เฉลยธรรมบัญญัติ 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ถ้าชายคนหนึ่งแต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง แล้วต่อมาเธอไม่เป็นที่พอใจของเขาเพราะเขาพบสิ่งไม่เหมาะสมบางอย่างในตัวเธอ เขาเขียนหนังสือหย่า มอบหนังสือนั้นไว้ในมือเธอ แล้วส่งเธอออกจากบ้าน
1כִּֽי־יִקַּ֥ח אִ֛ישׁ אִשָּׁ֖ה וּבְעָלָ֑הּ וְהָיָ֞ה אִם־לֹ֧א תִמְצָא־חֵ֣ן בְּעֵינָ֗יו כִּי־מָ֤צָא בָהּ֙ עֶרְוַ֣ת דָּבָ֔ר וְכָ֨תַב לָ֜הּ סֵ֤פֶר כְּרִיתֻת֙ וְנָתַ֣ן בְּיָדָ֔הּ וְשִׁלְּחָ֖הּ מִבֵּיתֹֽו׃
2เมื่อเธอออกจากบ้านของเขาแล้ว เธออาจไปเป็นภรรยาของชายอื่น
2וְיָצְאָ֖ה מִבֵּיתֹ֑ו וְהָלְכָ֖ה וְהָיְתָ֥ה לְאִישׁ־אַחֵֽר׃
3ถ้าสามีคนหลังเกลียดเธอ แล้วเขียนหนังสือหย่า มอบหนังสือนั้นไว้ในมือเธอ และส่งเธอออกจากบ้าน หรือถ้าสามีคนหลังซึ่งรับเธอเป็นภรรยาเสียชีวิต
3וּשְׂנֵאָהּ֮ הָאִ֣ישׁ הָאַחֲרֹון֒ וְכָ֨תַב לָ֜הּ סֵ֤פֶר כְּרִיתֻת֙ וְנָתַ֣ן בְּיָדָ֔הּ וְשִׁלְּחָ֖הּ מִבֵּיתֹ֑ו אֹ֣ו כִ֤י יָמוּת֙ הָאִ֣ישׁ הָאַחֲרֹ֔ון אֲשֶׁר־לְקָחָ֥הּ לֹ֖ו לְאִשָּֽׁה׃
4สามีคนแรกที่ส่งเธอออกไปจะรับเธอกลับมาเป็นภรรยาอีกหลังจากเธอเป็นมลทินแล้วไม่ได้ เพราะเรื่องนั้นเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อพระยาห์เวห์ อย่านำบาปมาสู่แผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้เป็นมรดก
4לֹא־יוּכַ֣ל בַּעְלָ֣הּ הָרִאשֹׁ֣ון אֲשֶֽׁר־שִׁ֠לְּחָהּ לָשׁ֨וּב לְקַחְתָּ֜הּ לִהְיֹ֧ות לֹ֣ו לְאִשָּׁ֗ה אַחֲרֵי֙ אֲשֶׁ֣ר הֻטַּמָּ֔אָה כִּֽי־תֹועֵבָ֥ה הִ֖וא לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְלֹ֤א תַחֲטִיא֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ נַחֲלָֽה׃ ס
5เมื่อชายคนหนึ่งเพิ่งแต่งงาน เขาไม่ต้องออกไปรบและไม่ต้องรับหน้าที่ใด ๆ ให้เขาอยู่บ้านโดยไม่มีภาระเป็นเวลาหนึ่งปี และทำให้ภรรยาที่เขาแต่งงานด้วยมีความสุข
5כִּֽי־יִקַּ֥ח אִישׁ֙ אִשָּׁ֣ה חֲדָשָׁ֔ה לֹ֤א יֵצֵא֙ בַּצָּבָ֔א וְלֹא־יַעֲבֹ֥ר עָלָ֖יו לְכָל־דָּבָ֑ר נָקִ֞י יִהְיֶ֤ה לְבֵיתֹו֙ שָׁנָ֣ה אֶחָ֔ת וְשִׂמַּ֖ח אֶת־אִשְׁתֹּ֥ו אֲשֶׁר־לָקָֽח׃ ס
6ห้ามยึดโม่หรือหินโม่ก้อนบนเป็นของค้ำประกัน เพราะนั่นเท่ากับเอาชีวิตของคนหนึ่งเป็นของค้ำประกัน
6לֹא־יַחֲבֹ֥ל רֵחַ֖יִם וָרָ֑כֶב כִּי־נֶ֖פֶשׁ ה֥וּא חֹבֵֽל׃ ס
7ถ้าพบชายคนหนึ่งลักพาตัวพี่น้องร่วมชาติจากชาวอิสราเอล แล้วบังคับให้เป็นทาสหรือขายเขา คนที่ลักพาตัวนั้นต้องตาย จงกำจัดความชั่วออกจากหมู่พวกคุณ
