อพยพ 32
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1เมื่อประชาชนเห็นว่าโมเสสยังไม่ลงมาจากภูเขา พวกเขาก็พากันมาหาอาโรนและพูดว่า “มาเถอะ ทำเหล่าเทพเจ้าให้พวกเราเพื่อนำทางพวกเรา เพราะโมเสสคนนี้ คนที่พาพวกเราออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ พวกเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา”
1Pilnam loh tlang lamkah Moses a suntlak ham yak coeng tila a hmuh. Te dongah pilnam te Aaron taengla tingtun uh tih a taengah, “Thoo lamtah kaimih ham pathen saii laeh. Te te mamih hmai ah cet saeh. Egypt kho lamloh mamih aka khuen Moses he, hlang khaw a taengah mebang a om khaw m'ming uh moenih,” a ti uh.
2อาโรนบอกพวกเขาว่า “ถอดห่วงทองที่หูของภรรยา ลูกชาย และลูกสาวของพวกคุณ แล้วเอามาให้ผม”
2Te dongah Aaron loh amih te, “Na yuu rhoek, na canu, na capa hna dongkah sui hnaii te dul uh lamtah kai taengah hang khuen uh,” a ti nah.
3ประชาชนทุกคนจึงถอดห่วงทองที่หูของตนแล้วนำมาให้อาโรน
3Pilnam pumloh a hna dongkah sui hnaii te a dul uh tih Aaron taengla a khuen uh.
4อาโรนรับทองจากมือพวกเขา แล้วใช้เครื่องมือแกะสลักแต่งทองนั้นเป็นรูปลูกวัวหล่อ พวกเขาจึงพูดว่า “อิสราเอลเอ๋ย นี่คือเหล่าเทพเจ้าของพวกคุณที่พาพวกคุณออกมาจากแผ่นดินอียิปต์”
4Amih kut lamkah a loh phoeiah tah te te cacung neh a dum tih vaito mueihlawn la a saii. Te phoeiah, “Israel nang kah pathen la he, he long ni Egypt kho lamloh nang ng'khuen he,” a ti uh.
5เมื่ออาโรนเห็นอย่างนั้น เขาก็สร้างแท่นบูชาไว้หน้ารูปลูกวัว แล้วประกาศว่า “พรุ่งนี้จะมีเทศกาลแด่พระยาห์เวห์”
5Aaron loh a hmuh vaengah a hmai ah hmueihtuk a suem. Te phoeiah Aaron loh a hoe tih, “Thangvuen ah BOEIPA taengah khotue om ni,” a ti nah.
6เช้าวันรุ่งขึ้นพวกเขาลุกขึ้นแต่เช้า ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและนำเครื่องบูชาเพื่อสันติมาถวาย จากนั้นประชาชนก็นั่งลงกินและดื่ม แล้วลุกขึ้นสนุกสนานกัน
6A vuen ah thoo uh tih hmueihhlutnah a khuen uh. Rhoepnah a tawn phoeiah tah pilnam te ngol tih a caak a ok neh thoo uh tih nuei uh.
7พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ลงไปเถอะ เพราะประชาชนของเจ้า ซึ่งเจ้าพาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ ทำตัวเสื่อมทรามแล้ว
7Te vaengah BOEIPA loh Moses te, “Egypt kho lamkah na khuen na pilnam he a poci coeng dongah cet lamtah suntla laeh.
8พวกเขาหันออกจากทางที่เราสั่งอย่างรวดเร็ว พวกเขาทำรูปลูกวัวหล่อขึ้นมา กราบไหว้มัน ถวายเครื่องบูชาแก่มัน และพูดว่า ‘อิสราเอลเอ๋ย นี่คือเหล่าเทพเจ้าของพวกเจ้าที่พาพวกเจ้าออกมาจากแผ่นดินอียิปต์’”
8Amih ka uen longpuei lamloh vilvak taengphael uh tih amamih ham mueihlawn vaito a saii uh. Te te a bawk uh tih te te a nawn uh. Te phoeiah, “Namah pathen long ni Israel khaw Egypt kho lamloh na khuen,” a ti uh,” a ti nah.
9พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสอีกว่า “เราเห็นประชาชนพวกนี้แล้ว ดูสิ พวกเขาเป็นคนหัวแข็ง
9Te phoeiah BOEIPA loh Moses te, “Pilnam he ka hmuh vaengah pilnam kah a rhawn khaw mangkhak rhoe he.
10ตอนนี้อย่าขวางเราเลย ให้ความโกรธของเราเดือดพล่านต่อพวกเขาและเผาผลาญพวกเขาเสีย แล้วเราจะทำให้เจ้ากลายเป็นชนชาติใหญ่”
10Te dongah kai he n'rhoe laeh. Ka thintoek he amih taengah sai vetih amih ka khap lah ve. Tedae nang te namtom taengah pilnu la kang khueh bitni,” a ti nah.
11แต่โมเสสอ้อนวอนพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขาว่า “พระยาห์เวห์ ทำไมความโกรธของพระองค์จึงเดือดพล่านต่อประชาชนของพระองค์ ซึ่งพระองค์พาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยฤทธิ์อำนาจยิ่งใหญ่และมืออันทรงพลัง?
11Te vaengah Moses tah a Pathen BOEIPA neh a maelhmai te thae coeng. Tedae, “BOEIPA aw balae tih Egypt kho lamloh tanglue thadueng neh, tlungluen kut neh na khuen na pilnam taengah na thintoek khaw a sai eh?
12ทำไมต้องให้ชาวอียิปต์พูดว่า ‘พระองค์พาพวกเขาออกมาเพราะคิดร้าย เพื่อฆ่าพวกเขาบนภูเขาและกำจัดพวกเขาให้หมดไปจากพื้นโลก’? ขอพระองค์คลายความโกรธอันรุนแรง และงดทำสิ่งร้ายต่อประชาชนของพระองค์เถิด
12Balae tih Egypt rhoek loh a thui mai eh? A thae la, “Amih te tlang ah ngawn ham neh amih te diklai hman lamloh khah ham ni amih a khuen,” ti ve. Na thintoek thinsa lamloh mael lamtah na pilnam sokah boethae khaw kohlawt mai.
13โปรดระลึกถึงอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล ผู้รับใช้ของพระองค์ ซึ่งพระองค์สาบานด้วยพระองค์เองและตรัสกับพวกเขาว่า ‘เราจะทำให้ลูกหลาน ของพวกเจ้ามีจำนวนมากเหมือนดาวบนท้องฟ้า และเราจะมอบแผ่นดินทั้งหมดที่เราพูดถึงนี้ให้แก่เชื้อสายของพวกเจ้า พวกเขาจะได้แผ่นดินนั้นเป็นมรดกตลอดไป’”
13Abraham te khaw, Isaak te khaw, na sal Israel te khaw poek mai. Namah loh amih taengah na toemngam tih amih te, 'Na tiingan te vaan aisi bangla, ka ping sak vetih khohmuen pum he na tiingan taengah ka paek vetih kumhal ham a pang uh ni,’ ka ti nah,” na ti,” a ti nah.
14พระยาห์เวห์จึงงดทำสิ่งร้ายที่พระองค์ตรัสว่าจะทำกับประชาชนของพระองค์
14Te vaengah a pilnam soah boethae saii ham a thui tangtae te BOEIPA loh ko a hlawt.
15โมเสสหันกลับลงจากภูเขาโดยถือแผ่นศิลาพันธสัญญา 2 แผ่นไว้ในมือ แผ่นศิลานั้นมีข้อความเขียนอยู่ทั้ง 2 ด้าน ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
15Te daengah Moses te mael tih a kut dongkah olphong cabael panit neh tlang lamloh suntla thuk. Cabael rhoi te a vae rhoi ah a daek pah tih khatben ah khaw khatben ah khaw a daek.
16แผ่นศิลานั้นเป็นผลงานของพระเจ้า และลายอักษรที่สลักอยู่บนแผ่นศิลาก็เป็นลายเขียนของพระเจ้า
16Te rhoi tah Pathen kah kutngo cabael coeng tih, Pathen kah a cadaek a cadaek te amah loh cabael dongah a daek.
