เฉลยธรรมบัญญัติ 27
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1โมเสสกับพวกผู้ใหญ่ของอิสราเอลสั่งประชาชนว่า “จงรักษาพระบัญชาทั้งหมดที่ผมสั่งพวกคุณในวันนี้
1וַיְצַ֤ו מֹשֶׁה֙ וְזִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־הָעָ֖ם לֵאמֹ֑ר שָׁמֹר֙ אֶת־כָּל־הַמִּצְוָ֔ה אֲשֶׁ֧ר אָנֹכִ֛י מְצַוֶּ֥ה אֶתְכֶ֖ם הַיֹּֽום׃
2ในวันที่พวกคุณข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยังแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ จงตั้งศิลาก้อนใหญ่ ๆ และฉาบด้วยปูน
2וְהָיָ֗ה בַּיֹּום֮ אֲשֶׁ֣ר תַּעַבְר֣וּ אֶת־הַיַּרְדֵּן֒ אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֣ן לָ֑ךְ וַהֲקֵמֹתָ֤ לְךָ֙ אֲבָנִ֣ים גְּדֹלֹ֔ות וְשַׂדְתָּ֥ אֹתָ֖ם בַּשִּֽׂיד׃
3เมื่อข้ามไปแล้ว จงเขียนถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้ไว้บนศิลาเหล่านั้น เพื่อพวกคุณจะได้เข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ เป็นแผ่นดินที่อุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง ตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษทรงสัญญาไว้
3וְכָתַבְתָּ֣ עֲלֵיהֶ֗ן אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֛י הַתֹּורָ֥ה הַזֹּ֖את בְּעָבְרֶ֑ךָ לְמַ֡עַן אֲשֶׁר֩ תָּבֹ֨א אֶל־הָאָ֜רֶץ אֲֽשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֣יךָ ׀ נֹתֵ֣ן לְךָ֗ אֶ֣רֶץ זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־אֲבֹתֶ֖יךָ לָֽךְ׃
4เมื่อข้ามแม่น้ำจอร์แดนแล้ว จงตั้งศิลาเหล่านี้ไว้บนภูเขาเอบาล ตามที่ผมสั่งพวกคุณในวันนี้ และฉาบด้วยปูน
4וְהָיָה֮ בְּעָבְרְכֶ֣ם אֶת־הַיַּרְדֵּן֒ תָּקִ֜ימוּ אֶת־הָאֲבָנִ֣ים הָאֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֜י מְצַוֶּ֥ה אֶתְכֶ֛ם הַיֹּ֖ום בְּהַ֣ר עֵיבָ֑ל וְשַׂדְתָּ֥ אֹותָ֖ם בַּשִּֽׂיד׃
5ที่นั่นจงสร้างแท่นบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ เป็นแท่นศิลา อย่าใช้เครื่องมือเหล็กกับศิลาเหล่านั้น
5וּבָנִ֤יתָ שָּׁם֙ מִזְבֵּ֔חַ לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ מִזְבַּ֣ח אֲבָנִ֔ים לֹא־תָנִ֥יף עֲלֵיהֶ֖ם בַּרְזֶֽל׃
6จงสร้างแท่นบูชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณด้วยศิลาที่ไม่ได้ตัดแต่ง และถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระองค์บนแท่นนั้น
6אֲבָנִ֤ים שְׁלֵמֹות֙ תִּבְנֶ֔ה אֶת־מִזְבַּ֖ח יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְהַעֲלִ֤יתָ עָלָיו֙ עֹולֹ֔ת לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
7จงถวายเครื่องสันติบูชาและกินที่นั่น แล้วชื่นชมยินดีต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
7וְזָבַחְתָּ֥ שְׁלָמִ֖ים וְאָכַ֣לְתָּ שָּׁ֑ם וְשָׂ֣מַחְתָּ֔ לִפְנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
8จงเขียนถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้ไว้บนศิลาเหล่านั้นให้ชัดเจนอย่างยิ่ง”
8וְכָתַבְתָּ֣ עַל־הָאֲבָנִ֗ים אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֛י הַתֹּורָ֥ה הַזֹּ֖את בַּאֵ֥ר הֵיטֵֽב׃ ס
9โมเสสกับปุโรหิตชาวเลวีพูดกับอิสราเอลทั้งหมดว่า “อิสราเอล จงเงียบและฟัง! วันนี้พวกคุณได้เป็นประชากรของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณแล้ว
9וַיְדַבֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ וְהַכֹּהֲנִ֣ים הַלְוִיִּ֔ם אֶ֥ל כָּל־יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הַסְכֵּ֤ת ׀ וּשְׁמַע֙ יִשְׂרָאֵ֔ל הַיֹּ֤ום הַזֶּה֙ נִהְיֵ֣יתָֽ לְעָ֔ם לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
10เพราะฉะนั้น จงเชื่อฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ และทำตามพระบัญชาและข้อกำหนดของพระองค์ที่ผมสั่งพวกคุณในวันนี้”
10וְשָׁ֣מַעְתָּ֔ בְּקֹ֖ול יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְעָשִׂ֤יתָ אֶת־מִצְוֹתָו֙ וְאֶת־חֻקָּ֔יו אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיֹּֽום׃ ס
