อพยพ
Chapter 9
Freedom Bible (Thai)
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อพยพ 9

Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ไป​หา​ฟาโรห์​แล้ว​บอก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู ตรัส​ดังนี้​ว่า “ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รับใช้​เรา
1Dixit autem Dominus ad Moysen: Ingredere ad Pharaonem, et loquere ad eum: Hæc dicit Dominus Deus Hebræorum: Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.
2ถ้า​เจ้า​ยัง​ปฏิเสธ ไม่​ยอม​ปล่อย​พวก​เขา​ไป และ​ยัง​กัก​พวก​เขา​ไว้
2Quod si adhuc renuis, et retines eos,
3ดู​สิ มือ​ของ​พระยาห์เวห์​จะ​นำ​โรค​ระบาด​ร้ายแรง​มา​สู่​ฝูง​สัตว์​ของ​เจ้าที่​อยู่​ใน​ทุ่ง ทั้ง​ม้า ลา อูฐ ฝูง​วัว และ​ฝูง​แพะ​แกะ
3ecce manus mea erit super agros tuos, et super equos, et asinos, et camelos, et boves, et oves, pestis valde gravis.
4แต่​พระยาห์เวห์​จะ​แยก​ฝูง​สัตว์​ของ​อิสราเอล​ออก​จาก​ฝูง​สัตว์​ของ​อียิปต์ และ​สัตว์​ของ​ชาว​อิสราเอล​จะ​ไม่​ตาย​แม้​แต่​ตัว​เดียว”’”
4Et faciet Dominus mirabile inter possessiones Israël et possessiones Ægyptiorum, ut nihil omnino pereat ex eis quæ pertinent ad filios Israël.
5พระยาห์เวห์​กำหนด​เวลา​ไว้​แล้ว​ตรัส​ว่า “พรุ่งนี้​พระยาห์เวห์​จะ​ทำ​สิ่ง​นี้​ใน​แผ่นดิน”
5Constituitque Dominus tempus, dicens: Cras faciet Dominus verbum istud in terra.
6วัน​รุ่งขึ้น​พระยาห์เวห์​ก็​ทำ​ตาม​นั้น สัตว์​เลี้ยง​ของ​ชาว​อียิปต์​ตาย​หมด แต่​สัตว์​เลี้ยง​ของ​ชาว​อิสราเอล​ไม่​ตาย​แม้​แต่​ตัว​เดียว
6Fecit ergo Dominus verbum hoc altera die: mortuaque sunt omnia animantia Ægyptiorum; de animalibus vero filiorum Israël, nihil omnino periit.
7ฟาโรห์​ส่ง​คน​ไป​ตรวจ​ดู ก็​พบ​ว่า​สัตว์​เลี้ยง​ของ​ชาว​อิสราเอล​ไม่​ตาย​เลย​แม้​แต่​ตัว​เดียว ถึง​อย่าง​นั้น ใจ​ฟาโรห์​ก็​ยัง​ดื้อดึง และ​เขา​ไม่​ยอม​ปล่อย​ประชาชน​ไป
7Et misit Pharao ad videndum: nec erat quidquam mortuum de his quæ possidebat Israël. Ingravatumque est cor Pharaonis, et non dimisit populum.
8พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า “ตัก​ขี้เถ้า​จาก​เตา​เผา​มา​คน​ละ​กำมือ แล้ว​ให้​โมเสส​โปรย​ขึ้น​ไป​บน​ท้อง​ฟ้า​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์
8Et dixit Dominus ad Moysen et Aaron: Tollite plenas manus cineris de camino, et spargat illum Moyses in cælum coram Pharaone.
9ขี้เถ้า​จะ​กลาย​เป็น​ฝุ่น​ละเอียด​กระจาย​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ ทำให้​เกิด​ฝี​และ​ตุ่ม​พุพอง​ทั้ง​บน​คน​และ​สัตว์​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์”
9Sitque pulvis super omnem terram Ægypti: erunt enim in hominibus et jumentis ulcera, et vesicæ turgentes in universa terra Ægypti.
