เฉลยธรรมบัญญัติ
Chapter 15

เฉลยธรรมบัญญัติ

Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เฉลยธรรมบัญญัติ 15

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เมื่อ​ครบ​ทุก​เจ็ด​ปี จง​ยก​หนี้
1מִקֵּ֥ץ שֶֽׁבַע־שָׁנִ֖ים תַּעֲשֶׂ֥ה שְׁמִטָּֽה׃
2วิธี​ปฏิบัติ​คือ เจ้าหนี้​ทุก​คน​ต้อง​ยก​หนี้​ที่​ให้​เพื่อนบ้าน​ยืม​ไว้ อย่า​ทวง​หนี้​จาก​เพื่อนบ้าน​หรือ​พี่น้องร่วมชาติ เพราะ​มี​การ​ประกาศ​การ​ปลดหนี้​ของ​พระยาห์เวห์​แล้ว
2וְזֶה֮ דְּבַ֣ר הַשְּׁמִטָּה֒ שָׁמֹ֗וט כָּל־בַּ֙עַל֙ מַשֵּׁ֣ה יָדֹ֔ו אֲשֶׁ֥ר יַשֶּׁ֖ה בְּרֵעֵ֑הוּ לֹֽא־יִגֹּ֤שׂ אֶת־רֵעֵ֙הוּ֙ וְאֶת־אָחִ֔יו כִּֽי־קָרָ֥א שְׁמִטָּ֖ה לַֽיהוָֽה׃
3พวกคุณ​ทวง​หนี้​จาก​คน​ต่างชาติ​ได้ แต่​หนี้​ที่​พี่น้องร่วมชาติ​ติด​ค้าง​อยู่ ต้อง​ยก​ให้
3אֶת־הַנָּכְרִ֖י תִּגֹּ֑שׂ וַאֲשֶׁ֨ר יִהְיֶ֥ה לְךָ֛ אֶת־אָחִ֖יךָ תַּשְׁמֵ֥ט יָדֶֽךָ׃
4อย่างไร​ก็​ตาม จะ​ไม่มี​คน​ยากจน​ใน​หมู่​พวกคุณ เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​อวยพร​อย่าง​แน่นอน​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​เป็น​มรดก​เพื่อ​เข้า​ครอบครอง
4אֶ֕פֶס כִּ֛י לֹ֥א יִֽהְיֶה־בְּךָ֖ אֶבְיֹ֑ון כִּֽי־בָרֵ֤ךְ יְבָֽרֶכְךָ֙ יְהוָ֔ה בָּאָ֕רֶץ אֲשֶׁר֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹֽתֵן־לְךָ֥ נַחֲלָ֖ה לְרִשְׁתָּֽהּ׃
5ทั้งนี้​ถ้า​พวกคุณ​ตั้งใจ​ฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​พระบัญชา​ทั้งหมด​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้
5רַ֚ק אִם־שָׁמֹ֣ועַ תִּשְׁמַ֔ע בְּקֹ֖ול יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ לִשְׁמֹ֤ר לַעֲשֹׂות֙ אֶת־כָּל־הַמִּצְוָ֣ה הַזֹּ֔את אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיֹּֽום׃
6เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​อวยพร​ตาม​ที่​ทรง​สัญญา พวกคุณ​จะ​ให้​หลาย​ชนชาติ​ยืม แต่​ตัวเอง​ไม่​ต้อง​ยืม จะ​ปกครอง​หลาย​ชนชาติ แต่​พวก​เขา​จะ​ไม่​ปกครอง​พวกคุณ
6כִּֽי־יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ בֵּֽרַכְךָ֔ כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּר־לָ֑ךְ וְהֽ͏ַעֲבַטְתָּ֞ גֹּויִ֣ם רַבִּ֗ים וְאַתָּה֙ לֹ֣א תַעֲבֹ֔ט וּמָֽשַׁלְתָּ֙ בְּגֹויִ֣ם רַבִּ֔ים וּבְךָ֖ לֹ֥א יִמְשֹֽׁלוּ׃ ס
