เฉลยธรรมบัญญัติ 33
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1นี่คือคำอวยพรที่โมเสส คนของพระเจ้า กล่าวแก่ลูกหลานอิสราเอลก่อนตาย
1וְזֹ֣את הַבְּרָכָ֗ה אֲשֶׁ֨ר בֵּרַ֥ךְ מֹשֶׁ֛ה אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לִפְנֵ֖י מֹותֹֽו׃
2เขากล่าวว่า “พระยาห์เวห์ทรงมาจากซีนาย ทรงปรากฏขึ้นจากเสอีร์แก่พวกเขา ทรงฉายแสงจากภูเขาปาราน ทรงมาจากท่ามกลางผู้บริสุทธิ์นับหมื่น ที่มือขวาของพระองค์มีธรรมบัญญัติอันเป็นไฟสำหรับพวกเขา
2וַיֹּאמַ֗ר יְהוָ֞ה מִסִּינַ֥י בָּא֙ וְזָרַ֤ח מִשֵּׂעִיר֙ לָ֔מֹו הֹופִ֙יעַ֙ מֵהַ֣ר פָּארָ֔ן וְאָתָ֖ה מֵרִבְבֹ֣ת קֹ֑דֶשׁ מִֽימִינֹ֕ו *אֵשְׁדָּת (אֵ֥שׁ דָּ֖ת) לָֽמֹו׃
3ใช่แล้ว พระองค์ทรงรักประชาชน ผู้บริสุทธิ์ทั้งปวงของพระองค์อยู่ในมือของพระองค์ พวกเขานั่งอยู่แทบเท้าพระองค์ แต่ละคนรับถ้อยคำของพระองค์
3אַ֚ף חֹבֵ֣ב עַמִּ֔ים כָּל־קְדֹשָׁ֖יו בְּיָדֶ֑ךָ וְהֵם֙ תֻּכּ֣וּ לְרַגְלֶ֔ךָ יִשָּׂ֖א מִדַּבְּרֹתֶֽיךָ׃
4โมเสสสั่งธรรมบัญญัติแก่เรา เป็นมรดกแก่ชุมนุมของยาโคบ
4תֹּורָ֥ה צִוָּה־לָ֖נוּ מֹשֶׁ֑ה מֹורָשָׁ֖ה קְהִלַּ֥ת יַעֲקֹֽב׃
5พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ในเยชูรุน เมื่อบรรดาผู้นำประชาชนมาชุมนุมกัน และทุกเผ่าของอิสราเอลรวมเป็นหนึ่ง
5וַיְהִ֥י בִישֻׁר֖וּן מֶ֑לֶךְ בְּהִתְאַסֵּף֙ רָ֣אשֵׁי עָ֔ם יַ֖חַד שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
6“ขอให้รูเบนมีชีวิตอยู่ ไม่ตาย และอย่าให้คนของเขาเหลือน้อย”
6יְחִ֥י רְאוּבֵ֖ן וְאַל־יָמֹ֑ת וִיהִ֥י מְתָ֖יו מִסְפָּֽר׃ ס
7ส่วนยูดาห์ โมเสสกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ โปรดฟังเสียงของยูดาห์ โปรดนำเขากลับมาสู่ประชาชนของเขา ด้วยมือของเขา เขาต่อสู้เพื่อตนเอง ขอพระองค์ทรงช่วยเขาต่อสู้ศัตรู”
7וְזֹ֣את לִֽיהוּדָה֮ וַיֹּאמַר֒ שְׁמַ֤ע יְהוָה֙ קֹ֣ול יְהוּדָ֔ה וְאֶל־עַמֹּ֖ו תְּבִיאֶ֑נּוּ יָדָיו֙ רָ֣ב לֹ֔ו וְעֵ֥זֶר מִצָּרָ֖יו תִּהְיֶֽה׃ ס
8ส่วนเลวี เขากล่าวว่า “ทูมมิมและอูริมของพระองค์อยู่กับผู้ภักดีของพระองค์ ผู้ที่พระองค์ทรงทดสอบที่มัสสาห์ ผู้ที่พระองค์ทรงโต้แย้งด้วยที่น้ำเมรีบาห์
