1 ซามูเอล 30
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1วันที่สามเมื่อดาวิดกับคนของเขากลับมาถึงศิกลาก ชาวอามาเลขได้บุกดินแดนใต้และศิกลาก โจมตีและเผาเมืองศิกลาก
1On the third day David and his men arrived in Ziklag, and the Amalekites had raided the Negev, attacked Ziklag, and burned it down.
2จับผู้หญิงและทุกคนในเมืองไปเป็นเชลยทั้งเด็กและผู้ใหญ่ แต่ไม่ได้ฆ่าใครเลย พวกเขาพาคนเหล่านั้นไปแล้วจากไป
2They had taken captive the women and all who were there, both young and old. They had not killed anyone, but had carried them off as they went on their way.
3เมื่อดาวิดกับคนของเขามาถึงเมือง ก็เห็นว่าเมืองถูกเผา ส่วนภรรยา ลูกชาย และลูกสาวของพวกเขาถูกจับไปเป็นเชลย
3When David and his men came to the city, they found it burned down and their wives and sons and daughters taken captive.
4ดาวิดกับคนที่อยู่กับเขาต่างร้องไห้เสียงดังจนไม่มีแรงจะร้องอีก
4So David and the troops with him lifted up their voices and wept until they had no strength left to weep.
5ภรรยาสองคนของดาวิดก็ถูกจับไป คืออาหิโนอัมชาวยิสเรเอล และอาบีกายิล ภรรยาของนาบาล ชาวคารเมล
5David’s two wives, Ahinoam of Jezreel and Abigail the widow of Nabal of Carmel, had been taken captive.
6ดาวิดทุกข์ใจมาก เพราะคนของเขาพูดว่าจะเอาหินขว้างเขาให้ตาย ทุกคนเศร้าโศกถึงลูกชายลูกสาวของตน แต่ดาวิดเรียกกำลังใจขึ้นจากพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา
6And David was greatly distressed because the people spoke of stoning him, because the soul of every man grieved for his sons and daughters. But David found strength in the LORD his God.
7ดาวิดบอกอาบียาธาร์ ปุโรหิตลูกชายของอาหิเมเลค ว่า “ขอนำเอโฟดมาให้ฉัน” อาบียาธาร์นำเอโฟดมาให้ดาวิด
7Then David said to Abiathar the priest, the son of Ahimelech, “Bring me the ephod.” So Abiathar brought it to him,
8ดาวิดทูลถามพระยาห์เวห์ว่า “ถ้าข้าพเจ้าไล่ตามกองโจรนี้ จะตามทันหรือไม่?” พระองค์ตรัสตอบว่า “จงไล่ตาม เจ้าจะตามทันแน่และนำทุกคนกับทุกสิ่งกลับคืนมาได้แน่นอน”
8and David inquired of the LORD: “Should I pursue these raiders? Will I overtake them?” “Pursue them,” the LORD replied, “for you will surely overtake them and rescue the captives.”
9ดาวิดกับคนหกร้อยคนที่อยู่กับเขาออกเดินทางมาถึงลำธารเบโสร์ ที่นั่นคนที่อยู่ข้างหลังก็หยุดพัก
9So David and his six hundred men went to the Brook of Besor, where some stayed behind
10ดาวิดกับชายสี่ร้อยคนไล่ตามต่อ ส่วนอีกสองร้อยคนเหนื่อยล้าเกินกว่าจะข้ามลำธารเบโสร์ จึงอยู่ที่นั่น
10because two hundred men were too exhausted to cross the brook. But David and four hundred men continued in pursuit.
11พวกเขาพบชาวอียิปต์คนหนึ่งกลางทุ่งและพามาหาดาวิด ให้ขนมปังเขากินและให้น้ำดื่ม
11Now his men found an Egyptian in the field and brought him to David. They gave the man water to drink and food to eat—
12พวกเขาให้ขนมมะเดื่อชิ้นหนึ่งกับลูกเกดสองพวง เมื่อกินแล้วเขาก็ฟื้นกำลัง เพราะตลอดสามวันสามคืนเขาไม่ได้กินขนมปังหรือดื่มน้ำเลย
12a piece of a fig cake and two clusters of raisins. So he ate and was revived, for he had not had any food or water for three days and three nights.
13ดาวิดถามว่า “เจ้าเป็นคนของใคร? มาจากไหน?” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นชายหนุ่มชาวอียิปต์ เป็นคนรับใช้ชาวอามาเลขคนหนึ่ง นายทิ้งข้าพเจ้าไว้เพราะข้าพเจ้าป่วยเมื่อสามวันก่อน
13Then David asked him, “To whom do you belong, and where are you from?” “I am an Egyptian,” he replied, “the slave of an Amalekite. My master abandoned me three days ago when I fell ill.
14พวกเราบุกดินแดนใต้ของชาวเคเรธี พื้นที่ของยูดาห์ และดินแดนใต้ของคาเลบ ทั้งยังเผาศิกลากด้วย”
14We raided the Negev of the Cherethites, the territory of Judah, and the Negev of Caleb, and we burned down Ziklag.”
15ดาวิดถามเขาว่า “เจ้าจะพาฉันลงไปหากองโจรนี้ได้ไหม?” เขาตอบว่า “ขอให้ท่านสาบานต่อพระเจ้าว่าจะไม่ฆ่าข้าพเจ้าหรือส่งข้าพเจ้าคืนให้นาย แล้วข้าพเจ้าจะพาท่านลงไปหาพวกเขา”
15“Will you lead me to these raiders?” David asked. And the man replied, “Swear to me by God that you will not kill me or deliver me into the hand of my master, and I will lead you to them.”