7כִּי־יִמָּצֵ֣א אִ֗ישׁ גֹּנֵ֨ב נֶ֤פֶשׁ מֵאֶחָיו֙ מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְהִתְעַמֶּר־בֹּ֖ו וּמְכָרֹ֑ו וּמֵת֙ הַגַּנָּ֣ב הַה֔וּא וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִקִּרְבֶּֽךָ׃
8จงระมัดระวังเรื่องโรคเรื้อน และทำตามทุกอย่างที่ปุโรหิตชาวเลวีสอนอย่างเคร่งครัด ตามที่ผมสั่งพวกเขาไว้ พวกคุณก็ต้องระมัดระวังทำตาม
8הִשָּׁ֧מֶר בְּנֶֽגַע־הַצָּרַ֛עַת לִשְׁמֹ֥ר מְאֹ֖ד וְלַעֲשֹׂ֑ות כְּכֹל֩ אֲשֶׁר־יֹור֨וּ אֶתְכֶ֜ם הַכֹּהֲנִ֧ים הַלְוִיִּ֛ם כַּאֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִ֖ם תִּשְׁמְר֥וּ לַעֲשֹֽׂות׃ ס
9จงจำไว้ว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงทำอะไรกับมิเรียมระหว่างทางเมื่อพวกคุณออกจากอียิปต์
9זָכֹ֕ור אֵ֧ת אֲשֶׁר־עָשָׂ֛ה יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לְמִרְיָ֑ם בַּדֶּ֖רֶךְ בְּצֵאתְכֶ֥ם מִמִּצְרָֽיִם׃ ס
10เมื่อให้เพื่อนบ้านกู้สิ่งใด อย่าเข้าไปในบ้านของเขาเพื่อเอาของค้ำประกัน
10כִּֽי־תַשֶּׁ֥ה בְרֵֽעֲךָ מַשַּׁ֣את מְא֑וּמָה לֹא־תָבֹ֥א אֶל־בֵּיתֹ֖ו לַעֲבֹ֥ט עֲבֹטֹֽו׃
11ให้ยืนรออยู่ข้างนอก แล้วผู้กู้จะนำของค้ำประกันออกมาให้
11בַּח֖וּץ תַּעֲמֹ֑ד וְהָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר אַתָּה֙ נֹשֶׁ֣ה בֹ֔ו יֹוצִ֥יא אֵלֶ֛יךָ אֶֽת־הַעֲבֹ֖וט הַחֽוּצָה׃
12ถ้าเขาเป็นคนยากจน อย่าเก็บของค้ำประกันนั้นไว้กับตัวข้ามคืน
12וְאִם־אִ֥ישׁ עָנִ֖י ה֑וּא לֹ֥א תִשְׁכַּ֖ב בַּעֲבֹטֹֽו׃
13จงคืนของค้ำประกันให้เขาเมื่อดวงอาทิตย์ตก เพื่อเขาจะได้นอนห่มเสื้อผ้าของตนและอวยพรพวกคุณ พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจะทรงนับว่าพวกคุณทำถูกต้อง
13הָשֵׁב֩ תָּשִׁ֨יב לֹ֤ו אֶֽת־הַעֲבֹוט֙ כְּבֹ֣א הַשֶּׁ֔מֶשׁ וְשָׁכַ֥ב בְּשַׂלְמָתֹ֖ו וּבֵֽרֲכֶ֑ךָּ וּלְךָ֙ תִּהְיֶ֣ה צְדָקָ֔ה לִפְנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃ ס
14อย่าข่มเหงลูกจ้างที่ยากจนและขัดสน ไม่ว่าจะเป็นพี่น้องร่วมชาติหรือคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินภายในเมืองของพวกคุณ
14לֹא־תַעֲשֹׁ֥ק שָׂכִ֖יר עָנִ֣י וְאֶבְיֹ֑ון מֵאַחֶ֕יךָ אֹ֧ו מִגֵּרְךָ֛ אֲשֶׁ֥ר בְּאַרְצְךָ֖ בִּשְׁעָרֶֽיךָ׃
15จงจ่ายค่าจ้างให้เขาภายในวันนั้นก่อนดวงอาทิตย์ตก เพราะเขายากจนและฝากความหวังไว้กับค่าจ้างนั้น มิฉะนั้นเขาอาจร้องต่อพระยาห์เวห์กล่าวโทษพวกคุณ แล้วพวกคุณจะมีบาป
