เฉลยธรรมบัญญัติ 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ถ้าชายคนหนึ่งแต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง แล้วต่อมาเธอไม่เป็นที่พอใจของเขาเพราะเขาพบสิ่งไม่เหมาะสมบางอย่างในตัวเธอ เขาเขียนหนังสือหย่า มอบหนังสือนั้นไว้ในมือเธอ แล้วส่งเธอออกจากบ้าน
1If a man take a wife, and have her, and she find not favour in his eyes, for some uncleanness: he shall write a bill of divorce, and shall give it in her hand, and send her out of his house.
2เมื่อเธอออกจากบ้านของเขาแล้ว เธออาจไปเป็นภรรยาของชายอื่น
2And when she is departed, and marrieth another husband,
3ถ้าสามีคนหลังเกลียดเธอ แล้วเขียนหนังสือหย่า มอบหนังสือนั้นไว้ในมือเธอ และส่งเธอออกจากบ้าน หรือถ้าสามีคนหลังซึ่งรับเธอเป็นภรรยาเสียชีวิต
3And he also hateth her, and hath given her a bill of divorce, and hath sent her out of his house or is dead:
4สามีคนแรกที่ส่งเธอออกไปจะรับเธอกลับมาเป็นภรรยาอีกหลังจากเธอเป็นมลทินแล้วไม่ได้ เพราะเรื่องนั้นเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อพระยาห์เวห์ อย่านำบาปมาสู่แผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้เป็นมรดก
4The former husband cannot take her again to wife: because she is defiled, and is become abominable before the Lord: lest thou cause thy land to sin, which the Lord thy God shall give thee to possess.
5เมื่อชายคนหนึ่งเพิ่งแต่งงาน เขาไม่ต้องออกไปรบและไม่ต้องรับหน้าที่ใด ๆ ให้เขาอยู่บ้านโดยไม่มีภาระเป็นเวลาหนึ่งปี และทำให้ภรรยาที่เขาแต่งงานด้วยมีความสุข
5When a man hath lately taken a wife, he shall not go out to war, neither shall any public business be enjoined him, but he shall be free at home without fault, that for one year he may rejoice with his wife.
6ห้ามยึดโม่หรือหินโม่ก้อนบนเป็นของค้ำประกัน เพราะนั่นเท่ากับเอาชีวิตของคนหนึ่งเป็นของค้ำประกัน
6Thou shalt not take the nether, nor the upper millstone to pledge: for he hath pledged his life to thee.
7ถ้าพบชายคนหนึ่งลักพาตัวพี่น้องร่วมชาติจากชาวอิสราเอล แล้วบังคับให้เป็นทาสหรือขายเขา คนที่ลักพาตัวนั้นต้องตาย จงกำจัดความชั่วออกจากหมู่พวกคุณ
7If any man be found soliciting his brother of the children of Israel, and selling him shall take a price, he shall be put to death, and thou shalt take away the evil from the midst of thee.
8จงระมัดระวังเรื่องโรคเรื้อน และทำตามทุกอย่างที่ปุโรหิตชาวเลวีสอนอย่างเคร่งครัด ตามที่ผมสั่งพวกเขาไว้ พวกคุณก็ต้องระมัดระวังทำตาม
8Observe diligently that thou incur not the stroke of the leprosy, but thou shalt do whatsoever the priests of the Levitical race shall teach thee, according to what I have commanded them, and fulfill thou it carefully.
9จงจำไว้ว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงทำอะไรกับมิเรียมระหว่างทางเมื่อพวกคุณออกจากอียิปต์
9Remember what the Lord your God did to Mary, in the way when you came out of Egypt.
10เมื่อให้เพื่อนบ้านกู้สิ่งใด อย่าเข้าไปในบ้านของเขาเพื่อเอาของค้ำประกัน
10When thou shalt demand of thy neighbour any thing that he oweth thee, thou shalt not go into his house to take away a pledge:
11ให้ยืนรออยู่ข้างนอก แล้วผู้กู้จะนำของค้ำประกันออกมาให้
11But then shalt stand without, and he shall bring out to thee what he hath.
