1 ซามูเอล
Chapter 11
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 ซามูเอล 11

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1นาหาช ชาว​อัมโมน​ยก​ทัพ​มา​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​ยาเบชกิเลอาด ชาย​ทุก​คนใน​เมือง​ยาเบช​บอก​เขา​ว่า “ทำ​พันธ​สัญญา​กับ​เรา​เถอะ แล้ว​เรา​จะ​รับ​ใช้​ท่าน”
1وَصَعِدَ نَاحَاشُ ٱلْعَمُّونِيُّ وَنَزَلَ عَلَى يَابِيشِ جِلْعَادَ. فَقَالَ جَمِيعُ أَهْلِ يَابِيشَ لِنَاحَاشَ: «ٱقْطَعْ لَنَا عَهْدًا فَنُسْتَعْبَدَ لَكَ».
2นาหาช​ตอบ​ว่า “ฉัน​จะ​ทำ​พันธ​สัญญา​กับ​พวก​แก​โดย​มี​เงื่อนไข​ว่า ต้อง​ให้​ควัก​ตา​ขวา​ของ​พวก​แก​ทุก​คน​ออก ฉัน​จะ​ทำให้​อิสราเอล​ทั้ง​ปวง​อับอาย”
2فَقَالَ لَهُمْ نَاحَاشُ ٱلْعَمُّونِيُّ: «بِهَذَا أَقْطَعُ لَكُمْ. بِتَقْوِيرِ كُلِّ عَيْنٍ يُمْنَى لَكُمْ وَجَعْلِ ذَلِكَ عَارًا عَلَى جَمِيعِ إِسْرَائِيلَ».
3ผู้​อาวุโส​เมือง​ยาเบช​ตอบ​ว่า “ขอ​เวลา​เจ็ด​วัน​ให้​เรา​ส่ง​คน​ไป​ทั่ว​เขตแดน​อิสราเอล ถ้า​ไม่มี​ใคร​มา​ช่วย เรา​จะ​ออก​ไป​หา​ท่าน”
3فَقَالَ لَهُ شُيُوخُ يَابِيشَ: «ٱتْرُكْنَا سَبْعَةَ أَيَّامٍ فَنُرْسِلَ رُسُلًا إِلَى جَمِيعِ تُخُومِ إِسْرَائِيلَ. فَإِنْ لَمْ يُوجَدْ مَنْ يُخَلِّصُنَا نَخْرُجْ إِلَيْكَ».
4ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​ถึง​กิเบอาห์​ของ​ซาอูล​และ​บอก​เรื่อง​นี้​แก่​ประชาชน ทุก​คน​ต่าง​ร้องไห้​เสียง​ดัง
4فَجَاءَ ٱلرُّسُلُ إِلَى جِبْعَةِ شَاوُلَ وَتَكَلَّمُوا بِهَذَا ٱلْكَلَامِ فِي آذَانِ ٱلشَّعْبِ، فَرَفَعَ كُلُّ ٱلشَّعْبِ أَصْوَاتَهُمْ وَبَكَوْا.
5ขณะ​นั้น​ซาอูล​กำลัง​เดิน​ตาม​ฝูง​วัว​กลับ​จาก​ทุ่ง เขา​ถาม​ว่า “เกิด​อะไร​ขึ้น ทำไม​ทุก​คน​ร้องไห้?” พวก​เขา​จึง​เล่า​เรื่อง​ที่​คน​เมือง​ยาเบช​พูด
5وَإِذَا بِشَاوُلَ آتٍ وَرَاءَ ٱلْبَقَرِ مِنَ ٱلْحَقْلِ، فَقَالَ شَاوُلُ: «مَا بَالُ ٱلشَّعْبِ يَبْكُونَ؟» فَقَصُّوا عَلَيْهِ كَلَامَ أَهْلِ يَابِيشَ.
6เมื่อ​ซาอูล​ได้​ฟัง พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ก็​เสด็จ​ลง​มา​เหนือ​เขา​อย่าง​ทรง​พลัง เขา​โกรธ​จัด
6فَحَلَّ رُوحُ ٱللهِ عَلَى شَاوُلَ عِنْدَمَا سَمِعَ هَذَا ٱلْكَلَامَ وَحَمِيَ غَضَبُهُ جِدًّا.
7เขา​นำ​วัว​หนึ่ง​คู่​มา​หั่น​เป็น​ชิ้น ส่ง​ชิ้น​ส่วน​ไป​ทั่ว​เขตแดน​อิสราเอล​โดย​ผู้​ส่ง​ข่าว พร้อม​คำ​ประกาศ​ว่า “ใคร​ไม่​ออก​ไป​รบ​ตาม​ซาอูล​และ​ซามูเอล วัว​ของ​คน​นั้น​ก็​จะ​ถูก​หั่น​เป็น​ชิ้น​อย่าง​นี้” ความ​เกรง​กลัว​พระยาห์เวห์​เข้า​ครอบงำ​ประชาชน พวก​เขา​จึง​ออก​มา​กัน​พร้อม​เพรียง
7فَأَخَذَ فَدَّانَ بَقَرٍ وَقَطَّعَهُ، وَأَرْسَلَ إِلَى كُلِّ تُخُومِ إِسْرَائِيلَ بِيَدِ ٱلرُّسُلِ قَائِلًا: «مَنْ لَا يَخْرُجُ وَرَاءَ شَاوُلَ وَوَرَاءَ صَمُوئِيلَ، فَهَكَذَا يُفْعَلُ بِبَقَرِهِ». فَوَقَعَ رُعْبُ ٱلرَّبِّ عَلَى ٱلشَّعْبِ، فَخَرَجُوا كَرَجُلٍ وَاحِدٍ.