10ทั้ง​สอง​จึง​เอา​ขี้เถ้า​จาก​เตา​เผา​ไป​ยืน​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์ โมเสส​โปรย​ขี้เถ้า​ขึ้น​สู่​ท้อง​ฟ้า แล้ว​ก็​เกิด​ฝี​และ​ตุ่ม​พุพอง​ทั้ง​บน​คน​และ​สัตว์
10Tuleruntque cinerem de camino, et steterunt coram Pharaone, et sparsit illum Moyses in cælum: factaque sunt ulcera vesicarum turgentium in hominibus et jumentis:
11พวก​นัก​เวทมนตร์​ไม่​อาจ​ยืน​ต่อ​หน้า​โมเสส​ได้​เพราะ​ทั้ง​พวก​เขา​และ​ชาว​อียิปต์​ทุก​คน​ต่าง​เป็น​ฝี
11nec poterant malefici stare coram Moyse propter ulcera quæ in illis erant, et in omni terra Ægypti.
12แต่​พระยาห์เวห์​ทำให้​ใจ​ฟาโรห์​แข็ง​กระด้าง เขา​จึง​ไม่​ยอม​ฟัง​โมเสส​กับ​อาโรน ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ตรัส​กับ​โมเสส​ไว้
12Induravitque Dominus cor Pharaonis, et non audivit eos, sicut locutus est Dominus ad Moysen.
13พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “พรุ่งนี้​เช้า​ให้​ลุก​แต่​เช้า​ไป​ยืน​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์ แล้ว​บอก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู ตรัส​ดังนี้​ว่า “ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รับใช้​เรา
13Dixitque Dominus ad Moysen: Mane consurge, et sta coram Pharaone, et dices ad eum: Hæc dicit Dominus Deus Hebræorum: Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.
14เพราะ​ครั้ง​นี้​เรา​จะ​ส่ง​ภัยพิบัติ​ทั้งหมด​ของ​เรา​มา​ลง​ที่​ใจ​เจ้า ลง​ที่​เหล่า​ขุนนาง และ​ลง​ที่​ประชาชน​ของ​เจ้า เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า​ไม่​มี​ใคร​เหมือน​เรา​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน
14Quia in hac vice mittam omnes plagas meas super cor tuum, et super servos tuos, et super populum tuum: ut scias quod non sit similis mei in omni terra.
15ที่​จริง​เรา​สามารถ​เหยียด​มือ​ออก​โจมตี​เจ้า​และ​ประชาชน​ของ​เจ้า​ด้วย​โรค​ระบาด จน​พวก​เจ้า​พินาศ​สิ้น​ไป​จาก​แผ่นดิน​ได้​แล้ว
15Nunc enim extendens manum percutiam te, et populum tuum peste, peribisque de terra.
16แต่​ที่​เรา​ยัง​ให้​เจ้า​ดำรง​อยู่​มา​จน​ถึง​ตอน​นี้ ก็​เพื่อ​แสดง​ฤทธิ์​อำนาจ​ของ​เรา​ให้​เจ้า​เห็น และ​เพื่อ​ชื่อ​ของ​เรา​จะ​ประกาศ​ไป​ทั่ว​โลก
16Idcirco autem posui te, ut ostendam in te fortitudinem meam, et narretur nomen meum in omni terra.
17แต่​เจ้า​ยัง​ยก​ตัว​ขึ้น​ต่อต้าน​ประชาชน​ของ​เรา ไม่​ยอม​ปล่อย​พวก​เขา​ไป
17Adhuc retines populum meum, et non vis dimittere eum?
18ดู​สิ พรุ่งนี้​เวลา​ประมาณ​นี้ เรา​จะ​ให้​ลูกเห็บ​รุนแรง​มาก​ตกลง​มา อย่าง​ที่​ไม่​เคย​เกิด​ขึ้น​ใน​อียิปต์​ตั้งแต่​มี​แผ่นดิน​อียิปต์​มา​จน​ถึง​วัน​นี้
18En pluam cras hac ipsa hora grandinem multam nimis, qualis non fuit in Ægypto a die qua fundata est, usque in præsens tempus.