17เมื่อโยชูวาได้ยินเสียงประชาชนร้องตะโกน เขาพูดกับโมเสสว่า “มีเสียงสงครามอยู่ในค่าย”
17Pilnam kah a o ol te Joshua loh a yaak van vaengah Moses te, “Rhaehhmuen kah caemtloek ol te,” a ti nah.
18โมเสสตอบว่า “นั่นไม่ใช่เสียงร้องของฝ่ายชนะ และไม่ใช่เสียงร้องของฝ่ายแพ้ แต่เป็นเสียงร้องเพลงที่ผมได้ยิน”
18Tedae, “Thayung thamal aka doo ham ol pawt tih yawknah aka doo kah ol bal moenih. A doo ol ka yaak ngawn dae,” a ti nah.
19พอเข้าใกล้ค่าย โมเสสก็เห็นรูปลูกวัวกับการเต้นรำ ความโกรธของเขาจึงเดือดพล่าน เขาโยนแผ่นศิลาจากมือลงแตกที่เชิงภูเขา
19Rhaehhmuen la a moe vaengah vaitoca neh a lam te a hmuh. Te dongah Moses kah thintoek te sai tih a kut te a voeih. Te dongah a kut lamkah cabael rhoi khaw tlang yung ah bok rhek.
20เขาเอารูปลูกวัวที่พวกเขาทำมาเผาไฟ บดจนเป็นผง โปรยลงในน้ำ แล้วให้ชาวอิสราเอลดื่มน้ำนั้น
20Te phoeiah vaitoca a saii uh te a loh tih hmai neh a hoeh. A tip la a neet phoeiah tui soah a phul tih Israel ca rhoek te a tul.
21โมเสสถามอาโรนว่า “ประชาชนพวกนี้ทำอะไรกับคุณ คุณถึงนำบาปใหญ่หลวงมาสู่พวกเขา?”
21Te phoeiah Moses loh Aaron te, “A taengah tholh len na khuen pah ham he pilnam loh nang taengah balae a saii?” a ti nah.
22อาโรนตอบว่า “นายท่าน อย่าโกรธเลย ท่านก็รู้ว่าประชาชนพวกนี้มุ่งแต่ทำชั่ว
22Te vaengah Aaron loh, “Ka boeipa kah thintoek khaw sai boel mai dae saeh. Pilnam a thae aih khaw namah loh na ming.
23พวกเขาบอกผมว่า ‘ทำเหล่าเทพเจ้าให้พวกเราเพื่อนำทางพวกเราเถอะ เพราะโมเสสคนนี้ คนที่พาพวกเราออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ พวกเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา’
23Kai taengah, “Kaimih ham pathen saii lamtah te te mamih hmai ah cet bitni. Egypt kho lamloh mamih aka mawt hlang, Moses he a taengah metla a om khaw m'ming moenih,” a ti uh.
24ผมจึงบอกพวกเขาว่า ‘ใครมีทองก็ถอดออกมา’ พวกเขาก็เอาทองมาให้ผม ผมโยนมันเข้าไปในไฟ แล้วลูกวัวตัวนี้ก็ออกมา”
24Te dongah amih te, “U khaw sui aka tah dul uh,” ka ti nah. Te vaengah kamah taengla m'paek uh tih hmai dongah ka pup hatah he vaitoca la poeh,” a ti nah.
25เมื่อโมเสสเห็นว่าประชาชนกำลังเตลิด เพราะอาโรนปล่อยปละจนคุมกันไม่อยู่ และทำให้ศัตรูเยาะเย้ยพวกเขา
25Te vaengah pilnam te a hlahpham coeng tila Moses loh a hmuh. Amih aka tlai thil taengah Aaron loh nueih thaboep la a hlahpham dong ni.
26โมเสสจึงยืนอยู่ที่ประตูค่ายและร้องว่า “ใครอยู่ฝ่ายพระยาห์เวห์ ให้มาหาผม!” คนเผ่าเลวีทั้งหมดก็มารวมตัวกันรอบเขา
26Te dongah Moses tah rhaehhmuen vongka ah pai tih, “BOEIPA kah te tah kai taengla,” a ti nah hatah Levi koca boeih te anih taengla tingtun uh.