8וּלְלֵוִ֣י אָמַ֔ר תֻּמֶּ֥יךָ וְאוּרֶ֖יךָ לְאִ֣ישׁ חֲסִידֶ֑ךָ אֲשֶׁ֤ר נִסִּיתֹו֙ בְּמַסָּ֔ה תְּרִיבֵ֖הוּ עַל־מֵ֥י מְרִיבָֽה׃
9เขากล่าวถึงพ่อแม่ว่า ‘ข้าพเจ้าไม่เห็นแก่ท่าน’ ไม่ยอมรับพี่น้องของตน และไม่รู้จักลูกของตน เพราะพวกเขารักษาถ้อยคำของพระองค์ และยึดถือพันธสัญญาของพระองค์
9הָאֹמֵ֞ר לְאָבִ֤יו וּלְאִמֹּו֙ לֹ֣א רְאִיתִ֔יו וְאֶת־אֶחָיו֙ לֹ֣א הִכִּ֔יר וְאֶת־*בָּנֹו (בָּנָ֖יו) לֹ֣א יָדָ֑ע כִּ֤י שָֽׁמְרוּ֙ אִמְרָתֶ֔ךָ וּבְרִֽיתְךָ֖ יִנְצֹֽרוּ׃
10พวกเขาจะสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์แก่ยาโคบ และธรรมบัญญัติของพระองค์แก่อิสราเอล จะถวายเครื่องหอมต่อหน้าพระองค์ และถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวบนแท่นของพระองค์
10יֹור֤וּ מִשְׁפָּטֶ֙יךָ֙ לְיַעֲקֹ֔ב וְתֹורָתְךָ֖ לְיִשְׂרָאֵ֑ל יָשִׂ֤ימוּ קְטֹורָה֙ בְּאַפֶּ֔ךָ וְכָלִ֖יל עַֽל־מִזְבְּחֶֽךָ׃
11พระยาห์เวห์ โปรดอวยพรความสามารถของเขา โปรดทรงรับผลงานจากมือของเขา โปรดตีสะโพกของผู้ที่ลุกขึ้นสู้เขาให้แตก และตีผู้ที่เกลียดเขา จนลุกขึ้นอีกไม่ได้”
11בָּרֵ֤ךְ יְהוָה֙ חֵילֹ֔ו וּפֹ֥עַל יָדָ֖יו תִּרְצֶ֑ה מְחַ֨ץ מָתְנַ֧יִם קָמָ֛יו וּמְשַׂנְאָ֖יו מִן־יְקוּמֽוּן׃ ס
12ส่วนเบนยามิน เขากล่าวว่า “ผู้เป็นที่รักของพระยาห์เวห์จะอาศัยอย่างปลอดภัยข้างพระองค์ พระองค์ทรงปกคลุมเขาตลอดวัน และทรงประทับอยู่ระหว่างบ่าของเขา”
12לְבִנְיָמִ֣ן אָמַ֔ר יְדִ֣יד יְהֹוָ֔ה יִשְׁכֹּ֥ן לָבֶ֖טַח עָלָ֑יו חֹפֵ֤ף עָלָיו֙ כָּל־הַיֹּ֔ום וּבֵ֥ין כְּתֵיפָ֖יו שָׁכֵֽן׃ ס
13ส่วนโยเซฟ เขากล่าวว่า “ขอให้แผ่นดินของเขาได้รับพรจากพระยาห์เวห์ ด้วยของล้ำค่าจากฟ้าสวรรค์ ด้วยน้ำค้าง และด้วยห้วงน้ำลึกที่ทอดตัวอยู่เบื้องล่าง
13וּלְיֹוסֵ֣ף אָמַ֔ר מְבֹרֶ֥כֶת יְהֹוָ֖ה אַרְצֹ֑ו מִמֶּ֤גֶד שָׁמַ֙יִם֙ מִטָּ֔ל וּמִתְּהֹ֖ום רֹבֶ֥צֶת תָּֽחַת׃
14ด้วยผลล้ำค่าที่ดวงอาทิตย์ทำให้เกิด และพืชผลล้ำค่าที่ดวงจันทร์ให้ตามฤดูกาล
14וּמִמֶּ֖גֶד תְּבוּאֹ֣ת שָׁ֑מֶשׁ וּמִמֶּ֖גֶד גֶּ֥רֶשׁ יְרָחִֽים׃
15ด้วยสิ่งดีที่สุดจากภูเขาเก่าแก่ และของล้ำค่าจากเนินเขานิรันดร์
