Êxodo 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Moisés respondeu: “Mas, eis que eles não crerão em mim, nem ouvirão a minha voz; pois dirão: ‘O SENHOR não apareceu a você’.”
1Tedae Moses loh a doo tih, “Kai he n'tangnah uh pawt koinih kai ol he hnatun pawt vetih, 'Nang taengah BOEIPA a phoe moenih,’ a ti uh ni,” a ti nah.
2O SENHOR lhe disse: “O que é isso na sua mão?” Ele disse: “Uma vara.”
2Te dongah amah te BOEIPA loh, “Na kut dongkah te balae?” a ti nah hatah, “Conghol,” a ti nah.
3Ele disse: “Jogue-a no chão.” Ele a jogou no chão, e ela se tornou uma serpente; e Moisés fugiu dela.
3Te phoeiah, “Te te diklai la voei lah,” a ti nah tih diklai la a voeih. Te vaengah rhul la a poeh pah dongah Moses khaw a taeng lamloh rhaelrham.
4O SENHOR disse a Moisés: “Estenda a mão e pegue-a pela cauda.” Ele estendeu a mão e a segurou, e ela se tornou uma vara em sua mão.
4Tedae BOEIPA loh Moses te, “Na kut yueng lamtah a mai ah tu,” a ti nah. A kut a yueng tangloeng tih a tuuk vaengah tah a kut dongah conghol la poeh.
5“Isso é para que eles creiam que o SENHOR, o Deus de seus pais, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó, apareceu a você.”
5Te dongah a napa rhoek kah Pathen BOEIPA, Abraham Pathen, Isaak Pathen, Jakob Pathen tah nang taengah phoe tila a tangnah uh bitni.
6O SENHOR lhe disse mais: “Agora coloque a mão dentro do seu manto.” Ele colocou a mão dentro do manto e, quando a tirou, eis que a sua mão estava leprosa, branca como a neve.
6Te phoeiah BOEIPA loh anih te, “Na kut te na rhang ah puei bal dae,” a ti nah. A kut te a rhang ah a puei tangloeng tih a yueh vaengah tah a kut te vuelsong bangla a pahuk pah.
7Ele disse: “Coloque a mão dentro do manto novamente.” Ele colocou a mão dentro do manto novamente e, quando a tirou do manto, eis que havia se tornado novamente como o restante de sua carne.
7Te phoeiah, “Na kut te na rhang ah koep puei lah,” a ti nah. A kut te a rhang ah a puei tangloeng tih a rhang lamloh a yueh vaengah tah a saa thim la tarha a om pah.
8“Acontecerá que, se eles não crerem em você nem ouvirem a voz do primeiro sinal, eles crerão na voz do segundo sinal.
8Nang te n'tangnah uh pawt akhaw ana om ngawn saeh. Lamhma kah miknoek ol te a yaak pawt atah a pabae kah miknoek ol te tangnah uh saeh.
9Acontecerá que, se eles não crerem mesmo nestes dois sinais nem ouvirem a sua voz, você pegará da água do rio e a derramará sobre a terra seca. A água que você tirar do rio se tornará sangue sobre a terra seca.”
9Tedae miknoek rhoi dongkah he khaw tangnah uh pawt tih na ol te a yaak uh pawt akhaw ana om saeh. Sokko lamkah tui te lo lamtah laiphuei te bueih pah. Sokko lamkah na loh tui te poehlip vetih laikoeng dongah thii la poeh ni,” a ti nah.
10Moisés disse ao SENHOR: “Ah, Senhor, eu não sou eloquente, nem no passado, nem desde que você falou ao seu servo; pois sou lento de fala e lento de língua.”
10Te vaengah Moses loh BOEIPA te, “Aw ka Boeipa, hlaem ah khaw, hlaemvai ah khaw na sal taengah na thui vaeng lamlong mah kai he olka dongah ka hlang voel moenih. Te dongah ka ka tonga tih ka ol khol,” a ti nah.
11O SENHOR lhe disse: “Quem fez a boca do homem? Ou quem faz o mudo, ou o surdo, ou o que vê, ou o cego? Não sou eu, o SENHOR?
11Tedae BOEIPA loh amah te, “Hlang ham ka aka khueh pah te unim? Olmueh neh hnapang, miktueng neh mikdael aka khueh te unim? BOEIPA kamah moenih a?
12Agora, pois, vá, e eu estarei com a sua boca, e lhe ensinarei o que você deverá falar.”
12Te dongah cet laeh lamtah nang kah hmuilai dongah kamah ka om vetih na thui ham te kan thuinuet bitni,” a ti nah.
13Moisés disse: “Ah, Senhor, por favor, envie outra pessoa.”
13Tedae, “Aw ka Boeipa, na tueih akhaw kuttoem mah tueih laeh,” a ti nah.
14A ira do SENHOR se acendeu contra Moisés, e ele disse: “E quanto a Arão, seu irmão, o levita? Eu sei que ele fala bem. Além disso, eis que ele está vindo ao seu encontro. Quando ele o vir, se alegrará em seu coração.
14Te vaengah BOEIPA kah thintoek te Moses taengah sai tih, “Na manuca Aron te Levi moenih a? Ka ming ta, thui ham koi te anih loh a thui ta. Te dongah anih khaw nang doe ham ha lo coeng. Te vaengah nang m'hmuh vetih a lungbuei ah a kohoe bitni.
15Você falará com ele e colocará as palavras em sua boca. Eu estarei com a sua boca e com a boca dele, e ensinarei a vocês o que deverão fazer.
