อพยพ 13
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
1BOEIPA loh Moses te a voek tih,
2“จงถวายลูกแรกจากครรภ์ทุกคนและทุกตัวในหมู่ชาวอิสราเอลไว้เป็นของเรา ทั้งคนและสัตว์ เพราะทั้งหมดเป็นของเรา”
2Israel ca bung boeih kah cacuek caming boeih tah kamah ham ciim laeh. Hlang dongkah khaw, rhamsa dongkah khaw cacuek he kamah ham ni,” a ti nah.
3โมเสสพูดกับประชาชนว่า “จงระลึกถึงวันนี้ วันที่พวกคุณออกจากอียิปต์ จากที่ที่พวกคุณเป็นทาส เพราะพระยาห์เวห์พาพวกคุณออกจากที่นี่ด้วยมืออันทรงพลัง อย่ากินขนมปังที่มีเชื้อ
3Te phoeiah Moses loh pilnam te, “Egypt lamkah na coe khohnin he poek ham om. Sal imkhui lamkah nangmih te BOEIPA kut thaa neh n'doek coeng dongah tolrhu ca uh boeh.
4วันนี้พวกคุณออกมาในเดือนอาบีบ
4Tihnin Abib hla ah na khoe uh coeng.
5เมื่อพระยาห์เวห์พาพวกคุณเข้าไปในแผ่นดินของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ซึ่งพระองค์สาบานกับบรรพบุรุษของพวกคุณว่าจะยกให้ เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ พวกคุณต้องถือพิธีนี้ในเดือนนี้
5BOEIPA loh nang te Kanaan neh Khitti, Amori neh Khivee neh Jebusi khohmuen la n'thak. Suktui neh khoitui aka long khohmuen he nang taengah paek ham khaw na pa rhoek taengah a toemngam coeng. Te dongah tahae hla dongah he thothuengnah neh thothueng uh.
6พวกคุณต้องกินขนมปังไร้เชื้อ 7 วัน และวันที่ 7 ให้จัดเทศกาลถวายแด่พระยาห์เวห์
6Hnin rhih khuiah vaidamding ca lamtah a hnin rhih dongah tah BOEIPA kah khotue la om saeh.
7ตลอดทั้ง 7 วันให้กินขนมปังไร้เชื้อ ห้ามมีขนมปังที่มีเชื้อให้เห็นอยู่กับพวกคุณ และห้ามมีเชื้อแป้งอยู่ในเขตแดนทั้งหมดของพวกคุณ
7Vaidamding te hnin rhih ca saeh lamtah na khuiah tolrhu hmu boel saeh. Na khui neh na khorhi boeih ah tol hmu boel saeh.
8ในวันนั้นให้บอกลูกของคุณว่า ‘ที่เราทำอย่างนี้ก็เพราะสิ่งที่พระยาห์เวห์ทำเพื่อฉันเมื่อฉันออกจากอียิปต์’
8Te hnin ah tah na ca taengah puen lamtah, “Egypt lamkah ka thoh vaengah BOEIPA loh kai ham he he a saii dongah ni, “ti nah.
9พิธีนี้จะเป็นเครื่องหมายบนมือและเป็นสิ่งเตือนใจระหว่างดวงตาของคุณ เพื่อให้คำสอนของพระยาห์เวห์อยู่ในปากของคุณ เพราะพระยาห์เวห์พาคุณออกจากอียิปต์ด้วยมืออันทรงพลัง
9Nang ham Na kut dongah miknoek la, na mik laklo ah poekkoepnah la om ni. A tlungluen kut neh BOEIPA loh nang Egypt lamloh n'khuen coeng dongah BOEIPA kah olkhueng he na ka dongah om saeh.
10เพราะฉะนั้นพวกคุณต้องรักษาข้อกำหนดนี้ตามเวลาที่กำหนดทุกปี
10A khohnin lamloh a khohnin patoeng duela amah khoning vaengah he khosing he tuem uh.
11เมื่อพระยาห์เวห์พาพวกคุณเข้าไปในแผ่นดินของชาวคานาอันตามที่พระองค์สาบานไว้กับพวกคุณและบรรพบุรุษของพวกคุณ และมอบแผ่นดินนั้นให้พวกคุณแล้ว
11Kanaan khohmuen hil nang aka khuen la BOEIPA ha om bitni. Namah taeng neh na pa rhoek taengah a caeng bangla te te nang taengah m'paek coeng.
12พวกคุณต้องแยกลูกแรกจากครรภ์ทุกคนและทุกตัวไว้ถวายแด่พระยาห์เวห์ รวมทั้งลูกตัวแรกที่เกิดจากสัตว์ของพวกคุณ ตัวผู้ทั้งหมดเป็นของพระยาห์เวห์
12Bung dongkah cacuek boeih te BOEIPA taengla paan puei. Rhamsa saelca cacuek boeih neh na taengkah tongpa rhoek te BOEIPA kah ni.
