1 ซามูเอล 26
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1ชาวศิฟมาหาซาอูลที่กิเบอาห์ กล่าวว่า “ดาวิดซ่อนอยู่บนเนินเขาฮาคีลาห์ตรงข้ามเขตกันดารมิใช่หรือ?”
1ثُمَّ جَاءَ ٱلزِّيفِيُّونَ إِلَى شَاوُلَ إِلَى جِبْعَةَ قَائِلِينَ: «أَلَيْسَ دَاوُدُ مُخْتَفِيًا فِي تَلِّ حَخِيلَةَ ٱلَّذِي مُقَابِلَ ٱلْقَفْرِ؟»
2ซาอูลจึงออกเดินทางลงไปยังถิ่นทุรกันดารศิฟ พร้อมทหารอิสราเอลที่คัดเลือกมาสามพันคน เพื่อตามหาดาวิดในถิ่นทุรกันดารศิฟ
2فَقَامَ شَاوُلُ وَنَزَلَ إِلَى بَرِّيَّةِ زِيفٍ وَمَعَهُ ثَلَاثَةُ آلَافِ رَجُلٍ مُنْتَخَبِي إِسْرَائِيلَ لِكَيْ يُفَتِّشَ عَلَى دَاوُدَ فِي بَرِّيَّةِ زِيفٍ.
3ซาอูลตั้งค่ายบนเนินเขาฮาคีลาห์ริมทาง ตรงข้ามเขตกันดาร ส่วนดาวิดยังอยู่ในถิ่นทุรกันดาร และเห็นว่าซาอูลตามเขามาที่นั่น
3وَنَزَلَ شَاوُلُ فِي تَلِّ حَخِيلَةَ ٱلَّذِي مُقَابِلَ ٱلْقَفْرِ عَلَى ٱلطَّرِيقِ. وَكَانَ دَاوُدُ مُقِيمًا فِي ٱلْبَرِّيَّةِ. فَلَمَّا رَأَى أَنَّ شَاوُلَ قَدْ جَاءَ وَرَاءَهُ إِلَى ٱلْبَرِّيَّةِ
4ดาวิดจึงส่งคนไปสอดแนมและรู้แน่ว่าซาอูลมาจริง
4أَرْسَلَ دَاوُدُ جَوَاسِيسَ وَعَلِمَ بِٱلْيَقِينِ أَنَّ شَاوُلَ قَدْ جَاءَ.
5ดาวิดลุกขึ้นไปยังที่ตั้งค่ายของซาอูล และเห็นที่ที่ซาอูลนอนอยู่กับอับเนอร์ ลูกชายของเนอร์ ผู้เป็นแม่ทัพ ซาอูลนอนอยู่กลางวงเกวียน ส่วนทหารตั้งค่ายล้อมรอบ
5فَقَامَ دَاوُدُ وَجَاءَ إِلَى ٱلْمَكَانِ ٱلَّذِي نَزَلَ فِيهِ شَاوُلُ، وَنَظَرَ دَاوُدُ ٱلْمَكَانَ ٱلَّذِي ٱضْطَجَعَ فِيهِ شَاوُلُ وَأَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ رَئِيسُ جَيْشِهِ. وَكَانَ شَاوُلُ مُضْطَجِعًا عِنْدَ ٱلْمِتْرَاسِ وَٱلشَّعْبُ نُزُولٌ حَوَالَيْهِ.
6ดาวิดถามอาหิเมเลคชาวฮิตไทต์และอาบีชัย ลูกชายของเศรุยาห์ และน้องชายของโยอาบว่า “ใครจะลงไปในค่ายของซาอูลกับฉัน?” อาบีชัยตอบว่า “ฉันจะลงไปกับท่าน”
6فَأَجَابَ دَاوُدُ وَكَلَّمَ أَخِيمَالِكَ ٱلْحِثِّيَّ وَأَبِيشَايَ ٱبْنَ صُرُوِيَّةَ أَخَا يُوآبَ قَائِلًا: «مَنْ يَنْزِلُ مَعِي إِلَى شَاوُلَ إِلَى ٱلْمَحَلَّةِ؟» فَقَالَ أَبِيشَايُ: «أَنَا أَنْزِلُ مَعَكَ».
7คืนนั้นดาวิดกับอาบีชัยเข้าไปในค่าย ซาอูลนอนหลับอยู่กลางวงเกวียน มีหอกปักดินอยู่ข้างศีรษะ ส่วนอับเนอร์กับทหารนอนล้อมรอบ
7فَجَاءَ دَاوُدُ وَأَبِيشَايُ إِلَى ٱلشَّعْبِ لَيْلًا وَإِذَا بِشَاوُلَ مُضْطَجعٌ نَائِمٌ عِنْدَ ٱلْمِتْرَاسِ، وَرُمْحُهُ مَرْكُوزٌ فِي ٱلْأَرْضِ عِنْدَ رَأْسِهِ، وَأَبْنَيْرُ وَٱلشَّعْبُ مُضْطَجِعُونَ حَوَالَيْهِ.