15וּמֵרֹ֖אשׁ הַרְרֵי־קֶ֑דֶם וּמִמֶּ֖גֶד גִּבְעֹ֥ות עֹולָֽם׃
16ด้วยของล้ำค่าจากแผ่นดินและสิ่งที่มีอยู่เต็มแผ่นดิน และด้วยความโปรดปรานของพระองค์ผู้ทรงอยู่ในพุ่มไม้ ขอพรเหล่านี้ลงบนศีรษะของโยเซฟ ลงบนกระหม่อมของผู้ที่แยกออกจากพี่น้อง
16וּמִמֶּ֗גֶד אֶ֚רֶץ וּמְלֹאָ֔הּ וּרְצֹ֥ון שֹׁכְנִ֖י סְנֶ֑ה תָּבֹ֙ואתָה֙ לְרֹ֣אשׁ יֹוסֵ֔ף וּלְקָדְקֹ֖ד נְזִ֥יר אֶחָֽיו׃
17ความสง่างามเป็นของลูกหัวปีแห่งฝูงวัวของเขา เขาของเขาเหมือนเขาวัวป่า ด้วยเขานั้นเขาจะขวิดชนชาติทั้งหลายไปจนสุดปลายแผ่นดิน นั่นคือคนนับหมื่นของเอฟราอิม และคนนับพันของมนัสเสห์”
17בְּכֹ֨ור שֹׁורֹ֜ו הָדָ֣ר לֹ֗ו וְקַרְנֵ֤י רְאֵם֙ קַרְנָ֔יו בָּהֶ֗ם עַמִּ֛ים יְנַגַּ֥ח יַחְדָּ֖ו אַפְסֵי־אָ֑רֶץ וְהֵם֙ רִבְבֹ֣ות אֶפְרַ֔יִם וְהֵ֖ם אַלְפֵ֥י מְנַשֶּֽׁה׃ ס
18ส่วนเศบูลุน เขากล่าวว่า “เศบูลุนเอ๋ย จงชื่นชมยินดีเมื่อออกไป และอิสสาคาร์เอ๋ย จงชื่นชมยินดีในเต็นท์ของเจ้า
18וְלִזְבוּלֻ֣ן אָמַ֔ר שְׂמַ֥ח זְבוּלֻ֖ן בְּצֵאתֶ֑ךָ וְיִשָּׂשכָ֖ר בְּאֹהָלֶֽיךָ׃
19พวกเขาจะเรียกชนชาติต่าง ๆ ขึ้นสู่ภูเขา ที่นั่นจะถวายเครื่องบูชาแห่งความชอบธรรม เพราะพวกเขาจะดูดทรัพย์อันอุดมจากทะเล และขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ในทราย”
19עַמִּים֙ הַר־יִקְרָ֔אוּ שָׁ֖ם יִזְבְּח֣וּ זִבְחֵי־צֶ֑דֶק כִּ֣י שֶׁ֤פַע יַמִּים֙ יִינָ֔קוּ וּשְׂפוּנֵ֖י טְמ֥וּנֵי חֹֽול׃ ס
20ส่วนกาด เขากล่าวว่า “ผู้ที่ขยายเขตให้กาดนั้นได้รับพร กาดหมอบอยู่ดั่งสิงโตตัวเมีย ฉีกทั้งแขนและกระหม่อม
20וּלְגָ֣ד אָמַ֔ר בָּר֖וּךְ מַרְחִ֣יב גָּ֑ד כְּלָבִ֣יא שָׁכֵ֔ן וְטָרַ֥ף זְרֹ֖ועַ אַף־קָדְקֹֽד׃
21เขาเลือกส่วนแรกไว้สำหรับตน เพราะส่วนของผู้วางกฎถูกสงวนไว้ให้เขา เขามาพร้อมกับผู้นำของประชาชน เขาทำตามความชอบธรรมของพระยาห์เวห์ และกฎเกณฑ์ของพระองค์ร่วมกับอิสราเอล”
21וַיַּ֤רְא רֵאשִׁית֙ לֹ֔ו כִּי־שָׁ֛ם חֶלְקַ֥ת מְחֹקֵ֖ק סָפ֑וּן וַיֵּתֵא֙ רָ֣אשֵׁי עָ֔ם צִדְקַ֤ת יְהוָה֙ עָשָׂ֔ה וּמִשְׁפָּטָ֖יו עִם־יִשְׂרָאֵֽל׃ ס
22ส่วนดาน เขากล่าวว่า “ดานเป็นลูกสิงโต กระโจนออกมาจากบาชาน”
