1 ซามูเอล
Chapter 9
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 ซามูเอล 9

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1มี​ชาย​ชาว​เบนยามิน​คน​หนึ่ง​ชื่อ​คีช เป็น​บุตร​ของ​อาบีเอล อาบีเอล​เป็น​บุตร​ของ​เศโรร์ เศโรร์​เป็น​บุตร​ของ​เบโครัท เบโครัท​เป็น​บุตร​ของ​อาฟียาห์ และ​อาฟียาห์​เป็น​บุตร​ของ​ชาย​ชาว​เบนยามิน​คน​หนึ่ง คีช​เป็น​คน​กล้า​หาญ​มี​ฝีมือ
1وَكَانَ رَجُلٌ مِنْ بَنْيَامِينَ ٱسْمُهُ قَيْسُ بْنُ أَبِيئِيلَ بْنِ صَرُورَ بْنِ بَكُورَةَ بْنِ أَفِيحَ، ٱبْنُ رَجُلٍ بَنْيَامِينِيٍّ جَبَّارَ بَأْسٍ.
2เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​ซาอูล เป็น​ชาย​หนุ่ม​รูป​ร่าง​สง่า ไม่มี​ใคร​ใน​อิสราเอล​หน้าตา​ดี​กว่า​เขา และ​เขา​สูง​กว่า​ทุก​คน​ตั้งแต่​ช่วง​บ่า​ขึ้น​ไป
2وَكَانَ لَهُ ٱبْنٌ ٱسْمُهُ شَاوُلُ، شَابٌّ وَحَسَنٌ، وَلَمْ يَكُنْ رَجُلٌ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ أَحْسَنَ مِنْهُ. مِنْ كَتِفِهِ فَمَا فَوْقُ كَانَ أَطْوَلَ مِنْ كُلِّ ٱلشَّعْبِ.
3วัน​หนึ่ง​ลา​ของ​คีช พ่อ​ของ​ซาอูล หาย​ไป คีช​จึง​บอก​ลูก​ว่า “พา​คน​รับ​ใช้​ไป​ด้วย​คน​หนึ่ง แล้ว​ออก​ตาม​หา​ลา”
3فَضَلَّتْ أُتُنُ قَيْسَ أَبِي شَاوُلَ. فَقَالَ قَيْسُ لِشَاوُلَ ٱبْنِهِ: «خُذْ مَعَكَ وَاحِدًا مِنَ ٱلْغِلْمَانِ وَقُمِ ٱذْهَبْ فَتِّشْ عَلَى ٱلْأُتُنِ».
4ซาอูล​เดิน​ผ่าน​เขต​ภูเขา​เอฟราอิม​และ​ดิน​แดน​ชาลิชาห์ แต่​ทั้ง​สอง​ไม่​พบ​ลา พวก​เขา​ผ่าน​ดิน​แดน​ชาอาลิม​ก็​ไม่​พบ แล้ว​ผ่าน​ดิน​แดน​เบนยามิน​ก็​ยัง​ไม่​พบ
4فَعَبَرَ فِي جَبَلِ أَفْرَايِمَ، ثُمَّ عَبَرَ فِي أَرْضِ شَلِيشَةَ فَلَمْ يَجِدْهَا. ثُمَّ عَبَرَا فِي أَرْضِ شَعَلِيمَ فَلَمْ تُوجَدْ. ثُمَّ عَبَرَا فِي أَرْضِ بَنْيَامِينَ فَلَمْ يَجِدَاهَا.
5เมื่อ​มา​ถึง​ดิน​แดน​ศูฟ ซาอูล​บอก​คน​รับ​ใช้​ที่มา​ด้วย​ว่า “กลับ​กัน​เถอะ เดี๋ยว​พ่อ​จะ​เลิก​ห่วง​ลา​แล้ว​มา​ห่วง​เรา​แทน”
5وَلَمَّا دَخَلَا أَرْضَ صُوفٍ قَالَ شَاوُلُ لِغُلَامِهِ ٱلَّذِي مَعَهُ: «تَعَالَ نَرْجِعْ لِئَّلَا يَتْرُكَ أَبِي ٱلْأُتُنَ وَيَهْتَمَّ بِنَا».
