ผู้วินิจฉัย 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1อาบีเมเลคบุตรเยรุบบาอัลไปหาเหล่าพี่น้องของมารดาที่เชเคม และพูดกับพวกเขาและทุกคนในตระกูลทางฝ่ายตาของเขาว่า
1And Abimelech the son of Jerubbaal went to Shechem unto his mother's brethren, and spoke with them, and with all the family of the house of his mother's father, saying:
2“โปรดพูดให้ชาวเชเคมทุกคนฟังว่า ‘อย่างไหนดีกว่าสำหรับพวกท่าน จะให้บุตรทั้งเจ็ดสิบคนของเยรุบบาอัลปกครอง หรือให้คนคนเดียวปกครอง?’ และขอให้จำไว้ว่า ข้าพเจ้าเป็นสายเลือดเดียวกับพวกท่าน”
2'Speak, I pray you, in the ears of all the men of Shechem: Which is better for you, that all the sons of Jerubbaal, who are threescore and ten persons, rule over you, or that one rule over you? remember also that I am your bone and your flesh.'
3พี่น้องของมารดาจึงนำความทั้งหมดนี้ไปบอกชาวเชเคม จิตใจของพวกเขาก็เอนเอียงไปติดตามอาบีเมเลค เพราะพูดกันว่า “เขาเป็นพี่น้องของเรา”
3And his mother's brethren spoke of him in the ears of all the men of Shechem all these words; and their hearts inclined to follow Abimelech; for they said: 'He is our brother.'
4พวกเขานำเงินเจ็ดสิบแผ่นจากเทวสถานพระบาอัลเบรีทมอบให้อาบีเมเลค เขาใช้เงินนั้นจ้างคนไร้ค่าและบ้าบิ่นให้ติดตามตน
4And they gave him threescore and ten pieces of silver out of the house of Baal-berith, wherewith Abimelech hired vain and light fellows, who followed him.
5เขาไปยังบ้านบิดาที่โอฟราห์ แล้วฆ่าพี่น้องคือบุตรชายเจ็ดสิบคนของเยรุบบาอัลบนก้อนหินก้อนเดียว แต่โยธามบุตรคนเล็กของเยรุบบาอัลรอดชีวิตเพราะซ่อนตัวอยู่
5And he went unto his father's house at Ophrah, and slew his brethren the sons of Jerubbaal, being threescore and ten persons, upon one stone; but Jotham the youngest son of Jerubbaal was left; for he hid himself.
6ชาวเชเคมทั้งหมดกับคนทั้งหมดในบ้านมิลโลมาชุมนุมกัน แล้วตั้งอาบีเมเลคเป็นกษัตริย์ที่ต้นโอ๊กข้างเสาหินในเชเคม
6And all the men of Shechem assembled themselves together, and all Beth-millo, and went and made Abimelech king, by the terebinth of the pillar that was in Shechem.
7เมื่อมีคนบอกโยธาม เขาก็ขึ้นไปยืนบนยอดภูเขาเกริซิม ร้องเสียงดังบอกพวกเขาว่า “ชาวเชเคมเอ๋ย จงฟังข้าพเจ้า เพื่อพระเจ้าจะทรงฟังพวกท่าน
7And when they told it to Jotham, he went and stood in the top of mount Gerizim, and lifted up his voice, and cried, and said unto them: 'Hearken unto me, ye men of Shechem, that God may hearken unto you.
8ครั้งหนึ่งต้นไม้ทั้งหลายออกไปเจิมตั้งกษัตริย์ปกครองพวกมัน พวกมันบอกต้นมะกอกว่า ‘มาปกครองพวกเราเถอะ’
8The trees went forth on a time to anoint a king over them; and they said unto the olive-tree: Reign thou over us.
9“แต่ต้นมะกอกตอบว่า ‘เราควรเลิกผลิตน้ำมันซึ่งผู้คนใช้ให้เกียรติพระเจ้าและมนุษย์ แล้วไปเป็นใหญ่เหนือต้นไม้อื่นหรือ?’
9But the olive-tree said unto them: Should I leave my fatness, seeing that by me they honour God and man, and go to hold sway over the trees?
10“ต้นไม้ทั้งหลายจึงบอกต้นมะเดื่อว่า ‘มาปกครองพวกเราเถอะ’
10And the trees said to the fig-tree: Come thou, and reign over us.
