1 ซามูเอล
Chapter 30
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 ซามูเอล 30

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1วัน​ที่​สาม​เมื่อ​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​กลับ​มา​ถึง​ศิกลาก ชาว​อามาเลข​ได้​บุก​ดิน​แดน​ใต้​และ​ศิกลาก โจมตี​และ​เผา​เมือง​ศิกลาก
1وَلَمَّا جَاءَ دَاوُدُ وَرِجَالُهُ إِلَى صِقْلَغَ فِي ٱلْيَوْمِ ٱلثَّالِثِ، كَانَ ٱلْعَمَالِقَةُ قَدْ غَزَوْا ٱلْجَنُوبَ وَصِقْلَغَ، وَضَرَبُوا صِقْلَغَ وَأَحْرَقُوهَا بِٱلنَّارِ،
2จับ​ผู้​หญิง​และ​ทุก​คนใน​เมือง​ไป​เป็น​เชลย​ทั้ง​เด็ก​และ​ผู้ใหญ่ แต่​ไม่​ได้​ฆ่า​ใคร​เลย พวก​เขา​พา​คน​เหล่า​นั้น​ไป​แล้ว​จาก​ไป
2وَسَبَوْا ٱلنِّسَاءَ ٱللَّوَاتِي فِيهَا. لَمْ يَقْتُلُوا أَحَدًا لَا صَغِيرًا وَلَا كَبِيرًا، بَلْ سَاقُوهُمْ وَمَضَوْا فِي طَرِيقِهِمْ.
3เมื่อ​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​มา​ถึง​เมือง ก็​เห็น​ว่า​เมือง​ถูก​เผา ส่วน​ภรรยา ลูกชาย และ​ลูกสาว​ของ​พวก​เขา​ถูก​จับ​ไป​เป็น​เชลย
3فَدَخَلَ دَاوُدُ وَرِجَالُهُ ٱلْمَدِينَةَ وَإِذَا هِيَ مُحْرَقَةٌ بِٱلنَّارِ، وَنِسَاؤُهُمْ وَبَنُوهُمْ وَبَنَاتُهُمْ قَدْ سُبُوا.
4ดาวิด​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ต่าง​ร้องไห้​เสียง​ดัง​จน​ไม่มี​แรง​จะ​ร้อง​อีก
4فَرَفَعَ دَاوُدُ وَٱلشَّعْبُ ٱلَّذِينَ مَعَهُ أَصْوَاتَهُمْ وَبَكَوْا حَتَّى لَمْ تَبْقَ لَهُمْ قُوَّةٌ لِلْبُكَاءِ.
5ภรรยา​สอง​คน​ของ​ดาวิด​ก็​ถูก​จับ​ไป คือ​อาหิโนอัม​ชาว​ยิสเรเอล และอาบีกายิล ภรรยา​ของ​นาบาล ชาว​คารเมล
5وَسُبِيَتِ ٱمْرَأَتَا دَاوُدَ: أَخِينُوعَمُ ٱلْيَزْرَعِيلِيَّةُ وَأَبِيجَايِلُ ٱمْرَأَةُ نَابَالَ ٱلْكَرْمَلِيِّ.
6ดาวิด​ทุกข์​ใจ​มาก เพราะ​คน​ของ​เขา​พูด​ว่า​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​ให้​ตาย ทุก​คน​เศร้า​โศก​ถึง​ลูกชาย​ลูกสาว​ของ​ตน แต่​ดาวิด​เรียก​กำลังใจ​ขึ้น​จาก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เขา
6فَتَضَايَقَ دَاوُدُ جِدًّا لِأَنَّ ٱلشَّعْبَ قَالُوا بِرَجْمِهِ، لِأَنَّ أَنْفُسَ جَمِيعِ ٱلشَّعْبِ كَانَتْ مُرَّةً كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى بَنِيهِ وَبَنَاتِهِ. وَأَمَّا دَاوُدُ فَتَشَدَّدَ بِٱلرَّبِّ إِلَهِهِ.
7ดาวิด​บอกอาบียาธาร์ ปุโรหิต​ลูกชาย​ของ​อาหิเมเลค ว่า “ขอนำ​เอโฟด​มา​ให้​ฉัน” อาบียาธาร์​นำ​เอโฟด​มา​ให้​ดาวิด
7ثُمَّ قَالَ دَاوُدُ لِأَبِيَاثَارَ ٱلْكَاهِنِ ٱبْنِ أَخِيمَالِكَ: «قَدِّمْ إِلَيَّ ٱلْأَفُودَ». فَقَدَّمَ أَبِيَاثَارُ ٱلْأَفُودَ إِلَى دَاوُدَ.
