1 ซามูเอล 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1มีชายชาวเบนยามินคนหนึ่งชื่อคีช เป็นบุตรของอาบีเอล อาบีเอลเป็นบุตรของเศโรร์ เศโรร์เป็นบุตรของเบโครัท เบโครัทเป็นบุตรของอาฟียาห์ และอาฟียาห์เป็นบุตรของชายชาวเบนยามินคนหนึ่ง คีชเป็นคนกล้าหาญมีฝีมือ
1Es war aber ein Mann von Benjamin mit Namen Kis, ein Sohn Abiels, des Sohnes Zerors, des Sohnes Bechoraths, des Sohnes Aphiahs, des Sohnes eines Benjaminiters, ein wohlhabender Mann.
2เขามีลูกชายชื่อซาอูล เป็นชายหนุ่มรูปร่างสง่า ไม่มีใครในอิสราเอลหน้าตาดีกว่าเขา และเขาสูงกว่าทุกคนตั้งแต่ช่วงบ่าขึ้นไป
2Der hatte einen Sohn mit Namen Saul; der war ein junger, schöner Mann, und war kein schönerer unter den Kindern Israel, eines Hauptes länger denn alles Volk.
3วันหนึ่งลาของคีช พ่อของซาอูล หายไป คีชจึงบอกลูกว่า “พาคนรับใช้ไปด้วยคนหนึ่ง แล้วออกตามหาลา”
3Es hatte aber Kis, der Vater Sauls, seine Eselinnen verloren; und er sprach zu seinem Sohn Saul: Nimm der Knechte einen mit dir, mache dich auf, gehe hin und suche die Eselinnen.
4ซาอูลเดินผ่านเขตภูเขาเอฟราอิมและดินแดนชาลิชาห์ แต่ทั้งสองไม่พบลา พวกเขาผ่านดินแดนชาอาลิมก็ไม่พบ แล้วผ่านดินแดนเบนยามินก็ยังไม่พบ
4Und sie gingen durch das Gebirge Ephraim und durch das Land Salisa, und fanden sie nicht; sie gingen durch das Land Saalim, und sie waren nicht da; sie gingen durch das Land Benjamin, und fanden sie nicht.
5เมื่อมาถึงดินแดนศูฟ ซาอูลบอกคนรับใช้ที่มาด้วยว่า “กลับกันเถอะ เดี๋ยวพ่อจะเลิกห่วงลาแล้วมาห่วงเราแทน”
5Da sie aber kamen in das Land Zuph, sprach Saul zu dem Knecht, der mit ihm war: Komm, laß uns wieder heimgehen; mein Vater möchte von den Eselinnen lassen und um uns sorgen.
6คนรับใช้ตอบว่า “ในเมืองนี้มีคนของพระเจ้าคนหนึ่ง ผู้คนเคารพนับถือเขา สิ่งที่เขาพูดก็เกิดขึ้นจริงทุกอย่าง ลองไปหาเขาเถอะ บางทีเขาจะบอกได้ว่าเราควรไปทางไหน”
6Er aber sprach: Siehe, es ist ein berühmter Mann Gottes in dieser Stadt; alles, was er sagt, das geschieht. Nun laß uns dahin gehen; vielleicht sagt er uns unsern Weg, den wir gehen.
7ซาอูลถามคนรับใช้ว่า “ถ้าไปหาเขา เราจะเอาอะไรไปให้? ขนมปังในย่ามก็หมดแล้ว ไม่มีของขวัญให้คนของพระเจ้า เรามีอะไรเหลือบ้าง?”
7Saul aber sprach zu seinem Knechte: Wenn wir schon hingehen, was bringen wir dem Mann? Denn das Brot ist dahin aus unserm Sack; so haben wir sonst keine Gabe, die wir dem Mann Gottes bringen. Was haben wir?
8คนรับใช้ตอบซาอูลว่า “ผมมีเงินหนึ่งในสี่เชเขล จะเอาไปให้คนของพระเจ้าเพื่อให้เขาบอกทางเรา”
8Der Knecht antwortete Saul wieder und sprach: Siehe, ich habe ein viertel eines Silberlings bei mir; das wollen wir dem Mann Gottes geben, daß er uns unsern Weg sage.
9(ในสมัยก่อน เมื่อคนอิสราเอลต้องการทูลถามพระเจ้า เขาจะพูดว่า “ไปหาผู้เห็นนิมิตกันเถอะ” เพราะคนที่ปัจจุบันเรียกว่าผู้เผยพระวจนะ สมัยก่อนเรียกว่าผู้เห็นนิมิต)
9(Vorzeiten in Israel, wenn man ging, Gott zu fragen, sprach man: Kommt, laßt uns gehen zu dem Seher! Denn die man jetzt Propheten heißt, die hieß man vorzeiten Seher.)
