อพยพ 13
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
2“จงถวายลูกแรกจากครรภ์ทุกคนและทุกตัวในหมู่ชาวอิสราเอลไว้เป็นของเรา ทั้งคนและสัตว์ เพราะทั้งหมดเป็นของเรา”
2«هر نخست زادهای را که رحم رابگشاید، در میان بنیاسرائیل، خواه از انسان خواه از بهایم، تقدیس نما؛ او از آن من است.»
3โมเสสพูดกับประชาชนว่า “จงระลึกถึงวันนี้ วันที่พวกคุณออกจากอียิปต์ จากที่ที่พวกคุณเป็นทาส เพราะพระยาห์เวห์พาพวกคุณออกจากที่นี่ด้วยมืออันทรงพลัง อย่ากินขนมปังที่มีเชื้อ
3وموسی به قوم گفت: «اینروز را که از مصر از خانه غلامی بیرون آمدید، یاد دارید، زیرا خداوندشما را به قوت دست، از آنجا بیرون آورد، پس نان خمیر، خورده نشود.
4วันนี้พวกคุณออกมาในเดือนอาบีบ
4اینروز، در ماه ابیب بیرون آمدید.
5เมื่อพระยาห์เวห์พาพวกคุณเข้าไปในแผ่นดินของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ซึ่งพระองค์สาบานกับบรรพบุรุษของพวกคุณว่าจะยกให้ เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ พวกคุณต้องถือพิธีนี้ในเดือนนี้
5و هنگامی که خداوند تو را به زمین کنعانیان و حتیان و اموریان و حویان ویبوسیان داخل کند، که با پدران تو قسم خورد که آن را به تو بدهد، زمینی که به شیر و شهد جاری است، آنگاه این عبادت را در این ماه بجا بیاور.
6พวกคุณต้องกินขนมปังไร้เชื้อ 7 วัน และวันที่ 7 ให้จัดเทศกาลถวายแด่พระยาห์เวห์
6هفت روز نان فطیر بخور، و در روز هفتمین عیدخداوند است.
7ตลอดทั้ง 7 วันให้กินขนมปังไร้เชื้อ ห้ามมีขนมปังที่มีเชื้อให้เห็นอยู่กับพวกคุณ และห้ามมีเชื้อแป้งอยู่ในเขตแดนทั้งหมดของพวกคุณ
7هفت روز نان فطیر خورده شود، و هیچچیز خمیر شده نزد تو دیده نشود، و خمیرمایه نزد تو در تمامی حدودت پیدا نشود.
8ในวันนั้นให้บอกลูกของคุณว่า ‘ที่เราทำอย่างนี้ก็เพราะสิ่งที่พระยาห์เวห์ทำเพื่อฉันเมื่อฉันออกจากอียิปต์’
8و در آن روز پسر خود را خبر داده، بگو: این است بهسبب آنچه خداوند به من کرد، وقتی که از مصربیرون آمدم.
9พิธีนี้จะเป็นเครื่องหมายบนมือและเป็นสิ่งเตือนใจระหว่างดวงตาของคุณ เพื่อให้คำสอนของพระยาห์เวห์อยู่ในปากของคุณ เพราะพระยาห์เวห์พาคุณออกจากอียิปต์ด้วยมืออันทรงพลัง
9و این برای تو علامتی بر دستت خواهد بود و تذکرهای در میان دو چشمت، تاشریعت خداوند در دهانت باشد. زیرا خداوند تورا بهدست قوی از مصر بیرون آورد.
10เพราะฉะนั้นพวกคุณต้องรักษาข้อกำหนดนี้ตามเวลาที่กำหนดทุกปี
10و این فریضه را در موسمش سال به سال نگاه دار.
11เมื่อพระยาห์เวห์พาพวกคุณเข้าไปในแผ่นดินของชาวคานาอันตามที่พระองค์สาบานไว้กับพวกคุณและบรรพบุรุษของพวกคุณ และมอบแผ่นดินนั้นให้พวกคุณแล้ว
11«و هنگامی که خداوند تو را به زمین کنعانیان درآورد، چنانکه برای تو و پدرانت قسم خورد، و آن را به تو بخشد.
12พวกคุณต้องแยกลูกแรกจากครรภ์ทุกคนและทุกตัวไว้ถวายแด่พระยาห์เวห์ รวมทั้งลูกตัวแรกที่เกิดจากสัตว์ของพวกคุณ ตัวผู้ทั้งหมดเป็นของพระยาห์เวห์
12آنگاه هرچه رحم را گشاید، آن را برای خدا جدا بساز، و هرنخست زادهای از بچه های بهایم که از آن توست، نرینهها از آن خداوند باشد.