11“แต่ต้นมะเดื่อตอบว่า ‘เราควรทิ้งความหวานและผลอันดีของเรา แล้วไปเป็นใหญ่เหนือต้นไม้อื่นหรือ?’
11But the fig-tree said unto them: Should I leave my sweetness, and my good fruitage, and go to hold sway over the trees?
12“ต้นไม้ทั้งหลายจึงบอกเถาองุ่นว่า ‘มาปกครองพวกเราเถอะ’
12And the trees said unto the vine: Come thou, and reign over us.
13“เถาองุ่นตอบว่า ‘เราควรทิ้งเหล้าองุ่นใหม่ของเรา ซึ่งทำให้พระเจ้าและมนุษย์ชื่นบาน แล้วไปเป็นใหญ่เหนือต้นไม้อื่นหรือ?’
13And the vine said unto them: Should I leave my wine, which cheereth God and man, and go to hold sway over the trees?
14“จากนั้นต้นไม้ทั้งหมดบอกพุ่มหนามว่า ‘มาปกครองพวกเราเถอะ’
14Then said all the trees unto the bramble: Come thou, and reign over us.
15“พุ่มหนามตอบต้นไม้ทั้งหลายว่า ‘ถ้าพวกเจ้าตั้งใจจะเจิมเราเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเจ้าจริงๆ ก็มาหลบภัยใต้ร่มเงาของเรา แต่ถ้าไม่เช่นนั้น ขอให้ไฟพุ่งออกจากพุ่มหนามมาเผาผลาญต้นสนสีดาร์แห่งเลบานอน’
15And the bramble said unto the trees: If in truth ye anoint me king over you, then come and take refuge in my shadow; and if not, let fire come out of the bramble, and devour the cedars of Lebanon.
16“บัดนี้ ถ้าพวกท่านได้กระทำด้วยความจริงใจและชอบธรรมในการตั้งอาบีเมเลคเป็นกษัตริย์ ถ้าพวกท่านได้ทำดีต่อเยรุบบาอัลและครอบครัว และตอบแทนเขาสมกับความดีที่เขาทำไว้
16Now therefore, if ye have dealt truly and uprightly, in that ye have made Abimelech king, and if ye have dealt well with Jerubbaal and his house, and have done unto him according to the deserving of his hands —
17เพราะบิดาของข้าพเจ้าสู้รบเพื่อพวกท่าน เสี่ยงชีวิต และช่วยพวกท่านให้พ้นจากอำนาจของชาวมีเดียน
17for my father fought for you, and adventured his life, and delivered you out of the hand of Midian;
18แต่วันนี้พวกท่านกลับลุกขึ้นต่อต้านครอบครัวของบิดาข้าพเจ้า ฆ่าบุตรชายเจ็ดสิบคนของเขาบนก้อนหินก้อนเดียว และตั้งอาบีเมเลค บุตรชายของหญิงรับใช้ของเขา เป็นกษัตริย์เหนือชาวเชเคม เพียงเพราะเขาเป็นพี่น้องของพวกท่าน
18and ye are risen up against my father's house this day, and have slain his sons, threescore and ten persons, upon one stone, and have made Abimelech, the son of his maid-servant, king over the men of Shechem, because he is your brother —
19ถ้าวันนี้พวกท่านกระทำต่อเยรุบบาอัลและครอบครัวด้วยความจริงใจและชอบธรรม ก็จงชื่นชมยินดีกับอาบีเมเลค และให้อาบีเมเลคชื่นชมยินดีกับพวกท่าน
19if ye then have dealt truly and uprightly with Jerubbaal and with his house this day, then rejoice ye in Abimelech, and let him also rejoice in you.
20แต่ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น ขอให้ไฟออกจากอาบีเมเลคมาเผาผลาญชาวเชเคมกับบ้านมิลโล และให้ไฟออกจากชาวเชเคมกับบ้านมิลโลมาเผาผลาญอาบีเมเลค”
20But if not, let fire come out from Abimelech, and devour the men of Shechem, and Beth-millo; and let fire come out from the men of Shechem, and from Beth-millo, and devour Abimelech.'
21แล้วโยธามก็วิ่งหนีไปยังเบเออร์ และอาศัยอยู่ที่นั่น เพราะกลัวอาบีเมเลคพี่ชายของตน
21And Jotham ran away, and fled, and went to Beer, and dwelt there, for fear of Abimelech his brother.