27โมเสสบอกพวกเขาว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ตรัสดังนี้ว่า ‘ทุกคนจงคาดดาบไว้ที่เอว เดินไปมาจากประตูหนึ่งถึงอีกประตูหนึ่งทั่วค่าย แล้วแต่ละคนจงฆ่าพี่น้อง เพื่อน และคนข้างเคียงของตน’”
27Te phoeiah amih te, “Israel Pathen BOEIPA loh he ni a thui. Hlang loh a cunghang te a phai ah kaelh saeh. Cet saeh lamtah vongka lamloh vongka patoeng hil rhaehhmuen te hil saeh. Te vaengah a manuca hlang te khaw, a hui kah hlang khaw, a hmaiben hlang khaw ngawn saeh,” a ti nah.
28ลูกหลานของเลวีก็ทำตามคำของโมเสส วันนั้นมีประชาชนล้มตายประมาณ 3,000 คน
28Te dongah Moses ol bangla Levi koca rhoek loh a saii uh tih te hnin ah pilnam khuikah hlang thawng thum tluk cungku.
29โมเสสพูดว่า “วันนี้พวกคุณจงถวายตัวแด่พระยาห์เวห์ เพราะแต่ละคนอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับลูกชายและพี่น้องของตน เพื่อวันนี้พระองค์จะประทานพรแก่พวกคุณ”
29Te daengah Moses loh, “Tihnin ah BOEIPA ham na kut han cung sak coeng. Hlang he a ca taengah khaw a manuca taengah khaw, tihnin ah nangmih te yoethennah m'paek pawn ni,” a ti nah.
30วันรุ่งขึ้นโมเสสบอกประชาชนว่า “พวกคุณทำบาปใหญ่หลวง ตอนนี้ผมจะขึ้นไปหาพระยาห์เวห์ บางทีผมอาจทำการชดใช้บาปของพวกคุณได้”
30A vuen ah tah Moses loh pilnam te, “Nangmih he tholh len neh na tholh uh coeng dae BOEIPA taengah ka cet pawn vetih nangmih kah tholhnah ham ka dawth thai khaming,” a ti nah.
31โมเสสกลับไปหาพระยาห์เวห์และพูดว่า “โอ ประชาชนพวกนี้ทำบาปใหญ่หลวง พวกเขาทำเหล่าเทพเจ้าทองคำขึ้นมาเป็นของตน
31Te phoeiah Moses te BOEIPA taengla mael tih, “Pilnam he aw, amamih ham sui pathen a saii uh dongah tholh len neh tholh coeng.
32ตอนนี้ ถ้าพระองค์ยอม โปรดให้อภัยบาปของพวกเขาเถิด แต่ถ้าไม่ โปรดลบชื่อผมออกจากหนังสือที่พระองค์เขียนไว้”
32Tedae amih kah tholhnah phuei mai laeh. Te pawt atah kai he na daek tangtae na cabu lamloh n'khoe mai laeh,” a ti nah.
33พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “คนที่ทำบาปต่อเรา เราจะลบชื่อคนนั้นออกจากหนังสือของเรา
33Tedae BOEIPA loh Moses taengah, “Kai taengah aka tholh te unim? Anih te ka cabu lamloh ka khoe bitni.
34ตอนนี้ไปเถอะ นำประชาชนไปยังสถานที่ที่เราเคยบอกเจ้าไว้ ดูสิ ทูตของเราจะนำหน้าพวกเจ้าไป แต่เมื่อถึงวันที่เราลงโทษ เราจะลงโทษพวกเขาเพราะบาปของพวกเขา”
34Te dongah cet lamtah nang taengah kan thui bangla pilnam te mawt laeh. Ka puencawn loh na hmai ah cet bitni ne. Ka cawh khohnin ah ngawn tah amamih kah tholhnah bangla amamih soah ka cawh van bitni,” a ti nah.
35แล้วพระยาห์เวห์ก็ฟาดประชาชน เพราะสิ่งที่พวกเขาทำกับรูปลูกวัวซึ่งอาโรนสร้างขึ้น
35Aaron kah a saii bangla vaitoca te a saii uh dongah BOEIPA loh pilnam te a vuek.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.