16เมื่อเขาพาดาวิดลงไป ก็เห็นคนเหล่านั้นกระจายกันอยู่ทั่วบริเวณ กิน ดื่ม และเต้นรำ เพราะของที่ยึดมาได้มากมายจากดินแดนฟีลิสเตียและดินแดนยูดาห์
16So he led David down, and there were the Amalekites spread out over all the land, eating, drinking, and celebrating the great amount of plunder they had taken from the land of the Philistines and the land of Judah.
17ดาวิดโจมตีพวกเขาตั้งแต่พลบค่ำจนถึงเย็นวันรุ่งขึ้น ไม่มีใครรอดไปได้ นอกจากชายหนุ่มสี่ร้อยคนที่ขี่อูฐหนีไป
17And David struck them down from twilight until the evening of the next day. Not a man escaped, except four hundred young men who fled, riding off on camels.
18ดาวิดเอาทุกสิ่งที่ชาวอามาเลขยึดไปกลับคืนมา และช่วยภรรยาทั้งสองของเขาด้วย
18So David recovered everything the Amalekites had taken, including his two wives.
19ไม่มีสิ่งใดของพวกเขาขาดไป ทั้งคนเล็กคนใหญ่ ลูกชายลูกสาว ของที่ถูกปล้น หรือสิ่งอื่นใดที่ถูกยึดไป ดาวิดนำทุกสิ่งกลับมา
19Nothing was missing, young or old, son or daughter, or any of the plunder the Amalekites had taken. David brought everything back.
20ดาวิดยึดฝูงแกะและฝูงวัวทั้งหมด คนของดาวิดต้อนสัตว์เหล่านี้นำหน้าฝูงสัตว์อื่น แล้วกล่าวว่า “นี่คือของที่ดาวิดยึดมาได้”
20And he recovered all the flocks and herds, which his men drove ahead of the other livestock, calling out, “This is David’s plunder!”
21ดาวิดกลับมาหาชายสองร้อยคนที่เหนื่อยจนตามไปไม่ได้ ซึ่งพวกเขาให้พักอยู่ที่ลำธารเบโสร์ คนเหล่านั้นออกมาต้อนรับดาวิดและคนที่อยู่กับเขา ดาวิดเข้าไปทักทายพวกเขา
21When David came to the two hundred men who had been too exhausted to follow him from the Brook of Besor, they came out to meet him and the troops with him. As David approached the men, he greeted them,
22แต่คนชั่วและคนพาลทั้งหมดในหมู่คนที่ไปกับดาวิดพูดว่า “พวกเขาไม่ได้ไปกับเรา เราจะไม่แบ่งของที่เอาคืนมาให้พวกเขา นอกจากภรรยาและลูกของแต่ละคน ให้พาไปแล้วแยกย้ายกันเสีย”
22but all the wicked and worthless men among those who had gone with David said, “Because they did not go with us, we will not share with them the plunder we recovered, except for each man’s wife and children. They may take them and go.”
23ดาวิดตอบว่า “พี่น้องของฉัน อย่าทำอย่างนั้นกับสิ่งที่พระยาห์เวห์ประทานให้เรา พระองค์ทรงคุ้มครองเราและมอบกองโจรที่บุกเรามาไว้ในมือเรา
23But David said, “My brothers, you must not do this with what the LORD has given us. He has protected us and delivered into our hands the raiders who came against us.
24ใครจะฟังพวกเจ้าเรื่องนี้? คนที่ลงไปรบจะได้ส่วนแบ่งเท่ากับคนที่อยู่เฝ้าสัมภาระ ให้แบ่งเท่ากัน”
24Who will listen to your proposal? The share of the one who went to battle will match the share of the one who stayed with the supplies. They will share alike.”
25ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ดาวิดกำหนดเรื่องนี้เป็นกฎและข้อปฏิบัติในอิสราเอลสืบมาจนถึงทุกวันนี้
25And so it has been from that day forward. David established this statute as an ordinance for Israel to this very day.
26เมื่อดาวิดกลับมาถึงศิกลาก เขาส่งของที่ยึดมาได้บางส่วนไปให้ผู้อาวุโสแห่งยูดาห์ซึ่งเป็นสหายของเขา พร้อมข้อความว่า “นี่เป็นของขวัญสำหรับพวกท่านจากสิ่งที่ยึดได้จากศัตรูของพระยาห์เวห์”
26When David arrived in Ziklag, he sent some of the plunder to his friends, the elders of Judah, saying, “Here is a gift for you from the plunder of the LORD’s enemies.”
27เขาส่งให้คนในเบธเอล ราโมทแห่งดินแดนใต้ และยัททีร์
27He sent gifts to those in Bethel, Ramoth Negev, and Jattir;
28คนในอาโรเออร์ สิฟโมท และเอชเทโมอา
28to those in Aroer, Siphmoth, and Eshtemoa;
29คนในราคาล เมืองต่าง ๆ ของชาวเยราเมเอล และเมืองต่าง ๆ ของชาวเคไนต์
29to those in Racal and in the cities of the Jerahmeelites and Kenites;
30คนในโฮรมาห์ โบรอาชาน และอาธาค
30to those in Hormah, Bor-ashan, and Athach;
31คนในเฮโบรน และทุกแห่งที่ดาวิดกับคนของเขาเคยพักอาศัย
31and to those in Hebron and in all the places where David and his men had roamed.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.