22อาบีเมเลคเป็นผู้ปกครองอิสราเอลอยู่สามปี
22And Abimelech was prince over Israel three years.
23แล้วพระเจ้าทรงส่งวิญญาณชั่วมาระหว่างอาบีเมเลคกับชาวเชเคม ชาวเชเคมจึงทรยศอาบีเมเลค
23And God sent an evil spirit between Abimelech and the men of Shechem; and the men of Shechem dealt treacherously with Abimelech;
24เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพื่อให้ความรุนแรงที่ทำแก่บุตรชายเจ็ดสิบคนของเยรุบบาอัลได้รับการตอบแทน และให้ความผิดจากการหลั่งเลือดของพวกเขาตกอยู่กับอาบีเมเลคพี่ชายผู้ฆ่าพวกเขา กับชาวเชเคมผู้หนุนกำลังให้เขาฆ่าพี่น้อง
24that the violence done to the threescore and ten sons of Jerubbaal might come, and that their blood might be laid upon Abimelech their brother, who slew them, and upon the men of Shechem, who strengthened his hands to slay his brethren.
25ชาวเชเคมวางกำลังซุ่มดักอาบีเมเลคบนยอดเขา คนเหล่านั้นปล้นทุกคนที่ผ่านมาทางนั้น และมีผู้รายงานเรื่องนี้แก่อาบีเมเลค
25And the men of Shechem set liers-in-wait for him on the tops of the mountains, and they robbed all that came along that way by them; and it was told Abimelech.
26กาอัลบุตรเอเบดกับพี่น้องเดินทางมายังเชเคม ชาวเชเคมก็ไว้ใจเขา
26And Gaal the son of Ebed came with his brethren, and went on to Shechem; and the men of Shechem put their trust in him.
27พวกเขาออกไปเก็บผลองุ่นในไร่ ย่ำองุ่น แล้วจัดงานฉลอง จากนั้นเข้าไปในเทวสถานแห่งเทพเจ้าของตน กิน ดื่ม และสาปแช่งอาบีเมเลค
27And they went out into the field, and gathered their vineyards, and trod the grapes, and held festival, and went into the house of their god, and did eat and drink, and cursed Abimelech.
28กาอัลบุตรเอเบดกล่าวว่า “อาบีเมเลคเป็นใคร และเชเคมเป็นใคร เราจึงต้องรับใช้เขา? เขาเป็นบุตรเยรุบบาอัลไม่ใช่หรือ? เศบูลเป็นผู้แทนของเขาไม่ใช่หรือ? ไปรับใช้คนของฮาโมร์บิดาของเชเคมสิ ทำไมเราต้องรับใช้เขา?
28And Gaal the son of Ebed said: 'Who is Abimelech, and who is Shechem, that we should serve him? is not he the son of Jerubbaal? and Zebul his officer? serve ye the men of Hamor the father of Shechem; but why should we serve him?
29ถ้าชนกลุ่มนี้อยู่ใต้การปกครองของเราเสียที! เราจะกำจัดอาบีเมเลคเสีย” แล้วเขาท้าอาบีเมเลคว่า “จงเพิ่มกำลังกองทัพแล้วออกมาสู้กัน!”
29And would that this people were under my hand! then would I remove Abimelech.' And he said to Abimelech: 'Increase thine army, and come out.'
30เมื่อเศบูลผู้ปกครองเมืองได้ยินคำพูดของกาอัลบุตรเอเบด ก็โกรธจัด
30And when Zebul the ruler of the city heard the words of Gaal the son of Ebed, his anger was kindled.
31เขาแอบส่งผู้ส่งข่าวไปหาอาบีเมเลคว่า “กาอัลบุตรเอเบดกับพี่น้องมาถึงเชเคมแล้ว และพวกเขากำลังปลุกระดมชาวเมืองให้ต่อต้านท่าน
31And he sent messengers unto Abimelech in Tormah, saying: 'Behold, Gaal the son of Ebed and his brethren are come to Shechem; and, behold, they will incite the city against thee.
32บัดนี้ให้ท่านกับคนที่อยู่ด้วยยกมาตอนกลางคืน แล้วซุ่มอยู่ในทุ่ง
32Now therefore, up by night, thou and the people that are with thee, and lie in wait in the field.
