2. Korinther 11
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Wollte Gott, ihr hieltet mir ein wenig Torheit zugut! doch ihr haltet mir's wohl zugut.
1ข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณอดทนกับความโง่เขลาของข้าพเจ้าสักหน่อย และที่จริง พวกคุณก็อดทนกับข้าพเจ้าอยู่แล้ว
2Denn ich eifere um euch mit göttlichem Eifer; denn ich habe euch vertraut einem Manne, daß ich eine reine Jungfrau Christo zubrächte.
2เพราะข้าพเจ้าหวงแหนพวกคุณด้วยความหวงแหนที่มาจากพระเจ้า ข้าพเจ้าได้หมั้นพวกคุณไว้กับสามีเพียงคนเดียว เพื่อจะนำพวกคุณไปถวายแด่พระคริสต์อย่างหญิงพรหมจารีบริสุทธิ์
3Ich fürchte aber, daß, wie die Schlange Eva verführte mit ihrer Schalkheit, also auch eure Sinne verrückt werden von der Einfalt in Christo.
3แต่ข้าพเจ้ากลัวว่า เช่นเดียวกับที่งูหลอกลวงเอวาด้วยความเจ้าเล่ห์ จิตใจของพวกคุณอาจถูกทำให้เสื่อมเสียไปจากความเรียบง่ายที่มีอยู่ในพระคริสต์
4Denn so, der da zu euch kommt, einen andern Jesus predigte, den wir nicht gepredigt haben, oder ihr einen andern Geist empfinget, den ihr nicht empfangen habt, oder ein ander Evangelium, das ihr nicht angenommen habt, so vertrüget ihr's billig.
4เพราะถ้ามีใครมาประกาศพระเยซูอีกองค์หนึ่งที่เราไม่ได้ประกาศ หรือพวกคุณรับวิญญาณอีกแบบหนึ่งที่พวกคุณไม่เคยได้รับ หรือรับ “ข่าวดี” อีกแบบหนึ่งที่พวกคุณไม่เคยยอมรับ พวกคุณก็ยอมทนกับเรื่องนั้นได้ดีทีเดียว
5Denn ich achte, ich sei nicht weniger, als die “hohen” Apostel sind.
5เพราะข้าพเจ้าคิดว่า ข้าพเจ้าไม่ได้ด้อยกว่าอัครทูตชั้นยอดเหล่านั้นเลย
6Und ob ich nicht kundig bin der Rede, so bin ich doch nicht unkundig der Erkenntnis. Doch ich bin bei euch allenthalben wohl bekannt.
6แม้ข้าพเจ้าจะไม่ชำนาญด้านการพูด แต่ด้านความรู้ข้าพเจ้าไม่ได้ด้อย ตรงกันข้าม เราได้แสดงให้พวกคุณเห็นอย่างชัดเจนแล้วในทุกเรื่องและทุกด้าน
7Oder habe ich gesündigt, daß ich mich erniedrigt habe, auf daß ihr erhöht würdet? Denn ich habe euch das Evangelium Gottes umsonst verkündigt
7ข้าพเจ้าทำบาปหรือที่ถ่อมตัวเองลงเพื่อให้พวกคุณได้รับการยกขึ้น เพราะข้าพเจ้าประกาศข่าวดีของพระเจ้าแก่พวกคุณโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย?
8und habe andere Gemeinden beraubt und Sold von ihnen genommen, daß ich euch predigte.
8ข้าพเจ้าปล้นประชาคมอื่น ๆ โดยรับค่าตอบแทนจากพวกเขา เพื่อจะรับใช้พวกคุณ
9Und da ich bei euch war gegenwärtig und Mangel hatte, war ich niemand beschwerlich. Denn mein Mangel erstatteten die Brüder, die aus Mazedonien kamen, so habe ich mich in allen Stücken euch unbeschwerlich gehalten und will auch noch mich also halten.
9เมื่อข้าพเจ้าอยู่กับพวกคุณและขาดแคลน ข้าพเจ้าก็ไม่ได้เป็นภาระแก่ใคร เพราะพี่น้องที่มาจากมาซิโดเนียได้จัดหาสิ่งที่ข้าพเจ้าขาดให้ ในทุกเรื่อง ข้าพเจ้าระวังไม่ให้ตัวเองเป็นภาระแก่พวกคุณ และจะทำอย่างนั้นต่อไป
10So gewiß die Wahrheit Christi in mir ist, so soll mir dieser Ruhm in den Ländern Achajas nicht verstopft werden.
