อพยพ 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1ชายคนหนึ่งจากตระกูลเลวีไปแต่งงานกับหญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นลูกหลานของเลวี
1Egressus est post hæc vir de domo Levi: et accepit uxorem stirpis suæ.
2หญิงนั้นตั้งครรภ์และคลอดลูกชาย เมื่อเห็นว่าเด็กงดงามดี เธอก็ซ่อนเขาไว้ 3 เดือน
2Quæ concepit, et peperit filium: et videns eum elegantem, abscondit tribus mensibus.
3เมื่อซ่อนต่อไปไม่ไหว เธอเอาตะกร้าที่สานจากต้นกกมาทาด้วยยางมะตอยและชัน แล้ววางเด็กลงในตะกร้าและนำไปวางไว้ในกออ้อริมแม่น้ำ
3Cumque jam celare non posset, sumpsit fiscellam scirpeam, et linivit eam bitumine ac pice: posuitque intus infantulum, et exposuit eum in carecto ripæ fluminis,
4พี่สาวของเด็กยืนอยู่ห่าง ๆ เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา
4stante procul sorore ejus, et considerante eventum rei.
5ลูกสาวของฟาโรห์ลงมาอาบน้ำที่แม่น้ำ ขณะที่หญิงรับใช้ของเธอเดินอยู่ริมแม่น้ำ ลูกสาวฟาโรห์เห็นตะกร้าอยู่ในกออ้อ จึงส่งสาวใช้ไปเอามา
5Ecce autem descendebat filia Pharaonis ut lavaretur in flumine: et puellæ ejus gradiebantur per crepidinem alvei. Quæ cum vidisset fiscellam in papyrione, misit unam e famulabus suis: et allatam
6เมื่อเปิดตะกร้า เธอก็เห็นเด็ก และตอนนั้นเองเด็กทารกกำลังร้องไห้ เธอสงสารเขาและพูดว่า “นี่เป็นลูกของชาวฮีบรูคนหนึ่ง”
6aperiens, cernensque in ea parvulum vagientem, miserta ejus, ait: De infantibus Hebræorum est hic.
7พี่สาวของเด็กจึงถามลูกสาวฟาโรห์ว่า “จะให้ไปตามแม่นมชาวฮีบรูมาเลี้ยงเด็กคนนี้ให้ไหม?”
7Cui soror pueri: Vis, inquit, ut vadam, et vocem tibi mulierem hebræam, quæ nutrire possit infantulum?
8ลูกสาวฟาโรห์ตอบว่า “ไปสิ” หญิงสาวคนนั้นจึงไปเรียกแม่ของเด็กมา
8Respondit: Vade. Perrexit puella et vocavit matrem suam.
9ลูกสาวฟาโรห์บอกเธอว่า “เอาเด็กคนนี้ไปเลี้ยงให้ฉัน และให้นมเขาด้วย แล้วฉันจะจ่ายค่าจ้างให้” หญิงคนนั้นจึงรับเด็กไปเลี้ยง หญิงนั้นจึงรับเด็กไปเลี้ยงและให้นม
9Ad quam locuta filia Pharaonis: Accipe, ait, puerum istum, et nutri mihi: ego dabo tibi mercedem tuam. Suscepit mulier, et nutrivit puerum: adultumque tradidit filiæ Pharaonis.
10เมื่อเด็กโตขึ้น แม่ของเด็กก็พาเขามาหาลูกสาวฟาโรห์ และเขาก็ได้เป็นลูกของเธอ ลูกสาวฟาโรห์ตั้งชื่อเขาว่าโมเสส เพราะเธอบอกว่า “ฉันดึงเขาขึ้นมาจากน้ำ”
10Quem illa adoptavit in locum filii, vocavitque nomen ejus Moyses, dicens: Quia de aqua tuli eum.
11หลายปีต่อมา เมื่อโมเสสโตเป็นผู้ใหญ่ เขาออกไปหาพี่น้องร่วมชาติและเห็นภาระงานหนักของพวกเขา เขาเห็นชาวอียิปต์คนหนึ่งกำลังตีชาวฮีบรู ซึ่งเป็นคนร่วมชาติของเขา
11In diebus illis postquam creverat Moyses, egressus est ad fratres suos: viditque afflictionem eorum, et virum ægyptium percutientem quemdam de Hebræis fratribus suis.
12โมเสสมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เขาก็ฆ่าชาวอียิปต์คนนั้นแล้วฝังไว้ในทราย
12Cumque circumspexisset huc atque illuc, et nullum adesse vidisset, percussum Ægyptium abscondit sabulo.