8ดาวิด​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า “ถ้า​ข้าพเจ้า​ไล่​ตาม​กอง​โจร​นี้ จะ​ตาม​ทัน​หรือ​ไม่?” พระองค์​ตรัส​ตอบ​ว่า “จง​ไล่​ตาม เจ้า​จะ​ตาม​ทัน​แน่​และ​นำ​ทุก​คน​กับ​ทุก​สิ่ง​กลับ​คืน​มา​ได้​แน่นอน”
8فَسَأَلَ دَاوُدُ مِنَ ٱلرَّبِّ قَائِلًا: «إِذَا لَحِقْتُ هَؤُلَاءِ ٱلْغُزَاةَ فَهَلْ أُدْرِكُهُمْ؟» فَقَالَ لَهُ: «ٱلْحَقْهُمْ فَإِنَّكَ تُدْرِكُ وَتُنْقِذُ».
9ดาวิด​กับ​คน​หก​ร้อย​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ออก​เดินทาง​มา​ถึง​ลำธาร​เบโสร์ ที่​นั่น​คน​ที่​อยู่​ข้าง​หลัง​ก็​หยุด​พัก
9فَذَهَبَ دَاوُدُ هُوَ وَٱلسِّتُّ مِئَةِ ٱلرَّجُلِ ٱلَّذِينَ مَعَهُ وَجَاءُوا إِلَى وَادِي ٱلْبَسُورِ، وَٱلْمُتَخَلِّفُونَ وَقَفُوا.
10ดาวิด​กับ​ชาย​สี่​ร้อย​คน​ไล่​ตาม​ต่อ ส่วน​อีก​สอง​ร้อย​คน​เหนื่อย​ล้า​เกิน​กว่า​จะ​ข้าม​ลำธาร​เบโสร์ จึง​อยู่​ที่​นั่น
10وَأَمَّا دَاوُدُ فَلَحِقَ هُوَ وَأَرْبَعُ مِئَةِ رَجُلٍ، وَوَقَفَ مِئَتَا رَجُلٍ لِأَنَّهُمْ أَعْيَوْا عَنْ أَنْ يَعْبُرُوا وَادِيَ ٱلْبَسُورِ.
11พวก​เขา​พบ​ชาว​อียิปต์​คน​หนึ่ง​กลาง​ทุ่ง​และ​พา​มา​หา​ดาวิด ให้​ขนมปัง​เขา​กิน​และ​ให้​น้ำ​ดื่ม
11فَصَادَفُوا رَجُلًا مِصْرِيًّا فِي ٱلْحَقْلِ فَأَخَذُوهُ إِلَى دَاوُدَ، وَأَعْطَوْهُ خُبْزًا فَأَكَلَ وَسَقَوْهُ مَاءً،
12พวก​เขา​ให้​ขนม​มะเดื่อ​ชิ้น​หนึ่ง​กับ​ลูกเกด​สอง​พวง เมื่อ​กิน​แล้ว​เขา​ก็​ฟื้น​กำลัง เพราะ​ตลอด​สาม​วัน​สาม​คืน​เขา​ไม่​ได้​กิน​ขนมปัง​หรือ​ดื่ม​น้ำ​เลย
12وَأَعْطَوْهُ قُرْصًا مِنَ ٱلتِّينِ وَعُنْقُودَيْنِ مِنَ ٱلزَّبِيبِ، فَأَكَلَ وَرَجَعَتْ رُوحُهُ إِلَيْهِ، لِأَنَّهُ لَمْ يَأْكُلْ خُبْزًا وَلَا شَرِبَ مَاءً فِي ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ وَثَلَاثِ لَيَالٍ.
13ดาวิด​ถาม​ว่า “เจ้า​เป็น​คน​ของ​ใคร? มา​จาก​ไหน?” เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เป็น​ชาย​หนุ่ม​ชาว​อียิปต์ เป็น​คน​รับ​ใช้​ชาว​อามาเลข​คน​หนึ่ง นาย​ทิ้ง​ข้าพเจ้า​ไว้​เพราะ​ข้าพเจ้า​ป่วย​เมื่อ​สาม​วัน​ก่อน
13فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ: «لِمَنْ أَنْتَ؟ وَمِنْ أَيْنَ أَنْتَ؟» فَقَالَ: «أَنَا غُلَامٌ مِصْرِيٌّ عَبْدٌ لِرَجُلٍ عَمَالِيقِيٍّ، وَقَدْ تَرَكَنِي سَيِّدِي لِأَنِّي مَرِضْتُ مُنْذُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ.
