อพยพ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1เวลานั้นโมเสสกำลังเลี้ยงฝูงสัตว์ของเยโธรพ่อตาของเขา ซึ่งเป็นนักบวชแห่งมีเดียน เขาพาฝูงสัตว์ไปยังอีกฟากของถิ่นทุรกันดาร จนมาถึงภูเขาของพระเจ้าที่โฮเรบ
1Mose aber hütete die Schafe Jethros, seines Schwiegervaters, des Priesters in Midian, und trieb die Schafe hinter die Wüste und kam an den Berg Gottes, Horeb.
2ทูตของพระยาห์เวห์ ปรากฏแก่เขาท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกอยู่กลางพุ่มไม้ โมเสสมองดู เห็นพุ่มไม้นั้นลุกเป็นไฟแต่ไม่ถูกไฟเผาผลาญ
2Und der Engel des HERRN erschien ihm in einer feurigen Flamme aus dem Busch. Und er sah, daß der Busch mit Feuer brannte und ward doch nicht verzehrt;
3โมเสสพูดว่า “ผมจะเข้าไปดูภาพน่าพิศวงนี้ ว่าทำไมพุ่มไม้ถึงไม่ถูกไฟเผาผลาญ”
3und sprach: ich will dahin und beschauen dies große Gesicht, warum der Busch nicht verbrennt.
4เมื่อพระยาห์เวห์เห็นว่าโมเสสเดินเข้าไปดู พระเจ้าก็เรียกเขาจากกลางพุ่มไม้ว่า “โมเสส! โมเสส!” เขาตอบว่า “ผมอยู่นี่”
4Da aber der HERR sah, daß er hinging, zu sehen, rief ihm Gott aus dem Busch und sprach: Mose, Mose! Er antwortete: Hier bin ich.
5พระองค์ตรัสว่า “อย่าเข้ามาใกล้ ถอดรองเท้าออก เพราะที่ที่เจ้ายืนอยู่นี้เป็นพื้นดินศักดิ์สิทธิ์”
5Er sprach: Tritt nicht herzu, zieh deine Schuhe aus von deinen Füßen; denn der Ort, darauf du stehst, ist ein heilig Land!
6แล้วพระองค์ตรัสต่อไปว่า “เราเป็นพระเจ้าของพ่อเจ้า เป็นพระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ” โมเสสก็ปิดหน้า เพราะกลัวที่จะมองพระเจ้า โมเสสปิดหน้า เพราะกลัวที่จะมองพระเจ้า
6Und sprach weiter: Ich bin der Gott deines Vaters, der Gott Abrahams, der Gott Isaaks und der Gott Jakobs. Und Mose verhüllte sein Angesicht; denn er fürchtete sich Gott anzuschauen.
7พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เราเห็นความทุกข์ของประชาชนของเราที่อยู่ในอียิปต์อย่างแน่นอน เราได้ยินเสียงร้องของพวกเขาเพราะผู้คุมแรงงาน และเรารู้ถึงความเจ็บปวดของพวกเขา
7Und der HERR sprach: Ich habe gesehen das Elend meines Volkes in Ägypten und habe ihr Geschrei gehört über die, so sie drängen; ich habe ihr Leid erkannt
8เราจึงลงมาเพื่อช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของชาวอียิปต์ และพาพวกเขาขึ้นจากแผ่นดินนั้นไปยังแผ่นดินที่ดีและกว้างใหญ่ เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ เป็นที่อยู่ของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสไซต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส
8und bin herniedergefahren, daß ich sie errette von der Ägypter Hand und sie ausführe aus diesem Lande in ein gutes und weites Land, in ein Land, darin Milch und Honig fließt, an den Ort der Kanaaniter, Hethiter, Amoriter, Pheresiter, Heviter und Jebusiter.
9ตอนนี้เสียงร้องของชาวอิสราเอลมาถึงเราแล้ว และเราได้เห็นแล้วว่าชาวอียิปต์กดขี่พวกเขาอย่างไร
9Weil nun das Geschrei der Kinder Israel vor mich gekommen ist, und ich auch dazu ihre Angst gesehen habe, wie die Ägypter sie ängsten,
10มาเถอะ เราจะส่งเจ้าไปหาฟาโรห์ เพื่อให้เจ้าพาประชาชนของเรา คือชาวอิสราเอล ออกจากอียิปต์”
10so gehe nun hin, ich will dich zu Pharao senden, daß du mein Volk, die Kinder Israel, aus Ägypten führest.
11โมเสสถามพระเจ้าว่า “ผมเป็นใครถึงจะไปหาฟาโรห์ และพาชาวอิสราเอลออกจากอียิปต์ได้?”
11Mose sprach zu Gott: Wer bin ich, daß ich zu Pharao gehe und führe die Kinder Israel aus Ägypten?
12พระองค์ตอบว่า “เราจะอยู่กับเจ้าอย่างแน่นอน และนี่จะเป็นหมายสำคัญให้เจ้ารู้ว่าเราเป็นผู้ส่งเจ้าไป เมื่อเจ้าพาประชาชนออกจากอียิปต์แล้ว พวกเจ้าจะรับใช้พระเจ้าบนภูเขานี้”
12Er sprach: Ich will mit dir sein. Und das soll dir ein Zeichen sein, daß ich dich gesandt habe: Wenn du mein Volk aus Ägypten geführt hast, werdet ihr Gott opfern auf diesem Berge.
