เอเสเคียล 36
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์แก่ภูเขาแห่งอิสราเอลว่า ‘ภูเขาแห่งอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์
1And thou son of man, prophesy to the mountains of Israel, and say: Ye mountains of Israel, hear the word of the Lord:
2พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะศัตรูพูดถึงพวกเจ้าว่า “สะใจ! สถานบูชาบนที่สูงแต่โบราณตกเป็นของเราแล้ว”’
2Thus saith the Lord God: Because the enemy hath said of you: Aha, the everlasting heights are given to us for an inheritance.
3เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์ว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะพวกเขาทำให้พวกเจ้าร้างเปล่าและกลืนกินจากทุกด้าน เพื่อให้เป็นกรรมสิทธิ์ของประชาชาติที่เหลือ พวกเจ้าจึงกลายเป็นเรื่องที่คนพูดถึงและเป็นข่าวร้ายในหมู่ประชาชน
3Therefore prophesy, and say: Thus saith the Lord God: Because you have been desolate, and trodden under foot on every side, and made an inheritance to the rest of the nations, and are become the subject of the talk, and the reproach of the people:
4เพราะฉะนั้น ภูเขาแห่งอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสแก่ภูเขา เนินเขา ลำธาร หุบเขา ซากร้าง และเมืองที่ถูกทอดทิ้ง ซึ่งกลายเป็นของปล้นและคำเยาะเย้ยของประชาชาติรอบข้างที่เหลืออยู่
4Therefore, ye mountains of Israel, hear the word of the Lord God: Thus saith the Lord God to the mountains, and to the hills, to the brooks, and to the valleys, and to desolate places, and ruinous walls, and to the cities that are forsaken, that are spoiled, and derided by the rest of the nations round about.
5เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ด้วยไฟแห่งความหึงหวง เราได้พูดกล่าวโทษประชาชาติที่เหลือและเอโดมทั้งหมด ผู้ยึดแผ่นดินของเราเป็นกรรมสิทธิ์ด้วยความยินดีสุดใจและการดูหมิ่น เพื่อเอาไปเป็นของปล้น’
5Therefore thus saith the Lord God: In the fire of my zeal I have spoken of the rest of the nations, and of all Edom, who have taken my land to themselves, for an inheritance with joy, and with all the heart, and with the mind: and have cast it out to lay it waste.
6เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์เรื่องแผ่นดินอิสราเอล และบอกภูเขา เนินเขา ลำธาร และหุบเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราพูดด้วยความหึงหวงและความเดือดดาล เพราะพวกเจ้าต้องแบกรับความอับอายจากประชาชาติ
6Prophesy therefore concerning the land of Israel, and say to the mountains, and to the hills, to the ridges, and to the valleys: Thus saith the Lord God: Behold I have spoken in my zeal, and in my indignation, because you have borne the shame of the Gentiles.
7เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราปฏิญาณว่า ประชาชาติที่อยู่รอบพวกเจ้าจะต้องแบกรับความอับอายของตนเอง
7Therefore thus saith the Lord God: I have lifted up my hand, that the Gentiles who are round about you, shall themselves bear their shame.
8“‘“แต่พวกเจ้า ภูเขาแห่งอิสราเอล จะผลิกิ่งและออกผลให้ประชาชนอิสราเอลของเรา เพราะพวกเขาใกล้จะกลับมาแล้ว
8But as for you, O mountains of Israel, shoot ye forth your branches, and yield your fruit to my people of Israel: for they are at hand to come.
9ดูสิ เราอยู่ฝ่ายพวกเจ้า เราจะหันมาดูแล พวกเจ้าจะถูกไถและหว่าน
9For lo I am for you, and I will turn to you, and you shall be ploughed and sown.
10เราจะเพิ่มผู้คนบนพวกเจ้า คือชนอิสราเอลทั้งหมด เมืองต่าง ๆ จะมีคนอาศัย และซากร้างจะถูกสร้างขึ้นใหม่
10And I will multiply men upon you, and all the house of Israel: and the cities shall be inhabited, and the ruinous places shall be repaired.
11เราจะเพิ่มทั้งคนและสัตว์บนพวกเจ้า พวกเขาจะทวีจำนวนและเกิดผล เราจะให้พวกเจ้ามีคนอาศัยเหมือนแต่ก่อน และทำให้ดีกว่าในช่วงเริ่มต้น แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
11And I will make you abound with men and with beasts: and they shall be multiplied, and increased: and I will settle you as from the beginning, and will give you greater gifts, than you had from the beginning: and you shall know that I am the Lord.