19เพราะ​ฉะนั้น ตอน​นี้​จง​สั่ง​ให้​นำ​ฝูง​สัตว์​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​ทุ่ง​ของ​เจ้า​เข้า​ไป​อยู่​ใน​ที่​กำบัง ลูกเห็บ​จะ​ตกลง​มา​ใส่​คน​และ​สัตว์​ทุก​ตัว​ที่​ยัง​อยู่​กลาง​ทุ่ง​และ​ไม่​ได้​ถูก​นำ​เข้า​บ้าน พวก​เขา​จะ​ตาย”’”
19Mitte ergo jam nunc, et congrega jumenta tua, et omnia quæ habes in agro: homines enim, et jumenta, et universa quæ inventa fuerint foris, nec congregata de agris, cecideritque super ea grando, morientur.
20ข้า​รับใช้​ของ​ฟาโรห์​คน​ใด​เกรงกลัว​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์ ก็​รีบ​ให้​คน​รับใช้​กับ​ฝูง​สัตว์​ของ​ตน​หนี​เข้า​ไป​อยู่​ใน​บ้าน
20Qui timuit verbum Domini de servis Pharaonis, facit confugere servos suos et jumenta in domos:
21แต่​คน​ที่​ไม่​ใส่ใจ​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​ก็​ปล่อย​คน​รับใช้​และ​ฝูง​สัตว์​ไว้​กลาง​ทุ่ง
21qui autem neglexit sermonem Domini, dimisit servos suos et jumenta in agris.
22พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เหยียด​มือ​ขึ้น​ไป​ทาง​ท้อง​ฟ้า ให้​ลูกเห็บ​ตก​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ ลง​บน​คน สัตว์ และ​พืช​ทุก​ชนิด​ใน​ทุ่ง​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์”
22Et dixit Dominus ad Moysen: Extende manum tuam in cælum, ut fiat grando in universa terra Ægypti super homines, et super jumenta, et super omnem herbam agri in terra Ægypti.
23โมเสส​จึง​เหยียด​ไม้เท้า​ขึ้น​ไป​ทาง​ท้อง​ฟ้า พระยาห์เวห์​ส่งเสียง​ฟ้า​ร้อง​และ​ลูกเห็บ​ลง​มา มี​สายฟ้า​ฟาด​ลง​สู่​พื้น​ดิน และ​พระยาห์เวห์​ให้​ลูกเห็บ​ตก​เหนือ​แผ่นดิน​อียิปต์
23Extenditque Moyses virgam in cælum, et Dominus dedit tonitrua, et grandinem, ac discurrentia fulgura super terram: pluitque Dominus grandinem super terram Ægypti.
24ลูกเห็บ​ตก​หนัก​มาก มี​สายฟ้า​แลบ​ปะปน​อยู่​กับ​ลูกเห็บ รุนแรง​อย่าง​ที่​ไม่​เคย​มี​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​ตั้งแต่​มี​อียิปต์​มา
24Et grando et ignis mista pariter ferebantur: tantæque fuit magnitudinis, quanta ante numquam apparuit in universa terra Ægypti ex quo gens illa condita est.
25ลูกเห็บ​ทำลาย​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​กลาง​ทุ่ง​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ ทั้งคน​และ​สัตว์ ทำลาย​พืช​ทุก​ชนิด​ใน​ทุ่ง และ​หัก​ต้นไม้​ทุก​ต้น
25Et percussit grando in omni terra Ægypti cuncta quæ fuerunt in agris, ab homine usque ad jumentum: cunctamque herbam agri percussit grando, et omne lignum regionis confregit.
26มี​เพียง​แผ่นดิน​โกเชน​ซึ่ง​ชาว​อิสราเอล​อาศัย​อยู่​เท่านั้น​ที่​ไม่​มี​ลูกเห็บ
26Tantum in terra Gessen, ubi erant filii Israël, grando non cecidit.