14พวก​เรา​บุก​ดิน​แดน​ใต้​ของ​ชาว​เคเรธี พื้นที่​ของ​ยูดาห์ และ​ดิน​แดน​ใต้​ของ​คาเลบ ทั้ง​ยัง​เผา​ศิกลาก​ด้วย”
14فَإِنَّنَا قَدْ غَزَوْنَا عَلَى جَنُوبِيِّ ٱلْكَرِيتِيِّينَ، وَعَلَى مَا لِيَهُوذَا وَعَلَى جَنُوبِيِّ كَالِبَ وَأَحْرَقْنَا صِقْلَغَ بِٱلنَّارِ».
15ดาวิด​ถาม​เขา​ว่า “เจ้า​จะ​พา​ฉัน​ลง​ไป​หาก​อง​โจร​นี้​ได้​ไหม?” เขา​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​ท่าน​สาบาน​ต่อ​พระเจ้า​ว่า​จะ​ไม่​ฆ่า​ข้าพเจ้า​หรือ​ส่ง​ข้าพเจ้า​คืนให้​นาย แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​พา​ท่าน​ลง​ไป​หา​พวก​เขา”
15فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ: «هَلْ تَنْزِلُ بِي إِلَى هَؤُلَاءِ ٱلْغُزَاةِ؟» فَقَالَ: «ٱحْلِفْ لِي بِٱللهِ أَنَّكَ لَا تَقْتُلُنِي وَلَا تُسَلِّمُنِي لِيَدِ سَيِّدِي، فَأَنْزِلَ بِكَ إِلَى هَؤُلَاءِ ٱلْغُزَاةِ».
16เมื่อ​เขา​พา​ดาวิด​ลงไป ก็​เห็น​คน​เหล่า​นั้น​กระจาย​กัน​อยู่​ทั่ว​บริเวณ กิน ดื่ม และ​เต้นรำ เพราะ​ของ​ที่​ยึด​มา​ได้​มากมาย​จาก​ดิน​แดน​ฟีลิสเตีย​และ​ดิน​แดน​ยูดาห์
16فَنَزَلَ بِهِ وَإِذَا بِهِمْ مُنْتَشِرُونَ عَلَى وَجْهِ كُلِّ ٱلْأَرْضِ، يَأْكُلُونَ وَيَشْرَبُونَ وَيَرْقُصُونَ بِسَبَبِ جَمِيعِ ٱلْغَنِيمَةِ ٱلْعَظِيمَةِ ٱلَّتِي أَخَذُوا مِنْ أَرْضِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ وَمِنْ أَرْضِ يَهُوذَا.
17ดาวิด​โจมตี​พวก​เขา​ตั้งแต่​พลบค่ำ​จนถึง​เย็น​วัน​รุ่ง​ขึ้น ไม่มี​ใคร​รอด​ไป​ได้ นอกจาก​ชาย​หนุ่ม​สี่​ร้อย​คน​ที่​ขี่​อูฐ​หนี​ไป
17فَضَرَبَهُمْ دَاوُدُ مِنَ ٱلْعَتَمَةِ إِلَى مَسَاءِ غَدِهِمْ، وَلَمْ يَنْجُ مِنْهُمْ رَجُلٌ إِلَّا أَرْبَعَ مِئَةِ غُلَامٍ ٱلَّذِينَ رَكِبُوا جِمَالًا وَهَرَبُوا.
18ดาวิด​เอา​ทุก​สิ่ง​ที่​ชาว​อามาเลข​ยึด​ไป​กลับ​คืน​มา และ​ช่วย​ภรรยา​ทั้ง​สอง​ของ​เขา​ด้วย
18وَٱسْتَخْلَصَ دَاوُدُ كُلَّ مَا أَخَذَهُ عَمَالِيقُ، وَأَنْقَذَ دَاوُدُ ٱمْرَأَتَيْهِ.
