อพยพ 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ไปหาฟาโรห์ เพราะเราได้ทำให้ใจเขาและใจข้ารับใช้ของเขาแข็งกระด้าง เพื่อเราจะได้สำแดงหมายสำคัญเหล่านี้ของเราท่ามกลางพวกเขา
1BOEIPA loh Moses te, “Pharaoh te paan laeh, a khui ah ka miknoek ka khueh ham dongah ni amah lungbuei neh a sal rhoek kah lungbuei khaw ka thangpom sak.
2และเพื่อเจ้าจะได้เล่าให้ลูกกับหลานฟังว่าเราได้ทำอะไรกับอียิปต์ และเล่าถึงหมายสำคัญที่เราทำท่ามกลางพวกเขา เพื่อพวกเจ้าจะได้รู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”
2Te daengah ni na ca rhoek neh na ca kah a ca hna dongah Egypt te ka poelyoe tih amih taengah ka miknoek ka khueh te na tae uh vetih tite kai he Yahweh la nan ming uh eh,” a ti nah.
3โมเสสกับอาโรนจึงเข้าไปหาฟาโรห์และพูดว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าของชาวฮีบรู ตรัสดังนี้ว่า ‘เจ้าจะไม่ยอมถ่อมตัวต่อหน้าเราไปอีกนานเท่าไร? ปล่อยประชาชนของเราไป เพื่อพวกเขาจะรับใช้เรา
3Te dongah Moses neh Aaron te Pharaoh taengah cet tih anih te, “Hebrew kah Pathen BOEIPA loh he ni a thui. Me hil nim ka mikhmuh ah yalh ham na aal ve, ka pilnam te hlah lamtah kai ham thothueng uh saeh.
4ถ้าเจ้ายังไม่ยอมปล่อยประชาชนของเราไป พรุ่งนี้เราจะนำฝูงตั๊กแตนเข้ามาในดินแดนของเจ้า
4Tedae ka pilnam te hlah ham na aal atah na khorhi la thangvuen ah kaisih kang khuen ni ne.
5มันจะปกคลุมพื้นแผ่นดินจนมองไม่เห็นพื้นดิน และจะกินสิ่งที่เหลือรอดจากลูกเห็บ รวมทั้งต้นไม้ทุกต้นที่งอกอยู่ในทุ่งของเจ้า
5Te vaengah diklai hman he a thing vetih lai he tueng thai mahpawh. Rhael lamloh nangmih taengah aka sueng rhalyong hlangrhuel han caak vetih khohmuen ah nangmih ham aka duei thingkung boeih khaw a caak ni.
6บ้านของเจ้า บ้านของข้ารับใช้ทั้งหมดของเจ้า และบ้านของชาวอียิปต์ทุกคนจะเต็มไปด้วยตั๊กแตน อย่างที่บรรพบุรุษของเจ้า ทั้งรุ่นพ่อและรุ่นก่อนหน้านั้น ไม่เคยเห็นมาตั้งแต่พวกเขาอยู่บนแผ่นดินจนถึงวันนี้’” แล้วโมเสสก็หันหลังออกจากฟาโรห์
6Namah im neh na sal boeih kah im ah khaw, Egypt pum kah im ah khaw bae ni. Diklai ah a om uh hnin lamloh tahae khohnin duela na pa rhoek neh na pa kah a napa rhoek loh a hmuh uh noek moenih,” a ti nah rhoi. Te phoeiah mael rhoi tih Pharaoh taeng lamloh nong rhoi.
7ข้ารับใช้ของฟาโรห์พูดกับเขาว่า “ชายคนนี้จะเป็นบ่วงดักพวกเราไปถึงเมื่อไร? ปล่อยพวกผู้ชายไปเถอะ ให้พวกเขารับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ท่านยังไม่รู้หรือว่าอียิปต์พินาศหมดแล้ว?”
7Te vaengah Pharaoh kah sal rhoek loh a taengah, “Me hil nim mamih taengah hlaeh la a om ve he. tongpa rhoek te tueih mai lamtah a Pathen Yaweh taengah thothueng uh saeh, Egypt a rhawp coeng he na ming hlan nim?” a ti uh.
8โมเสสกับอาโรนจึงถูกนำกลับมาหาฟาโรห์อีกครั้ง ฟาโรห์พูดกับพวกเขาว่า “ไปเถอะ ไปรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า แต่ใครบ้างจะไป?”
8Te dongah Moses neh Aaron te Pharaoh taengla a mael puei uh tih amih rhoi te, “Cet uh lamtah na Pathen Yahweh taengah thothueng uh. Tedae ubang ubang lae a caeh eh?” a ti nah.
