อพยพ 8
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ไปหาฟาโรห์แล้วบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “ปล่อยประชาชนของเราไป เพื่อพวกเขาจะรับใช้เรา
1Dixit quoque Dominus ad Moysen: Ingredere ad Pharaonem, et dices ad eum: Hæc dicit Dominus: Dimitte populum meum, ut sacrificet mihi:
2ถ้าเจ้าไม่ยอมปล่อยพวกเขาไป เราจะให้กบระบาดทั่วดินแดนของเจ้า
2sin autem nolueris dimittere, ecce ego percutiam omnes terminos tuos ranis,
3แม่น้ำจะเต็มไปด้วยกบ กบจะขึ้นมาเข้าบ้าน ห้องนอน และขึ้นไปบนเตียงของเจ้า เข้าไปในบ้านของข้ารับใช้และประชาชนของเจ้า เข้าไปในเตาอบและอ่างนวดแป้ง
3et ebulliet fluvius ranas: quæ ascendent, et ingredientur domum tuam, et cubiculum lectuli tui, et super stratum tuum, et in domos servorum tuorum, et in populum tuum, et in furnos tuos, et in reliquias ciborum tuorum:
4กบจะขึ้นมาเกาะทั้งตัวเจ้า ประชาชนของเจ้า และข้ารับใช้ทั้งหมดของเจ้า”’”
4et ad te, et ad populum tuum, et ad omnes servos tuos intrabunt ranæ.
5พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “บอกอาโรนว่า ‘ถือไม้เท้าแล้วเหยียดมือออกเหนือแม่น้ำ ลำธาร และบึงทั้งหลาย ให้กบขึ้นมาปกคลุมแผ่นดินอียิปต์’”
5Dixitque Dominus ad Moysen: Dic ad Aaron: Extende manum tuam super fluvios ac super rivos et paludes, et educ ranas super terram Ægypti.
6อาโรนเหยียดมือออกเหนือแหล่งน้ำของอียิปต์ กบก็ขึ้นมาปกคลุมแผ่นดินอียิปต์
6Et extendit Aaron manum super aquas Ægypti, et ascenderunt ranæ, operueruntque terram Ægypti.
7พวกนักเวทมนตร์ก็ใช้วิชาอาคมทำอย่างเดียวกัน ทำให้กบขึ้นมาบนแผ่นดินอียิปต์
7Fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter, eduxeruntque ranas super terram Ægypti.
8ฟาโรห์จึงเรียกโมเสสกับอาโรนมา แล้วพูดว่า “ขอร้องพระยาห์เวห์ให้เอากบไปจากเราและประชาชนของเรา แล้วเราจะปล่อยประชาชนไปถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์”
8Vocavit autem Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis: Orate Dominum ut auferat ranas a me et a populo meo, et dimittam populum ut sacrificet Domino.
9โมเสสตอบฟาโรห์ว่า “ผมให้ท่านเป็นผู้กำหนดเวลาเองว่าต้องการให้ผมอธิษฐานเผื่อท่าน ข้ารับใช้ และประชาชนของท่านเมื่อไร เพื่อให้กบหมดไปจากท่านและบ้านเรือนของท่าน เหลืออยู่แต่ในแม่น้ำเท่านั้น”
9Dixitque Moyses ad Pharaonem: Constitue mihi quando deprecer pro te, et pro servis tuis, et pro populo tuo, ut abigantur ranæ a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo: et tantum in flumine remaneant.
10ฟาโรห์ตอบว่า “พรุ่งนี้” โมเสสจึงพูดว่า “จะเป็นไปตามที่ท่านขอ เพื่อท่านจะได้รู้ว่าไม่มีใครเหมือนพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา
10Qui respondit: Cras. At ille: Juxta, inquit, verbum tuum faciam: ut scias quoniam non est sicut Dominus Deus noster.
11กบจะไปจากท่าน บ้านเรือน ข้ารับใช้ และประชาชนของท่าน เหลืออยู่แต่ในแม่น้ำเท่านั้น”
11Et recedent ranæ a te, et a domo tua, et a servis tuis, et a populo tuo: et tantum in flumine remanebunt.
