อพยพ 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ไปหาฟาโรห์ เพราะเราได้ทำให้ใจเขาและใจข้ารับใช้ของเขาแข็งกระด้าง เพื่อเราจะได้สำแดงหมายสำคัญเหล่านี้ของเราท่ามกลางพวกเขา
1Et dixit Dominus ad Moysen: Ingredere ad Pharaonem: ego enim induravi cor ejus, et servorum illius, ut faciam signa mea hæc in eo:
2และเพื่อเจ้าจะได้เล่าให้ลูกกับหลานฟังว่าเราได้ทำอะไรกับอียิปต์ และเล่าถึงหมายสำคัญที่เราทำท่ามกลางพวกเขา เพื่อพวกเจ้าจะได้รู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”
2et narres in auribus filii tui, et nepotum tuorum, quoties contriverim Ægyptios, et signa mea fecerim in eis: et sciatis quia ego Dominus.
3โมเสสกับอาโรนจึงเข้าไปหาฟาโรห์และพูดว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าของชาวฮีบรู ตรัสดังนี้ว่า ‘เจ้าจะไม่ยอมถ่อมตัวต่อหน้าเราไปอีกนานเท่าไร? ปล่อยประชาชนของเราไป เพื่อพวกเขาจะรับใช้เรา
3Introierunt ergo Moyses et Aaron ad Pharaonem, et dixerunt ei: Hæc dicit Dominus Deus Hebræorum: Usquequo non vis subjici mihi? dimitte populum meum, ut sacrificet mihi.
4ถ้าเจ้ายังไม่ยอมปล่อยประชาชนของเราไป พรุ่งนี้เราจะนำฝูงตั๊กแตนเข้ามาในดินแดนของเจ้า
4Sin autem resistis, et non vis dimittere eum: ecce ego inducam cras locustam in fines tuos:
5มันจะปกคลุมพื้นแผ่นดินจนมองไม่เห็นพื้นดิน และจะกินสิ่งที่เหลือรอดจากลูกเห็บ รวมทั้งต้นไม้ทุกต้นที่งอกอยู่ในทุ่งของเจ้า
5quæ operiat superficiem terræ, ne quidquam ejus appareat, sed comedatur quod residuum fuerit grandini: corrodet enim omnia ligna quæ germinant in agris.
6บ้านของเจ้า บ้านของข้ารับใช้ทั้งหมดของเจ้า และบ้านของชาวอียิปต์ทุกคนจะเต็มไปด้วยตั๊กแตน อย่างที่บรรพบุรุษของเจ้า ทั้งรุ่นพ่อและรุ่นก่อนหน้านั้น ไม่เคยเห็นมาตั้งแต่พวกเขาอยู่บนแผ่นดินจนถึงวันนี้’” แล้วโมเสสก็หันหลังออกจากฟาโรห์
6Et implebunt domos tuas, et servorum tuorum, et omnium Ægyptiorum, quantam non viderunt patres tui, et avi, ex quo orti sunt super terram, usque in præsentem diem. Avertitque se, et egressus est a Pharaone.
7ข้ารับใช้ของฟาโรห์พูดกับเขาว่า “ชายคนนี้จะเป็นบ่วงดักพวกเราไปถึงเมื่อไร? ปล่อยพวกผู้ชายไปเถอะ ให้พวกเขารับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ท่านยังไม่รู้หรือว่าอียิปต์พินาศหมดแล้ว?”
7Dixerunt autem servi Pharaonis ad eum: Usquequo patiemur hoc scandalum? dimitte homines, ut sacrificent Domino Deo suo; nonne vides quod perierit Ægyptus?
8โมเสสกับอาโรนจึงถูกนำกลับมาหาฟาโรห์อีกครั้ง ฟาโรห์พูดกับพวกเขาว่า “ไปเถอะ ไปรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า แต่ใครบ้างจะไป?”
8Revocaveruntque Moysen et Aaron ad Pharaonem: qui dixit eis: Ite, sacrificate Domino Deo vestro: quinam sunt qui ituri sunt?
