อพยพ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1เวลานั้นโมเสสกำลังเลี้ยงฝูงสัตว์ของเยโธรพ่อตาของเขา ซึ่งเป็นนักบวชแห่งมีเดียน เขาพาฝูงสัตว์ไปยังอีกฟากของถิ่นทุรกันดาร จนมาถึงภูเขาของพระเจ้าที่โฮเรบ
1Moses tah a masae, Midian khosoih Jethro kah boiva aka luem puei la om. Te vaengah boiva te khosoek hael la a hmaithawn hatah Pathen kah tlang Horeb la pawk.
2ทูตของพระยาห์เวห์ ปรากฏแก่เขาท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกอยู่กลางพุ่มไม้ โมเสสมองดู เห็นพุ่มไม้นั้นลุกเป็นไฟแต่ไม่ถูกไฟเผาผลาญ
2Te vaengah BOEIPA kah puencawn te anih taengah tangpuem khui lamkah hmairhong hmai neh a phoe pah. A sawt vaengah tangpuem te hmai loh a dom dae tangpuem te tlum pawh.
3โมเสสพูดว่า “ผมจะเข้าไปดูภาพน่าพิศวงนี้ ว่าทำไมพุ่มไม้ถึงไม่ถูกไฟเผาผลาญ”
3Te dongah Moses loh, “Ka nong vetih a hmuethma tanglue he ka hmu lah eh. Balae tih tangpuem ke a ung pawh,” a ti.
4เมื่อพระยาห์เวห์เห็นว่าโมเสสเดินเข้าไปดู พระเจ้าก็เรียกเขาจากกลางพุ่มไม้ว่า “โมเสส! โมเสส!” เขาตอบว่า “ผมอยู่นี่”
4Hmuh hamla a nong te BOEIPA loh a hmuh. Te dongah Pathen loh anih te tangpuem khui lamkah a khue tih, “Moses, Moses,” a ti nah hatah, “Kai ni he ue ,” a ti nah.
5พระองค์ตรัสว่า “อย่าเข้ามาใกล้ ถอดรองเท้าออก เพราะที่ที่เจ้ายืนอยู่นี้เป็นพื้นดินศักดิ์สิทธิ์”
5Te vaengah, “Hela ha mop boeh. Na khokhom te na kho dong lamloh dul dae, a soah na pai thil hmuen he hmuencim khohmuen ni,” a ti nah.
6แล้วพระองค์ตรัสต่อไปว่า “เราเป็นพระเจ้าของพ่อเจ้า เป็นพระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ” โมเสสก็ปิดหน้า เพราะกลัวที่จะมองพระเจ้า โมเสสปิดหน้า เพราะกลัวที่จะมองพระเจ้า
6Te phoeiah, “Kai tah na pa Pathen, Abraham Pathen, Isaak Pathen neh Jakob kah Pathen ni,” a ti nah. Te vaengah Moses loh a maelhmai a thuh tih Pathen te paelki ham khaw a rhih.
7พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เราเห็นความทุกข์ของประชาชนของเราที่อยู่ในอียิปต์อย่างแน่นอน เราได้ยินเสียงร้องของพวกเขาเพราะผู้คุมแรงงาน และเรารู้ถึงความเจ็บปวดของพวกเขา
7Te vaengah BOEIPA loh, “Egypt ah ka pilnam kah phacipphabaem te ka hmuh rhoe ka hmuh coeng tih anih aka tueihno mikhmuh kah a pangngawlnah te ka yaak. Te phoeiah a nganboh te ka ming coeng.
8เราจึงลงมาเพื่อช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของชาวอียิปต์ และพาพวกเขาขึ้นจากแผ่นดินนั้นไปยังแผ่นดินที่ดีและกว้างใหญ่ เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ เป็นที่อยู่ของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสไซต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส
8Egypt kut lamloh anih huul ham neh te khohmuen lamloh khohmuen then neh hubung khuila, suktui neh khoitui aka long khohmuen la, Kanaan neh Khitti, Amori neh Perizzi, Khivee neh Jebusi hmuen la thak ham ka suntla coeng.
9ตอนนี้เสียงร้องของชาวอิสราเอลมาถึงเราแล้ว และเราได้เห็นแล้วว่าชาวอียิปต์กดขี่พวกเขาอย่างไร
9Israel ca rhoek pangngawlnah loh kai taengla ha pawk coeng tih amih aka nen Egypt kah nennah khaw ka hmuh coeng he.
10มาเถอะ เราจะส่งเจ้าไปหาฟาโรห์ เพื่อให้เจ้าพาประชาชนของเรา คือชาวอิสราเอล ออกจากอียิปต์”
10Pharaoh taengla nang kan tueih coeng dongah cet lamtah ka pilnam Israel ca rhoek te Egypt lamloh khuen laeh,” a ti nah.
11โมเสสถามพระเจ้าว่า “ผมเป็นใครถึงจะไปหาฟาโรห์ และพาชาวอิสราเอลออกจากอียิปต์ได้?”
11Tedae Moses loh Pathen te, “Pharaoh taengla ka caeh ham neh Egypt lamloh Israel ca rhoek khuen ham khaw kai tah unim?” a ti nah.
12พระองค์ตอบว่า “เราจะอยู่กับเจ้าอย่างแน่นอน และนี่จะเป็นหมายสำคัญให้เจ้ารู้ว่าเราเป็นผู้ส่งเจ้าไป เมื่อเจ้าพาประชาชนออกจากอียิปต์แล้ว พวกเจ้าจะรับใช้พระเจ้าบนภูเขานี้”
12Te vaengah, “Nang taengah rhep ka om vetih he he nang ham miknoek coeng ni. Kai loh nang kan tueih coeng tih pilnam te Egypt lamloh na khuen vaengah he tlang ah Pathen te thothueng thil uh,” a ti nah.