13โมเสสถามพระเจ้าว่า “เมื่อผมไปหาชาวอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ‘พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกคุณส่งผมมาหาพวกคุณ’ แล้วพวกเขาถามว่า ‘พระองค์ชื่ออะไร?’ ผมควรตอบว่าอย่างไร?”
13Mose sprach zu Gott: Siehe, wenn ich zu den Kindern Israel komme und spreche zu ihnen: Der Gott eurer Väter hat mich zu euch gesandt, und sie mir sagen werden: Wie heißt sein Name? was soll ich ihnen sagen?
14พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “เราเป็นผู้ที่เราเป็น” แล้วตรัสว่า “จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เราเป็น’ ส่งผมมาหาพวกคุณ”
14Gott sprach zu Mose: ICH WERDE SEIN, DER ICH SEIN WERDE. Und sprach: Also sollst du den Kindern Israel sagen: ICH WERDE SEIN hat mich zu euch gesandt.
15พระเจ้าตรัสกับโมเสสอีกว่า “จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกคุณ พระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ ส่งผมมาหาพวกคุณ’ นี่คือชื่อของเราตลอดไป และคนทุกชั่วอายุจะระลึกถึงเราด้วยชื่อนี้
15Und Gott sprach weiter zu Mose: Also sollst du den Kindern Israel sagen: Der HERR, eurer Väter Gott, der Gott Abrahams, der Gott Isaaks, der Gott Jakobs, hat mich zu euch gesandt. Das ist mein Name ewiglich, dabei soll man mein Gedenken für und für.
16ไปเรียกบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลมารวมกัน แล้วบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกคุณ พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ปรากฏแก่ผมและตรัสว่า “เราได้มาดูแลพวกเจ้าอย่างแน่นอน และได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเจ้าในอียิปต์
16Darum so gehe hin und versammle die Ältesten in Israel und sprich zu ihnen: Der HERR, euer Väter Gott, ist mir erschienen, der Gott Abrahams, der Gott Isaaks, der Gott Jakobs, und hat gesagt: Ich habe euch heimgesucht, und gesehen, was euch in Ägypten widerfahren ist,
17เราบอกแล้วว่า เราจะพาพวกเจ้าขึ้นจากความทุกข์ในอียิปต์ ไปยังแผ่นดินของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสไซต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์”’
17und habe gesagt: ich will euch aus dem Elend Ägyptens führen in das Land der Kanaaniter, Hethiter, Amoriter, Pheresiter, Heviter und Jebusiter, in das Land, darin Milch und Honig fließt.
18พวกเขาจะฟังเจ้า จากนั้นเจ้าและบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลจะไปหากษัตริย์อียิปต์ และบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้าของชาวฮีบรู ได้มาพบกับพวกเรา โปรดอนุญาตให้พวกเราเดินทางเข้าไปในถิ่นทุรกันดารเป็นระยะทาง 3 วัน เพื่อถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา’
18Und wenn sie deine Stimme hören, so sollst du und die Ältesten in Israel hineingehen zum König in Ägypten und zu ihm sagen: Der HERR, der Hebräer Gott, hat uns gerufen. So laß uns nun gehen drei Tagereisen in die Wüste, daß wir opfern unserm Gott.
19เรารู้ว่ากษัตริย์อียิปต์จะไม่ยอมให้พวกเจ้าไป แม้จะเผชิญมืออันทรงพลัง
19Aber ich weiß, daß euch der König in Ägypten nicht wird ziehen lassen, außer durch eine starke Hand.
20เราจึงจะยื่นมือออกและโจมตีอียิปต์ด้วยสิ่งอัศจรรย์ทั้งหมดที่เราจะทำท่ามกลางพวกเขา หลังจากนั้นกษัตริย์จะยอมให้พวกเจ้าไป
20Denn ich werde meine Hand ausstrecken und Ägypten schlagen mit allerlei Wundern, die ich darin tun werde. Darnach wird er euch ziehen lassen.
21เราจะทำให้ประชาชนกลุ่มนี้ได้รับความเอ็นดูจากชาวอียิปต์ และเมื่อพวกเจ้าออกไป พวกเจ้าจะไม่ไปมือเปล่า
21Und ich will diesem Volk Gnade geben vor den Ägyptern, daß, wenn ihr auszieht, ihr nicht leer auszieht;
22ผู้หญิงทุกคนจะขอเครื่องเงิน เครื่องทอง และเสื้อผ้าจากเพื่อนบ้านและจากหญิงที่มาหาเธอที่บ้าน แล้วพวกเจ้าจะนำสิ่งเหล่านั้นมาให้ลูกชายลูกสาวสวมใส่ พวกเจ้าจะริบทรัพย์ของชาวอียิปต์”
22sondern ein jeglich Weib soll von ihrer Nachbarin und Hausgenossin fordern silberne und goldene Gefäße und Kleider; die sollt ihr auf eure Söhne und Töchter legen und von den Ägyptern zur Beute nehmen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.