เฉลยธรรมบัญญัติ 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เวลานั้นพระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า ‘จงสกัดแผ่นศิลาสองแผ่นให้เหมือนแผ่นแรก แล้วขึ้นมาหาเราบนภูเขา และทำหีบไม้หนึ่งใบ
1בָּעֵ֨ת הַהִ֜וא אָמַ֧ר יְהוָ֣ה אֵלַ֗י פְּסָל־לְךָ֞ שְׁנֵֽי־לוּחֹ֤ת אֲבָנִים֙ כָּרִ֣אשֹׁנִ֔ים וַעֲלֵ֥ה אֵלַ֖י הָהָ֑רָה וְעָשִׂ֥יתָ לְּךָ֖ אֲרֹ֥ון עֵֽץ׃
2เราจะเขียนถ้อยคำที่อยู่บนแผ่นแรกซึ่งเจ้าทำแตกลงบนแผ่นเหล่านี้ แล้วเจ้าจงใส่ไว้ในหีบ’
2וְאֶכְתֹּב֙ עַל־הַלֻּחֹ֔ת אֶת־הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָי֛וּ עַל־הַלֻּחֹ֥ת הָרִאשֹׁנִ֖ים אֲשֶׁ֣ר שִׁבַּ֑רְתָּ וְשַׂמְתָּ֖ם בָּאָרֹֽון׃
3ผมจึงทำหีบจากไม้อะคาเซีย สกัดแผ่นศิลาสองแผ่นเหมือนแผ่นแรก แล้วขึ้นไปบนภูเขาพร้อมแผ่นศิลาทั้งสองในมือ
3וָאַ֤עַשׂ אֲרֹון֙ עֲצֵ֣י שִׁטִּ֔ים וָאֶפְסֹ֛ל שְׁנֵי־לֻחֹ֥ת אֲבָנִ֖ים כָּרִאשֹׁנִ֑ים וָאַ֣עַל הָהָ֔רָה וּשְׁנֵ֥י הַלֻּחֹ֖ת בְּיָדִֽי׃
4พระองค์ทรงเขียนพระบัญญัติสิบประการบนแผ่นศิลาเหมือนข้อความครั้งแรก คือถ้อยคำที่พระยาห์เวห์ตรัสกับพวกคุณบนภูเขาจากกลางไฟในวันที่ประชุมกัน แล้วพระยาห์เวห์ทรงมอบให้ผม
4וַיִּכְתֹּ֨ב עַֽל־הַלֻּחֹ֜ת כַּמִּכְתָּ֣ב הָרִאשֹׁ֗ון אֵ֚ת עֲשֶׂ֣רֶת הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּר֩ יְהוָ֨ה אֲלֵיכֶ֥ם בָּהָ֛ר מִתֹּ֥וךְ הָאֵ֖שׁ בְּיֹ֣ום הַקָּהָ֑ל וַיִּתְּנֵ֥ם יְהוָ֖ה אֵלָֽי׃
5ผมหันกลับลงจากภูเขา และใส่แผ่นศิลาไว้ในหีบที่ทำขึ้น แผ่นศิลายังคงอยู่ที่นั่นตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาผม
5וָאֵ֗פֶן וָֽאֵרֵד֙ מִן־הָהָ֔ר וָֽאָשִׂם֙ אֶת־הַלֻּחֹ֔ת בָּאָרֹ֖ון אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑יתִי וַיִּ֣הְיוּ שָׁ֔ם כַּאֲשֶׁ֥ר צִוַּ֖נִי יְהוָֽה׃
6(ชาวอิสราเอลเดินทางจากเบเอโรทเบเนยาอาคานไปยังโมเสราห์ ที่นั่นอาโรนเสียชีวิตและถูกฝังไว้ และเอเลอาซาร์บุตรของเขารับหน้าที่ปุโรหิตแทน
6וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל נָֽסְע֛וּ מִבְּאֵרֹ֥ת בְּנֵי־יַעֲקָ֖ן מֹוסֵרָ֑ה שָׁ֣ם מֵ֤ת אַהֲרֹן֙ וַיִּקָּבֵ֣ר שָׁ֔ם וַיְכַהֵ֛ן אֶלְעָזָ֥ר בְּנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃
7จากที่นั่นพวกเขาเดินทางไปกุดโกดาห์ และจากกุดโกดาห์ไปโยทบาทาห์ ซึ่งเป็นแผ่นดินที่มีลำธารหลายสาย
7מִשָּׁ֥ם נָסְע֖וּ הַגֻּדְגֹּ֑דָה וּמִן־הַגֻּדְגֹּ֣דָה יָטְבָ֔תָה אֶ֖רֶץ נַֽחֲלֵי מָֽיִם׃
8เวลานั้นพระยาห์เวห์ทรงแยกเผ่าเลวีออกมา ให้หามหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ ยืนต่อหน้าพระยาห์เวห์เพื่อรับใช้พระองค์ และอวยพรในพระนามของพระองค์ จนถึงทุกวันนี้
