เฉลยธรรมบัญญัติ 20
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เมื่อพวกคุณออกไปรบกับศัตรูและเห็นม้า รถรบ และผู้คนที่มีจำนวนมากกว่า อย่ากลัวพวกเขา เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ ผู้ทรงพาพวกคุณออกจากแผ่นดินอียิปต์ ทรงอยู่กับพวกคุณ
1כִּֽי־תֵצֵ֨א לַמִּלְחָמָ֜ה עַל־אֹיְבֶ֗יךָ וְֽרָאִ֜יתָ ס֤וּס וָרֶ֙כֶב֙ עַ֚ם רַ֣ב מִמְּךָ֔ לֹ֥א תִירָ֖א מֵהֶ֑ם כִּֽי־יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ עִמָּ֔ךְ הַמַּֽעַלְךָ֖ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
2เมื่อใกล้จะเข้ารบ ให้ปุโรหิตออกมาพูดกับประชาชน
2וְהָיָ֕ה כְּקָֽרָבְכֶ֖ם אֶל־הַמִּלְחָמָ֑ה וְנִגַּ֥שׁ הַכֹּהֵ֖ן וְדִבֶּ֥ר אֶל־הָעָֽם׃
3เขาจะกล่าวว่า ‘อิสราเอล ฟังเถิด วันนี้พวกคุณกำลังจะเข้ารบกับศัตรู อย่าใจฝ่อ อย่ากลัว อย่าตื่นตระหนก และอย่าหวาดผวาพวกเขา
3וְאָמַ֤ר אֲלֵהֶם֙ שְׁמַ֣ע יִשְׂרָאֵ֔ל אַתֶּ֨ם קְרֵבִ֥ים הַיֹּ֛ום לַמִּלְחָמָ֖ה עַל־אֹיְבֵיכֶ֑ם אַל־יֵרַ֣ךְ לְבַבְכֶ֗ם אַל־תִּֽירְא֧וּ וְאַֽל־תַּחְפְּז֛וּ וְאַל־תּֽ͏ַעַרְצ֖וּ מִפְּנֵיהֶֽם׃
4เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงไปกับพวกคุณ พระองค์จะทรงต่อสู้กับศัตรูเพื่อพวกคุณและช่วยพวกคุณให้รอด’
4כִּ֚י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם הַהֹלֵ֖ךְ עִמָּכֶ֑ם לְהִלָּחֵ֥ם לָכֶ֛ם עִם־אֹיְבֵיכֶ֖ם לְהֹושִׁ֥יעַ אֶתְכֶֽם׃
5แล้วเจ้าหน้าที่จะพูดกับประชาชนว่า ‘มีใครบ้างที่สร้างบ้านใหม่แต่ยังไม่ได้ทำพิธีอุทิศบ้าน ให้เขากลับบ้านไป มิฉะนั้นเขาอาจตายในสนามรบและคนอื่นจะทำพิธีอุทิศบ้านแทน
5וְדִבְּר֣וּ הַשֹּֽׁטְרִים֮ אֶל־הָעָ֣ם לֵאמֹר֒ מִֽי־הָאִ֞ישׁ אֲשֶׁ֨ר בָּנָ֤ה בַֽיִת־חָדָשׁ֙ וְלֹ֣א חֲנָכֹ֔ו יֵלֵ֖ךְ וְיָשֹׁ֣ב לְבֵיתֹ֑ו פֶּן־יָמוּת֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה וְאִ֥ישׁ אַחֵ֖ר יַחְנְכֶֽנּוּ׃
6มีใครบ้างที่ปลูกสวนองุ่นแต่ยังไม่ได้เริ่มเก็บผลมาใช้ ให้เขากลับบ้านไป มิฉะนั้นเขาอาจตายในสนามรบและคนอื่นจะได้กินผลแทน
6וּמִֽי־הָאִ֞ישׁ אֲשֶׁר־נָטַ֥ע כֶּ֙רֶם֙ וְלֹ֣א חִלְּלֹ֔ו יֵלֵ֖ךְ וְיָשֹׁ֣ב לְבֵיתֹ֑ו פֶּן־יָמוּת֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה וְאִ֥ישׁ אַחֵ֖ר יְחַלְּלֶֽנּוּ׃
7มีใครบ้างที่หมั้นหมายกับหญิงคนหนึ่งแต่ยังไม่ได้แต่งงานกับเธอ ให้เขากลับบ้านไป มิฉะนั้นเขาอาจตายในสนามรบและชายอื่นจะแต่งงานกับเธอ’