6คน​รับ​ใช้​ตอบ​ว่า “ใน​เมือง​นี้​มี​คน​ของ​พระเจ้า​คน​หนึ่ง ผู้คน​เคารพ​นับถือ​เขา สิ่ง​ที่​เขา​พูด​ก็​เกิด​ขึ้น​จริง​ทุก​อย่าง ลอง​ไป​หา​เขา​เถอะ บางที​เขา​จะ​บอก​ได้​ว่า​เรา​ควร​ไป​ทาง​ไหน”
6فَقَالَ لَهُ: «هُوَذَا رَجُلُ ٱللهِ فِي هَذِهِ ٱلْمَدِينَةِ، وَٱلرَّجُلُ مُكَرَّمٌ، كُلُّ مَا يَقُولُهُ يَصِيرُ. لِنَذْهَبِ ٱلْآنَ إِلَى هُنَاكَ لَعَلَّهُ يُخْبِرُنَا عَنْ طَرِيقِنَا ٱلَّتِي نَسْلُكُ فِيهَا».
7ซาอูล​ถาม​คน​รับ​ใช้​ว่า “ถ้า​ไป​หา​เขา เรา​จะ​เอา​อะไร​ไป​ให้? ขนมปัง​ใน​ย่าม​ก็​หมด​แล้ว ไม่มี​ของ​ขวัญ​ให้​คน​ของ​พระเจ้า เรา​มี​อะไร​เหลือ​บ้าง?”
7فَقَالَ شَاوُلُ لِلْغُلَامِ: «هُوَذَا نَذْهَبُ، فَمَاذَا نُقَدِّمُ لِلرَّجُلِ؟ لِأَنَّ ٱلْخُبْزَ قَدْ نَفَدَ مِنْ أَوْعِيَتِنَا وَلَيْسَ مِنْ هَدِيَّةٍ نُقَدِّمُهَا لِرَجُلِ ٱللهِ. مَاذَا مَعَنَا؟»
8คน​รับ​ใช้​ตอบ​ซาอูล​ว่า “ผม​มี​เงิน​หนึ่ง​ใน​สี่​เชเขล จะ​เอา​ไป​ให้​คน​ของ​พระเจ้า​เพื่อ​ให้​เขา​บอก​ทาง​เรา”
8فَعَادَ ٱلْغُلَامُ وَأَجَابَ شَاوُلَ وَقَالَ: «هُوَذَا يُوجَدُ بِيَدِي رُبْعُ شَاقِلِ فِضَّةٍ فَأُعْطِيهِ لِرَجُلِ ٱللهِ فَيُخْبِرُنَا عَنْ طَرِيقِنَا».
9(ใน​สมัย​ก่อน เมื่อ​คน​อิสราเอล​ต้องการ​ทูล​ถาม​พระเจ้า เขา​จะ​พูด​ว่า “ไป​หา​ผู้​เห็น​นิมิต​กัน​เถอะ” เพราะ​คน​ที่​ปัจจุบัน​เรียก​ว่า​ผู้เผยพระวจนะ สมัย​ก่อน​เรียก​ว่า​ผู้​เห็น​นิมิต)
9سَابِقًا فِي إِسْرَائِيلَ هَكَذَا كَانَ يَقُولُ ٱلرَّجُلُ عِنْدَ ذَهَابِهِ لِيَسْأَلَ ٱللهَ: «هَلُمَّ نَذْهَبْ إِلَى ٱلرَّائِي». لِأَنَّ ٱلنَّبِيَّ ٱلْيَوْمَ كَانَ يُدْعَى سَابِقًا ٱلرَّائِيَ.
10ซาอูล​บอก​คน​รับ​ใช้​ว่า “ดี ไป​กัน​เถอะ” ทั้ง​สอง​จึง​ไป​ยัง​เมือง​ที่​คน​ของ​พระเจ้า​อยู่
10فَقَالَ شَاوُلُ لِغُلَامِهِ: «كَلَامُكَ حَسَنٌ. هَلُمَّ نَذْهَبْ». فَذَهَبَا إِلَى ٱلْمَدِينَةِ ٱلَّتِي فِيهَا رَجُلُ ٱللهِ.
11ขณะ​เดิน​ขึ้น​ทาง​ลาด​เข้า​สู่​เมือง พวก​เขา​พบ​หญิง​สาว​ที่​ออก​มา​ตัก​น้ำ จึง​ถาม​ว่า “ผู้​เห็น​นิมิต​อยู่​ที่​นี่​ไหม?”