15בְּיֹומֹו֩ תִתֵּ֨ן שְׂכָרֹ֜ו וְֽלֹא־תָבֹ֧וא עָלָ֣יו הַשֶּׁ֗מֶשׁ כִּ֤י עָנִי֙ ה֔וּא וְאֵלָ֕יו ה֥וּא נֹשֵׂ֖א אֶת־נַפְשֹׁ֑ו וְלֹֽא־יִקְרָ֤א עָלֶ֙יךָ֙ אֶל־יְהוָ֔ה וְהָיָ֥ה בְךָ֖ חֵֽטְא׃ ס
16ห้ามประหารพ่อเพราะความผิดของลูก และห้ามประหารลูกเพราะความผิดของพ่อ แต่ละคนต้องรับโทษตายเพราะบาปของตนเอง
16לֹֽא־יוּמְת֤וּ אָבֹות֙ עַל־בָּנִ֔ים וּבָנִ֖ים לֹא־יוּמְת֣וּ עַל־אָבֹ֑ות אִ֥ישׁ בְּחֶטְאֹ֖ו יוּמָֽתוּ׃ ס
17อย่าบิดเบือนความยุติธรรมของคนต่างถิ่นหรือเด็กกำพร้า และอย่ายึดเสื้อผ้าของหญิงม่ายเป็นของค้ำประกัน
17לֹ֣א תַטֶּ֔ה מִשְׁפַּ֖ט גֵּ֣ר יָתֹ֑ום וְלֹ֣א תַחֲבֹ֔ל בֶּ֖גֶד אַלְמָנָֽה׃
18จงจำไว้ว่าพวกคุณเคยเป็นทาสในอียิปต์ และพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงไถ่พวกคุณออกจากที่นั่น เพราะฉะนั้นผมจึงสั่งให้ทำเช่นนี้
18וְזָכַרְתָּ֗ כִּ֣י עֶ֤בֶד הָיִ֙יתָ֙ בְּמִצְרַ֔יִם וַֽיִּפְדְּךָ֛ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ מִשָּׁ֑ם עַל־כֵּ֞ן אָנֹכִ֤י מְצַוְּךָ֙ לַעֲשֹׂ֔ות אֶת־הַדָּבָ֖ר הַזֶּֽה׃ ס
19เมื่อเก็บเกี่ยวพืชผลในนาแล้วลืมฟ่อนธัญพืชไว้ อย่ากลับไปเอา ให้เหลือไว้สำหรับคนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และหญิงม่าย เพื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจะทรงอวยพรงานทุกอย่างที่พวกคุณทำ
19כִּ֣י תִקְצֹר֩ קְצִֽירְךָ֨ בְשָׂדֶ֜ךָ וְשֽׁ͏ָכַחְתָּ֧ עֹ֣מֶר בַּשָּׂדֶ֗ה לֹ֤א תָשׁוּב֙ לְקַחְתֹּ֔ו לַגֵּ֛ר לַיָּתֹ֥ום וְלָאַלְמָנָ֖ה יִהְיֶ֑ה לְמַ֤עַן יְבָרֶכְךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּכֹ֖ל מַעֲשֵׂ֥ה יָדֶֽיךָ׃
20เมื่อใช้ไม้ตีต้นมะกอกเพื่อเก็บผล อย่ากลับไปตีตามกิ่งซ้ำอีก ให้ผลที่เหลือไว้สำหรับคนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และหญิงม่าย
20כִּ֤י תַחְבֹּט֙ זֵֽיתְךָ֔ לֹ֥א תְפָאֵ֖ר אַחֲרֶ֑יךָ לַגֵּ֛ר לַיָּתֹ֥ום וְלָאַלְמָנָ֖ה יִהְיֶֽה׃ ס
21เมื่อเก็บผลองุ่น อย่ากลับไปเก็บตกซ้ำอีก ให้ผลที่เหลือไว้สำหรับคนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และหญิงม่าย
21כִּ֤י תִבְצֹר֙ כַּרְמְךָ֔ לֹ֥א תְעֹולֵ֖ל אַחֲרֶ֑יךָ לַגֵּ֛ר לַיָּתֹ֥ום וְלָאַלְמָנָ֖ה יִהְיֶֽה׃
22จงจำไว้ว่าพวกคุณเคยเป็นทาสในแผ่นดินอียิปต์ เพราะฉะนั้นผมจึงสั่งให้ทำเช่นนี้
22וְזָ֣כַרְתָּ֔ כִּי־עֶ֥בֶד הָיִ֖יתָ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם עַל־כֵּ֞ן אָנֹכִ֤י מְצַוְּךָ֙ לַעֲשֹׂ֔ות אֶת־הַדָּבָ֖ר הַזֶּֽה׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.