8ซาอูล​นับ​กำลัง​พล​ที่​เบ​เซก ได้​ชาว​อิสราเอล​สาม​แสน​คน และ​ชาว​ยูดาห์​สาม​หมื่น​คน
8وَعَدَّهُمْ فِي بَازَقَ، فَكَانَ بَنُو إِسْرَائِيلَ ثَلَاثَ مِئَةِ أَلْفٍ، وَرِجَالُ يَهُوذَا ثَلَاثِينَ أَلْفًا.
9พวก​เขา​บอก​ผู้​ส่ง​ข่าว​ว่า “ไป​บอก​คน​เมือง​ยาเบชกิเลอาด​ว่า ‘พรุ่ง​นี้​เมื่อ​แดด​ร้อน พวก​คุณ​จะ​ได้​รับ​การ​ช่วย​เหลือ’” ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​บอก​คน​เมือง​ยาเบช พวก​เขา​ก็​ดีใจ
9وَقَالُوا لِلرُّسُلِ ٱلَّذِينَ جَاءُوا: «هَكَذَا تَقُولُونَ لِأَهْلِ يَابِيشَ جِلْعَادَ: غَدًا عِنْدَمَا تَحْمَى ٱلشَّمْسُ يَكُونُ لَكُمْ خَلَاصٌ». فَأَتَى ٱلرُّسُلُ وَأَخْبَرُوا أَهْلَ يَابِيشَ فَفَرِحُوا.
10คน​เมือง​ยาเบช​จึง​บอก​นาหาช​ว่า “พรุ่ง​นี้​เรา​จะ​ออก​ไป​หา​พวก​ท่าน แล้ว​พวก​ท่าน​จะ​ทำ​กับ​เรา​อย่างไร​ก็ได้​ตามใจ”
10وَقَالَ أَهْلُ يَابِيشَ: «غَدًا نَخْرُجُ إِلَيْكُمْ فَتَفْعَلُونَ بِنَا حَسَبَ كُلِّ مَا يَحْسُنُ فِي أَعْيُنِكُمْ».
11เช้า​วัน​ต่อ​มา ซาอูล​แบ่ง​ทหาร​เป็น​สาม​กอง พวก​เขา​บุก​เข้า​กลาง​ค่าย​ชาว​อัมโมน​ใน​ช่วง​ยาม​เช้า​มืด​และ​โจมตี​ไป​จนถึง​เวลา​ที่​แดด​ร้อน คน​ที่​เหลือ​หนี​กระจัดกระจาย ไม่มี​แม้​สอง​คน​อยู่​ด้วย​กัน
11وَكَانَ فِي ٱلْغَدِ أَنَّ شَاوُلَ جَعَلَ ٱلشَّعْبَ ثَلَاثَ فِرَقٍ، وَدَخَلُوا فِي وَسَطِ ٱلْمَحَلَّةِ عِنْدَ سَحَرِ ٱلصُّبْحِ وَضَرَبُوا ٱلْعَمُّونِيِّينَ حَتَّى حَمِيَ ٱلنَّهَارُ. وَٱلَّذِينَ بَقُوا تَشَتَّتُوا حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمُ ٱثْنَانِ مَعًا.
12ประชาชน​พูด​กับ​ซามูเอล​ว่า “ใคร​พูด​ว่า ‘ซาอูล​จะ​ปกครอง​เรา​หรือ?’ เอา​คน​เหล่า​นั้น​มา เรา​จะ​ฆ่า​พวก​เขา!”
12وَقَالَ ٱلشَّعْبُ لِصَمُوئِيلَ: «مَنْ هُمُ ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ: هَلْ شَاوُلُ يَمْلِكُ عَلَيْنَا؟ اِيْتُوا بِٱلرِّجَالِ فَنَقْتُلَهُمْ».
13แต่​ซาอูล​กล่าว​ว่า “วัน​นี้​จะ​ไม่มี​ใคร​ถูก​ฆ่า เพราะ​วัน​นี้​พระยาห์เวห์​ทรง​ช่วย​อิสราเอล​ไว้”
13فَقَالَ شَاوُلُ: «لَا يُقْتَلْ أَحَدٌ فِي هَذَا ٱلْيَوْمِ، لِأَنَّهُ فِي هَذَا ٱلْيَوْمِ صَنَعَ ٱلرَّبُّ خَلَاصًا فِي إِسْرَائِيلَ».
14ซามูเอล​จึง​บอก​ประชาชน​ว่า “ไป​กิลกาล​กัน​เถอะ ไป​ยืนยัน​การ​ปกครอง​แบบ​กษัตริย์​กัน​อีก​ครั้ง​ที่​นั่น”
14وَقَالَ صَمُوئِيلُ لِلشَّعْبِ: «هَلُمُّوا نَذْهَبْ إِلَى ٱلْجِلْجَالِ وَنُجَدِّدْ هُنَاكَ ٱلْمَمْلَكَةَ».
15ประชาชน​ทั้งหมด​ไป​กิลกาล​และ​ตั้ง​ซาอูล​เป็น​กษัตริย์​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์​ที่​นั่น พวก​เขา​ถวายเครื่องบูชา​แห่ง​สันติ​ต่อ​พระยาห์เวห์ ซาอูล​และ​ชาย​อิสราเอล​ทั้งหมด​ต่าง​ชื่นชม​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง
15فَذَهَبَ كُلُّ ٱلشَّعْبِ إِلَى ٱلْجِلْجَالِ وَمَلَّكُوا هُنَاكَ شَاوُلَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ فِي ٱلْجِلْجَالِ، وَذَبَحُوا هُنَاكَ ذَبَائِحَ سَلَامَةٍ أَمَامَ ٱلرَّبِّ. وَفَرِحَ هُنَاكَ شَاوُلُ وَجَمِيعُ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ جِدًّا.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.