12เราจะให้มนุษย์เดินอยู่บนพวกเจ้า คือประชาชนอิสราเอลของเรา พวกเขาจะครอบครองพวกเจ้า และพวกเจ้าจะเป็นมรดกของพวกเขา จะไม่ทำให้พวกเขาสูญเสียลูกหลานอีก”
12And I will bring men upon you, my people Israel, and they shall possess thee for their inheritance: and thou shalt be their inheritance, and shalt no more henceforth be without them.
13“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะคนพูดถึงพวกเจ้าว่า “เจ้าเป็นแผ่นดินที่กินคน และทำให้ชนชาติของตนสูญเสียลูกหลาน”
13Thus saith the Lord God: Because they say of you: Thou art a devourer of men, and one that suffocatest thy nation:
14เพราะฉะนั้นเจ้าจะไม่กินคนอีก และไม่ทำให้ชนชาติของตนสูญเสียลูกหลานอีก’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
14Therefore thou shalt devour men no more, nor destroy thy nation any more, saith the Lord God:
15‘เราจะไม่ให้เจ้าได้ยินคำดูหมิ่นจากประชาชาติอีก เจ้าไม่ต้องแบกรับคำเยาะเย้ยจากชนชาติต่าง ๆ และจะไม่ทำให้ชนชาติของตนสะดุดอีก’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
15Neither will I cause men to hear in thee the shame of the nations any more, nor shalt thou bear the reproach of the people, nor lose thy nation any more, saith the Lord God.
16พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
16And the word of the Lord came to me, saying:
17“มนุษย์เอ๋ย เมื่อชนอิสราเอลอาศัยอยู่ในแผ่นดินของตน พวกเขาทำให้แผ่นดินเป็นมลทินด้วยทางและการกระทำของตน ทางของพวกเขาต่อหน้าเราเหมือนความเป็นมลทินของหญิงในช่วงมีประจำเดือน
17Son of man, when the house of Israel dwelt in their own land, they defiled it with their ways, and with their doings: their way was before me like the uncleanness of a menstruous woman.
18เราจึงเทความเดือดดาลลงเหนือพวกเขา เพราะเลือดที่พวกเขาหลั่งบนแผ่นดิน และเพราะทำให้แผ่นดินเป็นมลทินด้วยรูปเคารพ
18And I poured out my indignation upon them for the blood which they had shed upon the land, and with their idols they defiled it.
19เรากระจายพวกเขาไปท่ามกลางประชาชาติ และให้กระจัดกระจายตามดินแดนต่าง ๆ เราพิพากษาพวกเขาตามทางและการกระทำ
19And I scattered them among the nations, and they are dispersed through the countries: I have judged them according to their ways, and their devices.
20เมื่อไปถึงประชาชาติต่าง ๆ พวกเขาทำให้พระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ เพราะคนพูดถึงพวกเขาว่า ‘คนเหล่านี้เป็นประชาชนของพระยาห์เวห์ แต่กลับต้องออกจากแผ่นดินของพระองค์’
20And when they entered among the nations whither they went, they profaned my holy name, when it was said of them: This is the people of the Lord, and they are come forth out of his land.
21แต่เราใส่ใจพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา ซึ่งชนอิสราเอลทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางประชาชาติที่พวกเขาไปอยู่
21And I have regarded my own holy name, which the house of Israel hath profaned among the nations to which they went in.
22“เพราะฉะนั้นจงบอกชนอิสราเอลว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ชนอิสราเอลเอ๋ย เราไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อเห็นแก่พวกเจ้า แต่เพื่อเห็นแก่พระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา ซึ่งพวกเจ้าทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางประชาชาติที่พวกเจ้าไปอยู่
22Therefore thou shalt say to the house of Israel: Thus saith the Lord God: It is not for your sake that I will do this, O house of Israel, but for my holy name’s sake, which you have profaned among the nations whither you went.
23เราจะทำให้พระนามอันยิ่งใหญ่ของเราศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งถูกทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางประชาชาติ และพวกเจ้าเป็นผู้ทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางพวกเขา แล้วประชาชาติจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส ‘เมื่อเราสำแดงความศักดิ์สิทธิ์ของเราผ่านพวกเจ้าต่อหน้าต่อตาพวกเขา
23And I will sanctify my great name, which was profaned among the Gentiles, which you have profaned in the midst of them: that the Gentiles may know that I am the Lord, saith the Lord of hosts, when I shall be sanctified in you before their eyes.
24“‘“เราจะนำพวกเจ้าออกจากประชาชาติ รวบรวมจากทุกดินแดน และพากลับสู่แผ่นดินของตน
24For I will take you from among the Gentiles, and will gather you together out of all the countries, and will bring you into your own land.