9โมเสสตอบว่า “เราจะไปทั้งคนหนุ่มคนแก่ ทั้งลูกชายลูกสาว รวมทั้งฝูงแพะแกะและฝูงวัวของเรา เพราะเราต้องฉลองเทศกาลแด่พระยาห์เวห์”
9Te phoeiah Moses loh, “Camoe neh patong khaw ka cet uh vetih, ka capa neh ka canu khaw, ka boiva neh ka saelhung neh ka BOEIPA kah khotue te ka paan uh ni,” a ti nah.
10ฟาโรห์พูดว่า “ขอให้พระยาห์เวห์อยู่กับพวกเจ้าเถอะ—ถ้าเราจะยอมปล่อยพวกเจ้าไปพร้อมกับเด็ก ๆ! ดูสิ ความชั่วร้ายอยู่ตรงหน้าพวกเจ้าอย่างเห็นได้ชัด
10Te phoeiah amih rhoi te, “BOEIPA te nangmih taengah om tangloeng saeh. Nangmih neh na camoe rhoek te kan hlah sitoe cakhaw na maelhmai ah boethae phaeng tueng.
11ไม่ได้! พวกผู้ชายเท่านั้นไปได้ ไปรับใช้พระยาห์เวห์เสีย เพราะนั่นคือสิ่งที่พวกเจ้าต้องการ!” แล้วพวกเขาก็ถูกไล่ออกไปจากฟาโรห์
11Te tlam moenih. Te te na hoe uh dongah tongpa rhoek te cet uh lamtah BOEIPA taengah thothueng uh laeh,” a ti nah tih amih rhoi te Pharaoh mikhmuh lamloh a haek.
12พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “เหยียดมือออกเหนือแผ่นดินอียิปต์เรียกฝูงตั๊กแตน ให้มันขึ้นมาทั่วแผ่นดินอียิปต์และกินพืชทุกชนิดในแผ่นดิน รวมทั้งทุกอย่างที่ลูกเห็บเหลือไว้”
12Te phoeiah BOEIPA loh Moses te, “Kaisih ham te Egypt khohmuen ah na kut thueng laeh. Te vaengah Egypt Khohmuen ah pongpa vetih rhael loh a hlun boeih neh khohmuen baelhing boeih te a caak bitni,” a ti nah.
13โมเสสจึงเหยียดไม้เท้าออกเหนือแผ่นดินอียิปต์ พระยาห์เวห์ให้ลมตะวันออกพัดเหนือแผ่นดินตลอดวันและตลอดคืน พอรุ่งเช้า ลมตะวันออกก็พาฝูงตั๊กแตนมา
13Te dongah Moses loh a conghol te Egypt khohmuen la a thueng. Te vaengah BOEIPA loh khothoeng yilh te khohmuen sola khohnin yung neh khoyin puet ah a thawn pah. Mincang a pha vaengah kanghawn yilh loh kaisih a khuen pah.
14ฝูงตั๊กแตนขึ้นมาปกคลุมทั่วแผ่นดินอียิปต์และเกาะอยู่ทั่วเขตแดนอียิปต์ เป็นฝูงใหญ่รุนแรงอย่างยิ่ง ไม่เคยมีฝูงตั๊กแตนอย่างนี้มาก่อน และจะไม่มีอีกเลย
14Kaisih khaw Egypt khohmuen tom ah van tih Egypt khorhi boeih ah bop. A mikhmuh ah tlung khungdaeng coeng tih te bang kaisih te ana om noek pawt tih te hnukah khaw om bal mahpawh.
15มันปกคลุมผิวพื้นดินจนแผ่นดินมืดไป และกินพืชทุกชนิดกับผลไม้ทุกอย่างที่ลูกเห็บเหลือไว้ ทั่วแผ่นดินอียิปต์ไม่เหลืออะไรเขียวอยู่เลย ไม่ว่าบนต้นไม้หรือในทุ่ง
15Diklai hman te boeih a thing tih diklai khaw hmuep. Diklai baelhing boeih neh rhael loh a hlun thing thaih boeih te a caak. Te dongah thing hing neh lohma baelhing boeih tah Egypt khohmuen tom ah sueng voel pawh.
16ฟาโรห์รีบเรียกโมเสสกับอาโรนมาแล้วพูดว่า “เราทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้าและต่อพวกเจ้าแล้ว
16Te vaengah Pharaoh tah Moses neh Aaron te khue hamla tokthuet tih, “Na Pathen Yahweh teang neh nangmih taengah ka tholh coeng.
17ตอนนี้โปรดยกโทษบาปของเราอีกสักครั้ง และช่วยอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้าให้เอาความตายนี้ไปจากเราด้วย”
17Te dongah ka tholhnah he phuei mai laeh. Na Pathen BOEIPA taengah vai mah thangthui rhoi lamtah dueknah he khaw kai taeng lamloh nong sak saeh,” a ti nah.
18โมเสสออกจากฟาโรห์แล้วอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์
18Te dongah Pharaoh taeng lamloh nong rhoi tih BOEIPA taengah a thangthui pah.
