aber dreist gegen euch.
1Еу, Павел, вэ рог, прин блындеця ши бунэтатя луй Христос – еу, чел „смерит кынд сунт де фацэ ын мижлокул востру ши плин де ындрэзнялэ ымпотрива воастрэ кынд сунт департе” –
2Ich bitte aber, daß mir nicht not sei, gegenwärtig dreist zu handeln und der Kühnheit zu brauchen, die man mir zumißt, gegen etliche, die uns schätzen, als wandelten wir fleischlicherweise.
2вэ рог, дар, сэ ну мэ фачець ка, атунч кынд вой фи де фацэ, сэ алерг ку хотэрыре ла ындрэзняла ачея пе каре ам де гынд с-о ынтребуинцез ымпотрива унора каре ышь ынкипуе кэ ной сунтем мынаць де фиря пэмынтяскэ.
3Denn ob wir wohl im Fleisch wandeln, so streiten wir doch nicht fleischlicherweise.
3Мэкар кэ трэим ын фиря пэмынтяскэ, тотушь ну не луптэм кэлэузиць де фиря пэмынтяскэ.
4Denn die Waffen unsrer Ritterschaft sind nicht fleischlich, sondern mächtig vor Gott, zu zerstören Befestigungen;
4Кэч армеле ку каре не луптэм ной ну сунт супусе фирий пэмынтешть, чи сунт путерниче, ынтэрите де Думнезеу ка сэ сурпе ынтэритуриле.
5wir zerstören damit die Anschläge und alle Höhe, die sich erhebt wider die Erkenntnis Gottes, und nehmen gefangen alle Vernunft unter den Gehorsam Christi
5Ной рэстурнэм изводириле минций ши орьче ынэлциме каре се ридикэ ымпотрива куноштинцей луй Думнезеу, ши орьче гынд ыл фачем роб аскултэрий де Христос.
6und sind bereit, zu rächen allen Ungehorsam, wenn euer Gehorsam erfüllt ist.
6Ындатэ че се ва сэвырши аскултаря ачаста дин партя воастрэ, сунтем гата сэ педепсим орьче неаскултаре.
7Richtet ihr nach dem Ansehen? Verläßt sich jemand darauf, daß er Christo angehöre, der denke solches auch wiederum bei sich, daß, gleichwie er Christo angehöre, also auch wir Christo angehören.
7Ла ынфэцишаре вэ уйтаць? Дакэ чинева креде кэ „есте ал луй Христос”, сэ айбэ ын ведере кэ, дупэ кум ел есте ал луй Христос, тот аша сунтем ши ной.
8Und so ich auch etwas weiter mich rühmte von unsrer Gewalt, welche uns der HERR gegeben hat, euch zu bessern, und nicht zu verderben, wollte ich nicht zu Schanden werden.
8Ши кяр дакэ м-аш лэуда чева май мулт ку стэпыниря пе каре мь-а дат-о Домнул пентру зидиря воастрэ, яр ну пентру дэрымаря воастрэ, тот ну мь-ар фи рушине.
9Das sage ich aber, daß ihr nicht euch dünken lasset, als hätte ich euch wollen schrecken mit Briefen.
9Зик аша, ка сэ ну се парэ кэ вряу сэ вэ ынфрикошез прин епистолеле меле.
10Denn die Briefe, sprechen sie, sind schwer und stark; aber die Gegenwart des Leibes ist schwach und die Rede verächtlich.
10„Де фапт”, зик ей, „епистолеле луй сунт ку греутате ши плине де путере, дар кынд есте де фацэ ел ынсушь, есте моале, ши кувынтул луй н-аре ничо греутате.”
11Wer ein solcher ist, der denke, daß, wie wir sind mit Worten in den Briefen abwesend, so werden wir auch wohl sein mit der Tat gegenwärtig.
11Чине жудекэ аша сэ фие ынкрединцат кэ, аша кум сунтем ын ворбэ ын епистолеле ноастре, кынд ну сунтем де фацэ, тот аша вом фи ши ын фаптэ, кынд вом фи де фацэ!
12Denn wir wagen uns nicht unter die zu rechnen oder zu zählen, so sich selbst loben, aber dieweil sie an sich selbst messen und halten allein von sich selbst, verstehen sie nichts.
12Негрешит, н-авем ындрэзняла сэ не пунем алэтурь сау ын рындул унора дин ачея каре се лаудэ сингурь. Дар ей, прин фаптул кэ се мэсоарэ ку ей ыншишь ши се пун алэтурь ей ку ей ыншишь, сунт фэрэ причепере.
13Wir aber rühmen uns nicht über das Ziel hinaus, sondern nur nach dem Ziel der Regel, mit der uns Gott abgemessen hat das Ziel, zu gelangen auch bis zu euch.
13Ной ынсэ ну не лэудэм динколо де мэсура ноастрэ, чи ын мэсура марӂинилор пе каре ле-а ынсемнат Думнезеу кымпулуй ностру ка сэ ажунӂем пынэ ла вой.
14Denn wir fahren nicht zu weit, als wären wir nicht gelangt zu euch; denn wir sind ja auch zu euch gekommen mit dem Evangelium Christi;
14Ну не ынтиндем пря мулт, ка ши кынд н-ам фи ажунс пынэ ла вой, кэч, ын адевэр, пынэ ла вой ам ажунс ын Евангелия луй Христос.
15und rühmen uns nicht übers Ziel hinaus in fremder Arbeit und haben Hoffnung, wenn nun euer Glaube in euch wächst, daß wir in unsrer Regel nach wollen weiterkommen
15Ну не лэудэм песте мэсура ноастрэ, адикэ ну не лэудэм ку остенелиле алтуя, чи авем нэдеждя кэ, дакэ крединца воастрэ креште, ва креште ши кымпул ностру де лукру ынтре вой, неспус де мулт, дупэ мэсура ноастрэ.
16und das Evangelium auch predigen denen, die jenseit von euch wohnen, und uns nicht rühmen in dem, was mit fremder Regel bereitet ist.
16Аша кэ вом путя проповэдуи Евангелия ши ын цинутуриле каре сунт динколо де ал востру, фэрэ сэ интрэм ын кымпул де лукру ал алтуя, ка сэ не лэудэм ку лукрэрь фэкуте де-а гата.
17Wer sich aber rühmt, der rühme sich des HERRN.
17Чи „орьчине се лаудэ сэ се лауде ын Домнул”.
18Denn darum ist einer nicht tüchtig, daß er sich selbst lobt, sondern daß ihn der HERR lobt.
18Пентру кэ ну чине се лаудэ сингур ва фи примит, чи ачела пе каре Домнул ыл лаудэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.