25เราจะพรมน้ำสะอาดเหนือพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะสะอาด เราจะชำระพวกเจ้าให้พ้นจากความโสโครกและรูปเคารพทั้งหมด
25And I will pour upon you clean water, and you shall be cleansed from all your filthiness, and I will cleanse you from all your idols.
26เราจะให้ใจใหม่แก่พวกเจ้า และใส่วิญญาณใหม่ไว้ภายใน เราจะเอาใจหินออกจากร่างของพวกเจ้า แล้วให้ใจเนื้อ
26And I will give you a new heart, and put a new spirit within you: and I will take away the stony heart out of your flesh, and will give you a heart of flesh.
27เราจะใส่พระวิญญาณของเราไว้ภายในพวกเจ้า และทำให้พวกเจ้าดำเนินตามข้อกำหนดของเรา รักษาคำตัดสินและปฏิบัติตาม
27And I will put my spirit in the midst of you: and I will cause you to walk in my commandments, and to keep my judgments, and do them.
28พวกเจ้าจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราให้แก่บรรพบุรุษ จะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
28And you shall dwell in the land which I gave to your fathers, and you shall be my people, and I will be your God.
29เราจะช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากความเป็นมลทินทั้งหมด เราจะเรียกข้าวมาและทำให้เพิ่มพูน ไม่ให้ความอดอยากเกิดแก่พวกเจ้า
29And I will save you from all your uncleannesses: and I will call for corn, and will multiply it, and will lay no famine upon you.
30เราจะทำให้ผลไม้และผลผลิตในทุ่งเพิ่มพูน เพื่อพวกเจ้าจะไม่ต้องแบกรับความอับอายเรื่องความอดอยากท่ามกลางประชาชาติอีก
30And I will multiply the fruit of the tree, and the increase of the held, that you bear no more the reproach of famine among the nations.
31“‘“แล้วพวกเจ้าจะระลึกถึงทางชั่วและการกระทำที่ไม่ดีของตน และจะรังเกียจตัวเองเพราะความผิดและสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวง
31And you shall remember your wicked ways, and your doings that were not good: and your iniquities, and your wicked deeds shall displease you.
32เราไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อเห็นแก่พวกเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “จงรู้ไว้ ชนอิสราเอลเอ๋ย จงละอายและอับอายเพราะทางของพวกเจ้า”
32It is not for your sakes that I will do this, saith the Lord God, be it known to you: be confounded, and ashamed at your own ways, O house of Israel.
33“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “ในวันที่เราชำระพวกเจ้าให้พ้นจากความผิดทั้งหมด เราจะให้เมืองต่าง ๆ มีคนอาศัย และซากร้างถูกสร้างขึ้นใหม่
33Thus saith the Lord God: In the day that I shall cleanse you from all your iniquities, and shall cause the cities to be inhabited, and shall repair the ruinous places,
34แผ่นดินที่เคยร้างจะถูกไถ แทนที่จะร้างอยู่ต่อหน้าทุกคนที่ผ่านไป
34And the desolate land shall be tilled, which before was waste in the sight of all that passed by,
35คนจะพูดว่า ‘แผ่นดินที่เคยร้างเปล่านี้กลายเป็นเหมือนสวนเอเดน เมืองที่เคยพัง ร้าง และถูกทำลาย กลับมีป้อมและมีคนอาศัย’
35They shall say: This land that was untilled is become as a garden of pleasure: and the cities that were abandoned, and desolate, and destroyed, are peopled and fenced.
36แล้วประชาชาติที่เหลืออยู่รอบพวกเจ้าจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้สร้างที่พังขึ้นใหม่และปลูกสิ่งที่เคยร้าง เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้และจะทำ”
36And the nations, that shall be left round about you, shall know that I the Lord have built up what was destroyed, and planted what was desolate, that I the Lord have spoken and done it.
37“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เราจะยอมให้ชนอิสราเอลมาถามเราเรื่องนี้ เพื่อเราจะทำให้แก่พวกเขา คือเพิ่มผู้คนให้มากเหมือนฝูงแกะ
37Thus saith the Lord God: Moreover in this shall the house of Israel find me, that I will do it for them: I will multiply them as a flock of men,
38เหมือนฝูงสัตว์สำหรับถวายบูชา เหมือนฝูงสัตว์ในเยรูซาเล็มช่วงเทศกาล เมืองที่เคยร้างจะเต็มด้วยฝูงมนุษย์ แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”’”
38As a holy dock, as the flock of Jerusalem in her solemn feasts: so shall the waste cities be full of flocks of men: and they shall know that I am the Lord.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.