11وَفِيمَا هُمَا صَاعِدَانِ فِي مَطْلَعِ ٱلْمَدِينَةِ صَادَفَا فَتَيَاتٍ خَارِجَاتٍ لِٱسْتِقَاءِ ٱلْمَاءِ. فَقَالَا لَهُنَّ: «أَهُنَا ٱلرَّائِي؟»
12หญิง​สาว​ตอบ​ว่า “อยู่​ค่ะ เขา​อยู่​ข้าง​หน้า​พวก​ท่าน รีบ​ไป​เถอะ วัน​นี้​เขา​เพิ่ง​เข้า​เมือง​มา เพราะ​ชาวเมือง​มี​เครื่องบูชา​บน​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง
12فَأَجَبْنَهُمَا وَقُلْنَ: «نَعَمْ. هُوَذَا هُوَ أَمَامَكُمَا. أَسْرِعَا ٱلْآنَ، لِأَنَّهُ جَاءَ ٱلْيَوْمَ إِلَى ٱلْمَدِينَةِ لِأَنَّهُ ٱلْيَوْمَ ذَبِيحَةٌ لِلشَّعْبِ عَلَى ٱلْمُرْتَفَعَةِ.
13พอ​เข้า​เมือง พวก​ท่าน​จะ​พบ​เขา​ก่อน​ขึ้น​ไป​กิน​อาหาร​บน​ที่​สูง ผู้คน​จะ​ยัง​ไม่​กิน​จนกว่า​เขา​จะ​มา เพราะ​เขา​ต้อง​อวยพร​เครื่องบูชา​ก่อน แล้ว​แขก​ที่​เชิญ​มา​จึง​จะ​กิน รีบ​ขึ้น​ไป​ตอน​นี้​ก็​จะ​พบ​เขา”
13عِنْدَ دُخُولِكُمَا ٱلْمَدِينَةَ لِلْوَقْتِ تَجِدَانِهِ قَبْلَ صُعُودِهِ إِلَى ٱلْمُرْتَفَعَةِ لِيَأْكُلَ، لِأَنَّ ٱلشَّعْبَ لَا يَأْكُلُ حَتَّى يَأْتِيَ لِأَنَّهُ يُبَارِكُ ٱلذَّبِيحَةَ. بَعْدَ ذَلِكَ يَأْكُلُ ٱلْمَدْعُوُّونَ. فَٱلْآنَ ٱصْعَدَا لِأَنَّكُمَا فِي مِثْلِ ٱلْيَوْمِ تَجِدَانِهِ».
14ทั้ง​สอง​จึง​ขึ้น​ไป​ยัง​เมือง พอ​เข้า​เขต​เมือง ซามูเอล​ก็​เดิน​ออก​มาส​วน​ทาง​กับ​พวก​เขา​เพื่อ​ขึ้น​ไป​ยัง​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง
14فَصَعِدَا إِلَى ٱلْمَدِينَةِ. وَفِيمَا هُمَا آتِيَانِ فِي وَسَطِ ٱلْمَدِينَةِ إِذَا بِصَمُوئِيلَ خَارِجٌ لِلِقَائِهِمَا لِيَصْعَدَ إِلَى ٱلْمُرْتَفَعَةِ.
15วัน​ก่อน​ซาอูล​มา​ถึง พระยาห์เวห์​ทรง​เปิด​เผย​แก่​ซามูเอล​ว่า
15وَٱلرَّبُّ كَشَفَ أُذُنَ صَمُوئِيلَ قَبْلَ مَجِيءِ شَاوُلَ بِيَوْمٍ قَائِلًا:
16“พรุ่ง​นี้​เวลา​ประมาณ​นี้ เรา​จะ​ส่ง​ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​ดิน​แดน​เบนยามิน​มา​หา​เจ้า จง​เจิม​เขา​ให้​เป็นผู้นำ​เหนือ​อิสราเอล ซึ่ง​เป็น​ประชากร​ของ​เรา เขา​จะ​ช่วย​ประชากร​ของ​เรา​ให้​พ้น​เงื้อม​มือ​ชาว​ฟีลิสเตีย เพราะ​เรา​ได้​ทอด​พระเนตร​ประชากร​ของ​เรา​และ​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ของ​พวก​เขา​แล้ว”
16«غَدًا فِي مِثْلِ ٱلْآنَ أُرْسِلُ إِلَيْكَ رَجُلًا مِنْ أَرْضِ بَنْيَامِينَ، فَٱمْسَحْهُ رَئِيسًا لِشَعْبِي إِسْرَائِيلَ، فَيُخَلِّصَ شَعْبِي مِنْ يَدِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ، لِأَنِّي نَظَرْتُ إِلَى شَعْبِي لِأَنَّ صُرَاخَهُمْ قَدْ جَاءَ إِلَيَّ».