13โมเสสถามพระเจ้าว่า “เมื่อผมไปหาชาวอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ‘พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกคุณส่งผมมาหาพวกคุณ’ แล้วพวกเขาถามว่า ‘พระองค์ชื่ออะไร?’ ผมควรตอบว่าอย่างไร?”
13Tedae Moses loh Pathen taengah, “Israel ca rhoek taengla ka pawk tih amih te, 'Na pa rhoek kah Pathen loh nangmih taengla kai n'tueih,’ ka ti nah vaengah kai te, 'A ming ta?' ti uh koinih amih taengah balae ka thui eh? ' a ti nah.
14พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “เราเป็นผู้ที่เราเป็น” แล้วตรัสว่า “จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เราเป็น’ ส่งผมมาหาพวกคุณ”
14Pathen loh Moses taengah, “Ka om bangla ka om coeng,” a ti nah. Te phoeiah, “He Israel ca rhoek te, 'Akaom long ni nangmih taengla kai n'tueih,’ ti nah,” a ti.
15พระเจ้าตรัสกับโมเสสอีกว่า “จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกคุณ พระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ ส่งผมมาหาพวกคุณ’ นี่คือชื่อของเราตลอดไป และคนทุกชั่วอายุจะระลึกถึงเราด้วยชื่อนี้
15Te phoeiah Pathen loh Moses te, “He he Israel ca rhoek taengah, 'Na pa rhoek kah Pathen, Abraham kah Pathen, Isaak Pathen, Jakob Pathen BOEIPA loh kai he nangmih taengla n'tueih,’ ti nah. He tah kumhal kah kai ming ham neh Cadilcahma kah cadilcahma taengah kai poekkoepnah ni.
16ไปเรียกบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลมารวมกัน แล้วบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกคุณ พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ปรากฏแก่ผมและตรัสว่า “เราได้มาดูแลพวกเจ้าอย่างแน่นอน และได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเจ้าในอียิปต์
16Cet lamtah Israel kah patong rhoek te coi laeh. Te phoeiah amih te, “Na pa rhoek kah Pathen BOEIPA te kai taengah phoe coeng. Abraham, Isaak neh Jakob kah Pathen loh, 'Nangmih neh nangmih taengah Egypt kah a saii te ka hip rhoe ka hip coeng.
17เราบอกแล้วว่า เราจะพาพวกเจ้าขึ้นจากความทุกข์ในอียิปต์ ไปยังแผ่นดินของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสไซต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์”’
17Te dongah ni nangmih te Egypt kah phacipphabaem lamloh Kanaan neh Khitti, Amori neh Perizzi, Khivee neh Jebusi khohmuen la, suktui neh khoitui aka long khohmuen la kang khuen eh ka ti coeng.
18พวกเขาจะฟังเจ้า จากนั้นเจ้าและบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลจะไปหากษัตริย์อียิปต์ และบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้าของชาวฮีบรู ได้มาพบกับพวกเรา โปรดอนุญาตให้พวกเราเดินทางเข้าไปในถิ่นทุรกันดารเป็นระยะทาง 3 วัน เพื่อถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา’
18Te vaengah na ol te a hnatun uh bitni. Namah neh Israel kah a hamca rhoek te Egypt manghai taengla cet uh. Te phoeiah anih te, 'Hebrew kah Pathen BOEIPA loh kaimih he m'mah coeng. Te dongah hnin thum long caeh kah khosoek ah BOEIPA ka Pathen te ka nawn mai pawn eh?,’ ti nah.
19เรารู้ว่ากษัตริย์อียิปต์จะไม่ยอมให้พวกเจ้าไป แม้จะเผชิญมืออันทรงพลัง
19Tedae a tlungluen kut nen pawt atah na caeh ham khaw Egypt manghai loh nangmih m'pae mahpawh tila ka ming.
20เราจึงจะยื่นมือออกและโจมตีอียิปต์ด้วยสิ่งอัศจรรย์ทั้งหมดที่เราจะทำท่ามกลางพวกเขา หลังจากนั้นกษัตริย์จะยอมให้พวกเจ้าไป
20Te dongah ka kut he ka hlah vetih Egypt te ka ngawn ni. Kamah kah khobaerhambae cungkuem neh a khui ah ka saii daengah ni nangmih te n'tueih pueng eh.
21เราจะทำให้ประชาชนกลุ่มนี้ได้รับความเอ็นดูจากชาวอียิปต์ และเมื่อพวกเจ้าออกไป พวกเจ้าจะไม่ไปมือเปล่า
21Pilnam he Egypt mikhmuh ah mikdaithen la ka khueh vetih na caeh uh vaengah khaw kuttling la na cet uh mahpawh.
22ผู้หญิงทุกคนจะขอเครื่องเงิน เครื่องทอง และเสื้อผ้าจากเพื่อนบ้านและจากหญิงที่มาหาเธอที่บ้าน แล้วพวกเจ้าจะนำสิ่งเหล่านั้นมาให้ลูกชายลูกสาวสวมใส่ พวกเจ้าจะริบทรัพย์ของชาวอียิปต์”
22Te dongah huta loh a imben taeng neh a im kah aka bakuep taengah ngun hnopai neh sui hnopai khaw, himbai khaw hoe saeh. Te phoeiah tah na capa rhoek so neh na canu rhoek pum dongla khueh uh lamtah Egypt kah te huul pa uh,’ ti nah,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.