22וּלְדָ֣ן אָמַ֔ר דָּ֖ן גּ֣וּר אַרְיֵ֑ה יְזַנֵּ֖ק מִן־הַבָּשָֽׁן׃
23ส่วนนัฟทาลี เขากล่าวว่า “นัฟทาลี ผู้เต็มอิ่มด้วยความโปรดปราน และเปี่ยมด้วยพรของพระยาห์เวห์ จงครอบครองทิศตะวันตกและทิศใต้”
23וּלְנַפְתָּלִ֣י אָמַ֔ר נַפְתָּלִי֙ שְׂבַ֣ע רָצֹ֔ון וּמָלֵ֖א בִּרְכַּ֣ת יְהוָ֑ה יָ֥ם וְדָרֹ֖ום יְרָֽשָׁה׃ ס
24ส่วนอาเชอร์ เขากล่าวว่า “อาเชอร์ได้รับพรด้วยลูกหลาน ขอให้เขาเป็นที่ยอมรับของพี่น้อง ขอให้เท้าของเขาจุ่มในน้ำมัน
24וּלְאָשֵׁ֣ר אָמַ֔ר בָּר֥וּךְ מִבָּנִ֖ים אָשֵׁ֑ר יְהִ֤י רְצוּי֙ אֶחָ֔יו וְטֹבֵ֥ל בַּשֶּׁ֖מֶן רַגְלֹֽו׃
25กลอนประตูของเจ้าจะเป็นเหล็กและทองสัมฤทธิ์ กำลังของเจ้าจะคงอยู่ตราบเท่าวันเวลาของเจ้า
25בַּרְזֶ֥ל וּנְחֹ֖שֶׁת מִנְעָלֶ֑יךָ וּכְיָמֶ֖יךָ דָּבְאֶֽךָ׃
26“เยชูรุนเอ๋ย ไม่มีผู้ใดเหมือนพระเจ้า ผู้ทรงขี่ฟ้าสวรรค์มาช่วยเจ้า และด้วยความสง่างามของพระองค์เหนือท้องฟ้า
26אֵ֥ין כָּאֵ֖ל יְשֻׁר֑וּן רֹכֵ֤ב שָׁמַ֙יִם֙ בְעֶזְרֶ֔ךָ וּבְגַאֲוָתֹ֖ו שְׁחָקִֽים׃
27พระเจ้านิรันดร์คือที่พำนักของเจ้า เบื้องล่างมีแขนอันเป็นนิรันดร์รองรับเจ้าไว้ พระองค์ทรงขับศัตรูให้พ้นทางเจ้า และตรัสว่า ‘จงทำลาย!’
27מְעֹנָה֙ אֱלֹ֣הֵי קֶ֔דֶם וּמִתַּ֖חַת זְרֹעֹ֣ת עֹולָ֑ם וַיְגָ֧רֶשׁ מִפָּנֶ֛יךָ אֹויֵ֖ב וַיֹּ֥אמֶר הַשְׁמֵֽד׃
28อิสราเอลอาศัยอยู่อย่างปลอดภัย น้ำพุของยาโคบอยู่โดดเดี่ยว ในแผ่นดินแห่งธัญพืชและเหล้าองุ่นใหม่ ฟ้าของเขาหยดน้ำค้างลงมา
28וַיִּשְׁכֹּן֩ יִשְׂרָאֵ֨ל בֶּ֤טַח בָּדָד֙ עֵ֣ין יַעֲקֹ֔ב אֶל־אֶ֖רֶץ דָּגָ֣ן וְתִירֹ֑ושׁ אַף־שָׁמָ֖יו יַ֥עַרְפוּ טָֽל׃
29อิสราเอลเอ๋ย เจ้ามีความสุขจริง! มีใครเหมือนเจ้า ประชาชนที่พระยาห์เวห์ทรงช่วยให้รอด พระองค์คือโล่ที่ช่วยเจ้า และดาบแห่งศักดิ์ศรีของเจ้า ศัตรูของเจ้าจะยอมจำนนต่อเจ้า และเจ้าจะเหยียบย่ำที่สูงของพวกเขา”
29אַשְׁרֶ֨יךָ יִשְׂרָאֵ֜ל מִ֣י כָמֹ֗וךָ עַ֚ם נֹושַׁ֣ע בַּֽיהוָ֔ה מָגֵ֣ן עֶזְרֶ֔ךָ וַאֲשֶׁר־חֶ֖רֶב גַּאֲוָתֶ֑ךָ וְיִכָּֽחֲשׁ֤וּ אֹיְבֶ֙יךָ֙ לָ֔ךְ וְאַתָּ֖ה עַל־בָּמֹותֵ֥ימֹו תִדְרֹֽךְ׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.