8בָּעֵ֣ת הַהִ֗וא הִבְדִּ֤יל יְהוָה֙ אֶת־שֵׁ֣בֶט הַלֵּוִ֔י לָשֵׂ֖את אֶת־אֲרֹ֣ון בְּרִית־יְהוָ֑ה לַעֲמֹד֩ לִפְנֵ֨י יְהוָ֤ה לְשָֽׁרְתֹו֙ וּלְבָרֵ֣ךְ בִּשְׁמֹ֔ו עַ֖ד הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
9เพราะฉะนั้น เลวีจึงไม่มีส่วนแบ่งหรือมรดกร่วมกับพี่น้อง พระยาห์เวห์ทรงเป็นมรดกของเขา ตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณตรัสไว้กับเขา)
9עַל־כֵּ֞ן לֹֽא־הָיָ֧ה לְלֵוִ֛י חֵ֥לֶק וְנַחֲלָ֖ה עִם־אֶחָ֑יו יְהוָה֙ ה֣וּא נַחֲלָתֹ֔ו כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לֹֽו׃
10ผมอยู่บนภูเขาสี่สิบวันสี่สิบคืนเหมือนครั้งแรก และครั้งนั้นพระยาห์เวห์ก็ทรงฟังผมอีก พระยาห์เวห์ไม่ทรงทำลายพวกคุณ
10וְאָנֹכִ֞י עָמַ֣דְתִּי בָהָ֗ר כַּיָּמִים֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ים אַרְבָּעִ֣ים יֹ֔ום וְאַרְבָּעִ֖ים לָ֑יְלָה וַיִּשְׁמַ֨ע יְהוָ֜ה אֵלַ֔י גַּ֚ם בַּפַּ֣עַם הַהִ֔וא לֹא־אָבָ֥ה יְהוָ֖ה הַשְׁחִיתֶֽךָ׃
11แล้วพระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า ‘ลุกขึ้น ออกเดินทางนำหน้าประชาชน พวกเขาจะได้เข้าไปครอบครองแผ่นดินที่เราปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษว่าจะประทานให้’
11וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י ק֛וּם לֵ֥ךְ לְמַסַּ֖ע לִפְנֵ֣י הָעָ֑ם וְיָבֹ֙אוּ֙ וְיִֽרְשׁ֣וּ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֥עְתִּי לַאֲבֹתָ֖ם לָתֵ֥ת לָהֶֽם׃ פ
12บัดนี้ อิสราเอล พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงต้องการอะไรจากพวกคุณ นอกจากให้ยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ ดำเนินตามทุกทางของพระองค์ รักพระองค์ และรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณด้วยทั้งใจและทั้งชีวิต
12וְעַתָּה֙ יִשְׂרָאֵ֔ל מָ֚ה יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ שֹׁאֵ֖ל מֵעִמָּ֑ךְ כִּ֣י אִם־לְ֠יִרְאָה אֶת־יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ לָלֶ֤כֶת בְּכָל־דְּרָכָיו֙ וּלְאַהֲבָ֣ה אֹתֹ֔ו וְלַֽעֲבֹד֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּכָל־לְבָבְךָ֖ וּבְכָל־נַפְשֶֽׁךָ׃
13และรักษาพระบัญชาและข้อกำหนดของพระยาห์เวห์ที่ผมกำลังสั่งในวันนี้ เพื่อประโยชน์ของพวกคุณเอง
13לִשְׁמֹ֞ר אֶת־מִצְוֹ֤ת יְהוָה֙ וְאֶת־חֻקֹּתָ֔יו אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיֹּ֑ום לְטֹ֖וב לָֽךְ׃
14ดูเถิด ฟ้าสวรรค์ แม้แต่ฟ้าสวรรค์ชั้นสูงสุด และแผ่นดินกับทุกสิ่งในนั้น ล้วนเป็นของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
14הֵ֚ן לַיהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ הַשָּׁמַ֖יִם וּשְׁמֵ֣י הַשָּׁמָ֑יִם הָאָ֖רֶץ וְכָל־אֲשֶׁר־בָּֽהּ׃