8อาบีชัยบอกดาวิดว่า “วันนี้พระเจ้ามอบศัตรูไว้ในมือท่านแล้ว ขอให้ฉันใช้หอกแทงเขาติดดินทีเดียว ไม่ต้องแทงซ้ำอีก”
8فَقَالَ أَبِيشَايُ لِدَاوُدَ: «قَدْ حَبَسَ ٱللهُ ٱلْيَوْمَ عَدُوَّكَ فِي يَدِكَ. فَدَعْنِيَ ٱلْآنَ أَضْرِبْهُ بِٱلرُّمْحِ إِلَى ٱلْأَرْضِ دَفْعَةً وَاحِدَةً وَلَا أُثَنِّي عَلَيْهِ».
9แต่ดาวิดบอกอาบีชัยว่า “อย่าฆ่าเขา ใครยื่นมือทำร้ายผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิมแล้วจะไม่มีความผิดได้?”
9فَقَالَ دَاوُدُ لِأَبِيشَايَ: «لَا تُهْلِكْهُ، فَمَنِ ٱلَّذِي يَمُدُّ يَدَهُ إِلَى مَسِيحِ ٱلرَّبِّ وَيَتَبَرَّأُ؟»
10ดาวิดกล่าวต่อว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ พระยาห์เวห์จะทรงลงโทษเขาเอง หรือวันตายของเขาจะมาถึง หรือเขาจะลงไปรบแล้วตาย
10وَقَالَ دَاوُدُ: «حَيٌّ هُوَ ٱلرَّبُّ، إِنَّ ٱلرَّبَّ سَوْفَ يَضْرِبُهُ، أَوْ يَأْتِي يَوْمُهُ فَيَمُوتُ، أَوْ يَنْزِلُ إِلَى ٱلْحَرْبِ وَيَهْلِكُ.
11ขอพระยาห์เวห์ทรงห้ามฉันยื่นมือทำร้ายผู้ที่พระองค์ทรงเจิม ตอนนี้เอาหอกที่อยู่ข้างศีรษะเขากับเหยือกน้ำไป แล้วเรากลับกันเถอะ”
11حَاشَا لِي مِنْ قِبَلِ ٱلرَّبِّ أَنْ أَمُدَّ يَدِي إِلَى مَسِيحِ ٱلرَّبِّ! وَٱلْآنَ فَخُذِ ٱلرُّمْحَ ٱلَّذِي عِنْدَ رَأْسِهِ وَكُوزَ ٱلْمَاءِ وَهَلُمَّ».
12ดาวิดหยิบหอกกับเหยือกน้ำจากข้างศีรษะซาอูลแล้วทั้งสองก็จากไป ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครรู้ และไม่มีใครตื่น เพราะพระยาห์เวห์ทรงให้พวกเขาหลับสนิท
12فَأَخَذَ دَاوُدُ ٱلرُّمْحَ وَكُوزَ ٱلْمَاءِ مِنْ عِنْدِ رَأْسِ شَاوُلَ وَذَهَبَا، وَلَمْ يَرَ وَلَا عَلِمَ وَلَا ٱنْتَبَهَ أَحَدٌ لِأَنَّهُمْ جَمِيعًا كَانُوا نِيَامًا، لِأَنَّ سُبَاتَ ٱلرَّبِّ وَقَعَ عَلَيْهِمْ.
13ดาวิดข้ามไปอีกด้านหนึ่ง แล้วยืนบนยอดเขาไกลออกไป มีระยะห่างมากระหว่างพวกเขา
13وَعَبَرَ دَاوُدُ إِلَى ٱلْعَبْرِ وَوَقَفَ عَلَى رَأْسِ ٱلْجَبَلِ عَنْ بُعْدٍ، وَٱلْمَسَافَةُ بَيْنَهُمْ كَبِيرَةٌ.
14เขาตะโกนเรียกทหารกับอับเนอร์ ลูกชายของเนอร์ว่า “อับเนอร์ ไม่ตอบหน่อยหรือ?” อับเนอร์ตอบว่า “เจ้าเป็นใครถึงมาเรียกกษัตริย์?”