33พอรุ่งเช้าเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น ให้ท่านลุกแต่เช้าตรู่เข้าโจมตีเมือง เมื่อเขากับคนของเขาออกมาต่อสู้ ท่านก็ทำกับพวกเขาตามแต่โอกาสจะอำนวย”
33And it shall be, that in the morning, as soon as the sun is up, thou shalt rise early, and set upon the city; and, behold, when he and the people that are with him come out against thee, then mayest thou do to them as thou shalt be able.'
34อาบีเมเลคกับคนทั้งหมดที่อยู่ด้วยจึงลุกขึ้นในเวลากลางคืน แบ่งเป็นสี่กองซุ่มโจมตีเชเคม
34And Abimelech rose up, and all the people that were with him, by night, and they lay in wait against Shechem in four companies.
35กาอัลบุตรเอเบดออกมายืนตรงทางเข้าประตูเมือง อาบีเมเลคกับคนที่อยู่ด้วยก็ลุกออกจากที่ซุ่ม
35And Gaal the son of Ebed went out, and stood in the entrance of the gate of the city; and Abimelech rose up, and the people that were with him, from the ambushment.
36เมื่อกาอัลเห็นคนเหล่านั้น เขาพูดกับเศบูลว่า “ดูสิ! มีคนกำลังลงมาจากยอดเขา” เศบูลตอบว่า “ท่านเห็นเงาภูเขาเป็นคนไปเอง”
36And when Gaal saw the people, he said to Zebul: 'Behold, there come people down from the tops of the mountains.' And Zebul said unto him: 'Thou seest the shadow of the mountains as if they were men.'
37กาอัลพูดอีกว่า “ดูสิ! มีคนกำลังลงมาจากตอนกลางของแผ่นดิน และกองหนึ่งกำลังมาตามทางต้นโอ๊กเมโอเนนิม”
37And Gaal spoke again and said: 'See, there come people down by the middle of the land, and one company cometh by the way of Elon-meonenim.'
38เศบูลจึงพูดกับเขาว่า “ปากที่เคยพูดว่า ‘อาบีเมเลคเป็นใคร เราจึงต้องรับใช้เขา?’ อยู่ที่ไหนเสียแล้ว? คนเหล่านี้ไม่ใช่หรือที่ท่านดูหมิ่น? ตอนนี้ออกไปสู้กับพวกเขาสิ”
38Then said Zebul unto him: 'Where is now thy mouth, that thou saidst: Who is Abimelech, that we should serve him? is not this the people that thou hast despised? go out now, I pray, and fight with them.'
39กาอัลจึงนำชาวเชเคมออกไปสู้กับอาบีเมเลค
39And Gaal went out before the men of Shechem, and fought with Abimelech.
40อาบีเมเลคไล่ตาม กาอัลก็หนีไป มีคนบาดเจ็บล้มลงมากมายจนถึงทางเข้าประตูเมือง
40And Abimelech chased him, and he fled before him, and there fell many wounded, even unto the entrance of the gate.
41อาบีเมเลคพักอยู่ที่อารูมาห์ ส่วนเศบูลขับไล่กาอัลกับพี่น้องไม่ให้อาศัยอยู่ในเชเคม
41And Abimelech dwelt at Arumah; and Zebul drove out Gaal and his brethren, that they should not dwell in Shechem.
42วันรุ่งขึ้นประชาชนออกไปในทุ่ง และมีคนรายงานแก่อาบีเมเลค
42And it came to pass on the morrow, that the people went out into the field; and it was told Abimelech.
43เขาจึงนำคนของตนแบ่งเป็นสามกอง ซุ่มอยู่ในทุ่ง เมื่อเห็นประชาชนออกมาจากเมือง เขาก็ลุกขึ้นโจมตีและสังหารพวกเขา
43And he took the people, and divided them into three companies, and lay in wait in the field; and he looked, and, behold, the people were coming forth out of the city; and he rose up against them, and smote them.
44อาบีเมเลคกับกองที่อยู่ด้วยพุ่งไปยืนที่ทางเข้าประตูเมือง ส่วนอีกสองกองพุ่งเข้าหาทุกคนในทุ่งและสังหารพวกเขา
44And Abimelech, and the companies that were with him, rushed forward, and stood in the entrance of the gate of the city; and the two companies rushed upon all that were in the field, and smote them.
45อาบีเมเลคสู้รบกับเมืองนั้นตลอดทั้งวัน ยึดเมืองได้และฆ่าประชาชนในเมือง เขารื้อเมืองจนราบแล้วหว่านเกลือไว้
45And Abimelech fought against the city all that day; and he took the city, and slew the people that were therein; and he beat down the city, and sowed it with salt.