10ตราบใดที่ความจริงของพระคริสต์อยู่ในข้าพเจ้า ไม่มีใครในแคว้นอาคายาจะหยุดข้าพเจ้าจากการอวดเรื่องนี้ได้
11Warum das? Daß ich euch nicht sollte liebhaben? Gott weiß es.
11ทำไม? เพราะข้าพเจ้าไม่รักพวกคุณหรือ? พระเจ้าทรงรู้
12Was ich aber tue und tun will, das tue ich darum, daß ich die Ursache abschneide denen, die Ursache suchen, daß sie rühmen möchten, sie seien wie wir.
12สิ่งที่ข้าพเจ้าทำ ข้าพเจ้าจะทำต่อไป เพื่อตัดโอกาสของคนที่กำลังหาโอกาส เพื่อในสิ่งที่พวกเขาอวด พวกเขาจะถูกมองว่าเหมือนกับเรา
13Denn solche falsche Apostel und trügliche Arbeiter verstellen sich zu Christi Aposteln.
13เพราะคนเช่นนั้นเป็นอัครทูตจอมปลอม เป็นคนงานหลอกลวง ที่ปลอมตัวเป็นอัครทูตของพระคริสต์
14Und das ist auch kein Wunder; denn er selbst, der Satan, verstellt sich zum Engel des Lichtes.
14ไม่น่าแปลก เพราะแม้แต่ซาตานก็ปลอมตัวเป็นทูตสวรรค์แห่งความสว่าง
15Darum ist es auch nicht ein Großes, wenn sich seine Diener verstellen als Prediger der Gerechtigkeit; welcher Ende sein wird nach ihren Werken.
15เพราะฉะนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ถ้าผู้รับใช้ของมันจะปลอมตัวเป็นผู้รับใช้แห่งความชอบธรรม จุดจบของพวกเขาจะเป็นไปตามการกระทำของพวกเขา
16Ich sage abermals, daß nicht jemand wähne, ich sei töricht; wo aber nicht, so nehmet mich als einen Törichten, daß ich mich auch ein wenig rühme.
16ข้าพเจ้าพูดอีกครั้ง อย่าให้ใครคิดว่าข้าพเจ้าเป็นคนโง่ แต่ถ้าคิดอย่างนั้น ก็จงรับข้าพเจ้าไว้อย่างคนโง่ เพื่อข้าพเจ้าจะได้อวดสักหน่อยด้วย
17Was ich jetzt rede, das rede ich nicht als im HERRN, sondern als in der Torheit, dieweil wir in das Rühmen gekommen sind.
17สิ่งที่ข้าพเจ้าพูดนี้ ข้าพเจ้าไม่ได้พูดตามองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่พูดอย่างคนโง่ ด้วยความมั่นใจในการอวดครั้งนี้
18Sintemal viele sich rühmen nach dem Fleisch, will ich mich auch rühmen.
18ในเมื่อคนจำนวนมากอวดตามเนื้อหนัง ข้าพเจ้าก็จะอวดด้วย
19Denn ihr vertraget gern die Narren, dieweil ihr klug seid.
19เพราะพวกคุณมีปัญญา จึงยินดีอดทนกับคนโง่
20Ihr vertraget, so euch jemand zu Knechten macht, so euch jemand schindet, so euch jemand gefangennimmt, so jemand euch trotzt, so euch jemand ins Angesicht streicht.
20เพราะพวกคุณยอมทนถ้าใครทำพวกคุณให้เป็นทาส ถ้าใครกลืนกินพวกคุณ ถ้าใครจับพวกคุณเป็นเชลย ถ้าใครยกตัวเหนือพวกคุณ หรือถ้าใครตบหน้าพวกคุณ
21Das sage ich nach der Unehre, als wären wir schwach geworden. Worauf aber jemand kühn ist (ich rede in Torheit!), darauf bin ich auch kühn.
21ข้าพเจ้าพูดด้วยความอับอาย ราวกับว่าเราอ่อนแอเกินกว่าจะทำอย่างนั้น แต่ข้าพเจ้าขอพูดอย่างคนโง่ว่า ไม่ว่าใครจะกล้าในเรื่องใด ข้าพเจ้าก็กล้าเช่นกัน
22Sie sind Hebräer? Ich auch! Sie sind Israeliter? Ich auch! Sie sind Abrahams Same? Ich auch!