14وَنَادَى دَاوُدُ ٱلشَّعْبَ وَأَبْنَيْرَ بْنَ نَيْرٍ قَائِلًا: «أَمَا تُجِيبُ يَا أَبْنَيْرُ؟» فَأَجَابَ أَبْنَيْرُ وَقَالَ: «مَنْ أَنْتَ ٱلَّذِي يُنَادِي ٱلْمَلِكَ؟»
15ดาวิดพูดกับอับเนอร์ว่า “เจ้าเป็นผู้ชายไม่ใช่หรือ? ใครในอิสราเอลจะเทียบเจ้าได้? ทำไมไม่คุ้มกันเจ้านายของเจ้า ผู้เป็นกษัตริย์? เพราะมีคนหนึ่งเข้ามาเพื่อฆ่าเจ้านายของเจ้า
15فَقَالَ دَاوُدُ لِأَبْنَيْرَ: «أَمَا أَنْتَ رَجُلٌ؟ وَمَنْ مِثْلُكَ فِي إِسْرَائِيلَ؟ فَلِمَاذَا لَمْ تَحْرُسْ سَيِّدَكَ ٱلْمَلِكَ؟ لِأَنَّهُ قَدْ جَاءَ وَاحِدٌ مِنَ ٱلشَّعْبِ لِكَيْ يُهْلِكَ ٱلْمَلِكَ سَيِّدَكَ.
16สิ่งที่เจ้าทำไม่ดีเลย พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ พวกเจ้าสมควรตาย เพราะไม่คุ้มกันเจ้านายของเจ้า ผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม ดูสิว่าหอกของกษัตริย์กับเหยือกน้ำที่อยู่ข้างศีรษะพระองค์ไปไหนแล้ว”
16لَيْسَ حَسَنًا هَذَا ٱلْأَمْرُ ٱلَّذِي عَمِلْتَ. حَيٌّ هُوَ ٱلرَّبُّ، إِنَّكُمْ أَبْنَاءُ ٱلْمَوْتِ أَنْتُمْ، لِأَنَّكُمْ لَمْ تُحَافِظُوا عَلَى سَيِّدِكُمْ، عَلَى مَسِيحِ ٱلرَّبِّ. فَٱنْظُرِ ٱلْآنَ أَيْنَ هُوَ رُمْحُ ٱلْمَلِكِ وَكُوزُ ٱلْمَاءِ ٱلَّذِي كَانَ عِنْدَ رَأْسِهِ».
17ซาอูลจำเสียงดาวิดได้และถามว่า “นั่นเสียงเจ้าหรือ ดาวิดลูกพ่อ?” ดาวิดตอบว่า “เป็นเสียงข้าพเจ้า ฝ่าบาทผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า”
17وَعَرَفَ شَاوُلُ صَوْتَ دَاوُدَ فَقَالَ: «أَهَذَا هُوَ صَوْتُكَ يَا ٱبْنِي دَاوُدُ؟» فَقَالَ دَاوُدُ: «إِنَّهُ صَوْتِي يَاسَيِّدِي ٱلْمَلِكَ».
18เขากล่าวต่อว่า “ทำไมฝ่าบาททรงไล่ตามผู้รับใช้ของพระองค์? ข้าพเจ้าทำอะไรผิด? ในมือข้าพเจ้ามีความชั่วอะไร?
18ثُمَّ قَالَ: «لِمَاذَا سَيِّدِي يَسْعَى وَرَاءَ عَبْدِهِ؟ لِأَنِّي مَاذَا عَمِلْتُ وَأَيُّ شَرٍّ بِيَدِي؟
19ขอฝ่าบาททรงฟังคำของผู้รับใช้ หากพระยาห์เวห์ทรงกระตุ้นฝ่าบาทให้ต่อต้านข้าพเจ้า ก็ขอให้พระองค์ทรงรับเครื่องถวาย แต่ถ้ามนุษย์ทำเช่นนั้น ขอให้พวกเขาถูกสาปแช่งต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ เพราะวันนี้พวกเขาขับไล่ข้าพเจ้า ไม่ให้ยึดมั่นในมรดกของพระยาห์เวห์ ราวกับบอกว่า ‘ไปปรนนิบัติเทพเจ้าอื่นเสีย!’
19وَٱلْآنَ فَلْيَسْمَعْ سَيِّدِي ٱلْمَلِكُ كَلَامَ عَبْدِهِ: فَإِنْ كَانَ ٱلرَّبُّ قَدْ أَهَاجَكَ ضِدِّي فَلْيَشْتَمَّ تَقْدِمَةً. وَإِنْ كَانَ بَنُو ٱلنَّاسِ فَلْيَكُونُوا مَلْعُونِينَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ، لِأَنَّهُمْ قَدْ طَرَدُونِي ٱلْيَوْمَ مِنَ ٱلِٱنْضِمَامِ إِلَى نَصِيبِ ٱلرَّبِّ قَائِلِينَ: ٱذْهَبِ ٱعْبُدْ آلِهَةً أُخْرَى.