17เมื่อ​ซามูเอล​เห็น​ซาอูล พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “นี่​คือ​ชาย​ที่​เรา​บอก​เจ้า เขา​จะ​ปกครอง​ประชากร​ของ​เรา”
17فَلَمَّا رَأَى صَمُوئِيلُ شَاوُلَ أَجَابَهُ ٱلرَّبُّ: «هُوَذَا ٱلرَّجُلُ ٱلَّذِي كَلَّمْتُكَ عَنْهُ. هَذَا يَضْبِطُ شَعْبِي».
18ซาอูล​เข้าไป​หา​ซามูเอล​ที่​ประตู​เมือง​และ​ถาม​ว่า “ช่วย​บอก​หน่อย​ได้​ไหม​ครับ​ว่า​บ้าน​ผู้​เห็น​นิมิต​อยู่​ที่ไหน?”
18فَتَقَدَّمَ شَاوُلُ إِلَى صَمُوئِيلَ فِي وَسَطِ ٱلْبَابِ وَقَالَ: «أَطْلُبُ إِلَيْكَ: أَخْبِرْنِي أَيْنَ بَيْتُ ٱلرَّائِي؟»
19ซามูเอล​ตอบ​ว่า “ฉัน​เอง​คือ​ผู้​เห็น​นิมิต ขึ้น​ไป​ยัง​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​ก่อน​ฉัน​เถอะ วัน​นี้​เธอ​จะ​กิน​อาหาร​กับ​ฉัน พรุ่ง​นี้​เช้า​ฉัน​จะ​ให้​เธอ​กลับ แล้ว​บอก​ทุก​เรื่อง​ที่​อยู่​ใน​ใจ​เธอ
19فَأَجَابَ صَمُوئِيلُ شَاوُلَ وَقَالَ: «أَنَا ٱلرَّائِي. اِصْعَدَا أَمَامِي إِلَى ٱلْمُرْتَفَعَةِ فَتَأْكُلَا مَعِيَ ٱلْيَوْمَ، ثُمَّ أُطْلِقَكَ صَبَاحًا وَأُخْبِرَكَ بِكُلِّ مَا فِي قَلْبِكَ.
20ส่วน​ลา​ที่​หาย​ไป​สาม​วัน​ก่อน ไม่​ต้อง​ห่วง มี​คน​พบ​แล้ว ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​ปวง​ปรารถนา​ผู้​ใด​เล่า? ไม่ใช่​เธอ​กับ​ครอบครัว​พ่อ​ของ​เธอ​หรือ?”
20وَأَمَّا ٱلْأُتُنُ ٱلضَّالَّةُ لَكَ مُنْذُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فَلَا تَضَعْ قَلْبَكَ عَلَيْهَا لِأَنَّهَا قَدْ وُجِدَتْ. وَلِمَنْ كُلُّ شَهِيِّ إِسْرَائِيلَ؟ أَلَيْسَ لَكَ وَلِكُلِّ بَيْتِ أَبِيكَ؟»
21ซาอูล​ตอบ​ว่า “ผม​เป็น​คน​เบนยามิน​จาก​เผ่า​ที่​เล็ก​ที่สุด​ใน​อิสราเอล​ไม่ใช่​หรือ? ครอบครัว​ผม​ก็​เล็ก​ที่สุด​ใน​บรรดา​ครอบครัว​ของ​เผ่า​เบนยามิน แล้ว​ทำไม​ท่าน​จึง​พูด​กับ​ผม​อย่าง​นี้?”
21فَأَجَابَ شَاوُلُ وَقَالَ: «أَمَا أَنَا بَنْيَامِينِيٌّ مِنْ أَصْغَرِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ، وَعَشِيرَتِي أَصْغَرُ كُلِّ عَشَائِرِ أَسْبَاطِ بَنْيَامِينَ؟ فَلِمَاذَا تُكَلِّمُنِي بِمِثْلِ هَذَا ٱلْكَلَامِ؟».
22ซามูเอล​พา​ซาอูล​กับ​คน​รับ​ใช้​เข้าไป​ใน​ห้อง​รับแขก ให้​พวก​เขา​นั่ง​ใน​ที่​นั่ง​สำคัญ​ที่สุด​ท่ามกลาง​แขก​รับ​เชิญ​ราว​สามสิบ​คน
22فَأَخَذَ صَمُوئِيلُ شَاوُلَ وَغُلَامَهُ وَأَدْخَلَهُمَا إِلَى ٱلْمَنْسَكِ وَأَعْطَاهُمَا مَكَانًا فِي رَأْسِ ٱلْمَدْعُوِّينَ، وَهُمْ نَحْوُ ثَلَاثِينَ رَجُلًا.