7ถ้า​มี​พี่น้องร่วมชาติ​ที่​ยากจน​อยู่​ใน​เมือง​ใด​เมือง​หนึ่ง​ของ​พวกคุณ ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ อย่า​ใจ​แข็ง​หรือ​กำมือ​ไม่​ยอม​ช่วย​พี่น้อง​ที่​ยากจน
7כִּֽי־יִהְיֶה֩ בְךָ֨ אֶבְיֹ֜ון מֵאַחַ֤ד אַחֶ֙יךָ֙ בְּאַחַ֣ד שְׁעָרֶ֔יךָ בְּאַ֨רְצְךָ֔ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֣ן לָ֑ךְ לֹ֧א תְאַמֵּ֣ץ אֶת־לְבָבְךָ֗ וְלֹ֤א תִקְפֹּץ֙ אֶת־יָ֣דְךָ֔ מֵאָחִ֖יךָ הָאֶבְיֹֽון׃
8แต่​จง​เปิด​มือ​ช่วย​เขา และ​ให้​ยืม​อย่าง​เพียงพอ​กับ​สิ่ง​ที่​เขา​ขาดแคลน
8כִּֽי־פָתֹ֧חַ תִּפְתַּ֛ח אֶת־יָדְךָ֖ לֹ֑ו וְהַעֲבֵט֙ תַּעֲבִיטֶ֔נּוּ דֵּ֚י מַחְסֹרֹ֔ו אֲשֶׁ֥ר יֶחְסַ֖ר לֹֽו׃
9ระวัง​อย่า​ให้​มี​ความคิด​ชั่ว​ใน​ใจ​ว่า ‘ปี​ที่​เจ็ด ปี​แห่ง​การ​ปลดหนี้ ใกล้​เข้า​มา​แล้ว’ แล้ว​มอง​พี่น้อง​ที่​ยากจน​อย่าง​ใจ​แคบ​จน​ไม่​ให้​อะไร​เขา​เลย ถ้า​เขา​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​กล่าวโทษ​พวกคุณ เรื่อง​นี้​จะ​กลาย​เป็น​บาป​ของ​พวกคุณ
9הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֡ פֶּן־יִהְיֶ֣ה דָבָר֩ עִם־לְבָבְךָ֨ בְלִיַּ֜עַל לֵאמֹ֗ר קָֽרְבָ֣ה שְׁנַֽת־הַשֶּׁבַע֮ שְׁנַ֣ת הַשְּׁמִטָּה֒ וְרָעָ֣ה עֽ͏ֵינְךָ֗ בְּאָחִ֙יךָ֙ הָֽאֶבְיֹ֔ון וְלֹ֥א תִתֵּ֖ן לֹ֑ו וְקָרָ֤א עָלֶ֙יךָ֙ אֶל־יְהוָ֔ה וְהָיָ֥ה בְךָ֖ חֵֽטְא׃
10จง​ให้​เขา​อย่าง​เต็ม​ใจ อย่า​เสียดาย​เมื่อ​ให้ เพราะ​ด้วย​เหตุ​นี้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​อวยพร​ทุก​งาน​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​ลงมือ​ทำ
10נָתֹ֤ון תִּתֵּן֙ לֹ֔ו וְלֹא־יֵרַ֥ע לְבָבְךָ֖ בְּתִתְּךָ֣ לֹ֑ו כִּ֞י בִּגְלַ֣ל ׀ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֗ה יְבָרֶכְךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּכָֽל־מַעֲשֶׂ֔ךָ וּבְכֹ֖ל מִשְׁלַ֥ח יָדֶֽךָ׃
11เพราะ​ใน​แผ่นดิน​จะ​มี​คน​ยากจน​อยู่​เสมอ เพราะ​ฉะนั้น​ผม​จึง​สั่ง​ว่า จง​เปิด​มือ​ช่วย​พี่น้อง ช่วย​คน​ขัด​สน​และ​คน​ยากจน​ใน​แผ่นดิน​ของ​พวกคุณ