15ถึงอย่างนั้น พระยาห์เวห์ทรงพอใจในบรรพบุรุษของพวกคุณและทรงรักพวกเขา แล้วทรงเลือกลูกหลานของพวกเขาภายหลัง คือพวกคุณ เหนือชนชาติทั้งปวง ดังที่เป็นอยู่ในวันนี้
15רַ֧ק בַּאֲבֹתֶ֛יךָ חָשַׁ֥ק יְהוָ֖ה לְאַהֲבָ֣ה אֹותָ֑ם וַיִּבְחַ֞ר בְּזַרְעָ֣ם אַחֲרֵיהֶ֗ם בָּכֶ֛ם מִכָּל־הָעַמִּ֖ים כַּיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
16เพราะฉะนั้น จงตัดหนังหุ้มปลายของใจออกเสีย และอย่าดื้อรั้นอีกต่อไป
16וּמַלְתֶּ֕ם אֵ֖ת עָרְלַ֣ת לְבַבְכֶ֑ם וְעָ֨רְפְּכֶ֔ם לֹ֥א תַקְשׁ֖וּ עֹֽוד׃
17เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงเป็นพระเจ้าเหนือพระทั้งหลาย และเจ้านายเหนือเจ้านายทั้งหลาย เป็นพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ทรงพลัง และน่าเกรงขาม พระองค์ไม่ทรงลำเอียงและไม่ทรงรับสินบน
17כִּ֚י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם ה֚וּא אֱלֹהֵ֣י הָֽאֱלֹהִ֔ים וַאֲדֹנֵ֖י הָאֲדֹנִ֑ים הָאֵ֨ל הַגָּדֹ֤ל הַגִּבֹּר֙ וְהַנֹּורָ֔א אֲשֶׁר֙ לֹא־יִשָּׂ֣א פָנִ֔ים וְלֹ֥א יִקַּ֖ח שֹֽׁחַד׃
18พระองค์ทรงให้ความยุติธรรมแก่เด็กที่กำพร้าพ่อและหญิงม่าย และทรงรักคนต่างถิ่น โดยประทานอาหารและเสื้อผ้าให้
18עֹשֶׂ֛ה מִשְׁפַּ֥ט יָתֹ֖ום וְאַלְמָנָ֑ה וְאֹהֵ֣ב גֵּ֔ר לָ֥תֶת לֹ֖ו לֶ֥חֶם וְשִׂמְלָֽה׃
19เพราะฉะนั้น จงรักคนต่างถิ่น เพราะพวกคุณเองเคยเป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินอียิปต์
19וַאֲהַבְתֶּ֖ם אֶת־הַגֵּ֑ר כִּֽי־גֵרִ֥ים הֱיִיתֶ֖ם בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
20จงยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ รับใช้พระองค์ ยึดมั่นในพระองค์ และสาบานโดยอ้างพระนามของพระองค์
20אֶת־יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ תִּירָ֖א אֹתֹ֣ו תַעֲבֹ֑ד וּבֹ֣ו תִדְבָּ֔ק וּבִשְׁמֹ֖ו תִּשָּׁבֵֽעַ׃
21พระองค์คือผู้ที่พวกคุณสรรเสริญ และพระองค์คือพระเจ้าของพวกคุณ ผู้ทรงทำสิ่งยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามเหล่านี้ที่พวกคุณเห็นมากับตา
21ה֥וּא תְהִלָּתְךָ֖ וְה֣וּא אֱלֹהֶ֑יךָ אֲשֶׁר־עָשָׂ֣ה אִתְּךָ֗ אֶת־הַגְּדֹלֹ֤ת וְאֶת־הַנֹּֽורָאֹת֙ הָאֵ֔לֶּה אֲשֶׁ֥ר רָא֖וּ עֵינֶֽיךָ׃
22บรรพบุรุษของพวกคุณลงไปอียิปต์มีเพียงเจ็ดสิบคน แต่บัดนี้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงทำให้มีจำนวนมากเหมือนดวงดาวบนท้องฟ้า
22בְּשִׁבְעִ֣ים נֶ֔פֶשׁ יָרְד֥וּ אֲבֹתֶ֖יךָ מִצְרָ֑יְמָה וְעַתָּ֗ה שָֽׂמְךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ כְּכֹוכְבֵ֥י הַשָּׁמַ֖יִם לָרֹֽב׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.