12ถ้าเขาเป็นคนยากจน อย่าเก็บของค้ำประกันนั้นไว้กับตัวข้ามคืน
12But if he be poor, the pledge shall not lodge with thee that night,
13จงคืนของค้ำประกันให้เขาเมื่อดวงอาทิตย์ตก เพื่อเขาจะได้นอนห่มเสื้อผ้าของตนและอวยพรพวกคุณ พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจะทรงนับว่าพวกคุณทำถูกต้อง
13But thou shalt restore it to him presently before the going down of the sun: that he may sleep in his own raiment and bless thee, and thou mayst have justice before the Lord thy God.
14อย่าข่มเหงลูกจ้างที่ยากจนและขัดสน ไม่ว่าจะเป็นพี่น้องร่วมชาติหรือคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินภายในเมืองของพวกคุณ
14Thou shalt not refuse the hire of the needy, and the poor, whether he be thy brother, or a stranger that dwelleth with thee in the land, and is within thy gates:
15จงจ่ายค่าจ้างให้เขาภายในวันนั้นก่อนดวงอาทิตย์ตก เพราะเขายากจนและฝากความหวังไว้กับค่าจ้างนั้น มิฉะนั้นเขาอาจร้องต่อพระยาห์เวห์กล่าวโทษพวกคุณ แล้วพวกคุณจะมีบาป
15But thou shalt pay him the price of his labour the same day, before the going down of the sun, because he is poor, and with it maintaineth his life: lest he cry against thee to the Lord, and it be reputed to thee for a sin.
16ห้ามประหารพ่อเพราะความผิดของลูก และห้ามประหารลูกเพราะความผิดของพ่อ แต่ละคนต้องรับโทษตายเพราะบาปของตนเอง
16The fathers shall not be put to death for the children, nor the children for the fathers, but every one shall die for his own sin.
17อย่าบิดเบือนความยุติธรรมของคนต่างถิ่นหรือเด็กกำพร้า และอย่ายึดเสื้อผ้าของหญิงม่ายเป็นของค้ำประกัน
17Thou shalt not pervert the judgment of the stranger nor of the fatherless, neither shalt thou take away the widow’s raiment for a pledge.
18จงจำไว้ว่าพวกคุณเคยเป็นทาสในอียิปต์ และพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงไถ่พวกคุณออกจากที่นั่น เพราะฉะนั้นผมจึงสั่งให้ทำเช่นนี้
18Remember that thou wast a slave in Egypt, and the Lord thy God delivered thee from thence. Therefore I command thee to do this thing.
19เมื่อเก็บเกี่ยวพืชผลในนาแล้วลืมฟ่อนธัญพืชไว้ อย่ากลับไปเอา ให้เหลือไว้สำหรับคนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และหญิงม่าย เพื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจะทรงอวยพรงานทุกอย่างที่พวกคุณทำ
19When thou hast reaped the corn in thy field, and hast forgot and left a sheaf, thou shalt not return to take it away: but thou shalt suffer the stranger, and the fatherless and the widow to tabs it away: that the Lord thy God may bless thee in all the works of thy hands.
20เมื่อใช้ไม้ตีต้นมะกอกเพื่อเก็บผล อย่ากลับไปตีตามกิ่งซ้ำอีก ให้ผลที่เหลือไว้สำหรับคนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และหญิงม่าย
20If thou have gathered the fruit of thy olive trees, thou shalt not return to gather whatsoever remaineth on the trees: but shalt leave it for the stranger, for the fatherless, and the widow.
21เมื่อเก็บผลองุ่น อย่ากลับไปเก็บตกซ้ำอีก ให้ผลที่เหลือไว้สำหรับคนต่างถิ่น เด็กกำพร้า และหญิงม่าย
21If thou make the vintage of thy vineyard, thou shalt not gather the clusters that remain, but they shall be for the stranger, the fatherless, and the widow.
22จงจำไว้ว่าพวกคุณเคยเป็นทาสในแผ่นดินอียิปต์ เพราะฉะนั้นผมจึงสั่งให้ทำเช่นนี้
22Remember that thou also wast a bondman in Egypt, and therefore I command thee to do this thing.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.