11כִּ֛י לֹא־יֶחְדַּ֥ל אֶבְיֹ֖ון מִקֶּ֣רֶב הָאָ֑רֶץ עַל־כֵּ֞ן אָנֹכִ֤י מְצַוְּךָ֙ לֵאמֹ֔ר פָּ֠תֹחַ תִּפְתַּ֨ח אֶת־יָדְךָ֜ לְאָחִ֧יךָ לַעֲנִיֶּ֛ךָ וּלְאֶבְיֹנְךָ֖ בְּאַרְצֶֽךָ׃ ס
12ถ้า​พี่น้อง​ชาว​ฮีบรู ไม่​ว่า​ชาย​หรือ​หญิง ถูก​ขาย​ให้​พวกคุณ​และ​รับใช้​หก​ปี ปี​ที่​เจ็ด​จง​ปล่อย​เขา​เป็น​อิสระ
12כִּֽי־יִמָּכֵ֨ר לְךָ֜ אָחִ֣יךָ הָֽעִבְרִ֗י אֹ֚ו הָֽעִבְרִיָּ֔ה וַעֲבָֽדְךָ֖ שֵׁ֣שׁ שָׁנִ֑ים וּבַשָּׁנָה֙ הַשְּׁבִיעִ֔ת תְּשַׁלְּחֶ֥נּוּ חָפְשִׁ֖י מֵעִמָּֽךְ׃
13เมื่อ​ปล่อย​เขา​เป็น​อิสระ อย่า​ปล่อย​ให้​เขา​ออก​ไป​มือเปล่า
13וְכִֽי־תְשַׁלְּחֶ֥נּוּ חָפְשִׁ֖י מֵֽעִמָּ֑ךְ לֹ֥א תְשַׁלְּחֶ֖נּוּ רֵיקָֽם׃
14จง​จัด​ของ​ให้​อย่าง​เอื้อเฟื้อ​จาก​ฝูง​สัตว์ ลานนวดข้าว และ​บ่อย่ำองุ่น​ของ​พวกคุณ จง​แบ่ง​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​อวยพร​ให้​แก่​เขา
14הַעֲנֵ֤יק תַּעֲנִיק֙ לֹ֔ו מִצֹּ֣אנְךָ֔ וּמִֽגָּרְנְךָ֖ וּמִיִּקְבֶ֑ךָ אֲשֶׁ֧ר בֵּרַכְךָ֛ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ תִּתֶּן־לֹֽו׃
15จง​จำ​ไว้​ว่า​พวกคุณ​เคย​เป็น​ทาส​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ และ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ไถ่​พวกคุณ เพราะ​ฉะนั้น​ผม​จึง​สั่ง​เรื่อง​นี้​ใน​วัน​นี้
15וְזָכַרְתָּ֗ כִּ֣י עֶ֤בֶד הָיִ֙יתָ֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וַֽיִּפְדְּךָ֖ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ עַל־כֵּ֞ן אָנֹכִ֧י מְצַוְּךָ֛ אֶת־הַדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה הַיֹּֽום׃
16แต่​ถ้า​เขา​บอก​ว่า ‘ผม​จะ​ไม่​จาก​นาย​ไป’ เพราะ​เขา​รัก​พวกคุณ​และ​ครอบครัว และ​อยู่​กับ​พวกคุณ​อย่าง​มี​ความ​สุข
16וְהָיָה֙ כִּֽי־יֹאמַ֣ר אֵלֶ֔יךָ לֹ֥א אֵצֵ֖א מֵעִמָּ֑ךְ כִּ֤י אֲהֵֽבְךָ֙ וְאֶת־בֵּיתֶ֔ךָ כִּי־טֹ֥וב לֹ֖ו עִמָּֽךְ׃
17ก็​เอา​เหล็กแหลม​เจาะ​หู​เขา​ติด​กับ​บานประตู แล้ว​เขา​จะ​เป็น​ทาส​ของ​พวกคุณ​ตลอด​ไป สำหรับ​ทาสหญิง​ก็​ให้​ทำ​เช่น​เดียวกัน
17וְלָקַחְתָּ֣ אֶת־הַמַּרְצֵ֗עַ וְנָתַתָּ֤ה בְאָזְנֹו֙ וּבַדֶּ֔לֶת וְהָיָ֥ה לְךָ֖ עֶ֣בֶד עֹולָ֑ם וְאַ֥ף לַאֲמָתְךָ֖ תַּעֲשֶׂה־כֵּֽן׃