13วันรุ่งขึ้นเขาออกไปอีก และเห็นชายฮีบรูสองคนกำลังต่อสู้กัน เขาจึงถามคนที่เป็นฝ่ายผิดว่า “ทำไมถึงตีคนร่วมชาติของตัวเอง?”
13Et egressus die altero conspexit duos Hebræos rixantes: dixitque ei qui faciebat injuriam: Quare percutis proximum tuum?
14ชายคนนั้นตอบว่า “ใครตั้งนายให้เป็นผู้ปกครองและผู้ตัดสินพวกเรา? คิดจะฆ่าฉันเหมือนที่ฆ่าชาวอียิปต์คนนั้นหรือ?” โมเสสก็กลัวและคิดว่า “เรื่องนี้คงรู้กันแล้วแน่ ๆ” โมเสสจึงกลัวและคิดว่า “เรื่องนี้รู้กันแล้วแน่ ๆ”
14Qui respondit: Quis te constituit principem et judicem super nos? num occidere me tu vis, sicut heri occidisti Ægyptium? Timuit Moyses, et ait: Quomodo palam factum est verbum istud?
15เมื่อฟาโรห์ได้ยินเรื่องนี้ก็พยายามจะฆ่าโมเสส แต่โมเสสหนีจากฟาโรห์ไปอยู่ในแผ่นดินมีเดียน แล้วเขาก็นั่งลงข้างบ่อน้ำแห่งหนึ่ง
15Audivitque Pharao sermonem hunc, et quærebat occidere Moysen: qui fugiens de conspectu ejus, moratus est in terra Madian, et sedit juxta puteum.
16นักบวชแห่งมีเดียนมีลูกสาว 7 คน พวกเธอมาตักน้ำใส่รางจนเต็มเพื่อให้ฝูงสัตว์ของพ่อกินน้ำ
16Erant autem sacerdoti Madian septem filiæ, quæ venerunt ad hauriendam aquam: et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui.
17แต่พวกคนเลี้ยงแกะเข้ามาไล่พวกเธอ โมเสสจึงลุกขึ้นช่วยและตักน้ำให้ฝูงสัตว์ที่พวกเธอดูแล
17Supervenere pastores, et ejecerunt eas: surrexitque Moyses, et defensis puellis, adaquavit oves earum.
18เมื่อกลับไปหาเรอูเอลผู้เป็นพ่อ เขาถามว่า “ทำไมวันนี้กลับมาเร็วนัก?”
18Quæ cum revertissent ad Raguel patrem suum, dixit ad eas: Cur velocius venistis solito?
19พวกเธอตอบว่า “ชายอียิปต์คนหนึ่งช่วยเราให้พ้นจากพวกคนเลี้ยงแกะ ทั้งยังตักน้ำให้เราและให้ฝูงสัตว์กินน้ำด้วย”
19Responderunt: Vir ægyptius liberavit nos de manu pastorum: insuper et hausit aquam nobiscum, potumque dedit ovibus.
20เขาจึงถามลูกสาวว่า “แล้วเขาอยู่ไหน? ทำไมถึงทิ้งชายคนนั้นไว้? ไปเรียกเขามากินอาหารสิ”
20At ille: Ubi est? inquit: quare dimisistis hominem? vocate eum ut comedat panem.
21โมเสสตกลงที่จะอยู่กับชายคนนั้น และเรอูเอลก็ยกซิปโปราห์ลูกสาวให้โมเสส
21Juravit ergo Moyses quod habitaret cum eo. Accepitque Sephoram filiam ejus uxorem:
22เธอคลอดลูกชาย โมเสสตั้งชื่อเขาว่าเกอร์โชม เพราะเขาพูดว่า “ผมมาอยู่เป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินต่างแดน”
22quæ peperit ei filium, quem vocavit Gersam, dicens: Advena fui in terra aliena. Alterum vero peperit, quem vocavit Eliezer, dicens: Deus enim patris mei adjutor meus eripuit me de manu Pharaonis.
23หลายปีผ่านไป กษัตริย์อียิปต์ก็ตาย ชาวอิสราเอลถอนใจเพราะการเป็นทาสและร้องขอความช่วยเหลือ เสียงร้องของพวกเขาเพราะการเป็นทาสขึ้นไปถึงพระเจ้า
23Post multum vero tempore mortuus est rex Ægypti: et ingemiscentes filii Israël, propter opera vociferati sunt: ascenditque clamor eorum ad Deum ab operibus.
24พระเจ้าได้ยินเสียงคร่ำครวญของพวกเขา และพระองค์ระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ
24Et audivit gemitum eorum, ac recordatus est fœderis quod pepigit cum Abraham, Isaac et Jacob.
25พระเจ้ามองเห็นชาวอิสราเอล และพระองค์ก็รับรู้
25Et respexit Dominus filios Israël et cognovit eos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.