46เมื่อคนทั้งหมดในหอคอยเชเคมได้ยินเรื่องนี้ ก็เข้าไปในที่มั่นของเทวสถานเอลเบรีท
46And when all the men of the tower of Shechem heard thereof, they entered into the hold of the house of El-berith.
47มีคนรายงานอาบีเมเลคว่าคนในหอคอยเชเคมมารวมตัวกันหมดแล้ว
47And it was told Abimelech that all the men of the tower of Shechem were gathered together.
48อาบีเมเลคกับคนทั้งหมดที่อยู่ด้วยขึ้นไปบนภูเขาศัลโมน เขาหยิบขวานมาตัดกิ่งไม้ ยกขึ้นพาดบ่า แล้วบอกคนที่อยู่ด้วยว่า “พวกเจ้าเห็นเราทำอะไร ก็รีบทำตามนั้น!”
48And Abimelech got him up to mount Zalmon, he and all the people that were with him; and Abimelech took an axe in his hand, and cut down a bough from the trees, and took it up, and laid it on his shoulder; and he said unto the people that were with him: 'What ye have seen me do, make haste, and do as I have done.'
49ทุกคนจึงตัดกิ่งไม้ของตนตามอาบีเมเลค แล้วนำไปวางชิดฐานที่มั่นและจุดไฟเผาที่มั่นขณะที่คนเหล่านั้นอยู่ข้างใน คนในหอคอยเชเคมจึงตายทั้งหมดประมาณหนึ่งพันคน ทั้งชายและหญิง
49And all the people likewise cut down every man his bough, and followed Abimelech, and put them to the hold, and set the hold on fire upon them; so that all the men of the tower of Shechem died also, about a thousand men and women.
50จากนั้นอาบีเมเลคไปตั้งค่ายล้อมเมืองเธเบศและยึดเมืองได้
50Then went Abimelech to Thebez, and encamped against Thebez, and took it.
51แต่มีหอคอยแข็งแรงอยู่กลางเมือง ชายหญิงทุกคนในเมืองหนีเข้าไป ปิดประตูและขังตัวเองไว้ข้างใน แล้วขึ้นไปบนดาดฟ้าของหอคอย
51But there was a strong tower within the city, and thither fled all the men and women, even all they of the city, and shut themselves in, and got them up to the roof of the tower.
52อาบีเมเลคเข้ามาสู้รบกับหอคอย และเข้าใกล้ประตูเพื่อจะจุดไฟเผา
52And Abimelech came unto the tower, and fought against it, and went close unto the door of the tower to burn it with fire.
53หญิงคนหนึ่งโยนหินโม่ท่อนบนลงบนศีรษะอาบีเมเลคจนกะโหลกแตก
53And a certain woman cast an upper millstone upon Abimelech's head, and broke his skull.
54เขารีบเรียกชายหนุ่มผู้ถืออาวุธของเขามาบอกว่า “ชักดาบออกฆ่าเราเสีย จะได้ไม่มีใครพูดว่า ‘ผู้หญิงฆ่าเขา’” ชายหนุ่มแทงเขาทะลุ และเขาก็ตาย
54Then he called hastily unto the young man his armour-bearer, and said unto him: 'Draw thy sword, and kill me, that men say not of me: A woman slew him.' And his young man thrust him through, and he died.
55เมื่อชายอิสราเอลเห็นว่าอาบีเมเลคตายแล้ว ต่างคนก็ต่างกลับไปยังที่ของตน
55And when the men of Israel saw that Abimelech was dead, they departed every man unto his place.
56ดังนี้พระเจ้าทรงตอบแทนความชั่วร้ายที่อาบีเมเลคทำต่อบิดาโดยฆ่าพี่น้องเจ็ดสิบคน
56Thus God requited the wickedness of Abimelech, which he did unto his father, in slaying his seventy brethren;
57และพระเจ้าทรงให้ความชั่วร้ายทั้งหมดของชาวเชเคมตกบนศีรษะของพวกเขา คำสาปแช่งของโยธามบุตรเยรุบบาอัลจึงตกต้องพวกเขา
57and all the wickedness of the men of Shechem did God requite upon their heads; and upon them came the curse of Jotham the son of Jerubbaal.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.