13ลูกลาตัวแรกทุกตัวให้ไถ่ด้วยลูกแกะหนึ่งตัว ถ้าไม่ไถ่ก็ต้องหักคอมัน ส่วนลูกคนโตของพวกคุณทุกคนต้องไถ่
13و هر نخست زاده الاغ را به برهای فدیه بده، و اگر فدیه ندهی گردنش را بشکن، و هر نخست زاده انسان را ازپسرانت فدیه بده.
14ต่อไปเมื่อลูกของคุณถามว่า ‘นี่คืออะไร?’ ให้ตอบว่า ‘พระยาห์เวห์พาพวกเราออกจากอียิปต์ จากที่ที่พวกเราเป็นทาส ด้วยมืออันทรงพลัง
14و در زمان آینده چون پسرت از تو سوال کرده، گوید که این چیست، اورا بگو، یهوه ما را به قوت دست از مصر، از خانه غلامی بیرون آورد.
15เมื่อฟาโรห์ดื้อดึงไม่ยอมปล่อยพวกเราไป พระยาห์เวห์ประหารลูกคนโตทุกคนในแผ่นดินอียิปต์ ทั้งลูกคนโตของคนและลูกตัวแรกของสัตว์ เพราะฉะนั้นฉันจึงถวายลูกแรกจากครรภ์ที่เป็นตัวผู้ทุกตัวเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ แต่ลูกคนโตทุกคนของฉัน ฉันไถ่ไว้’
15و چون فرعون از رها کردن ما دل خود را سخت ساخت، واقع شد که خداوندجمیع نخست زادگان مصر را از نخست زاده انسان تا نخست زاده بهایم کشت. بنابراین من همه نرینهها را که رحم را گشایند، برای خداوند ذبح میکنم، لیکن هر نخست زادهای از پسران خود رافدیه میدهم.
16เรื่องนี้จะเป็นเครื่องหมายบนมือและเป็นสัญลักษณ์ระหว่างดวงตาของคุณ เพราะพระยาห์เวห์พาพวกเราออกจากอียิปต์ด้วยมืออันทรงพลัง”
16و این علامتی بر دستت وعصابهای در میان چشمان تو خواهد بود، زیراخداوند ما را بقوت دست از مصر بیرون آورد.»
17เมื่อฟาโรห์ปล่อยประชาชนไป พระเจ้าไม่ได้นำพวกเขาไปตามทางผ่านแผ่นดินของชาวฟีลิสเตีย แม้ทางนั้นจะใกล้กว่า เพราะพระเจ้าตรัสว่า “เกรงว่าเมื่อประชาชนเห็นสงครามแล้วจะเปลี่ยนใจกลับไปอียิปต์”
17و واقع شد که چون فرعون قوم را رها کرده بود، خدا ایشان را از راه زمین فلسطینیان رهبری نکرد، هرچند آن نزدیکتر بود. زیرا خدا گفت: «مبادا که چون قوم جنگ بینند، پشیمان شوند و به مصر برگردند.»
18พระเจ้าจึงนำประชาชนอ้อมไปตามทางถิ่นทุรกันดารทางทะเลแดง และชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์พร้อมอาวุธ
18اما خدا قوم را از راه صحرای دریای قلزم دور گردانید. پس بنیاسرائیل مسلح شده، از زمین مصر برآمدند.
19โมเสสนำกระดูกของโยเซฟไปด้วย เพราะโยเซฟเคยให้ชาวอิสราเอลสาบานไว้ว่า “พระเจ้าจะมาดูแลพวกคุณอย่างแน่นอน แล้วพวกคุณต้องนำกระดูกของผมจากที่นี่ขึ้นไปด้วย”
19و موسی استخوانهای یوسف را با خود برداشت، زیرا که او بنیاسرائیل را قسم سخت داده، گفته بود: «هرآینه خدا از شما تفقد خواهد نمود واستخوانهای مرا از اینجا با خود خواهید برد.»
20พวกเขาออกเดินทางจากสุคคท แล้วตั้งค่ายที่เอธาม ริมถิ่นทุรกันดาร
20و از سکوت کوچ کرده، در ایتام به کنار صحرااردو زدند.
21พระยาห์เวห์นำหน้าพวกเขาในเวลากลางวันด้วยเสาเมฆเพื่อชี้ทาง และในเวลากลางคืนด้วยเสาไฟเพื่อให้แสงสว่าง ทำให้พวกเขาเดินทางได้ทั้งกลางวันและกลางคืน
21و خداوند در روز، پیش روی قوم در ستون ابر میرفت تا راه را به ایشان دلالت کند، و شبانگاه در ستون آتش، تا ایشان را روشنایی بخشد، و روز و شب راه روند.
22เสาเมฆในเวลากลางวันและเสาไฟในเวลากลางคืนไม่เคยเคลื่อนจากหน้าประชาชน
22و ستون ابر را درروز و ستون آتش را در شب، از پیش روی قوم برنداشت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.