10ซาอูลบอกคนรับใช้ว่า “ดี ไปกันเถอะ” ทั้งสองจึงไปยังเมืองที่คนของพระเจ้าอยู่
10Saul sprach zu seinem Knecht: Du hast wohl geredet; komm laß uns gehen! Und da sie hingingen zu der Stadt, da der Mann Gottes war,
11ขณะเดินขึ้นทางลาดเข้าสู่เมือง พวกเขาพบหญิงสาวที่ออกมาตักน้ำ จึงถามว่า “ผู้เห็นนิมิตอยู่ที่นี่ไหม?”
11und zur Stadt hinaufstiegen, fanden sie Dirnen, die herausgingen, Wasser zu schöpfen. Zu denselben sprachen sie: Ist der Seher hier?
12หญิงสาวตอบว่า “อยู่ค่ะ เขาอยู่ข้างหน้าพวกท่าน รีบไปเถอะ วันนี้เขาเพิ่งเข้าเมืองมา เพราะชาวเมืองมีเครื่องบูชาบนสถานบูชาบนที่สูง
12Sie antworteten ihnen und sprachen: Ja, siehe, da ist er; eile, denn er ist heute in die Stadt gekommen, weil das Volk heute zu opfern hat auf der Höhe.
13พอเข้าเมือง พวกท่านจะพบเขาก่อนขึ้นไปกินอาหารบนที่สูง ผู้คนจะยังไม่กินจนกว่าเขาจะมา เพราะเขาต้องอวยพรเครื่องบูชาก่อน แล้วแขกที่เชิญมาจึงจะกิน รีบขึ้นไปตอนนี้ก็จะพบเขา”
13Wenn ihr in die Stadt kommt, so werdet ihr ihn finden, ehe denn er hinaufgeht auf die Höhe, zu essen. Denn das Volk wird nicht essen, bis er komme, sintemal er segnet das Opfer; darnach essen die, so geladen sind. Darum geht hinauf, denn jetzt werdet ihr ihn eben antreffen.
14ทั้งสองจึงขึ้นไปยังเมือง พอเข้าเขตเมือง ซามูเอลก็เดินออกมาสวนทางกับพวกเขาเพื่อขึ้นไปยังสถานบูชาบนที่สูง
14Und da sie hinauf zur Stadt kamen und in die Stadt eintraten, siehe, da ging Samuel heraus, ihnen entgegen, und wollte auf die Höhe gehen.
15วันก่อนซาอูลมาถึง พระยาห์เวห์ทรงเปิดเผยแก่ซามูเอลว่า
15Aber der HERR hatte Samuels Ohren offenbart einen Tag zuvor, ehe denn Saul kam, und gesagt:
16“พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ เราจะส่งชายคนหนึ่งจากดินแดนเบนยามินมาหาเจ้า จงเจิมเขาให้เป็นผู้นำเหนืออิสราเอล ซึ่งเป็นประชากรของเรา เขาจะช่วยประชากรของเราให้พ้นเงื้อมมือชาวฟีลิสเตีย เพราะเราได้ทอดพระเนตรประชากรของเราและได้ยินเสียงร้องของพวกเขาแล้ว”
16Morgen um diese Zeit will ich einen Mann zu dir senden aus dem Lande Benjamin; den sollst du zum Fürsten salben über mein Volk Israel, daß er mein Volk erlöse von der Philister Hand. Denn ich habe mein Volk angesehen, und sein Geschrei ist vor mich gekommen.
17เมื่อซามูเอลเห็นซาอูล พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “นี่คือชายที่เราบอกเจ้า เขาจะปกครองประชากรของเรา”
17Da nun Samuel Saul ansah, antwortete ihm der HERR: Siehe, das ist der Mann, von dem ich dir gesagt habe, daß er über mein Volk herrsche.
18ซาอูลเข้าไปหาซามูเอลที่ประตูเมืองและถามว่า “ช่วยบอกหน่อยได้ไหมครับว่าบ้านผู้เห็นนิมิตอยู่ที่ไหน?”
18Da trat Saul zu Samuel unter dem Tor und sprach: Sage mir, wo ist hier des Sehers Haus?