9โมเสสตอบว่า “เราจะไปทั้งคนหนุ่มคนแก่ ทั้งลูกชายลูกสาว รวมทั้งฝูงแพะแกะและฝูงวัวของเรา เพราะเราต้องฉลองเทศกาลแด่พระยาห์เวห์”
9Ait Moyses: Cum parvulis nostris, et senioribus pergemus, cum filiis et filiabus, cum ovibus et armentis: est enim solemnitas Domini Dei nostri.
10ฟาโรห์พูดว่า “ขอให้พระยาห์เวห์อยู่กับพวกเจ้าเถอะ—ถ้าเราจะยอมปล่อยพวกเจ้าไปพร้อมกับเด็ก ๆ! ดูสิ ความชั่วร้ายอยู่ตรงหน้าพวกเจ้าอย่างเห็นได้ชัด
10Et respondit Pharao: Sic Dominus sit vobiscum, quomodo ego dimittam vos, et parvulos vestros, cui dubium est quod pessime cogitetis?
11ไม่ได้! พวกผู้ชายเท่านั้นไปได้ ไปรับใช้พระยาห์เวห์เสีย เพราะนั่นคือสิ่งที่พวกเจ้าต้องการ!” แล้วพวกเขาก็ถูกไล่ออกไปจากฟาโรห์
11non fiet ita, sed ite tantum viri, et sacrificate Domino: hoc enim et ipsi petistis. Statimque ejecti sunt de conspectu Pharaonis.
12พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “เหยียดมือออกเหนือแผ่นดินอียิปต์เรียกฝูงตั๊กแตน ให้มันขึ้นมาทั่วแผ่นดินอียิปต์และกินพืชทุกชนิดในแผ่นดิน รวมทั้งทุกอย่างที่ลูกเห็บเหลือไว้”
12Dixit autem Dominus ad Moysen: Extende manum tuam super terram Ægypti ad locustam, ut ascendat super eam, et devoret omnem herbam quæ residua fuerit grandini.
13โมเสสจึงเหยียดไม้เท้าออกเหนือแผ่นดินอียิปต์ พระยาห์เวห์ให้ลมตะวันออกพัดเหนือแผ่นดินตลอดวันและตลอดคืน พอรุ่งเช้า ลมตะวันออกก็พาฝูงตั๊กแตนมา
13Et extendit Moyses virgam super terram Ægypti: et Dominus induxit ventum urentem tota die illa et nocte: et mane facto, ventus urens levavit locustas.
14ฝูงตั๊กแตนขึ้นมาปกคลุมทั่วแผ่นดินอียิปต์และเกาะอยู่ทั่วเขตแดนอียิปต์ เป็นฝูงใหญ่รุนแรงอย่างยิ่ง ไม่เคยมีฝูงตั๊กแตนอย่างนี้มาก่อน และจะไม่มีอีกเลย
14Quæ ascenderunt super universam terram Ægypti: et sederunt in cunctis finibus Ægyptiorum innumerabiles, quales ante illud tempus non fuerant, nec postea futuræ sunt.
15มันปกคลุมผิวพื้นดินจนแผ่นดินมืดไป และกินพืชทุกชนิดกับผลไม้ทุกอย่างที่ลูกเห็บเหลือไว้ ทั่วแผ่นดินอียิปต์ไม่เหลืออะไรเขียวอยู่เลย ไม่ว่าบนต้นไม้หรือในทุ่ง
15Operueruntque universam superficiem terræ, vastantes omnia. Devorata est igitur herba terræ, et quidquid pomorum in arboribus fuit, quæ grando dimiserat: nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terræ, in cuncta Ægypto.
16ฟาโรห์รีบเรียกโมเสสกับอาโรนมาแล้วพูดว่า “เราทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้าและต่อพวกเจ้าแล้ว
16Quam ob rem festinus Pharao vocavit Moysen et Aaron, et dixit eis: Peccavi in Dominum Deum vestrum, et in vos.
17ตอนนี้โปรดยกโทษบาปของเราอีกสักครั้ง และช่วยอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้าให้เอาความตายนี้ไปจากเราด้วย”
17Sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice, et rogate Dominum Deum vestrum, ut auferat a me mortem istam.