11ในวันเดียวกันนั้น โมเสสสั่งประชาชนว่า
11וַיְצַ֤ו מֹשֶׁה֙ אֶת־הָעָ֔ם בַּיֹּ֥ום הַה֖וּא לֵאמֹֽר׃
12“เมื่อพวกคุณข้ามแม่น้ำจอร์แดนแล้ว ให้เผ่าเหล่านี้ยืนบนภูเขาเกริซิมเพื่ออวยพรประชาชน คือ สิเมโอน เลวี ยูดาห์ อิสสาคาร์ โยเซฟ และเบนยามิน
12אֵ֠לֶּה יֽ͏ַעַמְד֞וּ לְבָרֵ֤ךְ אֶת־הָעָם֙ עַל־הַ֣ר גְּרִזִ֔ים בְּעָבְרְכֶ֖ם אֶת־הַיַּרְדֵּ֑ן שִׁמְעֹון֙ וְלֵוִ֣י וִֽיהוּדָ֔ה וְיִשָּׂשכָ֖ר וְיֹוסֵ֥ף וּבִנְיָמִֽן׃
13ส่วนเผ่าเหล่านี้ให้ยืนบนภูเขาเอบาลเพื่อประกาศคำสาป คือ รูเบน กาด อาเชอร์ เศบูลุน ดาน และนัฟทาลี
13וְאֵ֛לֶּה יֽ͏ַעַמְד֥וּ עַל־הַקְּלָלָ֖ה בְּהַ֣ר עֵיבָ֑ל רְאוּבֵן֙ גָּ֣ד וְאָשֵׁ֔ר וּזְבוּלֻ֖ן דָּ֥ן וְנַפְתָּלִֽי׃
14ให้คนเลวีประกาศแก่ชายอิสราเอลทุกคนด้วยเสียงดังว่า
14וְעָנ֣וּ הַלְוִיִּ֗ם וְאָֽמְר֛וּ אֶל־כָּל־אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵ֖ל קֹ֥ול רָֽם׃ ס
15‘ผู้ใดทำรูปแกะสลักหรือรูปหล่อ ซึ่งเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อพระยาห์เวห์ เป็นงานฝีมือของช่าง แล้วตั้งไว้ในที่ลับ ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะตอบว่า ‘อาเมน’
15אָר֣וּר הָאִ֡ישׁ אֲשֶׁ֣ר יַעֲשֶׂה֩ פֶ֨סֶל וּמַסֵּכָ֜ה תֹּועֲבַ֣ת יְהוָ֗ה מַעֲשֵׂ֛ה יְדֵ֥י חָרָ֖שׁ וְשָׂ֣ם בַּסָּ֑תֶר וְעָנ֧וּ כָל־הָעָ֛ם וְאָמְר֖וּ אָמֵֽן׃ ס
16‘ผู้ใดดูหมิ่นพ่อหรือแม่ ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
16אָר֕וּר מַקְלֶ֥ה אָבִ֖יו וְאִמֹּ֑ו וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
17‘ผู้ใดย้ายหลักเขตของเพื่อนบ้าน ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
17אָר֕וּר מַסִּ֖יג גְּב֣וּל רֵעֵ֑הוּ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
18‘ผู้ใดพาคนตาบอดหลงทาง ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
18אָר֕וּר מַשְׁגֶּ֥ה עִוֵּ֖ר בַּדָּ֑רֶךְ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
19‘ผู้ใดบิดเบือนความยุติธรรมของคนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และหญิงม่าย ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
19אָר֗וּר מַטֶּ֛ה מִשְׁפַּ֥ט גֵּר־יָתֹ֖ום וְאַלְמָנָ֑ה וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
20‘ผู้ใดนอนกับ ภรรยาของพ่อ เพราะเขาทำให้ที่นอนของพ่อเสื่อมเกียรติ ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
20אָר֗וּר שֹׁכֵב֙ עִם־אֵ֣שֶׁת אָבִ֔יו כִּ֥י גִלָּ֖ה כְּנַ֣ף אָבִ֑יו וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
21‘ผู้ใดนอนกับสัตว์ชนิดใดก็ตาม ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
21אָר֕וּר שֹׁכֵ֖ב עִם־כָּל־בְּהֵמָ֑ה וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
22‘ผู้ใดนอนกับพี่สาวหรือน้องสาวของตน ไม่ว่าจะเป็นลูกสาวของพ่อหรือลูกสาวของแม่ ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
22אָר֗וּר שֹׁכֵב֙ עִם־אֲחֹתֹ֔ו בַּת־אָבִ֖יו אֹ֣ו בַת־אִמֹּ֑ו וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
23‘ผู้ใดนอนกับแม่ยาย ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
23אָר֕וּר שֹׁכֵ֖ב עִם־חֹֽתַנְתֹּ֑ו וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
24‘ผู้ใดแอบฆ่าเพื่อนบ้าน ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
24אָר֕וּר מַכֵּ֥ה רֵעֵ֖הוּ בַּסָּ֑תֶר וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
25‘ผู้ใดรับสินบนเพื่อฆ่าคนบริสุทธิ์ ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’
25אָרוּר֙ לֹקֵ֣חַ שֹׁ֔חַד לְהַכֹּ֥ות נֶ֖פֶשׁ דָּ֣ם נָקִ֑י וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ ס
26‘ผู้ใดไม่ยึดถือถ้อยคำของธรรมบัญญัตินี้และทำตาม ผู้นั้นต้องคำสาป’ ประชาชนทั้งหมดจะกล่าวว่า ‘อาเมน’”
26אָר֗וּר אֲשֶׁ֧ר לֹא־יָקִ֛ים אֶת־דִּבְרֵ֥י הַתֹּורָֽה־הַזֹּ֖את לַעֲשֹׂ֣ות אֹותָ֑ם וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.