12โมเสสกับอาโรนออกจากฟาโรห์ แล้วโมเสสร้องทูลพระยาห์เวห์เรื่องกบที่พระองค์ส่งมาทำให้ฟาโรห์เดือดร้อน
12Egressique sunt Moyses et Aaron a Pharaone: et clamavit Moyses ad Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni.
13พระยาห์เวห์ก็ทำตามคำขอของโมเสส กบตายหมดจากบ้าน ลานบ้าน และทุ่งนา
13Fecitque Dominus juxta verbum Moysi: et mortuæ sunt ranæ de domibus, et de villis, et de agris.
14ผู้คนกวาดกบมากองรวมกันเป็นกอง ๆ จนแผ่นดินส่งกลิ่นเหม็น
14Congregaveruntque eas in immensos aggeres, et computruit terra.
15แต่เมื่อฟาโรห์เห็นว่ามีช่วงให้หายใจได้ เขาก็ทำให้ใจของตนแข็งกระด้างและไม่ยอมฟังโมเสสกับอาโรน ตามที่พระยาห์เวห์ได้ตรัสไว้
15Videns autem Pharao quod data esset requies, ingravavit cor suum, et non audivit eos, sicut præceperat Dominus.
16พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “บอกอาโรนว่า ‘เหยียดไม้เท้าออกแล้วตีฝุ่นบนพื้นดิน ให้ฝุ่นกลายเป็นเหาทั่วแผ่นดินอียิปต์’”
16Dixitque Dominus ad Moysen: Loquere ad Aaron: Extende virgam tuam, et percute pulverem terræ: et sint sciniphes in universa terra Ægypti.
17พวกเขาก็ทำตามนั้น อาโรนถือไม้เท้าเหยียดมือออกตีฝุ่นบนพื้นดิน เหาก็ขึ้นทั้งบนคนและสัตว์ ฝุ่นทั่วแผ่นดินอียิปต์กลายเป็นเหา
17Feceruntque ita. Et extendit Aaron manum, virgam tenens: percussitque pulverem terræ, et facti sunt sciniphes in hominibus, et in jumentis: omnis pulvis terræ versus est in sciniphes per totam terram Ægypti.
18พวกนักเวทมนตร์พยายามใช้วิชาอาคมทำให้เกิดเหา แต่ทำไม่ได้ เหายังคงอยู่ทั้งบนคนและสัตว์
18Feceruntque similiter malefici incantationibus suis, ut educerent sciniphes, et non potuerunt: erantque sciniphes tam in hominibus quam in jumentis.
19พวกนักเวทมนตร์จึงพูดกับฟาโรห์ว่า “นี่คือนิ้วมือของพระเจ้า” แต่ใจของฟาโรห์ยังแข็งกระด้าง เขาไม่ยอมฟังโมเสสกับอาโรน ตามที่พระยาห์เวห์ได้ตรัสไว้
19Et dixerunt malefici ad Pharaonem: Digitus Dei est hic; induratumque est cor Pharaonis, et non audivit eos sicut præceperat Dominus.
20พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงลุกแต่เช้าไปยืนต่อหน้าฟาโรห์ ตอนที่เขาออกมาที่แม่น้ำ แล้วบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “ปล่อยประชาชนของเราไป เพื่อพวกเขาจะรับใช้เรา
20Dixit quoque Dominus ad Moysen: Consurge diluculo, et sta coram Pharaone: egredietur enim ad aquas: et dices ad eum: Hæc dicit Dominus: Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.
21ถ้าเจ้าไม่ปล่อยประชาชนของเราไป เราจะส่งฝูงแมลงวันมารุมเจ้า ข้ารับใช้ ประชาชน และบ้านเรือนของเจ้า บ้านของชาวอียิปต์จะเต็มไปด้วยฝูงแมลงวัน แม้แต่พื้นดินที่พวกเขาอาศัยอยู่ก็เช่นกัน
21Quod si non dimiseris eum, ecce ego immittam in te, et in servos tuos, et in populum tuum, et in domos tuas, omne genus muscarum: et implebuntur domus Ægyptiorum muscis diversi generis, et universa terra in qua fuerint.