22พวกเขาเป็นชาวฮีบรูหรือ? ข้าพเจ้าก็เป็น พวกเขาเป็นชาวอิสราเอลหรือ? ข้าพเจ้าก็เป็น พวกเขาเป็นเชื้อสาย ของอับราฮัมหรือ? ข้าพเจ้าก็เป็น
23Sie sind Diener Christi? Ich rede töricht: Ich bin's wohl mehr: Ich habe mehr gearbeitet, ich habe mehr Schläge erlitten, bin öfter gefangen, oft in Todesnöten gewesen;
23พวกเขาเป็นผู้รับใช้ของพระคริสต์หรือ? (ข้าพเจ้าพูดเหมือนคนเสียสติ) ข้าพเจ้ายิ่งกว่า ข้าพเจ้าทำงานหนักมากกว่า ถูกจำคุกมากกว่า ถูกเฆี่ยนเกินประมาณ และเผชิญความตายบ่อยครั้ง
24von den Juden habe ich fünfmal empfangen vierzig Streiche weniger eins;
24ข้าพเจ้าถูกชาวยิวเฆี่ยนครั้งละสี่สิบทีขาดหนึ่ง รวมทั้งหมดห้าครั้ง
25ich bin dreimal gestäupt, einmal gesteinigt, dreimal Schiffbruch erlitten, Tag und Nacht habe ich zugebracht in der Tiefe des Meers;
25ข้าพเจ้าถูกตีด้วยไม้สามครั้ง ถูกเอาหินขว้างหนึ่งครั้ง เรืออับปางสามครั้ง และเคยอยู่กลางทะเลลึกหนึ่งคืนหนึ่งวัน
26ich bin oft gereist, ich bin in Gefahr gewesen durch die Flüsse, in Gefahr durch die Mörder, in Gefahr unter den Juden, in Gefahr unter den Heiden, in Gefahr in den Städten, in Gefahr in der Wüste, in Gefahr auf dem Meer, in Gefahr unter den falschen Brüdern;
26ข้าพเจ้าเดินทางบ่อยครั้ง เผชิญอันตรายจากแม่น้ำ อันตรายจากโจร อันตรายจากคนชาติเดียวกัน อันตรายจากคนต่างชาติ อันตรายในเมือง อันตรายในถิ่นทุรกันดาร อันตรายในทะเล และอันตรายท่ามกลางพี่น้องจอมปลอม
27in Mühe und Arbeit, in viel Wachen, in Hunger und Durst, in viel Fasten, in Frost und Blöße;
27ข้าพเจ้าทำงานหนักและเหน็ดเหนื่อย อดหลับอดนอนบ่อย ๆ หิวและกระหาย อดอาหารบ่อย ๆ และทนหนาวกับความเปลือยกาย
28außer was sich sonst zuträgt, nämlich, daß ich täglich werde angelaufen und trage Sorge für alle Gemeinden.
28นอกจากเรื่องภายนอกเหล่านี้ ยังมีสิ่งที่กดทับข้าพเจ้าทุกวัน คือความห่วงใยประชาคมทั้งหมด
29Wer ist schwach, und ich werde nicht schwach? Wer wird geärgert, und ich brenne nicht?
29ใครอ่อนแอ แล้วข้าพเจ้าไม่อ่อนแอด้วย? ใครถูกทำให้สะดุด แล้วข้าพเจ้าไม่เดือดดาลหรือ?
30So ich mich ja rühmen soll, will ich mich meiner Schwachheit rühmen.
30ถ้าข้าพเจ้าต้องอวด ข้าพเจ้าจะอวดเรื่องที่เกี่ยวกับความอ่อนแอของข้าพเจ้า
31Gott und der Vater unsers HERRN Jesu Christi, welcher sei gelobt in Ewigkeit, weiß, daß ich nicht lüge.
31พระเจ้าและพระบิดาของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงเป็นที่สรรเสริญตลอดกาล ทรงรู้ว่าข้าพเจ้าไม่ได้โกหก
32Zu Damaskus verwahrte der Landpfleger des Königs Aretas die Stadt der Damasker und wollte mich greifen,
32ที่เมืองดามัสกัส ผู้ว่าการของกษัตริย์อาเรทัสเฝ้าเมืองของชาวดามัสกัสไว้ เพราะต้องการจับกุมข้าพเจ้า
33und ich ward in einem Korbe zum Fenster hinaus durch die Mauer niedergelassen und entrann aus seinen Händen.
33แต่ข้าพเจ้าถูกหย่อนลงในตะกร้าทางช่องหน้าต่างในกำแพง และหนีรอดจากมือของเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.