19ซามูเอลตอบว่า “ฉันเองคือผู้เห็นนิมิต ขึ้นไปยังสถานบูชาบนที่สูงก่อนฉันเถอะ วันนี้เธอจะกินอาหารกับฉัน พรุ่งนี้เช้าฉันจะให้เธอกลับ แล้วบอกทุกเรื่องที่อยู่ในใจเธอ
19Samuel antwortete Saul wieder und sprach: Ich bin der Seher. Gehe vor mir hinauf auf die Höhe, denn ihr sollt heute mit mir essen; morgen will ich dich lassen gehen, und alles, was in deinem Herzen ist, will ich dir sagen.
20ส่วนลาที่หายไปสามวันก่อน ไม่ต้องห่วง มีคนพบแล้ว ชาวอิสราเอลทั้งปวงปรารถนาผู้ใดเล่า? ไม่ใช่เธอกับครอบครัวพ่อของเธอหรือ?”
20Und um die Eselinnen, die du vor drei Tagen verloren hast, bekümmere dich jetzt nicht: sie sind gefunden. Und wes wird sein alles, was das Beste ist in Israel? Wird's nicht dein und deines Vaters ganzen Hauses sein?
21ซาอูลตอบว่า “ผมเป็นคนเบนยามินจากเผ่าที่เล็กที่สุดในอิสราเอลไม่ใช่หรือ? ครอบครัวผมก็เล็กที่สุดในบรรดาครอบครัวของเผ่าเบนยามิน แล้วทำไมท่านจึงพูดกับผมอย่างนี้?”
21Saul antwortete: Bin ich nicht ein Benjamiter und von einem der geringsten Stämme Israels, und mein Geschlecht das kleinste unter allen Geschlechtern der Stämme Benjamin? Warum sagst du denn mir solches?
22ซามูเอลพาซาอูลกับคนรับใช้เข้าไปในห้องรับแขก ให้พวกเขานั่งในที่นั่งสำคัญที่สุดท่ามกลางแขกรับเชิญราวสามสิบคน
22Samuel aber nahm Saul und seinen Knecht und führte sie in den Speisesaal und setzte sie obenan unter die, so geladen waren; der waren bei dreißig Mann.
23ซามูเอลบอกพ่อครัวว่า “เอาเนื้อส่วนที่ฉันให้แยกไว้มา ที่ฉันบอกว่า ‘เก็บส่วนนี้ไว้’”
23Und Samuel sprach zu dem Koch: Gib her das Stück, das ich dir gab und befahl, du solltest es bei dir behalten.
24พ่อครัวนำเนื้อสะโพกพร้อมส่วนที่ติดอยู่มาวางต่อหน้าซาอูล ซามูเอลกล่าวว่า “นี่คือส่วนที่เก็บไว้สำหรับเธอ วางไว้ตรงหน้าแล้วกินเถอะ ฉันเก็บไว้ให้เธอสำหรับเวลานี้ เพราะฉันบอกไว้แล้วว่า ‘ฉันเชิญคนมา’” วันนั้นซาอูลจึงกินอาหารกับซามูเอล
24Da trug der Koch eine Schulter auf und was daranhing. Und er legte es Saul vor und sprach: Siehe, das ist übrig; lege vor dich und iß; denn es ist für dich aufbehalten eben auf diese Zeit, da ich das Volk lud. Also aß Saul mit Samuel des Tages.
25เมื่อพวกเขาลงจากสถานบูชาบนที่สูงเข้าเมือง ซามูเอลพูดคุยกับซาอูลบนดาดฟ้าบ้าน
25Und da sie hinabgegangen waren von der Höhe zur Stadt, redete er mit Saul auf dem Dache.
26ทั้งสองตื่นแต่เช้า พอรุ่งสางซามูเอลเรียกซาอูลที่อยู่บนดาดฟ้าว่า “ลุกเถอะ ฉันจะให้เธอออกเดินทาง” ซาอูลลุกขึ้นแล้วทั้งสองก็ออกไปด้วยกัน
26Und sie standen früh auf; und da die Morgenröte aufging, rief Samuel dem Saul auf dem Dach und sprach: Auf! daß ich dich gehen lasse. Und Saul machte sich auf, und die beiden gingen miteinander hinaus, er und Samuel.
27ขณะที่พวกเขาเดินลงมาถึงชายเมือง ซามูเอลบอกซาอูลว่า “ให้คนรับใช้เดินล่วงหน้าไปก่อน” คนรับใช้ก็เดินนำไป แล้วซามูเอลกล่าวว่า “แต่เธอหยุดอยู่ตรงนี้ก่อน ฉันจะให้เธอฟังถ้อยคำจากพระเจ้า”
27Und da sie kamen hinab an der Stadt Ende, sprach Samuel zu Saul: Sage dem Knecht, daß er uns vorangehe (und er ging voran); du aber stehe jetzt still, daß ich dir kundtue, was Gott gesagt hat.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.