20ขออย่าให้เลือดของข้าพเจ้าตกบนแผ่นดินไกลจากพระพักตร์พระยาห์เวห์ เพราะกษัตริย์อิสราเอลเสด็จออกมาตามหาหมัดตัวหนึ่ง เหมือนคนล่านกกระทาบนภูเขา”
20وَٱلْآنَ لَا يَسْقُطْ دَمِي إِلَى ٱلْأَرْضِ أَمَامَ وَجْهِ ٱلرَّبِّ، لِأَنَّ مَلِكَ إِسْرَائِيلَ قَدْ خَرَجَ لِيُفَتِّشَ عَلَى بُرْغُوثٍ وَاحِدٍ! كَمَا يُتْبَعُ ٱلْحَجَلُ فِي ٱلْجِبَالِ!».
21ซาอูลตรัสว่า “ฉันทำบาปแล้ว กลับมาเถอะ ดาวิดลูกพ่อ ฉันจะไม่ทำร้ายเจ้าอีก เพราะวันนี้เจ้าเห็นว่าชีวิตฉันมีค่าสำหรับเจ้า ฉันทำเรื่องโง่เขลาและผิดพลาดอย่างยิ่ง”
21فَقَالَ شَاوُلُ: «قَدْ أَخْطَأْتُ. اِرْجِعْ يَا ٱبْنِي دَاوُدَ لِأَنِّي لَا أُسِيءُ إِلَيْكَ بَعْدُ مِنْ أَجْلِ أَنَّ نَفْسِي كَانَتْ كَرِيمَةً فِي عَيْنَيْكَ ٱلْيَوْمَ. هُوَذَا قَدْ حَمِقْتُ وَضَلَلْتُ كَثِيرًا جِدًّا».
22ดาวิดตอบว่า “นี่หอกของฝ่าบาท ให้คนหนุ่มคนหนึ่งข้ามมารับไปเถอะ
22فَأَجَابَ دَاوُدُ وَقَالَ: «هُوَذَا رُمْحُ ٱلْمَلِكِ، فَلْيَعْبُرْ وَاحِدٌ مِنَ ٱلْغِلْمَانِ وَيَأْخُذْهُ.
23พระยาห์เวห์จะทรงตอบแทนแต่ละคนตามความชอบธรรมและความซื่อสัตย์ของเขา เพราะวันนี้พระยาห์เวห์ทรงมอบฝ่าบาทไว้ในมือข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าไม่ยื่นมือทำร้ายผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม
23وَٱلرَّبُّ يَرُدُّ عَلَى كُلِّ وَاحِدٍ بِرَّهُ وَأَمَانَتَهُ، لِأَنَّهُ قَدْ دَفَعَكَ ٱلرَّبُّ ٱلْيَوْمَ لِيَدِي وَلَمْ أَشَأْ أَنْ أَمُدَّ يَدِي إِلَى مَسِيحِ ٱلرَّبِّ.
24วันนี้ข้าพเจ้าเห็นว่าชีวิตฝ่าบาทมีค่าอย่างไร ก็ขอให้พระยาห์เวห์ทรงเห็นว่าชีวิตข้าพเจ้ามีค่าอย่างนั้น และทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากการกดขี่ทั้งปวง”
24وَهُوَذَا كَمَا كَانَتْ نَفْسُكَ عَظِيمَةً ٱلْيَوْمَ فِي عَيْنَيَّ، كَذَلِكَ لِتَعْظُمْ نَفْسِي فِي عَيْنَيِ ٱلرَّبِّ فَيَنْقُذْنِي مِنْ كُلِّ ضِيقٍ».
25ซาอูลตรัสกับดาวิดว่า “ขอให้เจ้าได้รับพร ดาวิดลูกพ่อ เจ้าจะทำสิ่งใหญ่และประสบความสำเร็จแน่นอน” แล้วดาวิดก็ไปตามทางของตน ส่วนซาอูลกลับไปยังที่ของตน
25فَقَالَ شَاوُلُ لِدَاوُدَ: «مُبَارَكٌ أَنْتَ يَا ٱبْنِي دَاوُدَ، فَإِنَّكَ تَفْعَلُ وَتَقْدِرُ». ثُمَّ ذَهَبَ دَاوُدُ فِي طَرِيقِهِ وَرَجَعَ شَاوُلُ إِلَى مَكَانِهِ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.