27ฟาโรห์​ส่ง​คน​ไป​เรียก​โมเสส​กับ​อาโรน​มา แล้ว​พูด​ว่า “คราว​นี้​เรา​ทำบาป​แล้ว พระยาห์เวห์​เป็น​ฝ่าย​ชอบธรรม ส่วน​เรา​กับ​ประชาชน​ของ​เรา​ต่าง​ทำ​ชั่ว
27Misitque Pharao, et vocavit Moysen et Aaron, dicens ad eos: Peccavi etiam nunc: Dominus justus; ego et populus meus, impii.
28อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​เถอะ เสียง​ฟ้า​ร้อง​กึกก้อง​กับ​ลูกเห็บ​นี้​มาก​พอ​แล้ว เรา​จะ​ปล่อย​พวก​เจ้า​ไป และ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​อยู่​ที่​นี่​ต่อ​ไป”
28Orate Dominum ut desinant tonitrua Dei, et grando: ut dimittam vos, et nequaquam hic ultra maneatis.
29โมเสส​ตอบ​ว่า “ทันที​ที่​ผม​ออก​จาก​เมือง ผม​จะ​กาง​มือ​ทั้ง​สอง​ออก​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ เสียง​ฟ้า​ร้อง​จะ​หยุด และ​จะ​ไม่​มี​ลูกเห็บ​อีก เพื่อ​ท่าน​จะ​ได้​รู้​ว่า​แผ่นดิน​โลก​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์
29Ait Moyses: Cum egressus fuero de urbe, extendam palmas meas ad Dominum, et cessabunt tonitrua, et grando non erit, ut scias quia Domini est terra:
30แต่​ผม​รู้​ว่า​ท่าน​กับ​ข้า​รับใช้​ของ​ท่าน​ยัง​ไม่​เกรงกลัว​พระยาห์เวห์​พระเจ้า”
30novi autem quod et tu et servi tui necdum timeatis Dominum Deum.
31ต้น​ลินิน​และ​ข้าว​บาร์เลย์​ถูก​ทำลาย เพราะ​ข้าว​บาร์เลย์​ออก​รวง​แล้ว และ​ต้น​ลินิน​กำลัง​ออก​ดอก
31Linum ergo et hordeum læsum est, eo quod hordeum esset virens, et linum jam folliculos germinaret:
32แต่​ข้าว​สาลี​และ​ข้าว​สเปลต์​ไม่​ถูก​ทำลาย เพราะ​ยัง​ไม่​โต​เต็ม​ที่
32triticum autem et far non sunt læsa, quia serotina erant.
33โมเสส​ออก​จาก​ฟาโรห์​ไป​นอก​เมือง​แล้ว​กาง​มือ​ออก​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ เสียง​ฟ้า​ร้อง​กับ​ลูกเห็บ​ก็​หยุด และ​ฝน​ไม่​ตกลง​บน​แผ่นดิน​อีก
33Egressusque Moyses a Pharaone ex urbe, tetendit manus ad Dominum: et cessaverunt tonitrua et grando, nec ultra stillavit pluvia super terram.
34เมื่อ​ฟาโรห์​เห็น​ว่า​ฝน ลูกเห็บ และ​เสียง​ฟ้า​ร้อง​หยุด​แล้ว เขา​ก็​ยิ่ง​ทำบาป​หนัก​ขึ้น ทั้ง​เขา​และ​ข้า​รับใช้​ของ​เขา​ต่าง​ทำให้​ใจ​ของตน​แข็ง​กระด้าง
34Videns autem Pharao quod cessasset pluvia, et grando, et tonitrua, auxit peccatum:
35ใจ​ของ​ฟาโรห์​แข็ง​กระด้าง เขา​ไม่​ยอม​ปล่อย​ชาว​อิสราเอล​ไป ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ตรัส​ผ่าน​โมเสส​ไว้
35et ingravatum est cor ejus, et servorum illius, et induratum nimis: nec dimisit filios Israël, sicut præceperat Dominus per manum Moysi.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.