อพยพ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1โมเสสตอบว่า “แต่ดูสิ พวกเขาจะไม่เชื่อผมและไม่ฟังผม พวกเขาจะพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ไม่ได้ปรากฏแก่คุณหรอก’”
1Tedae Moses loh a doo tih, “Kai he n'tangnah uh pawt koinih kai ol he hnatun pawt vetih, 'Nang taengah BOEIPA a phoe moenih,’ a ti uh ni,” a ti nah.
2พระยาห์เวห์ถามเขาว่า “อะไรอยู่ในมือเจ้า?” เขาตอบว่า “ไม้เท้า”
2Te dongah amah te BOEIPA loh, “Na kut dongkah te balae?” a ti nah hatah, “Conghol,” a ti nah.
3พระองค์ตรัสว่า “โยนลงพื้น” เขาโยนไม้เท้าลงพื้น มันก็กลายเป็นงู โมเสสจึงวิ่งหนี
3Te phoeiah, “Te te diklai la voei lah,” a ti nah tih diklai la a voeih. Te vaengah rhul la a poeh pah dongah Moses khaw a taeng lamloh rhaelrham.
4พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ยื่นมือไปจับหางมัน” โมเสสยื่นมือไปจับ งูก็กลับเป็นไม้เท้าในมือเขา
4Tedae BOEIPA loh Moses te, “Na kut yueng lamtah a mai ah tu,” a ti nah. A kut a yueng tangloeng tih a tuuk vaengah tah a kut dongah conghol la poeh.
5พระองค์ตรัสว่า “ทำอย่างนี้เพื่อให้พวกเขาเชื่อว่า พระยาห์เวห์ พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเขา พระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ ได้ปรากฏแก่เจ้า”
5Te dongah a napa rhoek kah Pathen BOEIPA, Abraham Pathen, Isaak Pathen, Jakob Pathen tah nang taengah phoe tila a tangnah uh bitni.
6พระยาห์เวห์ตรัสอีกว่า “เอามือสอดเข้าไปในเสื้อคลุมตรงอก” โมเสสก็สอดมือเข้าไป พอดึงออกมา มือของเขาเป็นโรคเรื้อนขาวเหมือนหิมะ เขาสอดมือเข้าไปในเสื้อคลุม พอดึงออกมา มือของเขาก็เป็นโรคเรื้อน ขาวเหมือนหิมะ
6Te phoeiah BOEIPA loh anih te, “Na kut te na rhang ah puei bal dae,” a ti nah. A kut te a rhang ah a puei tangloeng tih a yueh vaengah tah a kut te vuelsong bangla a pahuk pah.
7พระองค์ตรัสว่า “สอดมือเข้าไปในเสื้อคลุมอีกครั้ง” เขาสอดมือเข้าไปอีก พอดึงออกจากเสื้อคลุม มือก็กลับเป็นเหมือนเนื้อส่วนอื่นของร่างกาย
7Te phoeiah, “Na kut te na rhang ah koep puei lah,” a ti nah. A kut te a rhang ah a puei tangloeng tih a rhang lamloh a yueh vaengah tah a saa thim la tarha a om pah.
8“ถ้าพวกเขาไม่เชื่อเจ้าและไม่ยอมฟังสิ่งที่หมายสำคัญแรกบอก พวกเขาก็จะเชื่อสิ่งที่หมายสำคัญหลังบอก
8Nang te n'tangnah uh pawt akhaw ana om ngawn saeh. Lamhma kah miknoek ol te a yaak pawt atah a pabae kah miknoek ol te tangnah uh saeh.
9แต่ถ้าพวกเขายังไม่เชื่อหมายสำคัญทั้งสองอย่างนี้และไม่ฟังเจ้า ให้เจ้าตักน้ำจากแม่น้ำมาเทลงบนพื้นดินแห้ง น้ำที่ตักจากแม่น้ำจะกลายเป็นเลือดบนพื้นดินแห้ง”
9Tedae miknoek rhoi dongkah he khaw tangnah uh pawt tih na ol te a yaak uh pawt akhaw ana om saeh. Sokko lamkah tui te lo lamtah laiphuei te bueih pah. Sokko lamkah na loh tui te poehlip vetih laikoeng dongah thii la poeh ni,” a ti nah.
10โมเสสพูดกับพระยาห์เวห์ว่า “พระองค์ผู้เป็นเจ้านาย ผมไม่เคยเป็นคนพูดคล่อง ทั้งเมื่อก่อนและตอนนี้ แม้พระองค์จะตรัสกับผมผู้รับใช้ของพระองค์แล้ว ผมก็ยังพูดติดขัดและไม่คล่องปาก”
10Te vaengah Moses loh BOEIPA te, “Aw ka Boeipa, hlaem ah khaw, hlaemvai ah khaw na sal taengah na thui vaeng lamlong mah kai he olka dongah ka hlang voel moenih. Te dongah ka ka tonga tih ka ol khol,” a ti nah.
11พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “ใครสร้างปากมนุษย์? ใครทำให้คนเป็นใบ้หรือหูหนวก มองเห็นหรือตาบอด? ไม่ใช่เราหรือ คือพระยาห์เวห์?
11Tedae BOEIPA loh amah te, “Hlang ham ka aka khueh pah te unim? Olmueh neh hnapang, miktueng neh mikdael aka khueh te unim? BOEIPA kamah moenih a?
12เพราะฉะนั้นไปเถอะ เราจะอยู่กับเจ้าเมื่อเจ้าพูด และจะสอนเจ้าว่าควรพูดอะไร”
12Te dongah cet laeh lamtah nang kah hmuilai dongah kamah ka om vetih na thui ham te kan thuinuet bitni,” a ti nah.
13โมเสสตอบว่า “พระองค์ผู้เป็นเจ้านาย ได้โปรดส่งคนอื่นไปเถอะ”
13Tedae, “Aw ka Boeipa, na tueih akhaw kuttoem mah tueih laeh,” a ti nah.
14พระยาห์เวห์จึงโกรธโมเสส และตรัสว่า “แล้วอาโรน คนเลวีซึ่งเป็นพี่น้องของเจ้าล่ะ? เรารู้ว่าเขาพูดเก่ง ดูสิ เขากำลังออกมาพบเจ้า เมื่อเห็นเจ้าเขาจะดีใจจากใจจริง
14Te vaengah BOEIPA kah thintoek te Moses taengah sai tih, “Na manuca Aron te Levi moenih a? Ka ming ta, thui ham koi te anih loh a thui ta. Te dongah anih khaw nang doe ham ha lo coeng. Te vaengah nang m'hmuh vetih a lungbuei ah a kohoe bitni.
15เจ้าจงพูดกับเขาและบอกเขาว่าต้องพูดอะไร เราจะอยู่กับทั้งเจ้ากับเขาเมื่อพวกเจ้าพูด และจะสอนพวกเจ้าว่าควรทำอะไร
15Anih te voek tangloeng lamtah olka he a hmuilai ah khueh pah. Kai he nang kah hmuilai dongah khaw anih kah hmuilai dongah khaw ka om vetih na saii ham te nang kan thuinuet bitni.
16เขาจะพูดกับประชาชนแทนเจ้า เป็นเหมือนปากของเจ้า ส่วนเจ้าจะเป็นเหมือนพระเจ้าสำหรับเขา
16Te phoeiah anih te pilnam taengah nang yueng la cal saeh lamtah nang kah hmuilai la om rhoe om saeh. Nang ngawn tah anih taengah Pathen bangla na om ni.
17จงถือไม้เท้านี้ไว้ในมือ เพราะเจ้าจะใช้มันทำหมายสำคัญต่าง ๆ”
17Tedae he conghol he na kut dongah pom lamtah te nen te miknoek saii,” a ti nah.
18โมเสสกลับไปหาเยโธรพ่อตาและพูดว่า “ขอให้ผมกลับไปหาพี่น้องร่วมชาติที่อียิปต์ เพื่อดูว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่” เยโธรตอบโมเสสว่า “ไปโดยสวัสดิภาพเถอะ”
18Te daengah Moses te cet tih a masae Jether taengla mael. Te phoeiah a masae taengah, “Ka cet pawn saeh lamtah Egypt kah ka manuca rhoek taengah ka mael mai eh. Amih kah hingnah khaw ka hmuh pueng khaming,” a ti nah. Te vaengah Jethro loh Moses te, “Sading la cet ne,” a ti nah.
19พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสในมีเดียนว่า “กลับไปอียิปต์เถอะ เพราะคนทั้งหมดที่ต้องการเอาชีวิตเจ้านั้นตายแล้ว”
19Te vaengah BOEIPA loh Midian kah Moses te, “Cet lamtah Egypt la mael laeh, nang kah hinglu aka mae hlang khaw boeih duek uh coeng,” a ti nah.
20โมเสสจึงให้ภรรยาและบรรดาลูกชายขึ้นลา แล้วเดินทางกลับไปยังแผ่นดินอียิปต์ พร้อมถือไม้เท้าของพระเจ้าไว้ในมือ
20Te dongah Moses loh a yuu neh a ca rhoek te a loh tih laak dongah a ngol sak. Tedae Egypt kho la a mael vaengah Moses loh Pathen kah conghol ni a kut dongah a pom.
21พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “เมื่อเจ้ากลับไปอียิปต์ จงทำสิ่งอัศจรรย์ทั้งหมดที่เราให้ไว้ในมือของเจ้าต่อหน้าฟาโรห์ แต่เราจะทำให้ใจของเขาแข็งกระด้าง เขาจึงจะไม่ยอมปล่อยประชาชนไป
21Te vaengah BOEIPA loh Moses te, “Na caeh vaengah Egypt la mael. Na kut dongah kopoekrhai cungkuem kam paek te tueng. Te te Pharaoh mikhmuh ah saii pah. Tedae kai loh a lungbuei ka moem vetih pilnam te hlah mahpawh.
22เจ้าจงบอกฟาโรห์ว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ อิสราเอลเป็นลูกชายของเรา เป็นลูกคนโตของเรา
22Tedae Pharaoh te thui pah. BOEIPA loh he ni a thui. Israel tah ka capa neh ka caming ni.
23เราบอกเจ้าแล้วว่า “ปล่อยลูกของเราไป เพื่อเขาจะได้รับใช้เรา” แต่เจ้าปฏิเสธไม่ยอมปล่อยเขาไป ดูสิ เราจะฆ่าลูกชายคนโตของเจ้า’”
23Te dongah namah taengah khaw ka thui coeng. Ka ca te tueih lamtah kai ham thothueng saeh. Tedae anih hlah ham na aal atah kai loh na capa khuikah na caming te ka ngawn ne,” a ti.
24ระหว่างทาง ที่ที่พักแรมแห่งหนึ่ง พระยาห์เวห์มาพบโมเสสและหมายจะฆ่าเขา
24Longpuei kah rhaehim ah a om vaengah anih te BOEIPA neh hum uh tih ngawn la cai.
25ซิปโปราห์จึงเอาหินเหล็กไฟมาตัดหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศของลูกชาย แล้วโยนหนังส่วนนั้นลงตรงเท้า พลางพูดว่า “คุณเป็นเจ้าบ่าวแห่งเลือดของฉันจริง ๆ”
25Te vaengah Zipporah loh hmailung a loh tih a capa kah hmuicue te a hlueng pah. Te phoeiah a kho ah a net tih, “Nang tah kai ham thii dongkah yulokung ni,” a ti nah.
26พระองค์จึงปล่อยเขาไป ตอนนั้นเธอจึงพูดว่า “เจ้าบ่าวแห่งเลือด” เนื่องจากการเข้าสุหนัต
26Te daengah BOEIPA te Moses taeng lamloh nong. Te vaengah hmuicuerhetnah te ni thii dongkah yulokung la a thui.
27พระยาห์เวห์ตรัสกับอาโรนว่า “ไปพบโมเสสในถิ่นทุรกันดาร” เขาจึงไปพบโมเสสที่ภูเขาของพระเจ้า แล้วจูบเขา
27Te phoeiah BOEIPA loh Aron taengah, “Khosoek la cet lamtah Moses te doe laeh,” a ti nah. A caeh tangloeng vaengah tah amah neh Pathen kah tlang ah hum uh tih a mok.
28โมเสสเล่าให้อาโรนฟังทุกถ้อยคำที่พระยาห์เวห์ตรัสเมื่อส่งเขามา และหมายสำคัญทั้งหมดที่พระองค์สั่งให้เขาทำ
28Te phoeiah Moses loh amah tueih tih miknoek cungkuem neh amah a uen bangla BOEIPA ol boeih boeih te Aaron hma te a thui pah.
29โมเสสกับอาโรนไปเรียกผู้อาวุโสทั้งหมดของชาวอิสราเอลมารวมกัน
29Moses neh Aaron te cet tih Israel ca a ham boeih te a coi rhoi.
30อาโรนเล่าทุกถ้อยคำที่พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสส และทำหมายสำคัญต่อหน้าประชาชน
30Te phoeiah BOEIPA loh Moses taengkah a thui ol boeih te Aaron loh a thui pah tih pilnam mikhmuh ah miknoek khaw a tueng sak.
31ประชาชนก็เชื่อ เมื่อได้ยินว่าพระยาห์เวห์ได้มาดูแลชาวอิสราเอลและได้เห็นความทุกข์ของพวกเขา พวกเขาก็ก้มศีรษะลงนมัสการ
31Pilnam loh a tangnah vaengah tah BOEIPA loh Israel ca a hip tih, amih kah phacipphabaem a hmuh pah te khaw a yaak uh dongah buluk uh tih a bawk uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.