7וּמִֽי־הָאִ֞ישׁ אֲשֶׁר־אֵרַ֤שׂ אִשָּׁה֙ וְלֹ֣א לְקָחָ֔הּ יֵלֵ֖ךְ וְיָשֹׁ֣ב לְבֵיתֹ֑ו פֶּן־יָמוּת֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה וְאִ֥ישׁ אַחֵ֖ר יִקָּחֶֽנָּה׃
8เจ้าหน้าที่จะพูดกับประชาชนต่อไปว่า ‘มีใครบ้างที่กลัวและใจฝ่อ ให้เขากลับบ้านไป เพื่อจะไม่ทำให้พี่น้องใจฝ่อตามเขา’
8וְיָסְפ֣וּ הַשֹּׁטְרִים֮ לְדַבֵּ֣ר אֶל־הָעָם֒ וְאָמְר֗וּ מִי־הָאִ֤ישׁ הַיָּרֵא֙ וְרַ֣ךְ הַלֵּבָ֔ב יֵלֵ֖ךְ וְיָשֹׁ֣ב לְבֵיתֹ֑ו וְלֹ֥א יִמַּ֛ס אֶת־לְבַ֥ב אֶחָ֖יו כִּלְבָבֹֽו׃
9เมื่อเจ้าหน้าที่พูดกับประชาชนเสร็จแล้ว ให้แต่งตั้งผู้บัญชาการกองทัพเป็นผู้นำประชาชน
9וְהָיָ֛ה כְּכַלֹּ֥ת הַשֹּׁטְרִ֖ים לְדַבֵּ֣ר אֶל־הָעָ֑ם וּפָ֥קְד֛וּ שָׂרֵ֥י צְבָאֹ֖ות בְּרֹ֥אשׁ הָעָֽם׃ ס
10เมื่อพวกคุณเข้าใกล้เมืองหนึ่งเพื่อจะรบ จงยื่นข้อเสนอสันติภาพแก่เมืองนั้น
10כִּֽי־תִקְרַ֣ב אֶל־עִ֔יר לְהִלָּחֵ֖ם עָלֶ֑יהָ וְקָרָ֥אתָ אֵלֶ֖יהָ לְשָׁלֹֽום׃
11ถ้าเมืองนั้นตอบรับสันติและเปิดประตูให้ ประชาชนทั้งหมดในเมืองจะต้องเป็นแรงงานเกณฑ์ให้พวกคุณและรับใช้พวกคุณ
11וְהָיָה֙ אִם־שָׁלֹ֣ום תַּֽעַנְךָ֔ וּפָתְחָ֖ה לָ֑ךְ וְהָיָ֞ה כָּל־הָעָ֣ם הַנִּמְצָא־בָ֗הּ יִהְי֥וּ לְךָ֛ לָמַ֖ס וַעֲבָדֽוּךָ׃
12แต่ถ้าเมืองนั้นไม่ยอมสงบศึกและทำสงครามกับพวกคุณ จงล้อมเมืองนั้นไว้
12וְאִם־לֹ֤א תַשְׁלִים֙ עִמָּ֔ךְ וְעָשְׂתָ֥ה עִמְּךָ֖ מִלְחָמָ֑ה וְצַרְתָּ֖ עָלֶֽיהָ׃
13เมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงมอบเมืองนั้นไว้ในมือ จงฆ่าชายทุกคนในเมืองด้วยคมดาบ
13וּנְתָנָ֛הּ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בְּיָדֶ֑ךָ וְהִכִּיתָ֥ אֶת־כָּל־זְכוּרָ֖הּ לְפִי־חָֽרֶב׃
14ส่วนผู้หญิง เด็กเล็ก ปศุสัตว์ และทุกสิ่งในเมือง รวมทั้งของที่ปล้นได้ทั้งหมด พวกคุณยึดมาเป็นของตนได้ และใช้ของที่ยึดจากศัตรูซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้
14רַ֣ק הַ֠נָּשִׁים וְהַטַּ֨ף וְהַבְּהֵמָ֜ה וְכֹל֩ אֲשֶׁ֨ר יִהְיֶ֥ה בָעִ֛יר כָּל־שְׁלָלָ֖הּ תָּבֹ֣ז לָ֑ךְ וְאָֽכַלְתָּ֙ אֶת־שְׁלַ֣ל אֹיְבֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֛ן יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לָֽךְ׃
15จงทำเช่นนี้กับทุกเมืองที่อยู่ไกลจากพวกคุณมาก ซึ่งไม่ใช่เมืองของชนชาติเหล่านี้