15Anih te voek tangloeng lamtah olka he a hmuilai ah khueh pah. Kai he nang kah hmuilai dongah khaw anih kah hmuilai dongah khaw ka om vetih na saii ham te nang kan thuinuet bitni.
16Ele será o seu porta-voz diante do povo. Acontecerá que ele será uma boca para você, e você será como Deus para ele.
16Te phoeiah anih te pilnam taengah nang yueng la cal saeh lamtah nang kah hmuilai la om rhoe om saeh. Nang ngawn tah anih taengah Pathen bangla na om ni.
17Você levará esta vara em sua mão, com a qual fará os sinais.”
17Tedae he conghol he na kut dongah pom lamtah te nen te miknoek saii,” a ti nah.
18Moisés foi e voltou para Jetro, seu sogro, e lhe disse: “Por favor, deixe-me ir e voltar para os meus irmãos que estão no Egito, e ver se eles ainda estão vivos.” Jetro disse a Moisés: “Vá em paz.”
18Te daengah Moses te cet tih a masae Jether taengla mael. Te phoeiah a masae taengah, “Ka cet pawn saeh lamtah Egypt kah ka manuca rhoek taengah ka mael mai eh. Amih kah hingnah khaw ka hmuh pueng khaming,” a ti nah. Te vaengah Jethro loh Moses te, “Sading la cet ne,” a ti nah.
19O SENHOR disse a Moisés em Midiã: “Vá, volte para o Egito; pois todos os homens que procuravam tirar a sua vida estão mortos.”
19Te vaengah BOEIPA loh Midian kah Moses te, “Cet lamtah Egypt la mael laeh, nang kah hinglu aka mae hlang khaw boeih duek uh coeng,” a ti nah.
20Moisés pegou sua esposa e seus filhos, colocou-os sobre um jumento e voltou para a terra do Egito. Moisés levou a vara de Deus em sua mão.
20Te dongah Moses loh a yuu neh a ca rhoek te a loh tih laak dongah a ngol sak. Tedae Egypt kho la a mael vaengah Moses loh Pathen kah conghol ni a kut dongah a pom.
21O SENHOR disse a Moisés: “Quando você voltar ao Egito, certifique-se de fazer diante do Faraó todas as maravilhas que coloquei em sua mão, mas eu endurecerei o seu coração e ele não deixará o povo ir.
21Te vaengah BOEIPA loh Moses te, “Na caeh vaengah Egypt la mael. Na kut dongah kopoekrhai cungkuem kam paek te tueng. Te te Pharaoh mikhmuh ah saii pah. Tedae kai loh a lungbuei ka moem vetih pilnam te hlah mahpawh.
22Você dirá ao Faraó: ‘Assim diz o SENHOR: Israel é meu filho, meu primogênito,
22Tedae Pharaoh te thui pah. BOEIPA loh he ni a thui. Israel tah ka capa neh ka caming ni.
23e eu disse a você: “Deixe meu filho ir, para que me sirva”; e você se recusou a deixá-lo ir. Eis que eu matarei o seu filho primogênito’.”
23Te dongah namah taengah khaw ka thui coeng. Ka ca te tueih lamtah kai ham thothueng saeh. Tedae anih hlah ham na aal atah kai loh na capa khuikah na caming te ka ngawn ne,” a ti.
24No caminho, em um lugar de pouso, o SENHOR encontrou Moisés e quis matá-lo.
24Longpuei kah rhaehim ah a om vaengah anih te BOEIPA neh hum uh tih ngawn la cai.
25Então Zípora pegou uma pedra de sílex, cortou o prepúcio de seu filho e o lançou aos pés dele; e ela disse: “Com certeza você é um esposo de sangue para mim.”
25Te vaengah Zipporah loh hmailung a loh tih a capa kah hmuicue te a hlueng pah. Te phoeiah a kho ah a net tih, “Nang tah kai ham thii dongkah yulokung ni,” a ti nah.
26Assim, ele o deixou em paz. Então ela disse: “Você é um esposo de sangue”, por causa da circuncisão.
26Te daengah BOEIPA te Moses taeng lamloh nong. Te vaengah hmuicuerhetnah te ni thii dongkah yulokung la a thui.
27O SENHOR disse a Arão: “Vá ao deserto encontrar Moisés.” Ele foi, encontrou-o no monte de Deus e o beijou.
27Te phoeiah BOEIPA loh Aron taengah, “Khosoek la cet lamtah Moses te doe laeh,” a ti nah. A caeh tangloeng vaengah tah amah neh Pathen kah tlang ah hum uh tih a mok.
28Moisés contou a Arão todas as palavras do SENHOR com as quais ele o havia enviado, e todos os sinais que lhe havia ordenado.
28Te phoeiah Moses loh amah tueih tih miknoek cungkuem neh amah a uen bangla BOEIPA ol boeih boeih te Aaron hma te a thui pah.
29Moisés e Arão foram e reuniram todos os anciãos dos filhos de Israel.
29Moses neh Aaron te cet tih Israel ca a ham boeih te a coi rhoi.
30Arão falou todas as palavras que o SENHOR havia dito a Moisés, e fez os sinais à vista do povo.
30Te phoeiah BOEIPA loh Moses taengkah a thui ol boeih te Aaron loh a thui pah tih pilnam mikhmuh ah miknoek khaw a tueng sak.
31O povo creu, e quando ouviram que o SENHOR havia visitado os filhos de Israel, e que ele havia visto a sua aflição, então eles inclinaram suas cabeças e adoraram.
31Pilnam loh a tangnah vaengah tah BOEIPA loh Israel ca a hip tih, amih kah phacipphabaem a hmuh pah te khaw a yaak uh dongah buluk uh tih a bawk uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.