19พระยาห์เวห์ให้ลมตะวันตกที่แรงจัดพัดมา ลมนั้นพัดฝูงตั๊กแตนไปลงในทะเลแดง จนไม่เหลือตั๊กแตนแม้แต่ตัวเดียวในเขตแดนอียิปต์
19Te vaengah BOEIPA loh khotlak yilh te bahoeng a tlungluen la a maelh tih kaisih te a khuen. Carhaek tuipuei la a yawn tih Egypt khorhi tom ah kaisih pakhat khaw hlun pawh.
20แต่พระยาห์เวห์ทำให้ใจฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาจึงไม่ยอมปล่อยชาวอิสราเอลไป
20Tedae BOEIPA loh Pharaoh lungbuei te te a moem pah dongah Israel ca rhoek te hlah pawh.
21พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “เหยียดมือขึ้นไปทางท้องฟ้า ให้ความมืดปกคลุมแผ่นดินอียิปต์ เป็นความมืดทึบจนแทบสัมผัสได้”
21Te vaengah BOEIPA loh Moses te, “Vaan la na kut thueng lamtah a hmuep loh Egypt khohmuen a tlak thil vaengah a hmuep te phatuem saeh,” a ti nah.
22โมเสสเหยียดมือขึ้นไปทางท้องฟ้า ความมืดทึบก็ปกคลุมทั่วแผ่นดินอียิปต์เป็นเวลา 3 วัน
22Te dongah Moses loh a kut te vaan la a thueng tih Egypt khohmuen boeih te khohmuep hmaisuep loh hnin thum a khuk.
23ตลอด 3 วันนั้น ไม่มีใครมองเห็นกัน และไม่มีใครลุกไปไหนจากที่ของตน แต่ชาวอิสราเอลทุกคนมีแสงสว่างในที่อยู่อาศัยของตน
23Hlang loh a manuca khaw hmu pawt tih hlang he amah lamloh hnin thum khuiah thoo uh voel pawh. Tedae Israel ca boeih ham tah a tolrhum ah vangnah om.
24ฟาโรห์เรียกโมเสสมาแล้วพูดว่า “ไปเถอะ ไปรับใช้พระยาห์เวห์ ฝูงแพะแกะกับฝูงวัวของพวกเจ้าเท่านั้นต้องอยู่ที่นี่ แต่พาเด็ก ๆ ไปด้วยได้”
24Te phoeiah Pharaoh loh Moses te a khue tih, “Cet uh lamtah BOEIPA taengah thothueng uh. Tedae na boiva neh na saelhung te khueh lamtah na ca rhoek khaw namamih neh cet uh,” a ti nah.
25โมเสสตอบว่า “ท่านต้องมอบเครื่องบูชาและเครื่องบูชาเผาทั้งตัวให้เราด้วย เพื่อเราจะถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา
25Tedae Moses loh, “Namah long khaw kaimih kut ah hmueih neh hmueihhlutnah te nam paek uh daengah man ka Pathen Yahweh te ka nawn uh thai ve.
26ฝูงสัตว์ของเราก็ต้องไปกับเราด้วย จะไม่เหลือแม้แต่กีบเดียว เพราะเราต้องนำสัตว์บางส่วนไปใช้ในการรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา และจนกว่าจะไปถึงที่นั่น เราก็ยังไม่รู้ว่าจะใช้อะไรรับใช้พระยาห์เวห์”
26Te dongah ka boiva khaw kamamih neh ka puei uh vetih a khomae pataeng hlun mahpawh. Kaimih kah Pathen Yahweh taengah thothueng ham vaengah te khui lamkah ni ka loh uh eh. Tedae te la ka pawk uh hlan atah BOEIPA taengah metla thothueng ham khaw ka ming uh moenih,” a ti.
27แต่พระยาห์เวห์ทำให้ใจฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาจึงไม่ยอมปล่อยพวกเขาไป
27BOEIPA loh Pharaoh lungbuei te a moem pah dongah amih te hlah ham huem pawh.
28ฟาโรห์พูดกับโมเสสว่า “ไปให้พ้นหน้าเรา! ระวังอย่ามาให้เราเห็นหน้าอีก เพราะวันที่เจ้าเห็นหน้าเรา เจ้าจะต้องตาย!”
28Te dongah anih te Pharaoh loh, “Kai taeng lamloh nong laeh, nang te ngaithuen, ka maelhmai hmuh ham koei voel boeh, ka maelhmai na hmuh hnin ah na duek ni,” a ti nah.
29โมเสสตอบว่า “ท่านพูดถูกแล้ว ผมจะไม่มาเห็นหน้าท่านอีก”
29Te dongah Moses loh, “Na thui bangla na maelhmai hmuh ham koep ka khoep mahpawh,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.