15כֵּ֤ן תַּעֲשֶׂה֙ לְכָל־הֶ֣עָרִ֔ים הָרְחֹקֹ֥ת מִמְּךָ֖ מְאֹ֑ד אֲשֶׁ֛ר לֹא־מֵעָרֵ֥י הַגֹּֽויִם־הָאֵ֖לֶּה הֵֽנָּה׃
16แต่ในเมืองของชนชาติเหล่านี้ที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้เป็นมรดก อย่าไว้ชีวิตสิ่งใดที่มีลมหายใจ
16רַ֗ק מֵעָרֵ֤י הָֽעַמִּים֙ הָאֵ֔לֶּה אֲשֶׁר֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ נַחֲלָ֑ה לֹ֥א תְחַיֶּ֖ה כָּל־נְשָׁמָֽה׃
17จงทำลายให้หมดสิ้น คือชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวคานาอัน ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงบัญชา
17כִּֽי־הַחֲרֵ֣ם תַּחֲרִימֵ֗ם הַחִתִּ֤י וְהָאֱמֹרִי֙ הַכְּנַעֲנִ֣י וְהַפְּרִזִּ֔י הַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִ֑י כַּאֲשֶׁ֥ר צִוְּךָ֖ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
18เพื่อพวกเขาจะไม่สอนพวกคุณให้ทำตามสิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งหมดที่พวกเขาทำเพื่อเทพเจ้าของตน จนทำให้พวกคุณทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
18לְמַ֗עַן אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־יְלַמְּד֤וּ אֶתְכֶם֙ לַעֲשֹׂ֔ות כְּכֹל֙ תֹּֽועֲבֹתָ֔ם אֲשֶׁ֥ר עָשׂ֖וּ לֵֽאלֹהֵיהֶ֑ם וַחֲטָאתֶ֖ם לַיהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ ס
19เมื่อพวกคุณล้อมเมืองเป็นเวลานานเพื่อทำสงครามยึดเมืองนั้น อย่าใช้ขวานทำลายต้นไม้ เพราะพวกคุณกินผลจากมันได้ อย่าตัดมันลง ต้นไม้ในทุ่งเป็นมนุษย์หรือ จึงจะต้องถูกพวกคุณล้อมโจมตี?
19כִּֽי־תָצ֣וּר אֶל־עִיר֩ יָמִ֨ים רַבִּ֜ים לְֽהִלָּחֵ֧ם עָלֶ֣יהָ לְתָפְשָׂ֗הּ לֹֽא־תַשְׁחִ֤ית אֶת־עֵצָהּ֙ לִנְדֹּ֤חַ עָלָיו֙ גַּרְזֶ֔ן כִּ֚י מִמֶּ֣נּוּ תֹאכֵ֔ל וְאֹתֹ֖ו לֹ֣א תִכְרֹ֑ת כִּ֤י הֽ͏ָאָדָם֙ עֵ֣ץ הַשָּׂדֶ֔ה לָבֹ֥א מִפָּנֶ֖יךָ בַּמָּצֹֽור׃
20เฉพาะต้นไม้ที่พวกคุณรู้ว่าไม่ใช่ไม้ผลเท่านั้นที่พวกคุณทำลายและตัดลงได้ จงใช้ไม้เหล่านั้นสร้างเครื่องล้อมเมืองที่ทำสงครามกับพวกคุณ จนกว่าเมืองนั้นจะแตก
20רַ֞ק עֵ֣ץ אֲשֶׁר־תֵּדַ֗ע כִּֽי־לֹא־עֵ֤ץ מַאֲכָל֙ ה֔וּא אֹתֹ֥ו תַשְׁחִ֖ית וְכָרָ֑תָּ וּבָנִ֣יתָ מָצֹ֗ור עַל־הָעִיר֙ אֲשֶׁר־הִ֨וא עֹשָׂ֧ה עִמְּךָ֛ מִלְחָמָ֖ה עַ֥ד רִדְתָּֽהּ׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.