18โมเสสออกจากฟาโรห์แล้วอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์
18Egressusque Moyses de conspectu Pharaonis, oravit Dominum.
19พระยาห์เวห์ให้ลมตะวันตกที่แรงจัดพัดมา ลมนั้นพัดฝูงตั๊กแตนไปลงในทะเลแดง จนไม่เหลือตั๊กแตนแม้แต่ตัวเดียวในเขตแดนอียิปต์
19Qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum, et arreptam locustam projecit in mare Rubrum: non remansit ne una quidem in cunctis finibus Ægypti.
20แต่พระยาห์เวห์ทำให้ใจฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาจึงไม่ยอมปล่อยชาวอิสราเอลไป
20Et induravit Dominus cor Pharaonis, nec dimisit filios Israël.
21พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “เหยียดมือขึ้นไปทางท้องฟ้า ให้ความมืดปกคลุมแผ่นดินอียิปต์ เป็นความมืดทึบจนแทบสัมผัสได้”
21Dixit autem Dominus ad Moysen: Extende manum tuam in cælum: et sint tenebræ super terram Ægypti tam densæ, ut palpari queant.
22โมเสสเหยียดมือขึ้นไปทางท้องฟ้า ความมืดทึบก็ปกคลุมทั่วแผ่นดินอียิปต์เป็นเวลา 3 วัน
22Extenditque Moyses manum in cælum: et factæ sunt tenebræ horribiles in universa terra Ægypti tribus diebus.
23ตลอด 3 วันนั้น ไม่มีใครมองเห็นกัน และไม่มีใครลุกไปไหนจากที่ของตน แต่ชาวอิสราเอลทุกคนมีแสงสว่างในที่อยู่อาศัยของตน
23Nemo vidit fratrem suum, nec movit se de loco in quo erat: ubicumque autem habitabant filii Israël, lux erat.
24ฟาโรห์เรียกโมเสสมาแล้วพูดว่า “ไปเถอะ ไปรับใช้พระยาห์เวห์ ฝูงแพะแกะกับฝูงวัวของพวกเจ้าเท่านั้นต้องอยู่ที่นี่ แต่พาเด็ก ๆ ไปด้วยได้”
24Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis: Ite, sacrificate Domino: oves tantum vestræ et armenta remaneant, parvuli vestri eant vobiscum.
25โมเสสตอบว่า “ท่านต้องมอบเครื่องบูชาและเครื่องบูชาเผาทั้งตัวให้เราด้วย เพื่อเราจะถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา
25Ait Moyses: Hostias quoque et holocausta dabis nobis, quæ offeramus Domino Deo nostro.
26ฝูงสัตว์ของเราก็ต้องไปกับเราด้วย จะไม่เหลือแม้แต่กีบเดียว เพราะเราต้องนำสัตว์บางส่วนไปใช้ในการรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา และจนกว่าจะไปถึงที่นั่น เราก็ยังไม่รู้ว่าจะใช้อะไรรับใช้พระยาห์เวห์”
26Cuncti greges pergent nobiscum; non remanebit ex eis ungula: quæ necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri: præsertim cum ignoremus quid debeat immolari, donec ad ipsum locum perveniamus.
27แต่พระยาห์เวห์ทำให้ใจฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาจึงไม่ยอมปล่อยพวกเขาไป
27Induravit autem Dominus cor Pharaonis, et noluit dimittere eos.
28ฟาโรห์พูดกับโมเสสว่า “ไปให้พ้นหน้าเรา! ระวังอย่ามาให้เราเห็นหน้าอีก เพราะวันที่เจ้าเห็นหน้าเรา เจ้าจะต้องตาย!”
28Dixitque Pharao ad Moysen: Recede a me, et cave ne ultra videas faciem meam: quocumque die apparueris mihi, morieris.
29โมเสสตอบว่า “ท่านพูดถูกแล้ว ผมจะไม่มาเห็นหน้าท่านอีก”
29Respondit Moyses: Ita fiet ut locutus es: non videbo ultra faciem tuam.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.