22แต่ในวันนั้นเราจะแยกแผ่นดินโกเชนที่ประชาชนของเราอาศัยอยู่ออกต่างหาก จะไม่มีฝูงแมลงวันอยู่ที่นั่น เพื่อเจ้าจะได้รู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ทั่วทั้งแผ่นดินโลก
22Faciamque mirabilem in die illa terram Gessen, in qua populus meus est, ut non sint ibi muscæ: et scias quoniam ego Dominus in medio terræ.
23เราจะแยกประชาชนของเราออกจากประชาชนของเจ้า หมายสำคัญนี้จะเกิดขึ้นพรุ่งนี้”’”
23Ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum: cras erit signum istud.
24พระยาห์เวห์ก็ทำตามนั้น ฝูงแมลงวันจำนวนมหาศาลเข้ามาในวังของฟาโรห์และบ้านของข้ารับใช้ของเขา แผ่นดินอียิปต์เสียหายยับเยินเพราะฝูงแมลงวัน
24Fecitque Dominus ita. Et venit musca gravissima in domos Pharaonis et servorum ejus, et in omnem terram Ægypti: corruptaque est terra ab hujuscemodi muscis.
25ฟาโรห์เรียกโมเสสกับอาโรนมาแล้วพูดว่า “ไปถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าของพวกเจ้าในแผ่นดินนี้เถอะ!”
25Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et ait eis: Ite et sacrificate Deo vestro in terra hac.
26โมเสสตอบว่า “ทำอย่างนั้นไม่ได้ เพราะสิ่งที่เราจะถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราเป็นสิ่งที่ชาวอียิปต์รังเกียจ ถ้าเราถวายสิ่งที่พวกเขารังเกียจต่อหน้าต่อตา พวกเขาจะไม่เอาหินขว้างเราหรือ?
26Et ait Moyses: Non potest ita fieri: abominationes enim Ægyptiorum immolabimus Domino Deo nostro: quod si mactaverimus ea quæ colunt Ægyptii coram eis, lapidibus nos obruent.
27เราจะเดินทางเข้าไปในถิ่นทุรกันดารเป็นระยะทาง 3 วัน แล้วถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ตามที่พระองค์จะสั่งเรา”
27Viam trium dierum pergemus in solitudinem: et sacrificabimus Domino Deo nostro, sicut præcepit nobis.
28ฟาโรห์ตอบว่า “เราจะปล่อยพวกเจ้าไปถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้าในถิ่นทุรกันดาร แต่อย่าไปไกลนัก ช่วยอธิษฐานเผื่อเราด้วย”
28Dixitque Pharao: Ego dimittam vos ut sacrificetis Domino Deo vestro in deserto: verumtamen longius ne abeatis, rogate pro me.
29โมเสสตอบว่า “เมื่อผมออกไปจากท่านแล้ว ผมจะอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พรุ่งนี้ฝูงแมลงวันจะไปจากฟาโรห์ ข้ารับใช้ และประชาชนของท่าน แต่ขอฟาโรห์อย่าหลอกลวงอีกด้วยการไม่ยอมปล่อยประชาชนไปถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์”
29At ait Moyses: Egressus a te, orabo Dominum: et recedet musca a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus cras: verumtamen noli ultra fallere, ut non dimittas populum sacrificare Domino.
30โมเสสออกจากฟาโรห์แล้วอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์
30Egressusque Moyses a Pharaone, oravit Dominum.
31พระยาห์เวห์ก็ทำตามคำขอของโมเสส พระองค์เอาฝูงแมลงวันไปจากฟาโรห์ ข้ารับใช้ และประชาชนของเขาจนไม่เหลือแม้แต่ตัวเดียว
31Qui fecit juxta verbum illius, et abstulit muscas a Pharaone, et a servis suis, et a populo ejus: non superfuit ne una quidem.
32แต่ครั้งนี้ฟาโรห์ก็ทำให้ใจของตนแข็งกระด้างอีก และไม่ยอมปล่อยประชาชนไป
32Et ingravatum est cor Pharaonis, ita ut nec hac quidem vice dimitteret populum.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.