19ไม่มี​สิ่ง​ใด​ของ​พวก​เขา​ขาด​ไป ทั้งคน​เล็ก​คน​ใหญ่ ลูกชาย​ลูกสาว ของ​ที่​ถูก​ปล้น หรือ​สิ่ง​อื่น​ใด​ที่​ถูก​ยึด​ไป ดาวิด​นำ​ทุก​สิ่ง​กลับ​มา
19وَلَمْ يُفْقَدْ لَهُمْ شَيْءٌ لَا صَغِيرٌ وَلَا كَبِيرٌ، وَلَا بَنُونَ وَلَا بَنَاتٌ وَلَا غَنِيمَةٌ، وَلَا شَيْءٌ مِنْ جَمِيعِ مَا أَخَذُوا لَهُمْ، بَلْ رَدَّ دَاوُدُ ٱلْجَمِيعَ.
20ดาวิด​ยึด​ฝูง​แกะ​และ​ฝูง​วัว​ทั้งหมด คน​ของ​ดาวิด​ต้อน​สัตว์​เหล่า​นี้​นำ​หน้า​ฝูง​สัตว์​อื่น แล้ว​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​ของ​ที่​ดาวิด​ยึด​มา​ได้”
20وَأَخَذَ دَاوُدُ ٱلْغَنَمَ وَٱلْبَقَرَ. سَاقُوهَا أَمَامَ تِلْكَ ٱلْمَاشِيَةِ وَقَالُوا: «هَذِهِ غَنِيمَةُ دَاوُدَ».
21ดาวิด​กลับ​มา​หา​ชาย​สอง​ร้อย​คน​ที่​เหนื่อย​จน​ตาม​ไป​ไม่​ได้ ซึ่ง​พวก​เขา​ให้​พัก​อยู่​ที่​ลำธาร​เบโสร์ คน​เหล่า​นั้น​ออก​มา​ต้อนรับ​ดาวิด​และ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา ดาวิด​เข้าไป​ทักทาย​พวก​เขา
21وَجَاءَ دَاوُدُ إِلَى مِئَتَيِ ٱلرَّجُلِ ٱلَّذِينَ أَعْيَوْا عَنِ ٱلذَّهَابِ وَرَاءَ دَاوُدَ، فَأَرْجَعُوهُمْ فِي وَادِي ٱلْبَسُورِ، فَخَرَجُوا لِلِقَاءِ دَاوُدَ وَلِقَاءِ ٱلشَّعْبِ ٱلَّذِينَ مَعَهُ. فَتَقَدَّمَ دَاوُدُ إِلَى ٱلْقَوْمِ وَسَأَلَ عَنْ سَلَامَتِهِمْ.
22แต่​คน​ชั่ว​และ​คน​พาล​ทั้งหมด​ใน​หมู่​คน​ที่​ไป​กับ​ดาวิด​พูด​ว่า “พวก​เขา​ไม่​ได้​ไป​กับ​เรา เรา​จะ​ไม่​แบ่ง​ของ​ที่​เอา​คืน​มา​ให้​พวก​เขา นอกจาก​ภรรยา​และ​ลูก​ของ​แต่ละ​คน ให้​พา​ไป​แล้ว​แยก​ย้าย​กัน​เสีย”
22فَأَجَابَ كُلُّ رَجُلٍ شِرِّيرٍ وَلَئِيمٍ مِنَ ٱلرِّجَالِ ٱلَّذِينَ سَارُوا مَعَ دَاوُدَ وَقَالُوا: «لِأَجْلِ أَنَّهُمْ لَمْ يَذْهَبُوا مَعَنَا لَا نُعْطِيهِمْ مِنَ ٱلْغَنِيمَةِ ٱلَّتِي ٱسْتَخْلَصْنَاهَا، بَلْ لِكُلِّ رَجُلٍ ٱمْرَأَتَهُ وَبَنِيهِ، فَلْيَقْتَادُوهُمْ وَيَنْطَلِقُوا».
23ดาวิด​ตอบ​ว่า “พี่​น้อง​ของ​ฉัน อย่า​ทำ​อย่าง​นั้น​กับ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​ให้​เรา พระองค์​ทรง​คุ้มครอง​เรา​และ​มอบ​กอง​โจร​ที่​บุก​เรา​มา​ไว้​ใน​มือ​เรา
23فَقَالَ دَاوُدُ: «لَا تَفْعَلُوا هَكَذَا يَا إِخْوَتِي، لِأَنَّ ٱلرَّبَّ قَدْ أَعْطَانَا وَحَفِظَنَا وَدَفَعَ لِيَدِنَا ٱلْغُزَاةَ ٱلَّذِينَ جَاءُوا عَلَيْنَا.