13ลูกลาตัวแรกทุกตัวให้ไถ่ด้วยลูกแกะหนึ่งตัว ถ้าไม่ไถ่ก็ต้องหักคอมัน ส่วนลูกคนโตของพวกคุณทุกคนต้องไถ่
13Tedae laak cacuek boeih te tu neh koep lat. Na lat pawt atah pahoi at laeh. Na ca rhoek khuiah tongpa caming boeih na lat ni.
14ต่อไปเมื่อลูกของคุณถามว่า ‘นี่คืออะไร?’ ให้ตอบว่า ‘พระยาห์เวห์พาพวกเราออกจากอียิปต์ จากที่ที่พวกเราเป็นทาส ด้วยมืออันทรงพลัง
14Na ca loh nang n'dawt tih, “Balae he?” aka ti khaw om ni. Te vaengah anih te, “BOEIPA loh Egypt sal im lamkah Mamih he a ban thaa neh n'khuen.
15เมื่อฟาโรห์ดื้อดึงไม่ยอมปล่อยพวกเราไป พระยาห์เวห์ประหารลูกคนโตทุกคนในแผ่นดินอียิปต์ ทั้งลูกคนโตของคนและลูกตัวแรกของสัตว์ เพราะฉะนั้นฉันจึงถวายลูกแรกจากครรภ์ที่เป็นตัวผู้ทุกตัวเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ แต่ลูกคนโตทุกคนของฉัน ฉันไถ่ไว้’
15Mamih hlah ham te Pharaoh mangkhak la a om vaengah Egypt khohmuen kah caming boeih tah hlang caming lamloh rhamsa caming hil khaw BOEIPA loh a ngawn. Te dongah ni bung dongkah cacuek a tal boeih tah BOEIPA ham boeih ka nawn tih ka ca caming boeih tah ka lat,’ ti nah.
16เรื่องนี้จะเป็นเครื่องหมายบนมือและเป็นสัญลักษณ์ระหว่างดวงตาของคุณ เพราะพระยาห์เวห์พาพวกเราออกจากอียิปต์ด้วยมืออันทรงพลัง”
16BOEIPA loh mamih he Egypt lamloh a ban thaa neh n'khuen coeng dongah na kut dongah miknoek la, na mik laklo samtoelrhui la om ni.
17เมื่อฟาโรห์ปล่อยประชาชนไป พระเจ้าไม่ได้นำพวกเขาไปตามทางผ่านแผ่นดินของชาวฟีลิสเตีย แม้ทางนั้นจะใกล้กว่า เพราะพระเจ้าตรัสว่า “เกรงว่าเมื่อประชาชนเห็นสงครามแล้วจะเปลี่ยนใจกลับไปอียิปต์”
17Pharaoh loh pilnam te a hlah coeng dae Pathen loh, “Pilnam he caemtloeknah a hmuh vaengah hal vetih Egypt la mael ve,” a ti. Te dongah amih te Pathen loh Philisti kho kah longpuei longah pat mawt pawh.
18พระเจ้าจึงนำประชาชนอ้อมไปตามทางถิ่นทุรกันดารทางทะเลแดง และชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์พร้อมอาวุธ
18Te dongah Pathen loh pilnam te carhaek tuili kah khosoek longpuei a lan puei tih Israel ca rhoek te Egypt kho lamloh caem la khong uh.
19โมเสสนำกระดูกของโยเซฟไปด้วย เพราะโยเซฟเคยให้ชาวอิสราเอลสาบานไว้ว่า “พระเจ้าจะมาดูแลพวกคุณอย่างแน่นอน แล้วพวกคุณต้องนำกระดูกของผมจากที่นี่ขึ้นไปด้วย”
19Te vaengah Israel ca rhoek te a caeng, a caeng tih, “Na Pathen loh a hip khaw n'hip bitni. Te vaengah ka rhuh he, he lamloh namamih neh puei uh ,” a ti nah vanbangla Moses loh Joseph rhuh te amah taengla a loh.
20พวกเขาออกเดินทางจากสุคคท แล้วตั้งค่ายที่เอธาม ริมถิ่นทุรกันดาร
20Sukkoth lamloh cet uh tangloeng tih khosoek hmatoeng kah Etham ah rhaeh uh.
21พระยาห์เวห์นำหน้าพวกเขาในเวลากลางวันด้วยเสาเมฆเพื่อชี้ทาง และในเวลากลางคืนด้วยเสาไฟเพื่อให้แสงสว่าง ทำให้พวกเขาเดินทางได้ทั้งกลางวันและกลางคืน
21BOEIPA te amih hmai ah cet. Khoyin khothaih a caeh ham vaengah tah amih longpuei mawt ham khothaih ah cingmai tung la, khoyin ah amih te tue ham hmai tung la a caeh pah.
22เสาเมฆในเวลากลางวันและเสาไฟในเวลากลางคืนไม่เคยเคลื่อนจากหน้าประชาชน
22Khothaih kah cingmai tung neh khoyin kah hmai tung he pilnam mikhmuh lamloh nong sak pawh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.