18อย่า​รู้สึก​ว่า​เป็น​เรื่อง​หนักใจ​เมื่อ​ปล่อย​เขา​เป็น​อิสระ เพราะ​ตลอด​หก​ปี​ที่​รับใช้ เขา​ทำงาน​ให้​พวกคุณ​คุ้ม​ค่า​ถึง​สอง​เท่า​ของ​ลูกจ้าง แล้ว​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​อวยพร​ทุก​สิ่ง​ที่​ทำ
18לֹא־יִקְשֶׁ֣ה בְעֵינֶ֗ךָ בְּשַׁלֵּֽחֲךָ֙ אֹתֹ֤ו חָפְשִׁי֙ מֵֽעִמָּ֔ךְ כִּ֗י מִשְׁנֶה֙ שְׂכַ֣ר שָׂכִ֔יר עֲבֽ͏ָדְךָ֖ שֵׁ֣שׁ שָׁנִ֑ים וּבֵֽרַכְךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֶֽׂה׃ פ
19จง​แยก​ลูก​ตัวผู้​หัว​ปี​ทุก​ตัว​ที่​เกิด​จาก​ฝูง​วัว​และ​ฝูง​แกะ​ไว้​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ อย่า​ใช้​วัว​หัว​ปี​ทำงาน และ​อย่า​ตัด​ขน​แกะ​หัว​ปี
19כָּֽל־הַבְּכֹ֡ור אֲשֶׁר֩ יִוָּלֵ֨ד בִּבְקָרְךָ֤ וּבְצֹֽאנְךָ֙ הַזָּכָ֔ר תַּקְדִּ֖ישׁ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ לֹ֤א תַעֲבֹד֙ בִּבְכֹ֣ר שֹׁורֶ֔ךָ וְלֹ֥א תָגֹ֖ז בְּכֹ֥ור צֹאנֶֽךָ׃
20พวกคุณ​กับ​ครอบครัว​จง​กิน​มัน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทุก​ปี ใน​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เลือก
20לִפְנֵי֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֤יךָ תֹאכֲלֶ֙נּוּ֙ שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֔ה בַּמָּקֹ֖ום אֲשֶׁר־יִבְחַ֣ר יְהוָ֑ה אַתָּ֖ה וּבֵיתֶֽךָ׃
21ถ้า​มัน​มี​ตำหนิ ไม่​ว่า​จะ​ขา​พิการ ตาบ​อด หรือ​มี​ตำหนิ​อย่าง​อื่น อย่า​นำ​ไป​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ
21וְכִֽי־יִהְיֶ֨ה בֹ֜ו מ֗וּם פִּסֵּ֙חַ֙ אֹ֣ו עִוֵּ֔ר כֹּ֖ל מ֣וּם רָ֑ע לֹ֣א תִזְבָּחֶ֔נּוּ לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
22จง​กิน​มัน​ภายใน​เมือง​ของ​พวกคุณ ทั้ง​ผู้​ที่​ไม่สะอาด​และ​ผู้​ที่​สะอาด​กิน​ได้​เหมือน​กัน เช่น​เดียว​กับ​กาเซลล์​และ​กวาง
22בִּשְׁעָרֶ֖יךָ תֹּאכֲלֶ֑נּוּ הַטָּמֵ֤א וְהַטָּהֹור֙ יַחְדָּ֔ו כַּצְּבִ֖י וְכָאַיָּֽל׃
23แต่​อย่า​กิน​เลือด จง​เท​เลือด​ลง​บน​พื้น​เหมือน​เท​น้ำ
23רַ֥ק אֶת־דָּמֹ֖ו לֹ֣א תֹאכֵ֑ל עַל־הָאָ֥רֶץ תִּשְׁפְּכֶ֖נּוּ כַּמָּֽיִם׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.