23ซามูเอล​บอก​พ่อ​ครัว​ว่า “เอา​เนื้อ​ส่วน​ที่​ฉัน​ให้​แยก​ไว้​มา ที่​ฉัน​บอก​ว่า ‘เก็บ​ส่วน​นี้​ไว้’”
23وَقَالَ صَمُوئِيلُ لِلطَّبَّاخِ: «هَاتِ ٱلنَّصِيبَ ٱلَّذِي أَعْطَيْتُكَ إِيَّاهُ، ٱلَّذِي قُلْتُ لَكَ عَنْهُ ضَعْهُ عِنْدَكَ».
24พ่อ​ครัว​นำ​เนื้อ​สะโพก​พร้อม​ส่วน​ที่​ติด​อยู่​มา​วาง​ต่อ​หน้า​ซาอูล ซามูเอล​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​ส่วน​ที่​เก็บ​ไว้​สำหรับ​เธอ วาง​ไว้​ตรง​หน้า​แล้ว​กิน​เถอะ ฉัน​เก็บ​ไว้​ให้​เธอ​สำหรับ​เวลา​นี้ เพราะ​ฉัน​บอก​ไว้​แล้ว​ว่า ‘ฉัน​เชิญ​คน​มา’” วัน​นั้น​ซาอูล​จึง​กิน​อาหาร​กับ​ซามูเอล
24فَرَفَعَ ٱلطَّبَّاخُ ٱلسَّاقَ مَعَ مَا عَلَيْهَا وَجَعَلَهَا أَمَامَ شَاوُلَ. فَقَالَ: «هُوَذَا مَا أُبْقِيَ. ضَعْهُ أَمَامَكَ وَكُلْ. لِأَنَّهُ إِلَى هَذَا ٱلْمِيعَادِ مَحْفُوظٌ لَكَ مِنْ حِينٍ قُلْتُ دَعَوْتُ ٱلشَّعْبَ». فَأَكَلَ شَاوُلُ مَعَ صَمُوئِيلَ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ.
25เมื่อ​พวก​เขา​ลง​จาก​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​เข้า​เมือง ซามูเอล​พูด​คุย​กับ​ซาอูล​บน​ดาดฟ้า​บ้าน
25وَلَمَّا نَزَلُوا مِنَ ٱلْمُرْتَفَعَةِ إِلَى ٱلْمَدِينَةِ تَكَلَّمَ مَعَ شَاوُلَ عَلَى ٱلسَّطْحِ.
26ทั้ง​สอง​ตื่น​แต่​เช้า พอ​รุ่ง​สาง​ซามูเอล​เรียก​ซาอูล​ที่​อยู่​บน​ดาดฟ้า​ว่า “ลุก​เถอะ ฉัน​จะ​ให้​เธอ​ออก​เดินทาง” ซาอูล​ลุก​ขึ้น​แล้ว​ทั้ง​สอง​ก็​ออก​ไป​ด้วย​กัน
26وَبَكَّرُوا. وَكَانَ عِنْدَ طُلُوعِ ٱلْفَجْرِ أَنَّ صَمُوئِيلَ دَعَا شَاوُلَ عَنِ ٱلسَّطْحِ قَائِلًا: «قُمْ فَأَصْرِفَكَ». فَقَامَ شَاوُلُ وَخَرَجَا كِلَاهُمَا، هُوَ وَصَمُوئِيلُ إِلَى خَارِجٍ.
27ขณะ​ที่​พวก​เขา​เดิน​ลง​มา​ถึง​ชาย​เมือง ซามูเอล​บอก​ซาอูล​ว่า “ให้​คน​รับ​ใช้​เดิน​ล่วง​หน้า​ไป​ก่อน” คน​รับ​ใช้​ก็​เดิน​นำ​ไป แล้ว​ซามูเอล​กล่าว​ว่า “แต่​เธอ​หยุด​อยู่​ตรง​นี้​ก่อน ฉัน​จะ​ให้​เธอ​ฟัง​ถ้อยคำ​จาก​พระเจ้า”
27وَفِيمَا هُمَا نَازِلَانِ بِطَرَفِ ٱلْمَدِينَةِ قَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: «قُلْ لِلْغُلَامِ أَنْ يَعْبُرَ قُدَّامَنَا». فَعَبَرَ. «وَأَمَّا أَنْتَ فَقِفِ ٱلْآنَ فَأُسْمِعَكَ كَلَامَ ٱللهِ».

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.