24ใคร​จะ​ฟัง​พวก​เจ้า​เรื่อง​นี้? คน​ที่​ลง​ไป​รบ​จะ​ได้​ส่วน​แบ่ง​เท่ากับ​คน​ที่​อยู่​เฝ้า​สัมภาระ ให้​แบ่ง​เท่า​กัน”
24وَمَنْ يَسْمَعُ لَكُمْ فِي هَذَا ٱلْأَمْرِ؟ لِأَنَّهُ كَنَصِيبِ ٱلنَّازِلِ إِلَى ٱلْحَرْبِ نَصِيبُ ٱلَّذِي يُقِيمُ عِنْدَ ٱلْأَمْتِعَةِ، فَإِنَّهُمْ يَقْتَسِمُونَ بِٱلسَّوِيَّةِ».
25ตั้งแต่​วัน​นั้น​เป็นต้น​มา ดาวิด​กำหนด​เรื่อง​นี้​เป็น​กฎ​และ​ข้อ​ปฏิบัติ​ใน​อิสราเอล​สืบ​มา​จนถึง​ทุก​วัน​นี้
25وَكَانَ مِنْ ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ فَصَاعِدًا أَنَّهُ جَعَلَهَا فَرِيضَةً وَقَضَاءً لِإِسْرَائِيلَ إِلَى هَذَا ٱلْيَوْمِ.
26เมื่อ​ดาวิด​กลับ​มา​ถึง​ศิกลาก เขา​ส่ง​ของ​ที่​ยึด​มา​ได้​บาง​ส่วน​ไป​ให้​ผู้​อาวุโส​แห่ง​ยูดาห์​ซึ่ง​เป็น​สหาย​ของ​เขา พร้อม​ข้อความ​ว่า “นี่​เป็น​ของ​ขวัญ​สำหรับ​พวก​ท่านจาก​สิ่ง​ที่​ยึด​ได้​จาก​ศัตรู​ของ​พระยาห์เวห์”
26وَلَمَّا جَاءَ دَاوُدُ إِلَى صِقْلَغَ أَرْسَلَ مِنَ ٱلْغَنِيمَةِ إِلَى شُيُوخِ يَهُوذَا، إِلَى أَصْحَابِهِ قَائِلًا: «هَذِهِ لَكُمْ بَرَكَةٌ مِنْ غَنِيمَةِ أَعْدَاءِ ٱلرَّبِّ».
27เขา​ส่ง​ให้​คนใน​เบธเอล ราโมท​แห่ง​ดิน​แดน​ใต้ และ​ยัททีร์
27إِلَى ٱلَّذِينَ فِي بَيْتِ إِيلٍ وَٱلَّذِينَ فِي رَامُوتِ ٱلْجَنُوبِ وَٱلَّذِينَ فِي يَتِّيرَ،
28คนใน​อาโรเออร์ สิฟโมท และ​เอชเทโมอา
28وَإِلَى ٱلَّذِينَ فِي عَرُوعِيرَ وَٱلَّذِينَ فِي سِفْمُوثَ وَٱلَّذِينَ فِي أَشْتِمُوعَ،
29คนใน​ราคาล เมือง​ต่าง ๆ ของ​ชาว​เย​รา​เม​เอล และ​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ชาว​เคไนต์
29وَإِلَى ٱلَّذِينَ فِي رَاخَالَ وَٱلَّذِينَ فِي مُدُنِ ٱلْيَرْحَمْئِيلِيِّينَ وَٱلَّذِينَ فِي مُدُنِ ٱلْقِينِيِّينَ،
30คนใน​โฮรมาห์ โบรอาชาน และ​อาธาค
30وَإِلَى ٱلَّذِينَ فِي حُرْمَةَ وَٱلَّذِينَ فِي كُورِ عَاشَانَ وَٱلَّذِينَ فِي عَتَاكَ،
31คนใน​เฮโบรน และ​ทุก​แห่ง​ที่​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​เคย​พัก​อาศัย
31وَإِلَى ٱلَّذِينَ فِي حَبْرُونَ، وَإِلَى جَمِيعِ ٱلْأَمَاكِنِ ٱلَّتِي تَرَدَّدَ فِيهَا دَاوُدُ وَرِجَالُهُ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.